ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่: 4135 คุณจะไปหาหลานชายของคุณได้ที่ไหน?

เย่เฉินบอกว่าเขามาตอนกลางคืนเพราะ เฟยเจี้ยนจง และ เฟยเค็กซิน จะมาถึงนิวยอร์กในตอนกลางคืน ในเวลานั้นเขาจะพาทั้งสองไปที่บ้านของเฟย โดยธรรมชาติและทำให้เรื่องนี้จบลงโดยสมบูรณ์ เฟยเสวี่ยปิน รู้ความหมายลึกซึ้งของคำพูดของ เยเฉิน ได้อย่างไร เขาไม่มีเวลาคิดเกี่ยวกับเหตุผลที่ เย่เฉิน บอกให้กลับมาในตอนกลางคืน เขารู้แค่เพียงว่าวันนี้ทั้งสองคนต้องไม่ได้รับอนุญาตให้ออกไปตอนเที่ยงวันนี้ มิฉะนั้นความพยายามทั้งหมดจะสูญเปล่า ยิ่งกว่านั้นผู้ลักพาตัวไม่มีเวลาเหลือสำหรับตัวเองมากนัก เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาทำได้แค่กัดกระสุนแล้วพูดว่า “อย่าโกรธเลย ทั้งสองคน ฉันผิดกับคำพูดของฉันเมื่อกี้ และได้โปรดอย่ามีความรู้แบบเดียวกับฉันเลย”
หลังจากนั้นเขามองไปที่ เย่เฉิน อีกครั้งและพูดกับความประสงค์ของเขาว่า “คุณเย่ ตอนนี้คุณถูกทำให้ขุ่นเคือง ได้โปรดอย่าคิดมาก!”
เย่เฉินยิ้มและกล่าวว่า “ฉันไม่นึกเลยว่านายน้อยเฟยจากภูมิหลังที่พิเศษนี้จะยืดหยุ่นและยืดเยื้อได้มาก ซึ่งน่าประทับใจจริงๆ”
เฟยเสวี่ยปิน รู้ว่า เย่เฉิน กำลังล้อเลียนตัวเอง แต่เขาไม่กล้าพูดอะไรในตอนนี้ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงพยักหน้าและพูดว่า “คุณเย่ ผิด สิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้เป็นความเข้าใจผิด ฉันหวังว่าเราจะพลิกบทความนี้ได้ คุณคิดอย่างไร”
เย่เฉินยิ้มและกล่าวว่า “เอาล่ะ ถ้าคุณต้องการพลิกบท ให้พลิกก่อน มันไม่ดีจริงๆ คุณสามารถพลิกมันใหม่ได้ในเวลาที่เหมาะสมในอนาคต ถ้านายน้อยเฟยต้องการจะเปลี่ยน กลับมา ฉันจะไปกับคุณทุกเมื่อ”
เฟยเสวี่ยปิน ไม่ได้คาดหวังว่าคำพูดของ เย่เฉิน จะมีหนามอยู่ทุกที่และเขาก็ไม่ได้จริงจังกับตัวเองเลย ในเวลานี้ เขาต้องการให้ใครซักคนตี เย่เฉิน ให้ตายในที่เกิดเหตุ อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาว่ามีสิ่งที่สำคัญกว่านั้นในตอนเที่ยงของวันนี้ เขาทำได้เพียงระงับความโกรธไว้ชั่วคราวเท่านั้น
จากนั้นเขาก็ริเริ่มนำ เย่เฉิน และ กู่ซิวอี้ ไปที่ประตูคฤหาสน์ ในเวลานี้ มีรถโรลส์-รอยซ์สามคันจอดอยู่ในคฤหาสน์ และเฟย เสวี่ยปินก็พูดกับทั้งสองคนว่า “ในคฤหาสน์ของเฟยมีระเบียบข้อบังคับ และไม่อนุญาตให้รถยนต์ภายนอกเข้ามาได้ ข้าพเจ้าเลยรบกวนทั้งสองคนแล้วรับไป เข้ารถอีกคัน”
หลังจากนั้น เขาได้เปิดประตูรถโรลส์-รอยซ์ที่อยู่ตรงกลางและพูดกับทั้งสองว่า “ได้โปรดทั้งสองคน”
เย่เฉิน และ กู่ซิวอี้ ไม่ลังเลใจและขึ้นรถ โรลส์-รอยซ์ โดยตรง
หลังจากที่ทั้งสองขึ้นรถ เฟย เสวี่ยปินก็หันหลังกลับและเข้าไปในโรลส์-รอยซ์คันแรก จากนั้นทีมงานก็เริ่มต้นอย่างรวดเร็วและขับรถเข้าไปในคฤหาสน์ภายในคฤหาสน์ ไม่กี่นาทีต่อมาขบวนรถก็หยุดลงที่หน้าวิลล่าที่ใหญ่ที่สุดในตระกูลเฟย เฟยเสวี่ยปิน เชิญทั้งสองคนและพูดว่า “คุณสองคนพ่อของฉันรออยู่ที่ห้องจัดเลี้ยงเป็นเวลานานแล้วโปรดมาด้วยกัน.”
กู่ซิวอี้ รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อยในใจ แต่เธอเงยหน้าขึ้นและเหลือบมอง เย่เฉิน และผ่อนคลายทันที แม้ว่าจะมีผู้คุ้มกันหลายคนในตระกูลเฟย แต่เธอรู้ดีว่าตราบใดที่ เย่เฉิน อยู่ที่นั่น ทุกอย่างจะอยู่ภายใต้การควบคุม
ทั้งสองตาม เฟยเสวี่ยปิน ไปที่ห้องจัดเลี้ยง ในเวลานี้ ชายชราในวัยเจ็ดสิบของเขานั่งบนที่นั่งหลักของโต๊ะกลมขนาดใหญ่ในห้องจัดเลี้ยง การปรากฏตัวของชายชราคนนี้มีเจ็ดคะแนนคล้ายกับ เฟยเจี้ยนจง เย่เฉิน คาดเดาตัวตนของชายคนนี้ได้อย่างรวดเร็วและต้องเป็น เฟย ซานไห่
เมื่อเห็น เย่เฉิน และ กู่ซิวอี้ เข้ามา เฟย ซานไห่ ก็หรี่ตาลงเล็กน้อยและมองขึ้นและลงทั้งสอง เฟย เสวี่ยปิน กล่าวกับทั้งสองคนในเวลานี้ว่า “ฉันจะแนะนำคุณให้รู้จักกับคุณสองคนนี่คือพ่อของฉัน และหัวหน้าครอบครัวเฟย เฟย ซานไห่”
กู่ซิวอี้ พยักหน้าเล็กน้อยให้ เฟย ซานไห่ เป็นท่าทาง ในขณะที่ เย่เฉิน ถามโดยตรง: “คุณทุกคนคิดอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้”
เฟยซานไห่พูดอย่างเฉยเมย: “น้องชายคนนี้ ฉันเชิญคุณกู่มาวันนี้ ฉันแค่อยากจะกินข้าวกับเธอและถามเรื่องส่วนตัวบางอย่าง ฉันจะรบกวนคุณให้ออกไปรอ”
“ฉันควรออกไปรอไหม” เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย นั่งตรงข้ามเฟยซานไห่ เลิกคิ้วแล้วพูดว่า “ถ้าฉันออกไป คุณจะไปหาหลานชายของคุณเฟยห่าวหยางได้ที่ไหน?”