รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว - บทที่ 1348 บ้ากันทั้งหมด
บทที่ 1348 บ้ากันทั้งหมด
………………..
บทที่ 1348 บ้ากันทั้งหมด
แปลกคน!
แปลกคนยิ่งนัก!
สิ่งมีชีวิตในมิตินับล้านที่นี่ต่างเข้าใจว่าหลี่จิ่วเต้ามาล่าพวกเขา สุดท้ายกลับไม่ใช่ หลี่จิ่วเต้ามาเพราะอยากขัดเกลาฝีมือเท่านั้น เห็นว่ายอดฝีมือขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางของพวกเขาแข็งแกร่งไม่พอ สู้ไปก็ไร้ความหมาย จึงเลือกไปจากที่นี่
“ยังดีที่เขาไม่ได้มาล่าพวกเรา หากมาล่าพวกเรา พวกเราคงหนีไม่พ้นสักคน ต้องถูกเขาสังหารจนสิ้น!”
“ใช่แล้ว แตะเบา ๆ ก็ทลายม่านแสงป้องกันของเราได้ เขาแข็งแกร่งเกินไป พวกเราไม่ใช่คู่มือของเขาเลย!”
พวกเขาเอ่ยอย่างกลัวไม่หาย
หนนี้พวกเขาคล้ายไปวนเล่นในประตูปรโลกมา หากหลี่จิ่วเต้าไม่หวังดี พวกเขาหนีไม่พ้นแน่นอน ต้องถูกอีกฝ่ายกำราบทั้งหมด
อีกด้าน หลี่จิ่วเต้ามายังมิตินับล้านอีกแห่ง
“ช่างเป็นสถานที่ที่คุ้นเคยยิ่ง”
หลี่จิ่วเต้าคลี่ยิ้ม เคยมาที่นี่แล้ว เมื่อคราวเขากับสุยซินเดินผ่านแดนอลหม่าน สถานีแรกที่ได้เจอหลังเข้ามายังแดนต้นกำเนิดการฝึกตนก็คือที่นี่
ครานั้นเขายังเดินผิดทาง เดิมตั้งใจพาสุยซินไปจากที่นี่ แต่กลับมุ่งหน้าไปถึงรังพวกเขา
ใช่แล้ว ที่นี่ก็คือถิ่นของมิติเผาเวหา
ในมิติเผาเวหามียอดฝีมือขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางอยู่ผู้หนึ่งเช่นกัน เพียงแต่เขาไม่รู้ว่าอยู่วรรณะใด
“คงไม่ได้ทรงพลังมาก หาไม่แล้วตอนนั้นข้ากับสุยซินคงจากมาไม่ได้”
หลี่จิ่วเต้าเอ่ยเสียงเบา “แต่ก็ไม่แน่ หากครานั้นยอดฝีมือบ่อเกิดหยินหยางผู้นี้ไม่อยู่ ออกไปข้างนอกเล่า”
จากนั้น เขาเดินเข้าไปด้านใน
รอบนี้เขาไม่ได้หลบ ๆ ซ่อน ๆ ทว่าเดินตรงเข้าไปอย่างเปิดเผย ถึงอย่างไรเขาก็ตั้งใจมาต่อสู้
“ใครกัน!”
หากไม่มีพลังจากเหล่าของวิเศษคอยคุ้มกันอำพราง ตอนนั้นพวกเขาต้องถูกยอดฝีมือผู้ลาดตระเวนจับได้ในไม่ช้าแน่
“ข้ามีนามว่าหลี่จิ่วเต้า ได้ยินว่าที่แห่งนี้มียอดฝีมือขอบเขตบ่อเกิดหยินหยาง จึงตั้งใจมาเยี่ยมเยียน”
ชายหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงเกรงใจ
ทว่า วาจาเกรงใจที่เขาเอื้อนเอ่ยเมื่อเข้าหูยอดฝีมือผู้ลาดตระเวนกลับมีความหมายเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง กลายเป็นได้ยินว่าที่นี่มียอดฝีมือขอบเขตบ่อเกิดหยินหยาง ข้าจึงมาเพื่อล่าพวกเจ้า จับพวกเจ้าไปสังเวย
“โอหังอวดดีนัก ข้าว่าเจ้าเสียสติไปแล้วจริง ๆ ฆ่า!”
