รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว - บทที่ 1324 ต้นกำเนิดการฝึกตนโหดเหี้ยมอย่างถึงที่สุด

บทที่ 1324 ต้นกำเนิดการฝึกตนโหดเหี้ยมอย่างถึงที่สุด

………………..

บทที่ 1324 ต้นกำเนิดการฝึกตนโหดเหี้ยมอย่างถึงที่สุด

ยามนี้ไม่ทราบตำแหน่งที่อยู่ของสุยซิน ตามหาก็ไม่พบ ไม่มีการเคลื่อนไหวใดสักนิด เจ้าวิหารหลักนึกสงสัยว่าสุยซินอาจปะปนอยู่กับกลุ่มคนที่แย่งชิงอาวุธโบราณ

‘หวังว่าจะมีความเกี่ยวข้องกัน เช่นนี้จะได้ไม่เหนื่อยมากนัก’

ร่างแปลงเจ้าวิหารหลักรำพึง เฝ้ารออย่างสงบนิ่ง

‘พวกเขาดื้อรั้นเกินไป ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ไฉนยังจะมีความหวังผ่านไปได้? ตนเองคิดตาย ยังยืนกรานจะลากพวกเราทุกคนไปตายด้วยกันอีก!’

เขานึกถึงบิดาสุยซิน

แดนต้นกำเนิดการฝึกตน เหล่าผู้แข็งแกร่งส่วนใหญ่ตัดสินใจย้ายไปยังมิตินับล้านอื่น มีเพียงพวกบิดาสุยซินเท่านั้นที่ยังดื้อรั้น เป็นตายเช่นไรก็ไม่ยอมย้าย เอาแต่ขัดขวางเส้นทางพวกเขา

‘โง่งมเสียจริง!’

เขาเหยียดหยาม ‘ยืดเวลาให้มิตินับล้านมาได้นานเพียงนี้ก็เกินพอแล้ว เห็นได้ชัดว่าไม่มีความหวังและโอกาสเลยสักนิด ทว่ายังเอาแต่ยึดติดไม่ยอมปล่อย ไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าคิดอันใดอยู่!’

เขารำพึงต่อ ‘เหล่านายท่านในแดนต้นกำเนิดการฝึกตนได้วางแผนไว้สองแผน ทั้งยังดำเนินการไปพร้อมกัน ไม่รู้ว่าอีกด้านหนึ่งแผนการจะสำเร็จหรือไม่?’

การใช้สุยซินข่มขู่บิดานางเป็นเพียงหนึ่งในแผนการของพวกเขา เนื่องจากบิดาสุยซินมีความเชื่ออย่างแรงกล้า ด้วยเหตุนี้การใช้นางข่มขู่อาจไม่ประสบผลสำเร็จ

ดังนั้นเมื่อพวกเขาวางแผนจัดการกับบิดาสุยซิน ก็ได้สร้างแผนสองแผนขึ้นมาและดำเนินการไปพร้อมกัน เพื่อให้มีโอกาสประสบความสำเร็จสูงขึ้น

‘อีกแผนมีโอกาสสำเร็จมากกว่า ข้าหวังว่ามันจะสำเร็จจริง ๆ ยามนี้คิดจับสุยซินนับว่ายากยิ่ง!’ เขาขมวดคิ้ว

การฟื้นตัวของมิติต้นกำเนิดรุนแรงเกินไป การรับรู้ได้รับผลกระทบอย่างหนัก คิดจับสุยซินในสถานการณ์เช่นนี้ ไม่ต่างอันใดจากการงมเข็มในมหาสมุทร เขาหวังว่าอีกแผนการจะประสบความสำเร็จ

…

มิติต้นกำเนิด ณ อาณาจักรแห่งหนึ่ง

“อิ่มแล้ว งดงามเหมือนที่จินตนาการไว้!”

สภาพจักรพรรดิเหิงดูแล้วใกล้แตกสลายเต็มที กระทั่งยืนยังไม่มั่นใจ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวด เขาสาบานว่านี่เป็นสิ่งเลวร้ายน่ารังเกียจที่สุดในชีวิตเขาแล้ว!

จักรพรรดิเหิงถลึงตามองเจ้าหลวง สายตาเต็มไปด้วยความชิงชังจนเจ้าหลวงหวาดผวา จบสิ้นแล้ว ครั้งนี้เขาจบสิ้นแล้ว!

