รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว - บทที่ 1357 กำราบไปทั่วเขตศักราชล้างบางครั้งที่สาม

บทที่ 1357 กำราบไปทั่วเขตศักราชล้างบางครั้งที่สาม

………………..

บทที่ 1357 กำราบไปทั่วเขตศักราชล้างบางครั้งที่สาม

หลี่จิ่วเต้าไม่ได้เกรงกลัว หากชาติก่อนกำลังจะตื่นจริงก็ตื่นเถิด เขามีเหล่าของวิเศษในมือ ใช่ว่าต้องหวาดหวั่นแต่อย่างใด ถึงที่สุดก็สู้กันสักตั้ง

ช่วงเวลาหลังจากนั้น ไม่มีเรื่องใดเกิดขึ้น ศพปราชญ์อาวุโสที่มีความยึดติดในมิติต้นกำเนิดฟื้นขึ้นมาทั้งหมด ทว่าต่อมาถูกลานเล็กปราบปรามจนสิ้น

ลานเล็กไม่ได้มายังแดนต้นกำเนิดการฝึกตน

ในเวลาถัดมา พวกเขาเพียงรอให้ศักราชล้างบางครั้งใหม่เริ่มขึ้นก็พอ

ช่วงนี้หลี่จิ่วเต้าว่างมาก ยามไม่มีสิ่งใดทำก็ออกท่องเที่ยวไปกับพวกซี ยอดฝีมือในเขตศักราชล้างบางครั้งที่หนึ่งล้วนถูกหลี่จิ่วเต้ากำราบมาแล้ว จึงไม่กล้ามาหาเรื่อง

เขาเผยรอยยิ้มอย่างที่ไม่ได้เผยมานาน

“อยากให้ช่วงเวลาผ่อนคลายเช่นนี้จีรัง ต้องหลุดพ้นจากขีดจำกัดของต้นกำเนิดการฝึกตนให้ได้ถึงจะถูก”

เขาตาเป็นประกาย ตั้งใจไปยังต้นกำเนิดการฝึกตนสักครา ดูว่าพอจะเหนือกว่าต้นกำเนิดการฝึกตนได้หรือไม่ แล้วกำราบต้นกำเนิดการฝึกตนลง

แน่นอนว่าเขาไม่ได้ตรงไปทันที

พลังที่เขาหวังพึ่งเป็นพลังจากเหล่าของวิเศษ พลังของเหล่าของวิเศษพอให้สู้กับต้นกำเนิดการฝึกตนหรือ เรื่องนี้เขาไม่มั่นใจ

“น่าเสียดายที่ไม่ได้ข่าวคราวจากบรรพจารย์ฝูเลย หากได้พบบรรพจารย์ฝูอีกสักครั้งคงดี”

เขาถอนหายใจ

หากได้พบบรรพจารย์ฝูอีกครา เขาคงรู้อะไรมากกว่านี้ อย่างเช่นตัวตนของบรรพจารย์ฝู เหล่าของวิเศษสู้กับต้นกำเนิดการฝึกตนได้หรือไม่

ทว่าก็ได้แค่คิด

บรรพจารย์ฝูเก่งกาจเกินไป นอกเสียจากว่าบรรพจารย์ฝูอยากพบเขา เป็นฝ่ายมาหา หาไม่แล้วเขาไม่มีทางได้พบบรรพจารย์ฝู

“รออีกสักระยะแล้วกัน แล้วข้าค่อยเดินทางออกรบ!”

เขาวางแผนไว้แล้วว่าจะทยอยกำราบไปทั่วเขตศักราชล้างบางทีละเขตเพื่อทดสอบพลังของเหล่าของวิเศษ หากท้ายที่สุดยังคงสู้ไหว เขาจะบุกไปยังต้นกำเนิดการฝึกตน

“น่าแปลก ช่วงนี้ไม่มีความรู้สึกว่าความทรงจำกำลังจะกลับมา…”

ชายหนุ่มหัวเราะ “รู้ว่าข้าจะเจอกับมันสักตั้งจึงกลัว ไม่กล้ากลับมาแล้วหรือ”

ที่เขาเอ่ยมาเป็นเพียงคำหยอกล้อ ย่อมรู้ดีว่าความจริงไม่ใช่เช่นนั้น การที่ความทรงจำเงียบไปต้องเป็นเพราะสาเหตุอื่นแน่นอน

แต่ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่กลัว กล้าปะทะเสียด้วย

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว หลายเดือนต่อมา หลี่จิ่วเต้าบอกลาพวกซีและเดินทางออกรบ

เขามายังเขตศักราชล้างบางครั้งที่สองเพื่อมาหาพวกโม่ชิงก่อน แล้วไถ่ถามถึงสถานการณ์ในเขตศักราชล้างบางครั้งที่สองจากพวกโม่ชิง

“สวรรค์ เจ้าตั้งใจกำราบให้ทั่วเขตศักราชล้างบางครั้งที่สองเชียวหรือ?!”