ยอดฝีมือผู้ลาดตระเวนพิโรธ ประกายน่าครั่นคร้ามพวยพุ่งจากร่างกาย บุกไปหาหลี่จิ่วเต้าอย่างดุดันทันที
“???”
หลี่จิ่วเต้ามึนงงในบัดดล เกิดอะไรขึ้น เขาว่าเขาก็ไม่ได้ใช้วาจาไม่ดี อีกทั้งวางตนอย่างมีมารยาท เหตุใดยอดฝีมือผู้ลาดตระเวนถึงโมโหเพียงนี้ ราวกับมีหนี้แค้นฆ่าพ่อกันก็มิปาน!
ยอดฝีมือผู้ลาดตระเวนเอ่ยว่าเขาเสียสติ เขาว่ายอดฝีมือผู้ลาดตระเวนต่างหากที่เสียสติ!
เขาลงมืออย่างรวดเร็ว พลังมหาศาลพลันทาบทับยอดฝีมือผู้ลาดตระเวน ชั่วขณะนั้น ยอดฝีมือผู้ลาดตระเวนถูกพันธนาการ พลังทั้งหมดถูกสะกด ไม่อาจรีดเร้นได้สักนิด
ยอดฝีมือผู้ลาดตระเวนสูดปาก หนังศีรษะชาวาบ ตกตะลึงอย่างรุนแรง
หลี่จิ่วเต้าน่ากลัวเกินไปแล้ว พริบตาที่ยกมือก็สะกดพลังทั้งหมดของเขาได้ อย่างไรเขาก็อยู่ถึงขอบเขตบ่อเกิดหยางวรรณะหก ทว่าเมื่ออยู่เบื้องหน้าหลี่จิ่วเต้า เขากลับอ่อนแอต้านไม่ได้แม้แต่การโจมตีเดียว!
“สหายอย่าเพิ่งเดือดดาล ข้ามาเพื่อเยี่ยมเยียนเท่านั้น และขอใช้โอกาสนี้ประลองฝีมือกับยอดฝีมือขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางของพวกเจ้าสักหน่อย ไม่ได้มีเจตนาอื่นจริง ๆ” หลี่จิ่วเต้ากล่าว
ทว่า วาจาเหล่านี้เมื่อเข้าหูยอดฝีมือผู้ลาดตระเวนกลับเปลี่ยนความหมายอีกครั้ง กลายเป็นเจ้าโมโหไปก็เปล่าประโยชน์ ข้าแข็งแกร่งปานนี้ เจ้าไม่ใช่คู่มือของข้า รีบเรียกยอดฝีมือขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางของพวกเจ้าออกมา ข้าจะเริ่มล่าเหยื่อแล้ว
“เจ้าเสียสติไปแล้วจริง ๆ อยู่ตามลำพังยังกล้ามาเสียมารยาทในถิ่นของเรา!”
เขาหัวฟัดหัวเหวี่ยง เอ่ยเสียงเหี้ยมเกรียม “เจ้าวางใจได้ หนนี้เจ้าไม่ได้กลับออกไปอีกแน่นอน ต้องตายอยู่ที่นี่ ไม่สิ ต้องถูกพวกเราบูชายัญ!”
“เสียสติ? เสียมารยาท?”
หลี่จิ่วเต้าเอ่ยอย่างอดไม่ได้ “เจ้าเป็นโรคอะไรหรือไม่ หรือจิตวิปลาสไปแล้ว ข้าพูดคุยอย่างเกรงใจ หาได้เสียมารยาทไม่”
วาจาเหล่านี้เมื่อเข้าหูยอดฝีมือผู้ลาดตระเวนกลับเปลี่ยนความหมายอีกครั้ง กลายเป็นเจ้าคนไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง มัวพล่ามอะไรกับข้าอยู่ที่นี่ ยังไม่รีบเรียกยอดฝีมือขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางของพวกเจ้าออกมาอีก อยากให้ข้าเชือดเจ้าเสียเดี๋ยวนี้หรือไร!
“จองหองนัก!”
ดวงตาเขาแดงก่ำ เอ่ยเสียงกร้าว “เจ้าได้ร้องไห้แน่ อีกเดี๋ยวเจ้าอยากตายดียังยาก!”
