รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว - บทที่ 1293 พวกเจ้าสองมิติเข้าไม่ได้!

บทที่ 1293 พวกเจ้าสองมิติเข้าไม่ได้!

………………..

บทที่ 1293 พวกเจ้าสองมิติเข้าไม่ได้!

สองมิติที่เพิ่งปรากฏนำคำสั่งวิหารโบราณลึกลับพร้อมด้วยเจตจำนงของวิหารโบราณลึกลับมา หากพวกเมิ่งจีเข้าขัดขวางอีก วิหารโบราณลึกลับจะส่งสมาชิกมา!

“รู้จักมองสถานการณ์เสียบ้าง อย่าให้ผู้ยิ่งใหญ่ในวิหารโบราณลึกลับบันดาลโทสะจริง ๆ หากท่านผู้ยิ่งใหญ่จากวิหารโบราณลึกลับมาเยือน พวกเจ้าจะตายไร้ที่ฝังกลบ!”

สิ่งมีชีวิตตนหนึ่งเอ่ยเสียงเย็น

แต่ต้องยอมรับว่ามิติต้นกำเนิดนี้มหัศจรรย์เป็นอย่างมาก ถึงกับทำให้วิหารโบราณลึกลับต้องออกคำสั่งระดับนี้ หากวิหารโบราณลึกลับไม่ออกคำสั่ง พวกเขาจะมีโอกาสเข้ามิติต้นกำเนิดหรือไม่

กับเรื่องนี้พวกเขารู้สึกกังขา

การรุกรานของมิติทั้งห้าก่อนหน้านี้พวกเขาเห็นกันหมด พลังคุ้มกันของมิติต้นกำเนิดน่าสยดสยองเหลือแสนอย่างแท้จริง ดาบยาวที่ก่อร่างขึ้นมา แม้แต่พวกเขายังรู้สึกอันตรายถึงชีวิต

หากต้องฝืนบุกเข้าไป พวกเขารู้สึกไม่มั่นใจจริง ๆ

ฟึ่บ!

เวลานั้นเอง ร่างหนึ่งปรากฏขึ้น ณ ที่นี้

“คุณชาย!”

พวกเมิ่งจีทำความเคารพด้วยความนอบน้อม ผู้มาไม่ใช่ใครอื่น เป็นหลี่จิ่วเต้านั่นเอง

เขาทิ้งพลังไว้ที่นี่ เมื่อล่วงรู้สถานการณ์ด้านนี้จึงวางตำรับลูกกลอนที่กำลังศึกษาแล้วมาที่นี่

ก่อนนี้หน้าเขาต้องการรักษามิตินี้ไว้ ไม่ให้สิ่งมีชีวิตจากมิติอื่นมากล้ำกราย และไม่ต้องการให้วิหารโบราณลึกลับสมดั่งใจหมาย

ทว่าบัดนี้ เขาเปลี่ยนใจแล้ว

คนข้างกายขอบเขตพลังต่ำเกินไป และตัวเขายังค้นคว้าตำรับลูกกลอนใหม่ไม่สำเร็จ จำต้องใช้เวลาอีกระยะหนึ่ง หากใช้ไม้แข็งกับวิหารโบราณลึกลับตอนนี้ต้องไม่ดีแน่ นี่ไม่ใช่การรับมือที่สมควร

“เข้ามา”

เขาโบกมือ ปลดม่านพลังคุ้มกัน อนุญาตให้สิ่งมีชีวิตมิติอื่นเข้ามายังมิตินี้

ทว่าเห็นได้ชัด เขาคิดเยอะเกินไป

ยามนี้คนข้างกายเขาไม่อาจสู้กับสิ่งมีชีวิตขอบเขตมิติที่ปรากฏออกมาในยามนี้ด้วยซ้ำ ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงสู้กับสมาชิกวิหารโบราณลึกลับ

วิหารโบราณลึกลับสุ่มเลือกสมาชิกสักคนส่งมาก็กำราบคนข้างกายเขาได้ง่ายดาย

เขาต้องเปลี่ยนกลยุทธ์ แข็งกระด้างกับวิหารโบราณลึกลับเช่นนี้ไม่ได้ อย่างน้อยยังไม่ได้ในตอนนี้ ต้องรอให้คนข้างกายเขาแข็งแกร่งขึ้นกว่านี้อีกหน่อยถึงจะไหว

และต้องมองความสามารถของวิหารโบราณลึกลับออกด้วย

วิหารโบราณลึกลับน่าสยดสยองเพียงใดกันแน่

เขาไม่รู้เลย

กล่าวตามตรง จนบัดนี้เขายังไม่เคยพบสมาชิกวิหารโบราณลึกลับสักคน หากใช้ไม้แข็งเช่นนี้นับว่าไม่เหมาะสม อาจเกิดปัญหาได้ง่าย

เขาจะบุ่มบ่ามไม่ได้ ต้องคำนึงถึงคนรอบกายด้วย หากแม้แต่เขายังไม่ใช่คู่มือของวิหารโบราณลึกลับ คนข้างกายเขาคงได้ติดร่างแหกันหมด ทุกอย่างควรค่อยเป็นค่อยไปจึงจะดีที่สุด

“ถือว่าพวกเจ้ารู้จักมองสถานการณ์!” สิ่งมีชีวิตตนหนึ่งแค่นเสียงเย็น

เขาคาดการณ์ถึงผลลัพธ์เช่นนี้ได้ตั้งแต่แรก วิหารโบราณลึกลับน่าประหวั่นพรั่นพรึงปานใด ผู้ใดกล้าไม่เชื่อฟังคำสั่งบ้าง!

เขาหันมองหลี่จิ่วเต้า เอ่ยด้วยน้ำเสียงปราศจากความเกรงใจ ซ้ำยังแฝงไว้ด้วยการออกคำสั่ง “เจ้ามานี่ ข้ามีเรื่องต้องพูดกับเจ้า”

เขามองออกแล้ว หลี่จิ่วเต้าคงเป็นตัวตนน่าสะพรึงกลัวที่สุดในมิติต้นกำเนิด สิ่งมีชีวิตในมิติต้นกำเนิดล้วนยกย่องหลี่จิ่วเต้า

นอกจากนี้ เขามองหลี่จิ่วเต้าไม่ออกแม้แต่น้อย คนผู้นี้ให้ความรู้สึกอันตรายสุดขีด ยิ่งเป็นผลให้เขารู้สึกว่าอีกฝ่ายคือตัวตนน่าครั่นคร้ามที่สุดในมิติต้นกำเนิด

และเพราะเหตุนี้ เขาจึงผุดความคิดอื่น

เขาต้องการอ้างบารมีวิหารโบราณลึกลับ หลอกถามความลับของมิติต้นกำเนิดจากหลี่จิ่วเต้า

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ในฐานะตัวตนน่าพรั่นพรึงที่สุดของมิติต้นกำเนิด ต่อให้หลี่จิ่วเต้ายังล่วงรู้ความลับใหญ่หลวงในมิติต้นกำเนิดไม่หมด ก็ต้องล่วงรู้มาบ้างแล้ว

“บังอาจนัก! เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใคร ริอ่านพูดจาเช่นนี้กับคุณชาย”

ต้าเต๋อโมโห ชักดาบธรรมะเล่มหนึ่งออกมาชี้ไปที่สิ่งมีชีวิตตนนั้น

บัดซบ! หมอนี่บังอาจออกคำสั่งใส่คุณชาย อยากตายรึ

พวกต้นหลิวก็บันดาลโทสะ พากันเรียกอาวุธกล้าแกร่งที่สุดออกมาหมายจะบุกเข้าไป พวกเขาไม่ยอมให้ผู้ใดจาบจ้วงคุณชายเด็ดขาด

“ไม่เป็นไร”

หลี่จิ่วเต้าห้ามพวกต้นหลิว

เขามองสิ่งมีชีวิตตนนั้นพลางเอ่ยว่า “ข้าไม่ไป มีอะไรคุยกันตรงนี้”

“สามหาว!”

