รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว - บทที่ 1330 แมงมุมขาว ‘ขาแมงมุมอยากออกกำลังกายแล้ว’

บทที่ 1330 แมงมุมขาว ‘ขาแมงมุมอยากออกกำลังกายแล้ว’

………………..

บทที่ 1330 แมงมุมขาว ‘ขาแมงมุมอยากออกกำลังกายแล้ว’

สายตาที่จักรพรรดิเหิงมองมาไม่ปกติอย่างยิ่ง เจ้าหลวงและแมงมุมขาวต่างมองว่าจักรพรรดิเหิงอยากทำเรื่องอย่างว่าอีกแล้ว

“ท่านปล่อยข้าไปเถิด!”

เจ้าหลวงเอ่ยเสียงสะอื้น ไม่อยากถูก ‘ออกกำลังกาย’ อีกแล้ว

เขาเป็นถึงบุรุษอกสามศอก มีอย่างที่ไหนเป็นฝ่ายถูก ‘ออกกำลังกาย’ หากไม่ใช่ว่าเขาตายไม่ได้ เขาคงอยากระเบิดตัวเองตายให้รู้แล้วรู้รอด

“แม้ความรู้สึกนั้นจะไม่เลวจริง ๆ ทว่ายามนี้ข้าไม่มีความคิดเช่นนั้น”

จักรพรรดิเหิงทอดมองเจ้าหลวง “เล่าภูมิหลังของเจ้ามา เจ้าได้รับการสืบสานมาหรือไม่ นอกจากนี้เจ้ารู้จักผู้ที่ได้รับการสืบสานหรือไม่”

ทูตประกาศให้ผู้ที่ได้รับการสืบสานไปหาเขา ทำให้จักรพรรดิเหิงตระหนักได้ว่าเจ้าหลวงข้างกายนี้อาจเป็นผู้ที่ได้รับการสืบสาน

เจ้าหลวงปรากฏตัวในมิติต้นกำเนิด ก่อนหน้านี้ยังคิดแย่งอาวุธโบราณ ซ้ำยังไม่ใช่พวกเดียวกับวิหารโบราณลึกลับ เป็นผลให้มันรู้สึกทันทีว่าเจ้าหลวงอาจได้รับการสืบสาน บางทีอาจรู้จักกับผู้อื่นที่ได้รับการสืบสานด้วย

ก่อนหน้านี้มันเคยค้นวิญญาณเจ้าหลวง ทว่าไม่สำเร็จ เจ้าหลวงมีพลังสองมวลในตัว มวลหนึ่งเป็นพลังของตนเอง อีกมวลเป็นพลังคำสาปที่แบกรับบนตัว วิญญาณของเจ้าหลวงถูกหมอกหนาปกคลุม ไม่อาจสืบค้น มันรู้สึกว่าอาจเพราะพลังคำสาปบนตัวเจ้าหลวง

เจ้าหลวงหัวใจกระตุกวูบ เขารู้สึกว่าจักรพรรดิเหิงอาจหมายหัวผู้ได้รับการสืบสาน หรือก็คือผู้ติดตามคุณชาย

เรื่องนี้เดาได้ไม่ยาก

ถึงอย่างไรจักรพรรดิเหิงและแมงมุมขาวก็ตั้งใจลิดรอนชีวิตจากมิติต่าง ๆ เพื่อเพิ่มพูนกำลัง ไฉนเลยจะยอมปล่อยคนรอบกายคุณชายไป

ไม่มีทาง!

คนรอบกายคุณชายทรงพลังถึงเพียงนั้น มิฉะนั้นคงไม่ถูกวิหารโบราณลึกลับเข้าใจผิดว่าได้รับการสืบสานแล้ว หากได้ลิดรอนชีวิตของคนรอบกายคุณชาย ดูดกลืนพลัง ย่อมต้องแข็งแกร่งขึ้นได้แน่

“การสืบสานอะไร! ข้าไม่รู้เรื่อง!”

เจ้าหลวงปฏิเสธทันควัน “ข้าไม่มีการสืบสาน ก่อนหน้านี้คิดแย่งชิงอาวุธโบราณเพื่อให้ได้มาซึ่งการสืบสาน ทว่าไม่สำเร็จไม่ใช่หรือไร!”

เขาไม่ได้รับการสืบสานจริง ๆ ที่กล้าแกร่งปานนี้ล้วนเป็นเพราะลูกกลอนวิเศษที่คุณชายกลั่น

“เจ้าคิดทำไขสือกับข้าหรือ”

จักรพรรดิเหิงยิ้มเย็น “เมื่อครู่ข้าไม่มีความคิด ‘ออกกำลังกาย’ แต่ตอนนี้…มีแล้ว!”