“…”
หลี่จิ่วเต้าหมดคำพูด แน่ใจแล้วว่าคนผู้นี้บ้าไปแล้วจริง ๆ เป็นโรคจิตวิปลาส นี่มันคำตอบอะไรกัน หาได้สอดคล้องกับคำถามไม่ ประหนึ่งสีซอให้ควายฟัง ไม่ได้ใกล้เคียงสักนิด
“ช่างเถิด เจ้าไม่ต้องไปส่งข่าวแล้ว ข้าไปเองแล้วกัน”
ชายหนุ่มโบกมืออย่างระอา เดินลึกเข้าไป
วาจาเหล่านี้เมื่อเข้าหูยอดฝีมือผู้ลาดตระเวนกลับเปลี่ยนความหมายอีกครั้ง กลายเป็นรอคอยความตายอยู่ที่นี่เถิด หลังข้าล่ายอดฝีมือขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางของพวกเจ้าแล้วค่อยกลับมาจัดการเจ้า
“จัดการกับปู่เจ้าสิ! เจ้าต่างหากที่ต้องรอคอยความตาย!”
เขาด่ากราดไม่หยุด
“บ้าไปแล้ว…จริง ๆ!”
หลี่จิ่วเต้าเดินไปได้ไม่ไกล จึงได้ยินทุกถ้อยคำของยอดฝีมือผู้ลาดตระเวนอย่างแจ่มชัด เขาอยากถามสวรรค์นัก มิติเผาเวหาทำอะไรอยู่ถึงส่งคนฟั่นเฟือนมาลาดตระเวน ต่อให้ไม่มีอันใดก็อาจมีขึ้นมาได้!
“เจ้าเป็นใคร!”
“หยุดเดี๋ยวนี้!”
หลี่จิ่วเต้าเดินต่อไปอีกระยะก็เจอกับยอดฝีมือหลายตน ยอดฝีมือเหล่านั้นสีหน้าเปลี่ยนไปทันที ราวกับเผชิญกับศัตรูฉกาจ ล้อมหลี่จิ่วเต้าไว้
นอกจากนี้ พวกเขายังส่งข่าวให้ยอดฝีมือด้านในรู้อย่างรวดเร็ว เพื่อให้พวกเขาเตรียมพร้อม มีผู้บุกรุก
แทบจะลมหายใจต่อมา ยอดฝีมือมหาศาลเหินออกจากด้านในมาอยู่ที่นี่ ล้อมชายหนุ่มไว้อย่างแน่นหนา
หลี่จิ่วเต้ามีสีหน้าสงบ กวาดตามองรอบ ๆ แล้วเอ่ยถาม “ขอถามว่ายอดฝีมือขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางของพวกเจ้าอยู่ที่นี่หรือไม่”
วาจาเหล่านี้เมื่อเข้าหูยอดฝีมือทั้งหลายก็เปลี่ยนความหมายไปหมดเช่นกัน กลายเป็นพวกเจ้ามาล้อมอะไรกัน ด้วยความสามารถของพวกเจ้า ไม่พอให้ข้าฆ่าด้วยซ้ำ รีบเรียกยอดฝีมือขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางของพวกเจ้าออกมาเสีย
“บัดซบ ไม่เคยเห็นผู้ใดโอหังเช่นนี้มาก่อน!”
“ฆ่า ฟันเขาสักหนึ่งร้อยรอบ ไม่สิ หนึ่งพันรอบ!”
พวกเขาเดือดดาลเกินทน ตาแดงกันหมดราวกับได้เห็นศัตรูผู้ฆ่าพ่อ พากันบุกไปสังหารหลี่จิ่วเต้าอย่างบ้าคลั่ง
“…”
หลี่จิ่วเต้าเอือมระอาสุด ๆ
อะไรกัน นี่เขาเผลอเข้ามาในรังคนบ้าหรืออย่างไร เหตุใดถึงเสียสติกันหมดเลยเล่า วิปลาสหรือไรกัน!
เขากางมือ พลังมหาศาลพวยพุ่ง จากนั้น ยอดฝีมือเหล่านี้ถูกพันธนาการไว้ที่นี่ทั้งหมด ไม่อาจกระดิกตัว พลังทั้งหมดถูกสะกด
“ดูท่าคงไม่อยู่” ชายหนุ่มพึมพำเสียงเบา
หากว่าอยู่ ตอนนี้เขาสามารถไปจากที่นี่ได้แล้ว จึงคิดว่าไม่น่าอยู่ ขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางคงไม่ได้อ่อนแอเพียงนี้กระมัง
“!!!”