“น้องหญิงแมงมุม สนใจ ‘ออกกำลัง’ อีกครั้งหรือไม่?”

เขาเอ่ยกับแมงมุมพิลึกพร้อมชี้ไปทางเจ้าหลวง ความหมายชัดเจนยิ่ง ต้องการให้แมงมุมพิลึก ‘ออกกำลัง’ กับเจ้าหลวง

เจ้าหลวงเต็มไปด้วยความคาดหวัง หวังว่าแมงมุมพิลึกจะตอบรับ อย่างน้อยแมงมุมพิลึกก็เป็นสตรี หากไม่เห็นด้วย เขากลัวว่าจักรพรรดิเหิงอาจมา ‘ออกกำลัง’ กับเขาแทน!

เขาไม่ต้องการ ‘ออกกำลัง’ กับจักรพรรดิเหิง!

“พี่เหิงพูดอันใด? คิดว่าข้าเห็นเขาเป็นสินค้าหรือ? อย่าได้สร้างปัญหาเลย”

แมงมุมพิลึกมองเจ้าหลวง

“เช่นนั้นข้าทำเอง!”

จักรพรรดิเหิงกล่าวอย่างดุร้าย ท่าทางไร้เรี่ยวแรงในตอนแรกกลายเป็นเปี่ยมชีวิตชีวาพุ่งตรงเข้าหาเจ้าหลวง

“…ไม่!”

เจ้าหลวงต่อต้านอย่างสุดความสามารถ แต่กลับไร้ประโยชน์ ถูกจักรพรรดิเหิงโยนลงพื้น

“อ๊ากกก ดูแลบุรุษบ้านเจ้าด้วย เจ้าจะมองดูเฉย ๆ เช่นนี้หรือ!?”

เจ้าหลวงตะโกนใส่แมงมุมพิลึก หวังว่าแมงมุมพิลึกจะหยุดจักรพรรดิเหิงไว้ได้

“ข้ายังไม่เคยเห็นเรื่องนี้มาก่อน นี่ต้องทำให้ข้าได้รับประสบการณ์มากขึ้นแน่”

แมงมุมพิลึกเอ่ยด้วยรอยยิ้ม หาได้จัดการจักรพรรดิเหิงแต่อย่างใด

“เจ้าสารเลว คราวนี้อย่าได้คิดหนี ข้าบอกแล้วว่าข้าจะคืนให้เจ้าทบทวี!”

สีหน้าจักรพรรดิเหิงดุร้าย เขาฉีกเสื้อผ้าเจ้าหลวงออก หลังจากนั้นก็ ‘ออกกำลัง’ อย่างแข็งขัน

“ข้า…ไม่บริสุทธิ์แล้ว!”

เจ้าหลวงร้องไห้จนเสียงแหบแห้ง มิติกว้างใหญ่เกินไป เขาเพียงอยากกลับไปที่ลานเล็ก!

เขาเสียใจยิ่ง ก่อนหน้านี้คิดว่าตนเองไม่ได้แบกรับคำสาปแล้ว ดังนั้นจึงไม่ได้ระมัดระวังอันใดนัก ทำให้สุดท้ายต้องมาตกอยู่ในเงื้อมมือจักรพรรดิเหิง

หากรู้ว่าคำสาปบนร่างยังคงอยู่ เขาไม่มีทางเคลื่อนไหวโดยประมาทเช่นนี้ แต่จะไปพร้อมกับจักรพรรดิหมากล้อมหวงหลงแน่

ยามนั้นจักรพรรดิหมากล้อมหวงหลงยังคิดให้เขาลงมือด้วยกัน แต่เขากลับเอ่ยว่าร่วมมือกันจะทำให้การแย่งชิงอาวุธโบราณล่าช้า แยกกันไปจะดีกว่า

หากย้อนกลับไปในตอนนั้นได้ เขาต้องตบปากตัวเองจนตายแน่!

จักรพรรดิเหิงทำตามคำพูด คืนให้เจ้าหลวงเป็นทบทวี

“มารดามันเถิด ยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ ไม่พอ ข้าจะคืนให้เจ้ามากกว่านี้!”