ได้ยินจักรพรรดิเหิงเอ่ยว่าอยาก ‘ออกกำลังกาย’ เจ้าหลวงก็หน้าซีดในบัดดล

เขารีบบอก “อย่านะ ข้าไม่ได้โกหก ข้าไม่มีการสืบสานจริง ๆ และไม่รู้จักผู้ที่ได้รับการสืบสานด้วย ข้ามีคำสาปข่มดวงผู้อื่นในตัว ผู้ใดที่ใกล้ชิดข้าล้วนต้องถูกข่มดวง ท่านว่าในสถานการณ์เช่นนี้ ข้าจะมีสหายข้างกาย มีผู้ที่สนิทสนมด้วยหรือ”

เขากล่าวต่ออีกว่า “ข้าอยู่ตัวคนเดียวมาตลอด ไม่มีผู้ใดเคียงข้าง”

เขาจะหลอกให้จักรพรรดิเหิงและแมงมุมขาวไปหาพวกต้นหลิวก็ได้ ทว่าเขาไม่ต้องการทำเช่นนั้น

จักรพรรดิเหิงและแมงมุมขาวต่างน่าสยดสยองไม่แพ้กัน อีกทั้งมีอาวุธโบราณในมือ เขากลัวพวกต้นหลิวรับมือทั้งสองไม่ไหว สุดท้ายต้องตกอยู่ในเงื้อมมือพวกเขาอย่างน่าอนาถ

หากตกอยู่ในเงื้อมมือจักรพรรดิเหิงและแมงมุมขาวต้องจบไม่ดีแน่!

หลังจักรพรรดิเหิงได้ยินคำกล่าวของเจ้าหลวงก็มีสีหน้าดีขึ้น

จริงด้วย เจ้าหลวงมีคำสาปข่มดวงผู้อื่นในตัว แม้แต่มันยังต้านไม่อยู่ ถูกข่มดวงไปด้วย ข้างกายเจ้าหลวงยากจะมีคนสนิทจริง ๆ

มันรู้สึกว่าคงคิดมากไป เจ้าหลวงไม่ใช่พวกเดียวกับวิหารโบราณลึกลับแต่ยังมีขอบเขตสูงส่งเพียงนี้ คงมาจากภูมิหลังน่าทึ่งของเจ้าหลวง หาได้บรรลุด้วยการสืบสาน

ต้องรู้ว่าเจ้าหลวงมีคำสาปน่าสะพรึงเช่นนี้ติดตัว ย่อมมีภูมิหลังไม่ธรรมดา หากเป็นพวกดาษดื่นไฉนเลยจะถูกสาปแช่งได้น่าพรั่นพรึงเพียงนี้ ไม่มีทาง!

“น่าเสียดาย เขาไม่ใช่ผู้ที่ได้รับการสืบสาน หาไม่แล้วพวกเราคงตามรอยจับกุมผู้ที่ได้รับการสืบสานทั้งหมดมาดูดกลืนพลังได้!”

จักรพรรดิเหิงถอนหายใจ

ในเวลานี้เอง แมงมุมขาวจึงเข้าใจความคิดของจักรพรรดิเหิง

“จริงด้วย พวกเขาได้รับการสืบสาน ทรงพลังเหลือแสน หากได้ลิดรอนชีวิตพวกเขา ดูดกลืนพลังพวกเขา พวกเราย่อมแข็งแกร่งขึ้นกว่านี้ได้ ขณะเดียวกัน ในมือพวกเขาต้องมีอาวุธโบราณด้วย หลังพวกเราได้อาวุธโบราณเหล่านี้มาก็จะแข็งแกร่งขึ้นด้วย”

แมงมุมขาวถอนหายใจเช่นกัน รู้สึกเสียดายเหลือเกิน

เจ้าหลวงมีคำสาปน่าสะพรึงบนตัว ไม่มีทางมีคนสนิทข้างกายจริง ๆ มันก็รู้สึกว่าเจ้าหลวงไม่มีความเกี่ยวข้องกับเหล่าผู้ที่ได้รับการสืบสาน

“หือ? เจ้าหลวง บังเอิญยิ่งนัก พวกเรามาเจอกันเสียได้!”