“เกิดอะไรขึ้น!”
ยอดฝีมือกลุ่มนี้ตกตะลึงกันหมด วิญญาณแทบออกจากร่าง ในหมู่พวกเขามีขอบเขตบ่อเกิดหยางวรรณะเก้าอยู่ด้วย สุดท้ายยังถูกหลี่จิ่วเต้าพันธนาการไว้ทันที มิน่าเขาถึงโอหังปานนี้ มาถึงก็เอ่ยชื่อต้องการพบยอดฝีมือขอบเขตบ่อเกิดหยินหยาง เขาไม่ธรรมดา อย่างน้อยก็อยู่ในขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางแล้ว!
ฟึ่บ!
เวลานั้นเอง ประกายเจิดจ้าสายหนึ่งพุ่งมาจากส่วนลึก ก่อนจะมาปรากฏตัว ณ ที่นี้
บุรุษวัยกลางคนร่างสูงใหญ่ผู้หนึ่งก้าวออกจากมวลแสงเจิดจรัส จ้องมองหลี่จิ่วเต้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียดและถาม “เจ้าเป็นใคร”
เขาก็คือยอดฝีมือบ่อเกิดหยินหยางผู้นั้น สัมผัสถึงสถานการณ์ที่นี่จึงได้รุดหน้ามาทันที
“เจ้าคือยอดฝีมือที่ก้าวสู่ขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางผู้นั้นใช่หรือไม่”
หลี่จิ่วเต้าทอดมองบุรุษวัยกลางคน “ข้ามาที่นี่เพื่อพบเจ้า หากเจ้าเป็นยอดฝีมือขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางผู้นั้น”
วาจานี้เมื่อเข้าหูบุรุษวัยกลางคนก็เปลี่ยนความหมายอีกครั้ง กลายเป็นเด็กอมมืออย่างเจ้าเองหรือ เอาแต่ซ่อนตัวไม่ยอมออกมา ข้ามาเพื่อล่าเจ้าโดยเฉพาะ!
“บังอาจ! สามหาวนัก! เจ้าเสียสติไปแล้วจริง ๆ!”
บุรุษวัยกลางคนตวาดเสียงกร้าว “ข้าไม่สนว่าเจ้าเป็นใคร วันนี้เจ้าได้เห็นดีแน่!”
เสียงดังตู้ม เขาบุกไปหาหลี่จิ่วเต้าอย่างดุดัน!
‘วิปลาสไปอีกคนแล้วหรือ!!!’
หลี่จิ่วเต้านึกในใจว่าเขามาอยู่ในรังคนฟั่นเฟือนจริง ๆ ด้วย บ้ากันทั้งหมด!
นี่ยังเรียกว่ามิติเผาเวหาได้อยู่หรือ เรียกมิติวิปลาสดีกว่ากระมัง!
เขายื่นมือข้างหนึ่งออกไป พลังสยดสยองพวยพุ่ง หมายจะพันธนาการยอดฝีมือขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางผู้นั้น
ทว่า ยอดฝีมือขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางผู้นี้ทรงพลังอย่างแท้จริง พันธนาการได้ครู่เดียว เขาก็ทลายออกมาได้ บุกเข้ามาอย่างดุดันอีกครา
“ดูท่าใช่ยอดฝีมือขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางไม่ผิดแน่”
จากนั้นเขายืดแข้งยืดขา เพิ่มพูนพลังบุกออกไปข้างหน้า ต่อสู้กับยอดฝีมือขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางผู้นี้
ยอดฝีมือบ่อเกิดหยินหยางผู้นี้ลงมือด้วยแรงโทสะ พลังที่ระเบิดออกมาน่าครั่นคร้ามถึงขีดสุด ทว่าเมื่อมาถึงหลี่จิ่วเต้ากลับอ่อนกำลังอย่างยิ่ง ไม่ได้ผลแม้แต่น้อย!