สิ่งมีชีวิตตนนั้นตวาด “นี่เป็นเรื่องที่วิหารโบราณลึกลับรับสั่ง เจ้ากล้าเสียมารยาทหรือ รีบมาเดี๋ยวนี้ อย่าได้วางมาด เบื้องหลังของข้าคือวิหารโบราณลึกลับ!”

สิ่งมีชีวิตในมิติอื่นไม่รู้จริงเท็จ ทว่าสิ่งมีชีวิตในสองมิตินั้นต่างรู้ความจริง

พวกเขารู้กันหมดว่าสิ่งมีชีวิตตนนี้อวดอ้างบารมีไปเรื่อย วิหารโบราณลึกลับหาได้เคยมีคำสั่งต่อสิ่งมีชีวิตตนนี้แต่อย่างใด

และพวกเขาก็พอเดาได้ว่าสิ่งมีชีวิตตนนี้ต้องการสิ่งใด

กับเรื่องนี้ พวกเขาไม่ได้เปิดโปง

หลี่จิ่วเต้านั้นรับมือได้ยากอย่างไม่ต้องสงสัย หากไม่ใช้เล่ห์เหลี่ยมบ้างคงยากจะได้มาซึ่งความลับใหญ่หลวงของมิติต้นกำเนิดจากหลี่จิ่วเต้า

ส่วนครั้นจะให้พวกเขาสืบหาความลับใหญ่หลวงในมิติต้นกำเนิดด้วยตนเอง ไม่รู้ว่าจะทำได้เมื่อใด

และเพราะคิดตกเรื่องนี้ พวกเขาถึงไม่ได้เปิดโปงสิ่งมีชีวิตตนนั้น

ตรงกันข้าม พวกเขายังต้องให้ความร่วมมือกับสิ่งมีชีวิตตนนั้น

“ใช่แล้ว เจ้าคิดจะทำอะไร แม้แต่คำสั่งจากวิหารโบราณลึกลับยังไม่ยอมฟังหรือ”

“เขาคือตัวแทนวิหารโบราณลึกลับที่ออกมาปฏิบัติหน้าที่ วาจาที่กล่าวล้วนกล่าวแทนวิหารโบราณลึกลับ! เจ้าไม่เคารพเขา เท่ากับไม่เคารพวิหารโบราณลึกลับ!”

พวกเขาพากันต่อว่าหลี่จิ่วเต้าเสียงเย็น

พวกเขาช่วยสิ่งมีชีวิตตนนี้ ให้สิ่งมีชีวิตตนนี้ได้มาซึ่งความลับใหญ่หลวงของมิติต้นกำเนิดจากหลี่จิ่วเต้า เช่นนี้พวกเขาก็จะได้ล่วงรู้ความลับใหญ่หลวงหลังจบเรื่องด้วย

ถึงอย่างไรพวกเขาก็รู้ความจริง สิ่งมีชีวิตตนนี้ใจกล้าเพียงใดก็ไม่กล้าปิดบังพวกเขา ไม่บอกความลับใหญ่หลวงกับพวกเขา

“พวกเจ้าว่าเป็นตัวแทนก็เป็นตัวแทนหรือ”

หลี่จิ่วเต้ามีสีหน้าเรียบนิ่ง “ข้าก็พูดได้ว่าพวกเจ้าปลอมคำสั่งวิหารโบราณลึกลับ!”

