วันสิ้นโลก ฐานของฉันเปิดให้เช่า - บทที่ 96 ไม่ออกมาจะแช่แข็งให้ตาย

บทที่ 96 ไม่ออกมาจะแช่แข็งให้ตาย

ภายนอกดูเหมือนหานซินรุ่ยส่งลูก ๆ ของทาสผู้ซื่อสัตย์ไปเรียนที่โรงเรียนที่ดีที่สุด แต่ความจริงแล้วเธอกำชีวิตของลูกเซี่ยงชุนหยวนไว้ในมือเพื่อควบคุมให้เซี่ยงชุนหยวนต้องเชื่อฟังและทำงานอย่างหนัก

เธอทำงานสกปรกให้กับหานซินรุ่ยมากมาย ฆ่าคนทางอ้อมไปตั้งเท่าไร พอหมดประโยชน์แล้ว ไม่ใช่แค่จะถูกเขี่ยทิ้งไปพร้อมลูกง่าย ๆ แต่คงไม่ปล่อยเธอไว้แน่

“คุณหนูคะ ฉันภักดีต่อคุณหนูมาตลอด ต่อให้ฉันหมดประโยชน์กับลวี่อินแล้ว ฉันก็ยังไปสร้างประโยชน์ที่อื่นได้อีกนะคะ! การแต่งเข้าบ้านตระกูลอันไม่ใช่เป้าหมายสูงสุดของคุณหนูหรอกเหรอคะ”

หานซินรุ่ยใจเย็นลง โทสะมอดลงไปบ้าง ในเมื่อเซี่ยงชุนหยวนถูกเปิดเผยแล้วว่าเป็นคนของเธอ เธอก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ในลวี่อินอีกต่อไป เพราะอย่างไรก็คงยากที่จะได้รับความไว้ใจจากจิ่งเหมียนแล้วสืบเรื่องเบื้องหลังของจิ่งเหมียนอีก

หลายวันมานี้เธอก็ใช่ว่าไม่ได้อะไรเลย มีแต่คนพูดกันว่าจิ่งเหมียนมีบุคคลลึกลับคอยหนุนหลัง แต่จากที่เธอรู้จักจิ่งเหมียนในชาติก่อน จิ่งเหมียนอายุไม่ถึงสิบแปดก็ไม่เคยออกจากฐานอู่อัน

นั่นหมายความว่า คนที่อยู่เบื้องหลังเป็นฝ่ายตามหาจิ่งเหมียนเอง

จิ่งเหมียนมีอะไรพิเศษ ถึงขนาดทำให้บุคคลลึกลับต้องมาตามหาตัว และให้เธอเป็นคนดูแลลวี่อิน?

หานซินรุ่ยคาดเดาว่าอาจจะเป็นเพราะพลังพิเศษ ผู้เช่าเกือบทุกคนต่างก็บอกว่าจิ่งเหมียนเป็นผู้มีพลังพิเศษ บางทีชาตินี้จิ่งเหมียนอาจจะบังเอิญปลุกพลังได้เร็วกว่าเดิม ทำให้เกิดปรากฏการณ์แบบนี้ขึ้น

ด้วยพลังของเธอในตอนนี้ เทียบกับจิ่งเหมียนแล้วยังห่างไกลกันมาก การจะกำจัดจิ่งเหมียนในเวลาสั้น ๆ นั้นเป็นไปไม่ได้ ตอนนี้สืบเรื่องราวได้มากพอแล้ว เธอก็ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาอยู่ในลวี่อินและถูกจิ่งเหมียนทำให้อับอายอีก

ตอนนี้เธอควรจะเริ่มแผนการแต่งงาน แต่งเข้าบ้านตระกูลอันโดยเร็วที่สุด จะได้ไม่เสียเวลา และยังสามารถใช้เวลาในการสร้างความสัมพันธ์กับอันหลิงอวี่ได้เร็วขึ้นด้วย

ส่วนจิ่งเหมียนจะแต่งเข้าบ้านตระกูลอันตามมาสร้างความวุ่นวายให้เธอเหมือนชาติที่แล้วหรือไม่นั้น เธอคิดว่าคงไม่ใช่เร็ว ๆ นี้แน่ ในเมื่อมีคนสนับสนุนจิ่งเหมียน มอบหมายให้ดูแลลวี่อิน ก็คงไม่มีทางปล่อยให้จิ่งเหมียนแต่งเข้าบ้านตระกูลอันแล้วทิ้งธุรกิจไป หรือปล่อยให้ลวี่อินถูกกลืนไปกับทรัพย์สินของตระกูลอันหรอก