ยามใกล้สิ้นสุด จักรพรรดิเหิงก็กล่าวอย่างชิงชัง คืนให้เจ้าหลวงมากกว่าเดิม เจ้าหลวงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ร้องไห้น้ำตาไหลออกมา

“อย่าได้คิดจากไป ข้าจะเก็บเจ้าเอาไว้ อยากดูนักว่าเจ้ายังจะพิฆาตข้าเช่นไร!”

จักรพรรดิเหิงกล่าวเสียงเย็นชา ยังคงไม่เชื่อเรื่องดังกล่าว

“พี่เหิงยามมีชีวิตอยู่เป็นผู้ยึดมั่นคนหนึ่ง ไม่คิดว่าหลังตายแล้วก็ยังคงยึดมั่น”

แมงมุมพิลึกเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “แต่ข้าแนะนำให้พี่เหิงยอมแพ้ดีกว่า กระทั่งข้ายังมองที่มาของคำสาปบนร่างเขาไม่ออก หากท่านอยู่กับเขา เกรงว่าจะมีโอกาสเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้น!”

“นี่เจ้ากลัวหรือ? หากกลัวก็แยกทางกับพวกข้าเสีย ไม่ว่าอย่างไรข้าก็จะสู้กับเขาให้ถึงที่สุด!” จักรพรรดิเหิงเอ่ยด้วยความหนักแน่น

ได้ยินเช่นนี้แล้ว เจ้าหลวงก็เข้าใจทันที จักรพรรดิเหิงเก็บเขาเอาไว้ ไม่ใช่เพราะต้องการต่อสู้แต่อย่างใด เพียงคิดใช้เขาจัดการแมงมุมพิลึกเท่านั้น

“กลัว? แมงมุมขาวอย่างข้าไม่รู้ว่ากลัวคือสิ่งใด!”

แมงมุมพิลึกส่งเสียงหัวเราะ “ในเมื่อพี่เหิงยืนกราน เช่นนั้นพวกเราก็พาเขาไปด้วย ถือโอกาสนี้ศึกษาคำสาปบนร่างเขาด้วย ข้ารู้สึกว่าหากเข้าใจคำสาปบนร่างเขาอย่างละเอียดแล้ว อาจนำมาซึ่งความแข็งแกร่งและการพัฒนาอย่างมหาศาล”

บัดซบ!

จักรพรรดิเหิงสบถในใจ รู้สึกอึดอับคับข้องใจอย่างถึงที่สุด เขาเพียงต้องการสลัดแมงมุมขาวออกไป ใครจะรู้ว่าแมงมุมขาวไม่เพียงไม่จากไป ยังคิดศึกษาคำสาปบนร่างเจ้าหลวงด้วย!

“ตกลง!”

จักรพรรดิเหิงพยักหน้า “เช่นนั้นก็พาเขาไปกับพวกเราด้วย”

“ไม่!”

สีหน้าเจ้าหลวงแปรเปลี่ยนอย่างมาก หากตามไป ไฉนเขาจะได้รับการปฏิบัติด้วยดี?

จักรพรรดิเหิงเป็นคนพยาบาทยิ่ง ถูกเขาพิฆาตไปก็เอาคืนเป็นสองเท่า เขาไม่อาจทนไหว ไม่สู้ฆ่าเขาให้ตายไปเสียยังจะดีกว่า!

“หุบปาก เจ้าไม่มีสิทธิ์พูด!”

จักรพรรดิเหิงตวาด ตบเจ้าหลวงกระเด็นไปอีกทางจนอยู่ในสภาพอเนจอนาถ

อย่างไรเจ้าหลวงก็ไม่ตาย เขาคิดลงมือเช่นไรก็ทำได้

พริบตาต่อมา เจ้าหลวงฟื้นคืนชีพอีกครั้ง แม้อยากก็ไม่อาจตายได้

“พวกเราจะไปแดนต้นกำเนิดการฝึกตนกันหรือ?”