มีพลังจากเหล่าของวิเศษกับตัว เขาแข็งแกร่งไร้ใดเปรียบ ล่วงรู้ความคิดในใจสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ได้

ชายหนุ่มรู้ดีว่าวิหารโบราณลึกลับไม่ได้มีคำสั่งอื่นใดต่อสิ่งมีชีวิตกลุ่มนี้ สิ่งมีชีวิตกลุ่มนี้เพียงแต่ต้องการหลอกเค้นความลับใหญ่หลวงในมิติต้นกำเนิดจากเขาเท่านั้น

“เจ้าสงสัยพวกเราหรือ”

สิ่งมีชีวิตตนนั้นตวาดเสียงดัง “สงสัยพวกเราเท่ากับสงสัยวิหารโบราณลึกลับ เจ้าเคยคิดถึงผลที่ตามมาหรือไม่ อย่าหาเรื่องใส่ตัว รีบมาตรงนี้!”

“ข้าเห็นเรื่องอวดเบ่งบารมีมามาก”

หลี่จิ่วเต้าเอ่ยด้วยสีหน้าราบเรียบ “จะให้โอกาสพวกเจ้าสักครั้ง อย่าได้แอบอ้างวิหารโบราณลึกลับ มิฉะนั้นเจ้าต้องรับผิดชอบผลที่ตามมาเอง!”

มิติทั้งสองไม่มีทางยอมจำนนง่าย ๆ เช่นนี้ พวกเขาอยากรู้ความลับใหญ่หลวงจากหลี่จิ่วเต้า

“หากจะเอ่ยถึงโอกาส พวกเราต้องเป็นฝ่ายให้เจ้ามากกว่า!”

สิ่งมีชีวิตตนนั้นตวาดอีกครั้ง “พวกเราจะให้โอกาสเจ้าครั้งสุดท้าย รีบมาตรงนี้ มิฉะนั้นเจ้าต้องรับผิดชอบผลที่ตามมาเอง!”

“อย่าได้ทำผิดจนเป็นภัยต่อตนเอง!”

“ให้เจ้าเข้ามาสนทนา ใช่ว่าจะเอาชีวิตเจ้า เจ้าหักหาญเพียงนี้ ท้ายที่สุดไม่เพียงแต่ตัวเจ้าที่ได้เห็นดี แม้แต่คนรอบกายเจ้าก็ต้องชดใช้อย่างแสนสาหัสด้วย!”

สิ่งมีชีวิตอื่น ๆ จากทั้งสองมิติตะโกน

“เอาละ พวกเจ้าเสียโอกาสนี้ไปแล้ว”

หลี่จิ่วเต้าเอ่ย “มิติอื่นสามารถเข้ามายังมิตินี้โดยไม่มีการหวงห้าม ยกเว้นพวกเจ้า ไม่อาจก้าวเข้ามาในมิติแห่งนี้ตลอดกาล”

โอหังนัก!

สิ่งมีชีวิตในมิติทั้งสองต่างพิโรธ

ขณะเดียวกัน พวกเขายังอดสงสัยไม่ได้ว่าถูกจับได้แล้วหรือ หลี่จิ่วเต้ารู้จริงหรือว่าพวกเขาอวดอ้างบารมี

ทว่าพวกเขายังไม่ได้ไถ่ถามถึงความลับของมิติแห่งนี้จากหลี่จิ่วเต้า อีกฝ่ายสงสัยได้อย่างไรว่าพวกเขาแอบอ้าง

หากถามถึงความลับในมิติต้นกำเนิดแล้วหลี่จิ่วเต้าเกิดเคลือบแคลงยังพอว่า นี่ยังไม่ได้ถาม เพียงแต่ให้หลี่จิ่วเต้าเข้ามาสนทนา เขาก็เกิดสงสัย พิลึกยิ่งนัก ไม่สมเหตุสมผลเท่าใด!

ตกลงหลี่จิ่วเต้ากังขาเพราะเหตุใดกัน

กับเรื่องนี้ พวกเขาเห็นพ้องกันว่าเป็นหลี่จิ่วเต้าที่เย่อยิ่งถือตัว ไม่ยอมก้มหัว แท้จริงแล้วไม่รู้หรอกว่าพวกเขาแอบอ้าง

ถึงอย่างไรหลี่จิ่วเต้าก็ไร้เหตุผลจะยืนยันว่าพวกเขาอวดอ้างบารมี

“เจ้าเสียสติไปแล้วหรือ บังอาจทำกับพวกเราเช่นนี้ สุดท้ายเจ้าต้องเจอดีแน่!”

