รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว - บทที่ 1331 ช่วยคน

บทที่ 1331 ช่วยคน

………………..

บทที่ 1331 ช่วยคน

จักรพรรดิเหิงก็แล้วไปเถิด แต่เมื่อขาแมงมุมออกมา เจ้าหลวงถึงกับเกิดความรู้สึกอยากตายอย่างแรงกล้า ไม่เคยรู้สึกมาก่อนเลยว่าการมีชีวิตอยู่จะเจ็บปวดถึงเพียงนี้!

“พวกเจ้าอย่าเข้ามา!”

เจ้าหลวงกรีดร้อง จักรพรรดิเหิงกับแมงมุมขาวต่างพากันเข้ามา

เขาดิ้นรนอย่างสุดชีวิต ทว่ากลับไร้ประโยชน์ ไม่อาจต่อกรกับทั้งสองได้อย่างสิ้นเชิง เขาถูกจักรพรรดิเหิงกับแมงมุมขาวสยบลง จากนั้นจึงเริ่ม ‘ออกกำลัง’

…

ขณะเดียวกัน มัจฉาสัตมายาวิ่งหนีต่อไปไม่หยุด กลับไปยังเมืองชิงซานอย่างรวดเร็ว

เขาตระหนักดีว่าตนเองไม่อาจต่อกรจักรพรรดิเหิงและแมงมุมขาว ไม่อาจช่วยเหลือเจ้าหลวงได้ มีเพียงแต่ทำให้ตัวเองย่ำแย่ไปด้วย

เขาฝึกวิธีซ่อนเร้น การต่อสู้ไม่ใช่จุดแข็งของเขา ความแข็งแกร่งของเขาและเจ้าหลวงไม่ต่างกันมากนัก

หากเป็นการต่อสู้ซึ่ง ๆ หน้า เขาอาจไม่ใช่คู่มือเจ้าหลวงเสียด้วยซ้ำ

อย่างไรเสียเขาก็ฝึกฝนวิถีหลบหนีเป็นหลัก การต่อสู้ไม่ได้ความอย่างแท้จริง

เจ้าหลวงไม่ใช่คู่มือของจักรพรรดิเหิงและแมงมุมขาว หากเขาไปก็ไม่ต่างจากส่งตัวเองไปตาย ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ เขาเลือกหนีเป็นหนทางที่ดีที่สุด

เพียงไม่นานเขาก็กลับมาเมืองชิงซาน เท้าแตะถึงลานเล็กของคุณชาย

“ไฉนเจ้าจึงรีบร้อนเช่นนี้ เกิดเรื่องอันใดขึ้น?”

ลานเล็กปรากฏกายด้วยร่างแปลงมนุษย์ มันเห็นมัจฉาสัตมายาเร่งรีบกลับมาก็เอ่ยถามทันที

“มีศพปราชญ์อาวุโสสองร่างไม่สลายหายไปกลับคืนสู่มิติต้นกำเนิด พวกมันเกิดจิตสำนึกตนเองขึ้น ฟื้นคืนชีพแล้วจับตัวเจ้าหลวงไป!” มัจฉาสัตมายารีบกล่าว

“อันใดนะ!”

ลานเล็กสีหน้าแปรเปลี่ยน ไม่คาดคิดว่าจะเกิดเรื่องเช่นนี้

ร่างศพปราชญ์อาวุโสคืนชีพ รับมือยุ่งยากยิ่งอย่างไม่ต้องสงสัย ส่วนพวกซีนั้นยังอยู่ด้านนอก ไม่ได้กลับมา ภายในมิติต้นกำเนิดยามนี้เต็มไปด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัว ศาสตราสื่อสารทั้งหลายได้รับผลกระทบ เขาไม่อาจติดต่อพวกซีได้

“เวลาไม่คอยท่า พวกเราไปช่วยคนเถิด ไม่อาจปล่อยให้เกิดเรื่องกับเจ้าหลวงได้!”

ลานเล็กเอ่ยอย่างเร่งรีบ ต้องการไปช่วยคนกับมัจฉาสัตมายา

ก่อนคุณชายออกเดินทางได้ทิ้งสมบัติไว้ในลานเล็กหลายชิ้น ร่างศพปราญช์อาวุโสไม่ง่ายแก่การรับมือ แม้มันขัดเกลาโอสถจนแข็งแกร่งขึ้น แต่ก็ไม่ได้รับประกันว่าจะสยบร่างศพคืนชีพของปราชญ์อาวุโสได้

มันนำสมบัติไปด้วยสองชิ้น ออกจากลานเล็กพร้อมมัจฉาสัตมายา รีบตรงไปหาเจ้าหลวง

“หวังว่าพวกเขาจะยังไม่เปลี่ยนสถานที่” ลานเล็กรำพึง

มิติต้นกำเนิดฟื้นฟูอย่างบ้าคลั่ง ญาณสัมผัสได้รับผลกระทบหนัก หากจักรพรรดิเหิงและแมงมุมขาวย้ายสถานที่ พวกเขาคิดตามหาย่อมเป็นเรื่องยากยิ่งอย่างไม่ต้องสงสัย

พวกเขาเดินทางผ่านดาราดวงแล้วดวงเล่า เพียงไม่นานก็มาถึง

“บัดซบ!”

มัจฉาสัตมายาสบถ ภาพที่เห็นบาดตาเป็นอย่างยิ่ง แมงมุมขาวกำลังใช้ขา ‘ออกกำลัง’ กับเจ้าหลวง!

“เช่นนี้ก็ได้หรือ? มารดามันเถิด วิปริตเกินไปแล้ว!”

ลานเล็กเองก็หน้าเปลี่ยนสี บนขาแมงมุมเต็มไปด้วยขนแหลม สิ่งนี้สามารถนำมา ‘ออกกำลัง’ ได้ด้วยหรือ? สิ่งที่เกิดขึ้นเบื้องหน้าทำให้เขาได้เปิดโลกใหม่!

“โอ้ กลับมาจริง ๆ ด้วย”

เมื่อเห็นลานเล็กและมัจฉาสัตมายา จักรพรรดิเหิงพลันหัวเราะออกมา “เดิมทียังกังวลว่าจะตามหาพวกเจ้าเช่นไรดี ตอนนี้ดูเหมือนไม่ต้องแล้ว”

แมงมุมขาวหยุด ‘ออกกำลัง‘ มองไปทางมัจฉาสัตมายา “ที่แท้ก็ไปพากำลังเสริมมา เหอะ คิดว่ากำลังเสริมที่พามาเพียงพอหรือ?”

“มารดามันเถิด เจ้าวิปริตสมควรตาย!”

ลานเล็กไม่พูดอันใดมาก เส้นผมสีเงินพลิ้วไสว พุ่งเข้าโจมตีทันที

ร่างของมันเปล่งประกายประหนึ่งไฟลุกโหม พลังอันน่าสะพรึงกลัวสะท้านฟ้าชวนให้คนตะลึงพรึงเพริด

“มันค่อนข้างวิปริตจริง แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะพูดได้!”

จักรพรรดิเหิงโจมตี ปะทะเข้ากับลานเล็กอย่างดุเดือด ทันใดนั้นเองจักรวาลดวงดาราภายนอกพลันระเบิดอย่างต่อเนื่อง พลังอันน่าสะพรึงแผ่ซ่านออกไปทั่วสารทิศ

การปะทะกันของพวกเขาเหนือยิ่งกว่าปริภูมิเวลา ทั้งยังเร็วขึ้นไปเรื่อย ๆ เพียงไม่ถึงหนึ่งลมหายใจทั้งสองก็ประมือกันไปกว่าพันครั้ง!

“ได้รับการสืบทอดจริง!”

จักรพรรดิเหิงเค้นเสียงเย็นชา ไม่สงสัยอีกต่อไป หากไม่ได้รับการสืบทอด ลานเล็กคงไม่แข็งแกร่งเพียงนี้ มันมั่นใจเต็มร้อยส่วน

จากนั้นมันลงมือโจมตีดุร้ายยิ่งกว่าเดิม หมายสยบลานเล็กมาใช้สืบเสาะหาคนอื่นที่ได้รับการสืบทอด

มันคิดว่าน่าจะมีคนอื่นอีกที่ได้รับการสืบทอด

หากพวกมันจับเหล่าผู้สืบทอดได้สำเร็จก็จะได้รับผลประโยชน์มหาศาล แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม สามารถต่อสู้ในแดนต้นกำเนิดการฝึกตนได้ดียิ่งขึ้น

“ตาย!”

ลานเล็กไร้ความกลัวเกรง ระเบิดพลังอย่างบ้าคลั่ง ผลักดันความแข็งแกร่งขึ้นไปสู่จุดสูงสุด ห้ำหั่นกับจักรพรรดิเหิงอย่างดุเดือด

ขณะเดียวกัน มัจฉาสัตมายาหายตัวไปโดยสิ้นเชิง

เขาเริ่มใช้วิถีซ่อนเร้น เก็บงำลมหายใจ ก้าวผ่านความมืดเพื่อช่วยเหลือเจ้าหลวงออกมาก่อน

สังหารจักรพรรดิเหิงและแมงมุมขาวเป็นเรื่องรอง สำคัญสุดคือการช่วยเหลือเจ้าหลวง

ความสำเร็จในวิถีซ่อนเร้นที่เขาฝึกฝนสูงล้ำยิ่ง ก่อนหน้านี้เขาจึงหลบหนีออกมาได้สำเร็จ ไม่ถูกจักรพรรดิเหิงและแมงมุมขาวจับตัวเอาไว้

เขาซ่อนลมหายใจตนเอง เดินผ่านความมืด การถูกตรวจพบหรือสัมผัสได้เป็นเรื่องยากยิ่ง

ทว่าแมงมุมขาวน่าสะพรึงมากจริง ๆ เมื่อมัจฉาสัตมายาก้าวไปหาเจ้าหลวง หมายแอบพาอีกฝ่ายหนีออกไปโดยไม่ให้ผู้ใดสังเกตเห็น แมงมุมขาวกลับพบตัวมัจฉาสัตมายา

ขาแมงมุมข้างหนึ่งของมันโจมตีใส่มัจฉาสัตมายาทันที!

หลังมัจฉาสัตมายาฝึกฝนวิธีซ่อนเร้น ประสาทสัมผัสและสัญชาตญาณการระวังภัยก็พัฒนาขึ้นอย่างมาก เขารับรู้ล่วงหน้าได้ถึงอันตราย กระโจนถอยกลับสุดตัว หลบหลีกการโจมตีของขาแมงมุม!

นี่เป็นเขาที่สัมผัสอันตรายได้ล่วงหน้า ไม่เช่นนั้นขาแมงมุมคงแทงทะลุร่างของเขาไปแล้ว!

“ปฏิกิริยาตอบสนองเร็วนัก…”

แมงมุมขาวหรี่ตา คิดไม่ถึงอยู่บ้างว่ามัจฉาสัตมายาจะหลบขาแมงมุมได้ มันสัมผัสได้ว่าขอบเขตมัจฉาสัตมายาไม่สูงนัก อยู่ในขอบเขตบ่อเกิดหยิน

สำหรับมันแล้ว สิ่งมีชีวิตในขอบเขตบ่อเกิดหยินนับเป็นมดแมลงโดยสมบูรณ์ มันจัดการทิ้งได้อย่างง่ายดาย

แต่มัจฉาสัตมายาที่ประหนึ่งมดแมลงในสายตามันกลับหลบขาแมงมุมได้ นี่ทำให้มันสนใจมัจฉาสัตมายาขึ้นมา

หลังมัจฉาสัตมายาหลบขาแมงมุมได้ก็ไม่ยอมแพ้ เก็บซ่อนลมหายใจใหม่ เคลื่อนกายผ่านความมืด เฝ้ารอโอกาสช่วยเหลือเจ้าหลวง

“ข้าอยากดูนักว่าเจ้าจะซ่อนตัวได้ถึงเมื่อใด!”

สีหน้าแมงมุมขาวเฉยเมย น้ำเสียงเย็นเยียบ ขาแมงมุมหกข้างแทงเข้าไปในความมืดอย่างต่อเนื่อง มัจฉาสัตมายามีความสามารถรับรู้ถึงอันตรายระดับน่าอัศจรรย์ แต่มันยังคงได้รับบาดเจ็บ โดนขาแมงมุมโจมตีจนเลือดสีแดงสดไหลออกมา ถูกบังคับให้ออกมาจากความมืด

สมกับเป็นร่างศพปราชญ์อาวุโส น่าสะพรึงกลัวและน่าตื่นตะลึงโดยแท้!

มัจฉาสัตมายาซ่อนตัวได้ดีเพียงพอแล้ว แต่ยังถูกแมงมุมขาวพบเข้า โชคดีที่เขาสัมผัสได้ถึงอันตรายล่วงหน้าจนพอหลบเลี่ยงได้ ไม่เช่นนั้นตอนนี้ทั้งร่างเขาคงเต็มไปด้วยหลุมเลือด ถูกขาแมงมุมแทงเละเทะ

อั่ก!

ขณะเดียวกัน ร่างลานเล็กปลิวกระเด็น ปากกระอักเลือด จักรพรรดิเหิงดุร้ายเกินไป เขาไม่อาจหยุดยั้งการโจมตีทั้งหมดได้

“ไร้ประโยชน์ การต่อต้านของเจ้าถูกกำหนดให้ไร้ค่า ไม่อาจต่อกรกับข้าได้!”

จักรพรรดิเหิงพุ่งเข้าใส่ ไม่ปล่อยโอกาสพลิกผันอันใดให้ลานเล็ก หมายสยบลานเล็กลง หลังจากนั้นเขาจะได้หาเบาะแสจากร่างลานเล็กเพื่อตามหาผู้สืบทอดคนอื่น!

“ไม่อาจต่อกรเจ้าได้? เจ้าประเมินตนเองสูงเกินไปแล้ว!”

ยามจักรพรรดิเหิงพุ่งเข้ามาใกล้ ลานเล็กก็ระเบิดพลังกะทันหัน เรียกหอกเหล็กเล่มหนึ่งออกมาแทงใส่หัวใจจักรพรรดิเหิง

หอกเหล็กเป็นสมบัติที่หลี่จิ่วเต้าทิ้งเอาไว้ในลานเล็กก่อนออกเดินทาง ได้รับการสืบทอดเจตจำนงหลี่จิ่วเต้า ครอบครองพลังน่าสะพรึงกลัวอันไม่อาจจินตนาการได้

จักรพรรดิเหิงไม่ธรรมดายิ่ง ไม่ง่ายแก่การรับมือ ร่างมันเลือนหายไป ยามปรากฏตัวอีกครั้งก็อยู่ระยะไกลห่างจากลานเล็กแล้ว

ดวงตาของมันจับจ้องหอกเล็กในมือลานเล็ก สุดท้ายก็พูดออกมาว่า “เจ้าได้รับหอกเหล็กมาจากที่ใด?”

กลิ่นอายของหอกเหล็กทำให้กระทั่งตัวมันยังรู้สึกถึงความกดดัน ไม่ต้องสงสัยเลยว่าหอกเหล็กนี่ย่อมไม่ธรรมดาสามัญ แต่เหนือชั้นอยู่ในระดับน่าอัศจรรย์!

หอกเหล็กจากการสืบทอดหรือ? มันเกิดความคิดดังกล่าวขึ้นมาในใจ

แต่แล้วก็ปฏิเสธความคิดดังกล่าวอย่างรวดเร็ว หอกเหล็กไม่อาจมาจากการสืบทอด

ในความทรงจำของมัน ไม่มีปราชญ์อาวุโสคนใดครอบครองศาสตราอย่างหอกเหล็ก หอกเหล็กในมือลานเล็กน่าจะมาจากที่อื่น

นี่ทำให้มันอยากรู้อยากเห็นถึงที่สุด นอกเหนือจากมรดกสืบทอดแล้ว หอกเหล็กอันน่าสะพรึงกลัวยังปรากฏจากที่ใดได้อีก?

มันตระหนักได้ว่าทุกสิ่งไม่ง่ายดายอย่างที่มันคิด พวกลานเล็กไม่เพียงได้รับการสืบทอด แต่ยังต้องกุมความลับอื่นเอาไว้ด้วย

“ตาย!”

ลานเล็กไม่พูดอันใดมาก ถือหอกเหล็กพุ่งเข้าใส่จักรพรรดิเหิง

หอกเหล็กสืบทอดเจตจำนงจากคุณชายน่าสะพรึงกลัวเหนือชั้นอย่างแท้จริง พลังชวนหวาดหวั่นปะทุออกมาอย่างต่อเนื่อง สุดท้ายกระทั่งจักรพรรดิเหิงยังไม่ปะทะโดยง่าย เริ่มหลบเลี่ยงการโจมตีของหอกเหล็ก

“อย่าคิดว่ามีหอกเหล็กนั่นอยู่ เจ้าจะทำสิ่งใดได้! เจ้าไม่มีความสามารถเพียงพอ ห่างชั้นเกินไป!”

