ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่: 4136 พลังภายในของเขาก็หายไป

ทันทีที่เย่เฉินพูดแบบนี้ สีหน้าของเฟยซานไห่ก็เปลี่ยนไปอย่างน่ากลัว
เขาจ้องไปที่ เย่เฉิน และถามอย่างเย็นชาว่า “คุณลักพาตัวหลานชายของฉันเหรอ!”
เย่เฉินไม่ตอบ แต่ดันเก้าอี้กลับ ยกขาของเอ้อหลาง มองดูโต๊ะอาหารว่างๆ แล้วถามเบาๆ “คุณไม่ได้บอกว่าจะเชิญมาทานอาหารเย็นเหรอ ทำไมคุณไม่มีจาน ของถั่วลิสง เป็นไปได้ไหมว่าเป็นการต้อนรับแบบครอบครัวของคุณ”
เฟยซานไห่ไม่คาดคิดมาก่อนว่าเย่เฉินไม่ได้จริงจังกับตัวเองเลย และรีบทุบโต๊ะอย่างโกรธจัดและพูดอย่างเคร่งขรึม: “เจ้าหนู! นี่คือตระกูลเฟย! ถ้าเจ้าไม่บอกข้าตรงๆ หลานชายของฉันคือห่าวหยางอยู่ที่ไหนงั้นหรือ ถ้าอย่างนั้น เจ้าคงไม่อยากออกจากประตูนี้ทั้งเป็น!”
เฟยเสวี่ยปิน ก็โกรธมากเช่นกัน เขาเคยโดน เย่เฉิน ดุหลายครั้งในโรงแรม หวางฟู่ มาก่อน เขาจำความเกลียดชังนี้ไว้ในใจเสมอ เขาไม่ได้คาดหวังให้ เย่เฉิน มาที่บ้านของเขาเองในตอนนี้ แต่เขาจะไม่กลับใจและพูดเรื่องไร้สาระ มันเป็น เหลือทนและทนไม่ได้!
ดังนั้น เขากัดฟันและพูดกับเย่เฉินว่า: “เจ้าหนู! ถ้าคุณไม่พูดความจริง ฉันจะปล่อยให้คุณตายอย่างแน่นอน! ถ้าฉันรู้ คุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับการลักพาตัวลูกชายของฉันจริงๆ ฉัน เฟย เสวี่ยปิน สาบานต่อพระเจ้าฉันจะฆ่าทั้งครอบครัวของคุณอย่างแน่นอน!”
“ฆ่าทั้งครอบครัวของฉัน?” เย่เฉินยิ้มอย่างเหยียดหยามและกล่าวว่า “เฟยเสวี่ยปิน ในเวลากลางวันเจ้าควรพูดให้น้อยลงในยามหลับ และเจ้าต้องรู้ว่ามีคำกล่าวที่ว่าหายนะมาจากปากของเจ้า!”
เฟยเสวี่ยปิน โกรธด้วยทัศนคติที่เย่อหยิ่งของ เย่เฉิน และตะโกนอย่างโกรธเคือง “คุณกำลังกลั่นแกล้งครอบครัวเฟย ของฉัน!”
หลังจากพูดเสร็จ เขาก็ตะโกนทันที: “จาง ชวน!”
ทันทีที่เขาพูดจบ ชายวัยกลางคนก็ปรากฏตัวขึ้นที่ประตูอย่างรวดเร็ว กำหมัดด้วยมือทั้งสองข้างแล้วพูดด้วยความเคารพว่า “คำสั่งของคุณคืออะไร”
ในเวลานี้ เป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวของ เฟยซานไห่ และ เฟยเสวี่ยปิน น้องชายของ หยวนซิกซู, จางชวน แม้ว่า จางชวน จะไม่แข็งแกร่งเท่ากับ หยวนซิกซู แต่เขาก็ยังเป็นนักรบระดับห้าดาว และในบรรดาผู้คุ้มกันคนปัจจุบันของตระกูลเฟย เขาเป็นเพดานสูงที่สุดแน่นอน
เฟยเสวี่ยปิน ไม่สามารถทนต่อ เย่เฉิน ได้อีกต่อไป ดังนั้นเขาจึงชี้ไปที่ เย่เฉิน และตะโกนใส่ จางชวน: “ตัดหูของเขาและล้างแค้นให้ลูกชายของฉัน ห่าวหยาง!”
จางชวน ลังเลอยู่ครู่หนึ่งและดวงตาของเขามองไปที่ เฟยซานไห่ โดยไม่ได้ตั้งใจ ในความเห็นของเขา เฟยซานไห่จะต้องทำสิ่งนี้โดยพยักหน้า
การแสดงออกของ เฟยซานไห่ ก็มืดมนอย่างมากในเวลานี้ และทัศนคติที่เย่อหยิ่งของ เย่เฉิน ทำให้เขารู้สึกว่าบุคคลนี้ต้องเกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของหลานชายของเขา และทำให้พ่อและลูกชายของพวกเขาอับอายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ซึ่งทำให้เขาโกรธจริงๆ เมื่อเห็นว่า เฟยเสวี่ยปิน เรียก จางชวน ออกมา เขาก็พยักหน้าให้ จางชวน ทันทีโดยไม่ต้องคิดมากเกินไป จางชวน เหลือบมอง เย่เฉิน และรู้สึกว่าเด็กคนนี้ไม่มีพื้นฐานการฝึกฝน ถ้าเขาตัดหูของคนเช่นนี้ เขาอาจจะถูกเยาะเย้ยถ้าเขากางออก แต่ในเวลานี้ เฟยเสวี่ยปิน ถามอย่างโกรธจัด: “จางชวน คุณกำลังทำอะไรอยู่ คุณไม่เข้าใจคำพูดของฉันเหรอ?”
เมื่อมาถึงจุดนี้ จางชวน ทำได้เพียงพยักหน้าแล้วพูดกับ เย่เฉิน: “น้องชายคนนี้ขุ่นเคือง!”
หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็รีบวิ่งไปหาเย่เฉิน เย่เฉิน ไม่ได้มองไปที่ จางชวน ในเวลานี้ จนกระทั่ง จางชวน รีบวิ่งไปข้างหน้าเขาก่อนที่เขาจะยิงทันที
ฉันเห็น เย่เฉิน ลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว คว้าคอของ จางชวน อย่างง่ายดายด้วยมือซ้าย จากนั้นตบหน้า จางชวน ด้วยมือขวาและตบหน้าอย่างกะทันหัน
จางชวน ตกตะลึง ภายใต้ผลกระทบกะทันหันของนักรบระดับห้าดาวของเขาเอง แม้ว่าพี่ชายของเขา หยวนซิกซู จะอยู่ที่นี่ เขาก็ต้องจัดการกับมันด้วยกำลังทั้งหมดที่มี อย่างไรก็ตาม ต่อหน้าชายหนุ่มคนนี้ เขาเป็นเหมือนคนเสียเปล่า และเขาถูกปลอกคอคว้าไว้อย่างง่ายดาย จากนั้นพลังภายในของเขาก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยในทันที