รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว - บทที่ 1276 เริ่มหลอมโอสถ ทั้งหมดล้วนขอบเขตมิติ!
- Home
- All Mangas
- รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว
- บทที่ 1276 เริ่มหลอมโอสถ ทั้งหมดล้วนขอบเขตมิติ!
บทที่ 1276 เริ่มหลอมโอสถ ทั้งหมดล้วนขอบเขตมิติ!
………………..
บทที่ 1276 เริ่มหลอมโอสถ ทั้งหมดล้วนขอบเขตมิติ!
อัดอั้น พังทลาย เจียนเป็นบ้า ถูกทรมาน
นี่คือความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เหตุร้ายไม่คาดคิดคือสิ่งใดกันแน่? ทำให้มันอึดอัดยิ่งนัก
“เร่งมือเร็วเข้า ข้าต้องการให้เจ้าบรรลุเหนือขอบเขตอัคร เข้าสู่ขอบเขตมิติ!”
มันเอ่ยเสียงลุ่มลึก
“ตกลง!”
เยว่อู๋หมิงตระหนักได้ถึงความร้ายแรงดี เขาไม่เคยเห็นก้อนอิฐมีท่าทางเช่นนี้มาก่อน รู้ดีว่าต้องมีเรื่องร้ายแรงอย่างยิ่งเกิดขึ้น
…
ทุกหนแห่งบนจักรวาลดวงดารา การต่อสู้ครั้งใหญ่ดุเดือดยิ่ง
“บัดซบ!”
วิญญาณราชันวัวดำสบถ ไม่เคยคิดว่าวันหนึ่งจะต้องมาต่อสู้กับร่างเนื้อของตนเอง!
“เจ้าคือร่างเนื้อของข้า!”
มันโกรธจนอดทนไม่ได้ ถูกร่างเนื้อหักหลัง นี่มันอันใดกัน!
“นั่นมันอดีต!”
ร่างเนื้อราชันวัวดำถูกห่วงวัชระจัดการอย่างต่อเนื่อง ความตั้งใจแปรเปลี่ยนไปนานแล้ว มันเปิดฉากโจมตีดุเดือดใส่วิญญาณราชันวัวดำ
“เจ้าไร้ไมตรี เช่นนั้นก็อย่าหาว่าข้าไร้คุณธรรม!”
วิญญาณราชันวัวดำตะโกนเสียงเย็นชา “ร่างโลหะคือกายาที่แข็งแกร่งที่สุดของข้า เจ้าถูกข้าทิ้งไปนานแล้ว เช่นนั้นวันนี้ข้าจะทำลายเจ้าให้สิ้นซาก!”
“นั่นเป็นอดีต!”
ร่างเนื้อราชันวัวดำตอบกลับคำพูดวิญญาณราชันวัวดำด้วยประโยคเดิม
ความหมายคือในอดีตกายเนื้อด้อยกว่ากายโลหะอย่างแท้จริง แต่ตอนนี้แตกต่างออกไปแล้ว!
นี่ไม่ใช่ความมั่นใจอย่างไร้ที่มา ยามนี้มันแข็งแกร่งอย่างมาก ระหว่างติดตามหลี่จิ่วเต้าได้ทานของไปไม่น้อย ทำให้ไม่เคยเสียเปรียบในการต่อสู้กับวิญญาณราชันวัวดำ
นอกจากนี้ที่สำคัญที่สุดคือห่วงวัชระยังอยู่กับตัวมัน นี่คือมหาศาสตราสังหาร เป็นอีกหนึ่งแหล่งที่มาความมั่นใจของมัน
ท้ายที่สุดหากมันไม่อาจจัดการกับวิญญาณราชันวัวดำ ห่วงวัชระก็ยังสยบและให้บทเรียนวิญญาณราชันวัวดำได้
“ก่อนหน้านี้เป็นเช่นใด ตอนนี้ก็ยังคงเหมือนเดิม! ตายเสีย!”
วิญญาณราชันวัวดำพ่นลมหายใจเย็นชา ร่างโลหะเปล่งประกายแวววาว สำแดงมหาวิชา ปรากฏระลอกคลื่นพิเศษพุ่งตรงหมายสลายร่างเนื้อราชันวัวดำ
ร่างเนื้อราชันวัวดำต่อต้าน พุ่งตรงไปด้านหน้าอย่างแรง ปะทะกับวิญญาณราชันวัวดำ
อีกด้านหนึ่งต้นหลิวล่าถอยอย่างต่อเนื่อง บนร่างมีรอยร้าวมากมาย กิ่งหลิวที่แผ่สยายออกไปถูกตัดจนเหี้ยน
“คิดสยบข้าหรือ เจ้าอาศัยสิ่งใดกัน?”