จักรพรรดิเหิงตวาดเสียงเย็นชา เรียกคทาออกมา ทันใดนั้นก็เกิดคลื่นผันผวนอันน่าสะพรึง กาลเวลาถูกหยุดลง จักรพรรดิเหิงเปิดใช้พลังของคทาโจมตีใส่ลานเล็ก

วัสดุจากแดนต้นกำเนิดการฝึกตน ต่อให้มีเพียงน้อยนิดก็น่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุด กล่าวได้อย่างเต็มปากว่าคทานี้เป็นมหาศาสตราสังหาร!

ลานเล็กแกว่งหอกเหล็กต้านทานการโจมตีของคทา

“เจ้าไม่มีความสามารถเพียงพอ!”

เขาตะโกนเสียงเย็นชา ถือหอกเหล็กพุ่งตรงไปเบื้องหน้าอีกครั้ง

อีกด้านหนึ่ง มัจฉาสัตมายาอยู่ในสภาพย่ำแย่ยิ่ง อเนจอนาถนัก การซ่อนเร้นของเขาไม่มีผลประโยชน์ใดต่อหน้าแมงมุมขาว อีกฝ่ายสามารถทราบถึงตำแหน่งของเขาได้

บนร่างของเขาเต็มไปด้วยโลหิตและหลุมขนาดใหญ่จากการถูกขาแมงมุมแทง แมงมุมขาวแข็งแกร่งกว่าเขามากเกินไป พลังของเขาไม่อาจสกัดกั้นการโจมตีของแมงมุมขาวได้เลย

ต่อหน้าขาแมงมุมขาว พลังปกป้องร่างเขาเสมือนกระดาษแผ่นหนึ่ง ถูกแทงทะลุได้อย่างง่ายดาย

“เจ้าไม่น่ากลับมาเลย!”

ขาแมงมุมขาวโจมตีต่อเนื่องอย่างดุเดือดและรวดเร็ว ไม่ให้หนทางรอดใดกับมัจฉาสัตมายา

มัจฉาสัตมายาอยู่ในสภาพอเนจอนาถยิ่งกว่าเดิม ร่างกายปรากฏอาการบาดเจ็บมากขึ้น

เขากับแมงมุมขาวต่างชั้นเกินไป การซ่อนตัวไม่ได้ผลโดยสิ้นเชิง แมงมุมขาวรับรู้ตำแหน่งเขาได้ตลอดเวลา จึงยากแก่การหลบซ่อน และถูกบังคับให้เผชิญหน้าโดยตรงหลายครั้งหลายครา

“ตายเสีย!”

เห็นสภาพน่าเวทนาของมัจฉาสัตมายาแล้ว เจ้าหลวงพลันเข้าโจมตีแมงมุมขาวอย่างบ้าคลั่ง

ทว่าเขาไม่อาจทำสิ่งใดได้ ขาแมงมุมโจมตีเข้ามาอย่างรวดเร็ว เจาะเข้าหน้าผากเจ้าหลวง บดขยี้วิญญาณลบร่องรอยทั้งหมดทั้งหมดออกไป

เขาตายลงด้วยฝีมือแมงมุมขาว

แต่พริบตาถัดมา เขาก็ฟื้นคืนชีพอีกครั้ง คำสาปบนร่างกายทำให้เขาปรากฏขึ้นอีกครั้ง

หลังจากนั้นเขาก็พุ่งใส่แมงมุมขาวอีกหน

“จิตใจชั่วร้ายเช่นเจ้าไปตายเสีย!”

เหล่าขาแมงมุมที่โจมตีเข้ามาถูกตัดขาดในพริบตา!

“หืม?!”

สีหน้าแมงมุมขาวแปรเปลี่ยนเป็นอย่างมาก กระโจนถอยกลับแทบไม่ทัน ไม่คิดมาก่อนเลยว่าในมือมัจฉาสัตมายาจะมีพัดล้ำค่าเช่นนี้อยู่

พัดนี้ไม่ตรงกับศาสตราของเหล่าปราชญ์อาวุโสในความทรงจำของมัน

พัดนี่มาจากที่ใดกัน? ใครเป็นผู้หลอมขึ้นมา?

ทันใดนั้นเอง แมงมุมขาวก็เกิดความอยากรู้อยากเห็น ขุมพลังอันไม่รู้จักนี้มากจากที่ใดกัน?