หลังพวกโม่ชิงได้ยินคำกล่าวของหลี่จิ่วเต้าก็ตกตะลึง ไม่กล้าเชื่อในสิ่งที่พวกเขาได้ยิน

หลี่จิ่วเต้ายังไม่ผ่านเขตศักราชล้างบางครั้งที่หนึ่งด้วยซ้ำก็คิดกำราบไปทั่วเขตศักราชล้างบางครั้งที่สองแล้วหรือ

สวรรค์ ไม่เคยเกิดเรื่องเช่นนี้มาก่อนในประวัติศาสตร์!

“ใจเย็นก่อน ข้าไม่ใช่แค่ตั้งใจกำราบไปทั่วเขตศักราชล้างบางครั้งที่สอง จากนี้ข้ายังตั้งใจกำราบให้ทั่วเขตศักราชล้างบางครั้งที่สาม ครั้งที่สี่…และถัดจากนั้นด้วย”

หลี่จิ่วเต้ายิ้มบาง ๆ

“อะ…อะไรนะ!”

“จริงหรือ!”

หลังพวกโม่ชิงได้ฟังต่างตะลึงจนหัวใจแทบหยุดเต้น หลี่จิ่วเต้าดุดันเกินไปแล้ว คิดจะกำราบไปทั่วเขตศักราชล้างบางครั้งที่สามและถัดจากนั้นด้วยหรือ?!

พวกเขาอึ้งงันอย่างแท้จริง หลี่จิ่วเต้ากล้าคิดเกินไปแล้ว!

หากไม่ใช่เพราะพวกเขารู้ว่าหลี่จิ่วเต้าไม่ใช่พวกคุยโว คงต้องคิดว่าอีกฝ่ายนั้นวางมาดขี้โม้เป็นแน่ ถึงอย่างไรเรื่องนี้ก็ไม่อยู่บนความเป็นจริงเกินไป

“จริงแท้แน่นอน ข้ายังคิดจะกำราบต้น…ช่างเถิด ข้ากำราบให้ทั่วเขตศักราชล้างบางครั้งที่สองให้ได้ก่อนแล้วกัน”

หลี่จิ่วเต้าส่ายหัว เดิมอยากกล่าวว่ากำราบต้นกำเนิดการฝึกตน แต่พอคิดไปคิดมาก็รู้สึกว่าช่างเถิด เพราะเพียงสิ่งที่เขาได้บอกไปยังทำเอาพวกโม่ชิงตกใจแทบแย่ ขืนพวกโม่ชิงรู้ว่าเขาตั้งใจกำราบต้นกำเนิดการฝึกตนด้วยคงยิ่งขวัญเสียเข้าไปใหญ่

จากนั้นเขาถามถึงสถานการณ์ในเขตศักราชล้างบางครั้งที่สองจากพวกโม่ชิง หลังรู้เรื่องทั้งหมดก็ออกเดินทาง

เขาทยอยท้าสู้ตั้งแต่ระดับต่ำไปถึงระดับสูง

เหล่าของวิเศษนั้นยอดเยี่ยมมาก ใช้เวลาไม่นาน เขาก็กำราบเขตศักราชล้างบางครั้งที่สองได้จนทั่ว

สิ่งมีชีวิตกล้าแกร่งที่สุดในเขตศักราชล้างบางครั้งที่สองต่างอยู่ในขอบเขตบ่อเกิดเป็นตายวรรณะสาม แต่ยังไม่อาจสร้างภัยคุกคามต่อเขา ถูกเขากำราบง่ายดาย

“ดุดันปานนี้เชียว!”

“ไม่…ไม่ใช่กระมัง!”

พวกโม่ชิงอึ้งจนพูดไม่ออก

ให้ตายสิ เดิมพวกเขาคิดว่าพลังของหลี่จิ่วเต้าอยู่ในขอบเขตบ่อเกิดชีวิต หารู้ไม่ แม้แต่ยอดฝีมือบ่อเกิดเป็นตายยังไม่ใช่คู่มือของหลี่จิ่วเต้า!