แมงมุมขาวเอ่ยกับจักรพรรดิเหิง “หากพวกเราไปแดนต้นกำเนิดการฝึกตนเช่นนี้ สิ่งที่ทำได้ย่อมมีกำจัด อย่างไรเสียครั้งมีชีวิตพวกเราก็ไม่อาจทำสิ่งใดได้ หลังตายแล้วยิ่งไม่ต้องพูด”

“แน่นอนว่าไม่อาจเข้าแดนต้นกำเนิดการฝึกตนเช่นนี้”

จักรพรรดิเหิงกล่าว “พวกเราต้องแข็งแกร่งกว่านี้ มีเพียงแข็งแกร่งขึ้นจึงจะประสบผล สามารถช่วยเหลือมิตินับล้านได้”

“พี่เหิงคิดเหมือนข้าเลย”

แมงมุมขาวกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ข้าเองก็คิดเหมือนกัน! ยามนี้อาวุธโบราณผุดออกมาไม่หยุด พวกเราสามารถชิงอาวุธโบราณ จากนั้นก็ดูดซับสิ่งมีชีวิตในมิติแห่งนี้ให้ตนเองแข็งแกร่งขึ้น แล้วค่อยไปแดนต้นกำเนิดการฝึกตน!”

“อืม ถูกต้อง!”

จักรพรรดิเหิงพยักหน้า “เก็บรวบรวมจากนั้นดูดซับสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในมิติแห่งนี้ หนทางดังกล่าวทำให้รอดพ้นจากการถูกคัดออกได้ ตรงตามเงื่อนไขของต้นกำเนิดการฝึกตน”

“เพียงมิตินับล้านไม่ถูกคัดออก ทุกอย่างก็มีความหวัง หากมิตินับล้านถูกคัดออกย่อมไม่มีทางหวนกลับคืน! เพื่อรักษามิตินับล้านเอาไว้ การเสียสละบางส่วนยากจะหลีกเลี่ยง”

แมงมุมขาวกล่าว

เจ้าหลวงได้ยินเช่นนี้พลันตื่นตกใจยิ่ง จิตสำนึกที่ร่างศพให้กำเนิดหลังความตายแตกต่างจากตอนมีชีวิตนัก

แม้เป้าหมายจะเหมือนกัน แต่วิธีการแตกต่างอย่างเห็นได้ชัด ทั้งยังแตกต่างราวฟ้ากับเหว!

ปราชญ์อาวุโสคิดหวนกลับคืนสู่มิติต้นกำเนิด ทำให้มิติต้นกำเนิดหล่อหลอมยอดฝีมือออกมาเพื่อจัดการกับวิกฤตการคัดออกที่มิตินับล้านเผชิญอยู่

ทว่าร่างศพหลังจากตายกลับคิดดูดกลืนชีวิตทั้งหมดในมิติ!

“ไปเถิด พวกเราไปตามหาอาวุธโบราณและพรรคพวก ข้าคิดว่าต้องมีบางศพไม่ได้สลายคืน เกิดจิตสำนึกหลังตายแล้ว” แมงมุมขาวเอ่ย

จากนั้นมันและจักรพรรดิเหิงก็พาเจ้าหลวงออกไปจากที่นี่

…

อีกด้านหนึ่ง ลั่วสุ่ยเดินทางไปบนจักรวาลดวงดารา

“ลมหายใจของอาวุธโบราณ!”

ทันใดนั้นนางก็หยุดเดิน เนื่องจากสัมผัสได้ถึงลมหายใจอาวุธโบราณอยู่ใกล้ ๆ

นางใช้พลังปกป้องร่างตนเอง ก่อนจะเดินไปทางศิลาโบราณ

พลังที่ศิลาโบราณแผ่ออกมาถูกพลังป้องกันของนางสกัดไว้อย่างสมบูรณ์

สิ่งมีชีวิตมิติอื่นตื่นตะลึง ไม่คิดว่าผู้มาทีหลังอย่างลั่วสุ่ยจะแข็งแกร่งเพียงนี้!

ลั่วสุ่ยเดินไปถึงป้ายศิลาได้สำเร็จ ยื่นมือหมายนำป้ายศิลาออกไปด้วย

ทว่าตอนนั้นเอง สองร่างปรากฏตัวจากความมืดอย่างกะทันหันพุ่งเข้าใส่ลั่วสุ่ย!

“องครักษ์ซ้ายขวา?”