“หนทางมีนับพันนับหมื่น เจ้าดันกระเสือกกระสนไปทางตาย!”

พวกเขาตวาดเสียงเย็น ย่อมไม่มีทางก้มหัวง่าย ๆ เช่นนั้นจะเป็นการยอมรับว่าพวกเขาแอบอ้าง ถึงครานั้น อย่าว่าแต่ล้วงความลับใหญ่หลวงจากหลี่จิ่วเต้า ครั้นจะเข้าไปยังมิติต้นกำเนิดพวกเขายังเข้าไม่ได้

อีกด้าน หลี่จิ่วเต้าคร้านจะเอื้อนเอ่ยกับเจ้าพวกนี้ไปมากกว่านี้

เขาเลือกไปจากที่นี่

ก่อนไป เขาทิ้งพลังไว้พลางบอกกับพวกเมิ่งจี “มิติอื่นเข้าได้ สองมิติของพวกเขาเข้าไม่ได้ หากริอ่านเข้ามา ให้บั่นทิ้งเสีย”

เอ่ยจบเขาก็กลับไปยังเมืองชิงซาน พลิกอ่านตำรับลูกกลอนต่อ

นี่มันอะไรกัน?

หลี่จิ่วเต้าอวดดีเหลือเกิน ในสถานการณ์ที่ยังไม่แน่ใจกลับไปเสียง่าย ๆ

สิ่งมีชีวิตจากมิติทั้งสองใบหน้าอึมครึมกันถ้วนหน้า คิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าหลี่จิ่วเต้าจะบังอาจเพียงนี้ ไม่เห็นวิหารโบราณลึกลับในสายตาสักนิด!

หากเห็นวิหารโบราณลึกลับในสายตา หลี่จิ่วเต้าย่อมไม่กล้าทำเช่นนี้

แน่นอนว่าพวกเขาไม่ยอมรามือง่าย ๆ พวกเขาเยื้องย่างเตรียมเข้าไปหาหลี่จิ่วเต้าในมิติต้นกำเนิด

“หยุด!”

ต้าเต๋อตะโกนเสียงเย็น “ไม่ได้ยินที่คุณชายกล่าวหรือ ขืนก้าวเข้ามาอีกก้าวเดียว พวกเจ้าต้องถูกบั่นหัวแน่!”

“บ้าไปใหญ่แล้ว! พวกเจ้าคิดจะดึงดันจนถึงที่สุดหรือไร”

“พวกเราจะไปหาเขา เจรจากับเขาอีกครั้ง นี่ก็เพื่อประโยชน์พวกเจ้า พวกเจ้าอย่าได้ทำให้ตัวเองมีภัย!”

สิ่งมีชีวิตในทั้งสองมิติเอ่ย

“ได้ เช่นนั้นพวกเจ้าก็เข้ามาเถิด”

ต้าเต๋อกล่าว “แต่อย่าหาว่าพวกเราไม่เตือน ขอเพียงพวกเจ้าย่ำกรายเข้ามาในมิติแห่งนี้ พวกเจ้าจะต้องตายแน่นอน!”

“ได้ ข้าอยากเห็นเหมือนกันว่าพวกเจ้ากล้าหรือไม่!”