ฝั่งตรงข้ามเป็นสตรีงามชุดดำผู้หนึ่ง
นางสวมชุดรัดรูปทำจากเส้นไหมพิเศษเหนือชั้นน่าอัศจรรย์ ต่อให้นางใช้พลังทั้งหมดออกมาก็ยังไม่อาจฉีกมันได้
ในฐานะขั้นหกสิบแปดขอบเขตอัคร นางมีต้นทุนให้มั่นใจในตนเอง หากเป็นหลี่จิ่วเต้านางอาจไม่สามารถเทียบได้ แต่กลับต้นหลิวแล้วนางดูแคลนนัก
สตรีชุดดำถือหอกยาวสีดำอันเป็นศาสตราพิเศษเหนือชั้นอันน่าสะพรึงกลัว กิ่งหลิวที่โจมตีออกไปต่างถูกหอกสีดำดังกล่าวทำลายทิ้งสิ้น
“อาศัยสิ่งใดหรือ? อีกไม่นานเจ้าก็จะรู้ว่าอาศัยสิ่งใด…”
สีหน้าต้นหลิวสงบนิ่ง ไม่มีการผันผวน นี่เป็นเพียงความพ่ายแพ้ระยะสั้น ไม่นับเป็นสิ่งใดเลย
คุณชายมอบก้านหลิวชะล้างให้กับเขา เมื่อเขาหลอมรวมเสร็จโดยสมบูรณ์แล้ว นี่นับได้ว่าเป็นไพ่ตายของเขาที่ยังไม่ได้ใช้ออกมา หากใช้แล้วเขาก็มีความมั่นใจยิ่งในการปราบปรามสตรีชุดดำ
เสียงสะเทือนเลื่อนลั่นดังขึ้น ต้นหลิวโจมตีสตรีชุดดำอีกครั้ง ไม่คิดใช้ก้านหลิวชะล้างจัดการกับสตรีชุดดำ
“เป็นขยะที่ดีแต่ปากนัก!”
สตรีชุดดำเย็นชาอย่างถึงที่สุด ถือหอกพุ่งเข้าใส่ต้นหลิวอย่างดุดัน
การต่อสู้ทุกสนามดำเนินไปอย่างยากลำบาก แต่พวกเขาไม่เคยถอยหนี ต่อสู้อย่างสุดชีวิต ต้องการใช้จุดนี้ทำให้ตนเองพัฒนาขึ้นจนแข็งแกร่งกว่าเดิม
พวกเขาล้วนเป็นคนที่ติดตามหลี่จิ่วเต้ามานาน รู้ดีว่าพลังในร่างตนเองลึกล้ำเป็นอย่างยิ่ง เพียงแต่ไม่อาจระเบิดออกมาได้อย่างเต็มที่
จุดประสงค์ที่คุณชายให้พวกเขาต่อสู้อย่างยากลำบากก็เพื่อให้พวกเขาก้าวหน้าขึ้นและแข็งแกร่งกว่าเดิม
หมิงเฝ้าดูการต่อสู้ทุกสนาม รับผิดชอบได้ดียิ่ง ไม่ได้ออกไปจากที่นี่เพื่อแจ้งให้ร่างต้นทราบข่าว
เนื่องจากเขาตระหนักได้เป็นอย่างดีว่าไม่อาจทำเช่นนั้นได้ มีพลังอันน่าสะพรึงกลัวบางอย่างเกาะเขาเอาไว้
มีตัวตนขั้นเจ็ดสิบขอบเขตอัครเตรียมลงมือจากระยะไกล หมายใช้โอกาสนี้กวาดล้างพวกต้นหลิวให้สิ้นเพื่อลดกองกำลังของหลี่จิ่วเต้าลง แต่ทั้งหมดต่างถูกหมิงหยุดเอาไว้
สิ่งนี้ทำให้เหล่าตัวตนขั้นเจ็ดสิบขอบเขตอัครเหล่านั้นรู้สึกหวาดหวั่นมากขึ้น คนรอบกายหลี่จิ่วเต้ายังมีผู้ที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้อยู่อีกหรือ?
พวกเขาไม่อาจมองผ่านหมิงได้
อีกทั้งพวกเขาล้วนสัมผัสได้ถึงแรงคุกคามมหาศาลจากร่างของหมิง!