ลั่วสุ่ยจดจำทั้งสองได้ นี่เป็นองครักษ์ซ้ายขวาของเจ้าวิหารหลัก เหิงจวี้และลี่ซิน

ตัวตนเหิงจวี้และลี่ซินไม่ใช่ความลับแต่อย่างใด ไม่เพียงนางที่รู้ พวกซีเองก็รู้

อย่างไรเสียเหิงจวี้กับลี่ซินก็ได้ป่าวประกาศตำแหน่งร่างแปลงของตนเองออกไปแล้ว

นางเองก็ได้ทราบถึงเรื่องนี้ด้วย

ตู้ม!

ลั่วสุ่ยเก็บความคิดกลับไปอย่างรวดเร็ว ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาครุ่นคิดสิ่งใด เนื่องจากเหิงจวี้และลี่ซินพุ่งตรงเข้ามาแล้ว

ในฐานะองครักษ์เจ้าวิหารหลัก เหิงจวี้และลี่ซินมีฐานะสูงกว่าเหล่าเจ้าวิหารย่อย เช่นเดียวกับความแข็งแกร่งที่เหนือกว่าเหล่าเจ้าวิหารย่อยมาก!

สิ่งนี้แสดงให้เห็นทันทีที่พวกเขาลงมือ พวกเขาแตกต่างจากเหล่าเจ้าวิหารย่อยที่ยังวนเวียนอยู่ในขอบเขตมิติ เนื่องจากพวกเขาก้าวข้ามขอบเขตมิติแล้ว และบรรลุขอบเขตบ่อเกิดเป็นที่เรียบร้อย!

นี่คือช่องว่างมหาศาล ความแข็งแกร่งของพวกเขาห่างไกลเกินกว่าสิ่งมีชีวิตขอบเขตมิติจะเทียบได้ ต่อให้ก้าวไปถึงขั้นหนึ่งร้อยห้าสิบขอบเขตมิติก็ไม่ได้ผล ถูกกำหนดให้ไม่อาจต่อกรกับพวกเขาได้

ลั่วสุ่ยเรียกดาบขาวเหมันต์ออกมาเล่มหนึ่ง เข้าปะทะกับเหิงจวี้และลี่ซินอย่างดุเดือด!

ร่างนุ่มนวลงดงามของนางดูแล้วเหมือนสตรีบอบบาง ทว่าหลังจากนางเรียกดาบขาวเหมันต์ออกมา ทุกอย่างพลันแปรเปลี่ยนไปจากเดิม!

จิตวิญญาณการต่อสู้ของนางทะยานขึ้นสูง ไร้ความรู้สึกบอบบาง ดาบขาวเหมันต์ฟันออกไปอย่างดุดันและแข็งแกร่ง!

ฉัวะ!

โลหิตสาดกระเซ็น ดาบขาวเหมัตน์ฟันลงไปตัดทั้งไหล่เหิงจวี้ออกไป!

“เป็นผู้สืบทอด!”

ภายในความมืด ร่างแปลงเจ้าวิหารหลักมองไปทางลั่วสุ่ย เอ่ยออกมาอย่างมั่นใจ

พลังที่ลั่วสุ่ยสำแดงออกมาอยู่เหนือขอบเขตมิติอย่างเห็นได้ชัด นี่ต้องเป็นผู้สืบทอดของปราชญ์อาวุโส ไม่เช่นนั้นย่อมไม่มีทางก้าวขึ้นมายังขอบเขตบ่อเกิดได้

การรอคอยของเขาไม่สูญเปล่า สุดท้ายก็ได้พบกับคนเช่นนี้

หากไม่มีเรื่องเกินความคาดหมาย ลั่วสุ่ยน่าจะเป็นผู้ชิงอาวุธโบราณไปก่อนหน้านี้ ถึงไม่ใช่นาง แต่ก็ต้องเกี่ยวข้องกับคนที่นำอาวุธโบราณไปแน่

เขาไม่รีบร้อนลงมือ

ครั้งนี้เขานำอาวุธโบราณทั้งสามชิ้นที่ได้รับก่อนหน้าออกมาด้วย สองชิ้นอยู่ในมือเหิงจวี้และลี่ซิน เช่นนี้ย่อมไม่มีปัญหาในการกำราบลั่วสุ่ย

‘ยังมีคนอื่นอีกหรือไม่?’

ร่างแปลงเจ้าวิหารหลักรำพึง เขาไม่รีบร้อนลงมือเพราะอยากรู้ว่าลั่วสุ่ยยังมีพรรคพวกคนอื่นอยู่หรือไม่!

ตู้ม!