สิ่งมีชีวิตตนหนึ่งแค่นเสียงเย็น ไม่เชื่อว่าพวกต้าเต๋อจะใจกล้าบ้าบิ่นเพียงนั้น เขารู้สึกว่าหลี่จิ่วเต้าแค่เพียงข่มขู่พวกเขาเท่านั้น หลี่จิ่วเต้ากล้าขนาดนั้นที่ไหน ริอ่านไม่เห็นวิหารโบราณลึกลับในสายตาจริงหรือ

แม้พวกเขาอวดอ้างบารมีจริง แต่หลี่จิ่วเต้าก็ยังไม่แน่ใจ ในสถานการณ์ที่ยังไม่แน่ใจ อีกฝ่ายกล้าฆ่าพวกเขาที่ไหน ขืนเป็นความจริง หลี่จิ่วเต้าย่อมทำให้วิหารโบราณลึกลับพิโรธจริง ๆ

และหลี่จิ่วเต้าไม่มีทางไม่รู้เรื่องนี้

จากนั้น เขาย่างกรายตรงเข้าไปในมิติต้นกำเนิด

สิ่งมีชีวิตอื่นในทั้งสองมิติก็ไม่เชื่อว่าหลี่จิ่วเต้าจะบังอาจทั้งที่ยังไม่แน่ใจในสถานการณ์ พวกเขาก็หาได้รีรอ ตรงเข้าไปยังมิติต้นกำเนิด

พรวด!

เลือดสาดกระเซ็น ดาบยาวปรากฏออกมากลางอากาศ ปลิดชีพสิ่งมีชีวิตจากสองมิติทุกตนที่กำลังล่วงล้ำเข้ามาในมิติต้นกำเนิดใต้การควบคุมของต้าเต๋อ!

สิ่งมีชีวิตจากทั้งสองมิติที่ถูกสังหารต่างมีขอบเขตพลังสูงส่ง อยู่เหนือขอบเขตมิติขั้นห้าสิบกันถ้วนหน้า ทว่า ยามดาบยาวบั่นลงมา พวกเขาไม่อาจต้านทานแม้แต่น้อย ถูกคร่าชีวิตไปในทันใด!

เสียงสูดปากดังขึ้น สิ่งมีชีวิตจากมิติอื่นต่างตระหนกกันหมด

ปลิดชีพสิ่งมีชีวิตเหนือขอบเขตมิติขั้นห้าสิบได้ในพริบตา ซ้ำยังปลิดชีพไปมหาศาลในคราเดียว ต้องเป็นพลังน่าสะพรึงกลัวปานใด แทบจินตนาการไม่ออกเลย!

ต้องรู้ว่าตัวตนขอบเขตมิติอย่างพวกเขาถูกฆ่าตายได้ง่าย ๆ ที่ไหน ไม่มีทาง ต่อให้พวกเขาถูกสังหารอย่างสิ้นเชิง ร่องรอยถูกลบล้างทั้งหมด ก็ยังมีวิธีคืนชีพ

ทว่าสิ่งมีชีวิตจากทั้งสองมิติที่ก้าวเข้าไปในมิติต้นกำเนิดถูกสังหารราบคาบ ไม่อาจคืนชีพได้อีก ช่างน่ากลัวเหลือเกิน!

“บ้าจริง!”

สิ่งมีชีวิตสองมิติที่เหลือต่างรู้สึกโชคดี โชคดีที่ไม่ได้ก้าวเข้าไปในมิติต้นกำเนิด หาไม่แล้วพวกเขาต้องจบชีวิตด้วยดาบนี้ ถูกสังหารอย่างสิ้นเชิง!

พวกเขาคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าหลี่จิ่วเต้าจะใจกล้าบ้าบิ่นปานนี้ มิได้ขู่พวกเขา หากแต่ออกคำสั่งห้ามต่อพวกเขาจริง ๆ!