มันคิดว่ามัจฉาสัตมายาอาจมาจากขุมพลังอันไม่รู้จัก

เสียงดังสนั่นหวั่นไหว มันเรียกศาสตราที่สุดแสนจะพิเศษออกมาหนึ่งชิ้น เป็นศาสตราโบราณที่มันใช้ต่อสู้ในแดนต้นกำเนิดการฝึกตนมาตลอดชีวิต ผสมวัสดุบางอย่างในแดนต้นกำเนิดการฝึกตนลงไปทำให้มีพลังน่าพรั่นพรึงยิ่งกว่าเดิม

“ข้าอยากรู้นักว่าเบื้องหลังเจ้ามีที่มาเช่นใด!”

สีหน้าแมงมุมขาวเย็นชา ถือศาสตราโบราณพุ่งไปด้านหน้า

“ตาย!”

มัจฉาสัตมายาไร้ความกลัวเกรง ใช้พัดในมือโจมตีกลับ

ลานเล็กนำสมบัติติดตัวมาด้วยสองชิ้น หนึ่งคือหอกเหล็ก อีกหนึ่งคือพัดด้ามนี้ที่ลานเล็กส่งให้กับมัจฉาสัตมายา

ตู้ม!

จักรวาลดวงดาราด้านนอกอาณาจักรระเบิดออกโดยสมบูรณ์ การต่อสู้ทั้งสองฝั่งตึงเครียดถึงขีดสุด น่าสะพรึงกลัวชวนตื่นตระหนกหวาดกลัว

เจ้าหลวงคิดช่วยเหลือก็ทำไม่ได้ ช่องว่างความแข็งแกร่งมีมากเกินไป เขาไม่อาจเข้าใกล้ได้เสียด้วยซ้ำ ทั้งยังเผชิญหน้ากับแรงกดดันมหาศาล ทั้งร่างกายมีร่องรอยปริแตกอยู่ทั่ว

เขารีบถอยหลังออกไปอย่างรวดเร็ว ออกห่างจากสถานที่แห่งนี้ หากยังคงรั้งอยู่ต่อไป ทั้งร่างเขาต้องแหลกลาญอย่างแน่นอน

‘แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ได้อย่างไร หอกเหล็กอยู่ขั้นใดกันแน่!’

ในใจจักรพรรดิเหิงถูกพลังที่ระเบิดออกมาจากหอกเหล็กทำให้ตื่นตะลึง มันใช้พลังทั้งหมดออกมา คทาถูกผลักดันประสิทธิภาพจนขีดสุด ทว่ากลับยังไม่อาจทำสิ่งใดได้ ถูกหอกเหล็กสกัดไว้อย่างสมบูรณ์

“นี่คือ…ศาสตราต้องห้ามหรือ!”

ร่างมันสั่นสะท้าน คิดว่าหอกเหล็กอาจเป็นศาสตราระดับต้องห้าม ศาสตราต้องห้ามนี้เป็นหนึ่งในศาสตราที่ทรงพลังสุดในแดนต้นกำเนิดการฝึกตน

เมื่อใดก็ตามที่ศาสตราต้องห้ามปรากฏขึ้น มิตินับล้านทั้งหลายในแดนต้นกำเนิดการฝึกตนไม่อาจนั่งดูดายได้ ต้องพยายามแย่งชิงอย่างบ้าคลั่ง เพียงแค่ชื่อศาสตราต้องห้ามก็คาดเดาได้แล้วว่าต้องน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง

“พัดต้องห้ามหรือ?!”

อีกด้านหนึ่ง แมงมุมขาวตัวสั่นสะท้านอย่างแรงเช่นกัน พัดในมือมัจฉาสัตมายาระเบิดพลังมหาศาลออกมา ทำให้นางคิดเช่นเดียวกับจักรพรรดิเหิง อดเชื่อมโยงกับศาสตราต้องห้ามไม่ได้

หอกเหล็กและพัดที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้มีโอกาสที่จะเป็นศาสตราต้องห้ามจริง นี่ทำให้ในใจพวกมันเกิดความไม่มั่นใจขึ้นมา

พวกมันแข็งแกร่งมากก็จริง แต่ศาสตราต้องห้ามนั้นแข็งแกร่งยิ่งกว่า คิดสยบศาสตราต้องห้ามไม่ใช่เรื่องง่ายแน่นอน แต่นับเป็นเรื่องยากจะทำอย่างมาก!

“ศาสตราต้องห้ามมาจากที่ใดกัน ซ้ำยังมีถึงสองชิ้น!”

จักรพรรดิเหิงกัดฟัน สีหน้าไม่น่าดู ขุมกำลังที่ไม่รู้จักน่าสะพรึงกลัวชวนตื่นตะลึงยิ่งนัก