อีกด้านหนึ่ง การต่อสู้ระหว่างลั่วสุ่ยกับเหิงจวี้และลี่ซินดุเดือดขึ้นเรื่อย ๆ เหิงจวี้กับลี่ซินสำแดงมหาวิชาต่าง ๆ ออกมา เปี่ยมด้วยพลังหยินน่าสะพรึงกลัว

สิ่งที่เรียกว่าขอบเขตต้นกำเนิด เป็นแหล่งก่อเกิดหนทางฝึกตนมากมาย ด้านในแบ่งเป็นขอบเขตยิบย่อย เหิงจวี้และหลี่ซินอยู่ขั้นแรกขอบเขตย่อย…ขอบเขตบ่อเกิดหยิน!

หลังไปถึงจุดสิ้นสุดขอบเขตบ่อเกิดหยิน ก็จะทะลวงผ่านขึ้นไปยังขอบเขตย่อยอีกขอบเขตชื่อว่า ขอบเขตบ่อเกิดหยาง

ขอบเขตย่อยถัดไปคือผสานหยินหยางเป็นหนึ่ง ขอบเขตบ่อเกิดหยินหยาง!

หลังจากขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางคือ…ขอบเขตบ่อเกิดชีวิต ถัดจากนั้นไปจึงเป็น…ขอบเขตบ่อเกิดวายชนม์

จากนั้นคือการผสานเป็นตาย…ขอบเขตบ่อเกิดเป็นตาย

หลังขอบเขตบ่อเกิดเป็นตายยังมีขอบเขตย่อยอื่น ๆ อีกมาก ขอบเขตบ่อเกิดไม่เหมือนกับขอบเขตมิติที่เพียงแบ่งออกเป็นขั้น ๆ ไม่มีขอบเขตย่อยต่าง ๆ ขณะที่ขอบเขตบ่อเกิดถูกแบ่งออกอย่างละเอียดยิบ ทั้งหมดต่างมีมาตรฐานชัดเจน

เนื่องจากนี่เป็นมาตรฐานที่แหล่งกำเนิดการฝึกตนกำหนด!

ต้นกำเนิดการฝึกตนกำหนดมาตรฐานขอบเขตนี้ขึ้นมา นั่นเพื่อคัดมิตินับล้านที่ไม่มีคุณสมบัติออก

หากอยากรอดพ้นจากการคัดออกครั้งแรก ก็ต้องมีสิ่งมีชีวิตอย่างน้อยสามตนที่มาถึงขอบเขตบ่อเกิดหยินหยาง หรือหนึ่งชีวิตเหนือขอบเขตบ่อเกิดหยินหยางขึ้นไป

มาตรฐานดังกล่าวไม่ได้ตายตัวเสมอไป ต้นกำเนิดการฝึกตนเหี้ยมโหดยิ่ง มาตรฐานยกระดับขึ้นตามจำนวนครั้งที่ถึงคราวคัดออก

อย่างเช่นการรอดพ้นจากศักราชล้างบางครั้งที่สอง จำต้องมีสิ่งมีชีวิตในขอบเขตบ่อเกิดเป็นตายสามตน หรือไม่ก็สิ่งมีชีวิตที่เหนือขึ้นไปจากขอบเขตบ่อเกิดเป็นตายสักตน

ยิ่งผ่านไปมากครั้งเท่าใด มาตรฐานก็จะยิ่งสูงขึ้น

ดังนั้นไม่ใช่ว่ารอดพ้นจากศักราชล้างบางครั้งแรกแล้วจะปลอดภัยไร้เรื่องราว ทั่วทั้งมิตินับล้านยิ่งตึงเครียดกว่าเดิม ทุกศักราชล้างบางคือวิกฤตครั้งใหญ่กว่าเดิม มีมิตินับล้านจำนวนมากมายถูกคัดออกไป

แน่นอน เนื่องจากมีมิตินับล้านปรากฏขึ้นจำนวนมาก

แหล่งกำเนิดการฝึกตนจึงต้องตัดมิตินับล้านออกไป ดึงพลังฝึกตนส่งไปหล่อเลี้ยงมิติแห่งใหม่ ทำให้มีมิตินับล้านใหม่จำนวนไม่น้อยก้าวเข้าสู่แดนต้นกำเนิดการฝึกตน