เวลานั้นเอง คนผู้หนึ่งก้าวออกมากลางอากาศด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เอ่ยทักทายเจ้าหลวง

ต่อมา เขาเห็นจักรพรรดิเหิงและแมงมุมขาวข้างกายเจ้าหลวง จึงถามขึ้นทันทีด้วยความฉงน “พวกเขาเป็นใคร”

เรียกว่า ‘เจ้าหลวง’ ได้ ย่อมต้องเป็นผู้ที่คุ้นเคย ความจริงก็เป็นเช่นนั้น ผู้ที่ปรากฏตัวไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นมัจฉาสัตมายานั่นเอง

เขาผ่านทางมาเห็นเจ้าหลวงจึงอยากทักทาย

เจ้าหลวงได้พบมัจฉาสัตมายาก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปทันที รู้สึกแย่ขึ้นมา

เขาเพิ่งหลอกจักรพรรดิเหิงและแมงมุมขาวได้ ทั้งสองยอมเชื่อคำกล่าวของเขาแล้ว ผู้ใดจะรู้ว่ามัจฉาสัตมายาจะโผล่มา!

นี่อย่างไรเล่า ดวงตาของจักรพรรดิเหิงและแมงมุมขาววาวโรจน์ทันที จดจ้องมัจฉาสัตมายา

“หนีเร็ว! สองคนนี้ไม่ใช่คนดี เป็นศพของปราชญ์อาวุโสที่คืนชีพขึ้นมา!”

เจ้าหลวงตะโกนบอกอย่างรีบร้อน ให้มัจฉาสัตมายารีบหนี กลัวว่าจะตกอยู่ในเงื้อมมือของจักรพรรดิเหิงและแมงมุมขาว

เขาใช้คำสาปบอกปัดได้ แต่มัจฉาสัตมายาไม่ได้แน่นอน ทันทีที่อีกฝ่ายตกอยู่ในเงื้อมมือจักรพรรดิเหิงและแมงมุมขาว ต่อให้ปฏิเสธว่าไม่เกี่ยวข้องกับการสืบสาน ทั้งสองก็คงไม่เชื่อ

“ศพของปราชญ์อาวุโสที่คืนชีพขึ้นมา!”

สีหน้ามัจฉาสัตมายาเปลี่ยนไปทันที จากนั้นเขารีบร้อนจากไป

เรื่องอื่นเขาไม่สู้ แต่เรื่องหนีเขาเก่งกาจอย่างแท้จริง เขาที่ฝึกฝนวิถีหลบหนีเรื่อยมา ถนัดการเผ่นเป็นที่สุด

จักรพรรดิเหิงและแมงมุมขาวน่าพรั่นพรึงและกล้าแกร่งเพียงพอ อีกทั้งลงมือในทันที กระนั้นยังไม่อาจจับมัจฉาสัตมายาไว้ได้ มัจฉาสัตมายาจึงหนีไปได้สำเร็จ

“สมควรตายนัก!”

“หมอนี่หนีเร็วยิ่ง!”

จักรพรรดิเหิงและแมงมุมขาวมีสีหน้าอึมครึม คิดไม่ถึงจริง ๆ ว่ามัจฉาสัตมายาจะหนีเร็วปานนี้ เหนือความคาดหมายพวกมันอย่างสิ้นเชิง

เป็นผลให้พวกมันแน่ใจว่ามัจฉาสัตมายาต้องได้รับการสืบสานแล้วแน่!

หากมัจฉาสัตมายายังไม่ได้รับการสืบสาน คงไม่มีทางหนีไวปานนี้ และไม่มีทางรอดจากเงื้อมมือพวกเขา!

พวกมันจ้องเจ้าหลวงเขม็ง สายตาดุดันเหลือแสน

เห็นได้ชัดว่าเจ้าหลวงหลอกพวกมัน ที่ว่าไม่มีคนสนิทข้างกาย ไม่รู้จักผู้ที่ได้รับการสืบสาน ล้วนเป็นเรื่องโป้ปด!

“พวกท่าน…จะทำอะไร!”

เจ้าหลวงตื่นกลัวกับสายตาจักรพรรดิเหิงและแมงมุมขาวจนรีบถอยกรูด

“ไม่ได้อยากทำอะไร แต่ข้าอยาก ‘ออกกำลังกาย’ แล้ว!”

จักรพรรดิเหิงเอ่ยเสียงเย็น เข้าใกล้เจ้าหลวงมากขึ้นเรื่อย ๆ

“ข้าก็ด้วย ข้าอยาก ‘ออกกำลังกาย’ แล้ว!”

แมงมุมขาวเอ่ยด้วยเสียงอันหนาวเหน็บ “ขาแมงมุมของข้าอ้างว้างเกินทน อยาก ‘ออกกำลังกาย’ ให้หนำใจ!”

“บัดซบ!” เจ้าหลวงสบถ

อะไรกัน ขาแมงมุมก็ด้วยหรือ นี่คิดจะเอาชีวิตเขาเลยหรือไร!

น้ำตาเขาไหลนองหน้าในบัดดล

………………..