ถ้าจิ่งเหมียนกล้าทำแบบนั้น คนที่อยู่เบื้องหลังจะต้องยึดอำนาจการดูแลลวี่อินคืนไปอย่างแน่นอน ถึงตอนนั้นจิ่งเหมียนจะสูญเสียที่พึ่งพิงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดไป เมื่อไม่มีลวี่อินก็จะไม่เหลืออะไรเลย ดังนั้นจิ่งเหมียนจึงไม่มีความจำเป็นต้องแต่งงานกับอันหลิงอวี่ อีกอย่าง ช่วงนี้เธอสังเกตเห็นว่าจิ่งเหมียนก็ดูเหมือนจะไม่ได้คิดแบบนั้นจริง ๆ เพราะเอาแต่ขลุกตัวทำงานอยู่ในฐานตลอด

หานซินรุ่ยต้องวางแผนให้ดีเพื่อให้อันหลิงอวี่ติดกับดักนี้ เธอจะต้องทำให้เรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้นตรงหน้าจิ่งเหมียน ทำให้อีกฝ่ายขยะแขยงจนแทบกระอัก ดีที่สุดคือการฝังปมในใจจิ่งเหมียน ทำให้เลิกคิดถึงอันหลิงอวี่ไปตลอดกาล

นอกจากนั้น ยิ่งมีคนรู้เรื่องนี้มากเท่าไรก็ยิ่งดี จะได้ไม่มีใครมาปฏิเสธความรับผิดชอบได้

รัตติกาลอันมืดมิดปกคลุมแผนการร้ายที่ซ่อนเร้น รอเวลาเปิดเผยเมื่อแสงอรุณมาเยือน

…

แสงตะวันแผดเผาผืนแผ่นดินอย่างรุนแรง อุณหภูมิพุ่งสูงถึงห้าสิบองศาเซลเซียส

“ฉันไม่อยากออกจากฐานเลยจริง ๆ ออกไปก็โดนย่างตายพอดี”

“พกน้ำไปเยอะ ๆ หน่อย ค่อยออกเดินทางไป มีคนตายเพราะประหยัดน้ำตั้งเยอะ โรงพยาบาลในฐานอู่อันก็คนไข้เต็มหมดแล้ว คนก็ทยอยตายกันหมด”

ผู้เช่าต่างพากันจับกลุ่มเดินไปที่โรงอาหาร พลางพูดคุยถึงเรื่องราวที่กำลังเป็นที่สนใจ

“เอ๊ะ ทำไมวันนี้โรงอาหารมันดู… รก ๆ พิกล” หานเหล่ยไม่อยากพูดคำว่า ‘สกปรก’ ออกมาตรง ๆ

เพราะคุ้นเคยกับห้องสะอาดสะอ้านที่คุณยายไป๋และคุณตาไป๋ดูแลเป็นอย่างดี แค่สกปรกนิดหน่อยก็ดูออก

“รูมเมตฉันเป็นพนักงานรักษาความปลอดภัย เมื่อคืนเล่าให้ฟังว่าตอนนี้หานซินรุ่ยเป็นคนรับผิดชอบเรื่องความสะอาดของฐาน”

“หานซินรุ่ย? หมายถึงคุณหนูแห่งอวิ๋นชางน่ะเหรอ” หานเหล่ยทำหน้าเหมือน ‘ไม่แปลกใจเลย’ แล้วพูดต่อ “เธอทำความสะอาดหอพักแค่ตึกเดียวก็พอไหว แต่นี่ฐานคนเยอะขนาดนี้ เธอจะไหวเหรอ”

มีผู้เช่าคนหนึ่งที่เดินทางมาจากอวิ๋นชางพูดขึ้น “พี่ชาย นายยังหวังจริง ๆ เหรอว่าคุณหนูหานจะมาทำความสะอาดให้พวกเราอย่างดี?”

หานเหล่ยเบ้ปาก “ใครใช้ให้เธอมาเป็นพนักงานทำความสะอาดกันล่ะ นี่มันหน้าที่ของเธอ”

เรื่องราวรู้ไปถึงหูของจิ่งเหมียนที่อยู่ในสำนักงานอย่างรวดเร็ว

“เธอไม่ได้มาทำงานทำความสะอาดตอนเช้าเหรอ?”

“ดูเหมือนจะไม่มานะคะ หลานหวามาถึงเช้าที่สุดก็ยังไม่เห็นวี่แววของเธอเลย”

“หรือว่าไปทำงานที่ตึกอื่น?”