หลี่จิ่วเต้าโบกมือเพียงเล็กน้อย พลังที่เขาระเบิดออกมาก็ถูกลบล้างทั้งหมด เขาตื่นตระหนก คราวนี้เจอคนเหี้ยมเข้าแล้วจริง ๆ หลี่จิ่วเต้ากล้าแกร่งกว่าเขามากอย่างเห็นได้ชัด!
“ฆ่า!”
เขาระเบิดพลังอย่างบ้าคลั่ง สำแดงทุกวิชาที่มี ย่อมไม่มีทางถอดใจง่าย ๆ ต่อให้หลี่จิ่วเต้ากล้าแกร่งกว่าเขามาก เขาก็ต้องสู้ดูสักตั้ง!
ไม่สู้ไม่ได้ หากไม่สู้มีแต่ต้องตาย หลี่จิ่วเต้าต้องจับเขาไปสังเวยแน่
ทว่า ต่อให้เขาสำแดงวิชาทั้งหมดก็มิสู้จะมีประโยชน์เท่าใด หลี่จิ่วเต้าทลายพลังวิชาทั้งหมดของเขาได้ง่ายดาย!
ท้ายที่สุด เขาถูกกำราบ ถูกพันธนาการไว้ไม่อาจกระดิกตัว
“เจ้าอยู่ในขอบเขตใด”
หลี่จิ่วเต้ามองยอดฝีมือขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางพลางเอ่ยถาม
“หมายความว่าอย่างไร หยามเกียรติข้ารึ ลูกผู้ชายฆ่าได้หยามไม่ได้!”
ยอดฝีมือขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางผู้นั้นเอ่ยอย่างกราดเกรี้ยว
อย่างไรหลี่จิ่วเต้าก็คงไม่ยอมปล่อยเขาไป ต้องจับเขาสังเวย เขาไม่จำเป็นต้องพูดดีกับหลี่จิ่วเต้า อยากเอ่ยสิ่งใดก็เอ่ยออกไปจนหมด
“ข้าผิดเอง ไยต้องพล่ามกับคนฟั่นเฟือนด้วย”
หลี่จิ่วเต้าส่ายหน้า อีกฝ่ายสติไม่ดี เขาจะถามเพื่ออะไร ไม่เท่ากับหาความหงุดหงิดใส่ตัวหรือ!
ชายหนุ่มชี้ไปที่หน้าผากอีกฝ่าย ตรวจสอบความทรงจำวิญญาณของอีกฝ่าย
“ขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางวรรณะสอง อ่อนแอปานนี้เชียวหรือ”
เขาหมดคำเอื้อนเอ่ย เดิมคิดว่าอีกฝ่ายคงอยู่แค่ขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางวรรณะหนึ่ง สุดท้ายอีกฝ่ายอยู่ขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางวรรณะสอง!
“ยังจะหยามเกียรติข้าอีกหรือ เจ้าช่างสมควรตายนัก!”
ยอดฝีมือขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางผู้นั้นเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน เกิดมายังไม่เคยถูกย่ำยีเช่นนี้มาก่อน เจ้าหลี่จิ่วเต้าเดนตาย เขายอมรับว่าฝีมือสู้ไม่ได้ กระนั้นก็ไม่จำเป็นต้องย่ำยีกันถึงเพียงนี้!
“ไม่เอาน่า ข้าไม่ได้หยามเกียรติเจ้า!”
หลี่จิ่วเต้าไม่ได้ต้องการหยามเกียรติยอดฝีมือขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางผู้นี้จริง ๆ เขาไม่รู้เรื่องขอบเขตพลัง คิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางวรรณะสองจะอ่อนแอเพียงนี้
ไม่สิ พูดให้ถูกคือไม่ใช่ขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางวรรณะสองอ่อนแอ หากแต่เป็นพลังของเหล่าของวิเศษกล้าแกร่งเกินไป!