การโจมตีทั้งหมดของพวกเขาถูกหมิงทำลายทิ้งสิ้น อีกทั้งพวกเขายังเห็นว่าหมิงปรายตามองมาทางตนเอง ราวกับรู้ว่าพวกเขาอยู่ที่ใด ก่อให้เกิดความหวาดเกรงและไม่สบายใจเป็นอย่างมาก
อีกด้านหนึ่ง หลี่จิ่วเต้าเริ่มหลอมโอสถ
เขาไม่เคยขาดแคลนสมุนไพรชั้นยอด ทั้งหมดล้วนพิเศษเหนือชั้น เป็นเขาที่ปลูกขึ้นมาเองโดยใช้ดินล้ำค่า
ยามที่เขาหลอมโอสถ เห็นได้ชัดว่าทั่วทั้งอาณาจักรต่างถูกห่อหุ้มด้วยพลังอันไร้ขอบเขต เป็นผลให้ทั่วทั้งอาณาจักรได้รับผลประโยชน์อย่างมาก เกิดการเปลี่ยนแปลงสะท้านฟ้าสะเทือนดิน!
พืชทุกชนิดกลายเป็นโอสถล้ำค่าอย่างรวดเร็ว ทั่วทั้งธาราและขุนเขาเต็มไปด้วยโอสถล้ำค่ามากมาย สิ่งมีชีวิตทั้งหมดในอาณาจักรได้รับการเสริมพลังระดับไม่อาจจินตนาการได้ ขอบเขตก้าวหน้าขึ้นอย่างต่อเนื่อง
สิ่งมีชีวิตเหนือขั้นเจ็ดสิบขอบเขตอัครอดจับจ้องมาทางอาณาจักรแห่งนี้ไม่ได้
พลังเหนือชั้นที่ไหลเวียนอยู่ในอาณาจักรแห่งนี้ทำให้หัวใจพวกเขาเต้นระรัว อดตกใจไม่ได้ รู้สึกว่าตนเองตัวเล็กจ้อยอย่างมาก!
“หากเราเข้าไปในอาณาจักรแห่งนั้น ก็มีความเป็นไปได้ที่จะทะลวงขอบเขตอัครได้!”
“เขาทำสิ่งใดอยู่? ดูเหมือนกำลังหลอมโอสถ… สวรรค์ โอสถที่เขากำลังหลอมออกมามากเกินกว่าจะจินตนาการได้!”
พวกเขาเต็มไปด้วยความกระหาย ต้องการโอสถที่หลี่จิ่วเต้าหลอมออกมา มีกระทั่งสิ่งมีชีวิตจำนวนไม่น้อยเตรียมลงมือเสียด้วยซ้ำ
ยามหลี่จิ่วเต้าหลอมโอสถเสร็จแล้ว พวกเขาจะรีบตรงเข้าไปแย่งชิงทันที
“นี่มัน…การเคลื่อนไหวใหญ่โตนัก!”
หมิงมองไปทางอาณาจักรที่หลี่จิ่วเต้าอยู่ ภายในใจตกตะลึงพรึงเพริด
เขาสัมผัสได้ว่าโอสถที่หลี่จิ่วเต้าหลอมออกมาพิเศษเหนือชั้นจนไม่อาจจินตนาการได้ รับรู้อย่างคลุมเครือว่านี่คือโอสถที่ทำให้ก้าวข้ามขอบเขตอัครเข้าสู่ขอบเขตมิติได้!
“ทั้งหมดล้วนเป็นขอบเขตมิติหรือ?”
ร่างเขาอดสั่นสะท้านไม่ได้
หลี่จิ่วเต้าไม่ลงมือก็แล้วไป แต่เมื่อลงมือถึงกับทำให้คนตกใจตายได้!
หลอมโอสถขอบเขตมิติขึ้นมา ทั้งยังไม่ได้มีเพียงหนึ่ง แต่มีจำนวนหลายสิบเม็ด เขาตื่นตะลึงจนพูดไม่ออก หลี่จิ่วเต้าไปถึงขอบเขตใดกันแน่?
“เหล่าขอบเขตมิติจะยังนั่งเฉยได้อีกหรือ?”
หมิงอดกล่าวไม่ได้ “เกรงว่าครั้งนี้พวกขอบเขตมิติเหล่านั้นจะโผล่ออกมา!”
หลี่จิ่วเต้าหลอมโอสถ ไม่ได้มีการเก็บงำหรือปิดผนึกฟ้าดินแต่อย่างใด โอสถพิเศษเช่นนี้ย่อมดึงดูดตัวตนขอบเขตมิติอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง ไม่ต้องสงสัยเลย บรรดาสิ่งมีชีวิตขอบเขตมิติต้องลงมือแน่นอน
หลังจากนี้เหล่าสิ่งมีชีวิตขอบเขตมิติต้องตรงมาที่นี่แน่!
………………..