“ไม่มีทาง” จิ่งเหมียนกดโทรศัพท์ หานซินรุ่ยที่เพิ่งโดนจับได้ก็ไม่เสแสร้งอีกต่อไป

“ฮัลโหล หานซินรุ่ยใช่ไหม ฉันให้เวลาคุณสิบนาที มาทำความสะอาดที่อาคารหลักซะ”

จิ่งเหมียนวางสายไปทันทีโดยไม่ให้โอกาสอีกฝ่ายได้พูดอะไร

หานซินรุ่ยขมวดคิ้วด้วยความโกรธอยู่บนเตียง “ฉันไม่ไปหรอก ฉันอยากรู้จริง ๆ ว่าเธอจะทำอะไรฉันได้!”

สิบนาทีผ่านไป หานซินรุ่ยก็ผล็อยหลับไปอีกครั้ง

แต่ยิ่งนอนเธอก็ยิ่งหนาว เธอขดตัวเป็นก้อนอยู่ใต้ผ้าห่ม หานซินรุ่ยสะดุ้งตื่นเพราะความหนาว พูดทั้งปากสั่นว่า “แปลกจัง แอร์ก็ไม่ได้เปิด ทำไมลมเย็นขนาดนี้”

ขณะที่เธอกำลังสงสัยอยู่นั้น ก็เห็นลมเย็นยะเยือกพัดมาจากพื้น ก่อตัวเป็นน้ำแข็งบนพื้น เป็นตัวอักษรว่า ‘ไม่ออกมาจะแช่แข็งให้ตาย’

หานซินรุ่ยตกใจสุดขีด

ทันใดนั้นในกลุ่มทำงานก็มีข้อความใหม่ ‘สหายหานซินรุ่ย ฉันได้ส่งหน่วยรักษาความปลอดภัยหานซวงไปรับคุณแล้ว ถ้าคุณไม่ให้ความร่วมมือ จะต้องรับผิดชอบผลที่ตามมาเอง’

ภายในห้องพักเย็นกว่าเดิม หานซินรุ่ยรู้สึกเหมือนไม่ได้ใส่เสื้อผ้ายืนอยู่ในห้องน้ำแข็ง

แกมันโหดเหี้ยม!

หานซินรุ่ยรีบใส่เสื้อผ้าแล้ววิ่งไปเปิดประตู ตะโกนว่า “หยุดปล่อยลมเย็นได้แล้ว ฉันไม่ได้จะไม่ไปสักหน่อย!”

เบื้องหน้าปรากฏหญิงสาวหน้าตาน่ารัก ใบหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ “งั้นก็ไปกันเถอะ”

หานซินรุ่ยออกจากห้องไปด้วยความไม่พอใจ เธอดื้อดึงไม่สำเร็จ

มือของเธอที่จับลูกบิดประตูเอาออกไม่ได้เสียแล้ว หานซินรุ่ยถึงกับงงไปครู่หนึ่ง อากาศที่นี่เย็นจัดจนมือของเธอติดกับลูกบิดประตู!

“ดูสิว่าเธอทำอะไรลงไป!” หานซินรุ่ยน้ำตาแทบไหล

หานซวงกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ “เรื่องเล็กน้อยน่า ตื่นตกใจไปได้”

เธอจับมือของหานซินรุ่ยแล้วดึงอย่างแรง ผิวหนังที่ฝ่ามือของหานซินรุ่ยติดอยู่บนลูกบิด

หลังจากดึงออกมาได้ มือของเธอก็มีเลือดไหลซึมออกมา “แบบนี้ก็ไปได้แล้ว”

“โอ๊ย! เจ็บจนจะตายอยู่แล้ว!” หานซินรุ่ยร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด “แกรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร? กล้าทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง!”

หานซวงไม่สะทกสะท้านกับคำพูดของเธอ “เรื่องแค่นี้เอง ไปให้พี่เหมียนรักษาให้ก็หายแล้ว คิดซะว่าความเจ็บปวดครั้งนี้เป็นคำเตือนแล้วกัน”

หานซินรุ่ยไม่เคยเจอเด็กสาวใจร้ายขนาดนี้มาก่อน เธอจึงต้องเก็บความแค้นนี้ไว้เต็มอก อดทนต่อความเจ็บปวดจนมาถึงอาคารหลักเพื่อมาขอคำอธิบายจากจิ่งเหมียน

จิ่งเหมียนมองสภาพของหานซินรุ่ย “ถ้ามาหาฉันตั้งแต่แรกก็คงไม่เป็นแบบนี้หรอก”

พลังของเธอที่เปล่งประกายสีเขียวถูกส่งเข้าไปที่ฝ่ามือของหานซินรุ่ย บาดแผลได้รับการเยียวยาอย่างรวดเร็ว

นี่เป็นครั้งแรกที่หานซินรุ่ยได้เห็นจิ่งเหมียนใช้พลังพิเศษด้วยตาตัวเอง แถมยังเป็นสายรักษาอีกด้วย เธอตระหนักได้อย่างชัดเจนว่าจิ่งเหมียนในชีวิตนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