ช่างน่าตกใจเหลือเกิน!

ต้องรู้ว่าเหนือขอบเขตบ่อเกิดชีวิตคือขอบเขตบ่อเกิดวายชนม์ หลังขอบเขตบ่อเกิดวายชนม์แล้วจึงเป็นบ่อเกิดเป็นตาย!

เขตศักราชล้างบางครั้งที่หนึ่งมีข้อจำกัดเรื่องสิ่งแวดล้อม ยากจะให้กำเนิดยอดฝีมือขอบเขตบ่อเกิดชีวิต แต่หลี่จิ่วเต้ากลับสะท้านฟ้า บำเพ็ญจนอยู่ในขอบเขตบ่อเกิดเป็นตาย!

“เขาบำเพ็ญถึงแค่ขอบเขตบ่อเกิดเป็นตายจริงหรือ เหตุใดข้าถึงรู้สึกว่าเขามีพลังน่าหวาดหวั่นยิ่งกว่านั้น?!”

เฟิงอี้เอ่ยอย่างอดไม่ได้ “พวกเจ้าดูการต่อสู้ของเขา เขาล้วนผ่อนคลายไร้แรงกดดัน ข้าสงสัยอย่างยิ่งว่าเขาบรรลุเหนือขอบเขตบ่อเกิดเป็นตายไปแล้ว!”

“ใช่แล้ว ข้าก็คิดเช่นนั้น!”

“ก่อนนี้ที่เขาเอ่ยว่าจะกำราบไปทั่วเขตศักราชล้างบางครั้งที่สามและถัดจากนั้น ข้าว่ามีโอกาสลุล่วงสูง!”

พวกโม่ชิงพากันเอื้อนเอ่ย

หลี่จิ่วเต้าไม่ได้หยุดยั้งในเขตศักราชล้างบางครั้งที่สอง เขาไปต่อยังเขตศักราชล้างบางครั้งที่สาม

พวกโม่ชิงใคร่รู้เหลือเกินว่าหลี่จิ่วเต้าแข็งแกร่งเพียงใด จึงพากันตามไปด้วย อยากเห็นว่าชายหนุ่มกำราบไปทั่วเขตศักราชล้างบางครั้งที่สามได้หรือไม่

ในเขตศักราชล้างบางครั้งที่สามมียอดฝีมืออยู่คณานับ ขอบเขตสูงยิ่งขึ้นไป ขอบเขตบ่อเกิดเป็นตายอาจไม่ได้เห็นอยู่ทั่ว กระนั้นก็มีไม่น้อย

ที่มากกว่านั้นคือขอบเขตสูงกว่าบ่อเกิดเป็นตาย…นั่นคือขอบเขตบ่อเกิดสรรพสิ่ง!

ซ้ำยังมียอดฝีมือจำนวนหนึ่งบรรลุเหนือขอบเขตบ่อเกิดสรรพสิ่งไปแล้ว นั่นคือ…ขอบเขตบ่อเกิดธรรมชาติ

ทว่า ในสถานการณ์เช่นนี้ หลี่จิ่วเต้ายังไม่ได้กดดัน จากระดับต่ำไปถึงระดับสูงใช้เวลาไม่นานก็เล่นงานจนราบคาบทั้งหมด

“น่ากลัวเกินไปแล้ว!”

“เขาแข็งแกร่งขนาดไหนกันแน่?!”

เสียงของพวกโม่ชิงเริ่มสั่น เดิมพวกเขาคิดว่าหลี่จิ่วเต้าต้องใช้เวลายาวนาน พวกเขาอาจอยู่ดูไม่ถึงตอนท้ายก็ถูกเขตศักราชล้างบางครั้งที่สามขับไล่

ทว่า หลี่จิ่วเต้ากลับผิดคาดเหลือแสน รวมแล้วเพิ่งผ่านไปไม่ถึงหนึ่งวัน ชายหนุ่มก็กำราบไปทั่วเขตศักราชล้างบางครั้งที่สาม ยอดฝีมือทั้งหมดล้วนไม่ใช่คู่มือหลี่จิ่วเต้า ซ้ำเขายังไม่เคยกดดัน กำราบยอดฝีมือในเขตศักราชล้างบางครั้งที่สามได้อย่างง่ายดาย

“ดูท่าครั้นจะกำราบต้นกำเนิดการฝึกตนก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้…”

หลี่จิ่วเต้าทำท่าครุ่นคิด เริ่มมั่นใจขึ้นมา