ชั่วขณะนั้น พวกเขาถอยกรูดอย่างบ้าคลั่ง ไม่กล้าเข้าไปในมิติต้นกำเนิดอีก เพราะกลัวเหลือเกินว่าดาบยาวจะฟาดฟันลงมาปลิดชีพพวกเขาไปด้วย

นอกจากนี้ พวกเขาก็เริ่มด่าสิ่งมีชีวิตที่อวดฉลาด

สิ่งมีชีวิตเหล่านั้นอยากอวดอ้างบารมี ล้วงความลับแห่งมิติต้นกำเนิดจากหลี่จิ่วเต้า สุดท้ายหลี่จิ่วเต้าหาได้ตกหลุมพรางไม่

บัดนี้น่ะหรือ ขโมยไก่ไม่สำเร็จซ้ำยังเสียข้าวสาร เวลานี้พวกเขาต้องซวยไปด้วย ถูกห้ามไม่ให้เข้ามิติต้นกำเนิด!

“ขอโอกาสให้พวกเราสักคราได้หรือไม่ เมื่อครู่พวกเราไม่ได้เอ่ยปาก และไม่เห็นด้วยกับการกระทำของพวกเขา!”

สิ่งมีชีวิตตนหนึ่งกัดฟันเข้าไปเจรจากับต้าเต๋อ หวังให้ต้าเต๋อปล่อยพวกเขาเข้าไป

ถึงอย่างไรหากไม่อาจเข้าไปในมิติต้นกำเนิด พวกเขาก็มีแต่ต้องตายเท่านั้น

“ไม่ได้เอ่ยปากหรือ พวกเจ้าเหมือนหมาที่เลิกกินขี้ไม่ได้ มีแต่คำโป้ปดมดเท็จ!”

ต้าเต๋อเอ่ยว่า “เมื่อครู่ข้าเห็นอย่างชัดเจน พวกเจ้าทั้งหมดมีผู้ใดไม่ได้ส่งเสียงบ้าง”

สิ่งมีชีวิตตนนั้นถอนหายใจ พูดอะไรไม่ออก ต้องกลับไปอย่างหน้าเจื่อน

เขาโกหกจริง ๆ ก่อนหน้านี้พวกเขาส่งเสียงกันหมด

เมื่อคราวสิ่งมีชีวิตตนนั้นอวดอ้างบารมี พวกเขาล้วนเห็นด้วยและเอ่ยปากสนับสนุนสิ่งมีชีวิตตนนั้น เพราะกลัวว่าสุดท้ายจะไม่มีสิทธิ์รู้ความลับของมิติต้นกำเนิดเพราะไม่ยอมเอ่ยสนับสนุน

มาตอนนี้พวกเขาได้รับผลร้ายที่ตัวเองก่อ ต้าเต๋อเห็นทุกอย่างชัดเจน พวกเขาไม่มีทางตบตาไปได้!

พวกเขาก็ไม่กล้าฝืนฝ่าเข้าไป จะทำเช่นนั้นไม่ได้ เพราะไม่ต่างจากรนหาที่ตาย ไม่เห็นหรือว่าก่อนนี้ดาบยาวเล่มนั้นสังหารสิ่งมีชีวิตที่เข้าไปได้เป็นจำนวนมาก

พวกเขากล้าฝ่าเข้าไปอีกที่ไหน ล้วนไม่กล้า ได้แต่รอโอกาสอยู่ข้างนอก

สิ่งมีชีวิตมิติอื่นพากันเข้าไปในมิติต้นกำเนิดอย่างอกสั่นขวัญแขวน

พวกเขาไม่กล้ากำแหงแม้แต่น้อย และไม่กล้าเสียมารยาทต่อพวกต้าเต๋อ ด้วยกลัวเหลือเกินว่าดาบยาวเล่มนั้นจะฟาดฟันลงบนศีรษะพวกเขา

หลังพวกเขาเข้ามาก็ประพฤติตนโดยชอบกันถ้วนหน้า กระจายไปตามสถานที่ต่าง ๆ ในมิตินี้เพื่อสืบเสาะอย่างละเอียด หวังจะค้นพบความลับใหญ่หลวงในมิตินี้

ทว่าเรื่องนั้นย่อมไม่ง่าย พวกเขาไม่มีเบาะแสสักนิด ไม่รู้เลยว่ากำลังตามหาสิ่งใดอยู่

………………..