เป็นผลให้เขามีความหวังมากขึ้น
ดูท่า พลังของเหล่าของวิเศษอาจอยู่เหนือขอบเขตบ่อเกิดชีวิต
“ไปละ”
ชายหนุ่มโบกมือ คลายพันธนาการของเหล่ายอดฝีมือแล้วไปจากที่นี่
“ไปแล้วหรือ”
“นี่มันเรื่องอะไรกัน”
หลี่จิ่วเต้าเดินทางไปยังมิตินับล้านอื่น
ในมิตินับล้านเหล่านี้ มียอดฝีมือขอบเขตหยินหยางอยู่อย่างน้อยสองตนเช่นกัน อีกทั้งระดับไม่ต่ำ อยู่เหนือขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางวรรณะสามกันทั้งสิ้น
ทว่า สำหรับเขายังไม่ใช่ปัญหาใหญ่ เขากำราบยอดฝีมือทั้งหมดได้ง่ายดายและมั่นใจยิ่งขึ้น
“ต่อไปเป็นมิตินับล้านที่ถึงเกณฑ์แล้ว…”
หลี่จิ่วเต้ายกระดับเป้าหมายไปยังมิตินับล้านที่ถึงเกณฑ์
จากนั้น เขามายังมิตินับล้านแห่งหนึ่ง
ที่นี่เป็นที่ตั้งของมิติกาลีภูมิ ในนี้มียอดฝีมือขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางสามตน ถึงเกณฑ์แล้ว ทว่ายังไม่ได้ประทับตราบนศิลาต้นกำเนิดการฝึกตน
เขาเคยข้องแวะกับสิ่งมีชีวิตจากมิติกาลีภูมิมาก่อน
ตอนนั้น เขากับสุยซินออกจากมิติเผาเวหา ระหว่างทางเจอกับการไล่ล่าจากสิ่งมีชีวิตแห่งมิติกาลีภูมิ
สิ่งมีชีวิตมิติกาลีภูมิตนนั้นมีนามว่า…หมิงเตา มิติกาลีภูมิไม่ต้องล่าสิ่งมีชีวิตอื่นเพื่อบูชายัญ กระนั้นเขายังออกเดินทางไปทั่วเพื่อล่าเหยื่อ เพียงเพราะต้องการลิดรอนชีวิตผู้อื่นเพื่อฟูมฟักศาสตราวิเศษของตน
ครานั้นหมิงเตาตั้งใจล่าเขากับสุยซิน ต่อมาถูกเขาสังหารกลับ
“ใครกัน!”
ทันทีที่เขามาถึงก็ถูกยอดฝีมือที่ลาดตระเวนในมิติกาลีภูมิเจอตัว ยามนี้เขามีความเข้าใจในระดับพลังแล้ว สามารถรับรู้ได้อย่างแจ่มชัดว่าผู้ลาดตระเวนอยู่ในขอบเขตใด
มิติกาลีภูมินั้นใช้ได้ แกร่งกล้าอย่างแท้จริง ยอดฝีมือผู้ลาดตระเวนยังไม่ธรรมดา อยู่ในขอบเขตบ่อเกิดหยางวรรณะแปด ทรงพลังกว่ามิติเผาเวหามากนัก ยอดฝีมือผู้ลาดตระเวนของมิติเผาเวหาเพิ่งอยู่ในขอบเขตบ่อเกิดหยางวรรณะหกเท่านั้น
“หลี่จิ่วเต้า มาเยือนที่นี่หมายจะได้ลับฝีมือกัน”
หลี่จิ่วเต้าใช้ถ้อยคำกระชับ
“มาเยือนเพื่อลับฝีมือหรือ ตุกติกอะไร”
ยอดฝีมือผู้ลาดตระเวนขมวดคิ้ว อะไรกัน เห็นที่นี่เป็นมิตินับล้านที่ยังไม่ได้อยู่บนแดนต้นกำเนิดการฝึกตนหรือไร
ในแดนต้นกำเนิดการฝึกตน โดยเฉพาะในเขตที่ยังไม่ถึงเกณฑ์ทั้งหมด มีการมาเยือนเพื่อลับฝีมือที่ไหน
ไม่มีเลย!
ในเขตที่ยังไม่ถึงเกณฑ์ ไม่มีสิ่งมีชีวิตจากมิตินับล้านใดว่างปานนี้ ออกเดินทางไปเยือนมิตินับล้านอื่น
นอกจากนี้ ไม่มีสิ่งมีชีวิตจากมิตินับล้านใดกล้าทำเช่นนี้ด้วย!
ขืนทำเช่นนี้ย่อมไม่ต่างจากรนหาที่ตาย รอถูกกำราบและสังเวย
………………..
Comments for chapter "บทที่ 1348 บ้ากันทั้งหมด"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
