รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว - บทที่ 1272 การต่อสู้หนักหนา การซ้อมรบใหญ่ถึงได้ผล!
บทที่ 1272 การต่อสู้หนักหนา การซ้อมรบใหญ่ถึงได้ผล!
………………..
บทที่ 1272 การต่อสู้หนักหนา การซ้อมรบใหญ่ถึงได้ผล!
วิญญาณราชันวัวดำกัดฟันอย่างเคียดแค้น ร่างกายทองคำเปล่งแสงทั้งตัว
เจ้ากายเนื้อเดนตาย ทำมันขายหน้านัก ถูกลูกวัวน้อยตัวหนึ่งขี่คอแล้วยังยิ้มอยู่อีก มันแค้นจนอยากพุ่งออกไปฟาดกายเนื้อให้ตายเสียเดี๋ยวนั้น!
ในพริบตาต่อมา มันลงมือทำจริง
หนึ่งในห้าประมุขกองกำลังใหญ่ จ้าวแห่งไท่เยวียนแววตาทอประกายประหลาด บุกเข้าไปสังหารกายเนื้อราชันวัวดำ
บัดนี้มันผสานเป็นหนึ่งกับร่างทองคำ กายเนื้อไร้ประโยชน์สำหรับมันแล้ว แทนที่จะปล่อยให้กายเนื้อทำมันขายหน้า ไม่สู้กำจัดไปเสีย จ้าวแห่งไท่เยวียนกำลังอยู่ในการควบคุมของมัน
มอ!
ลูกวัวน้อยเด้งตัวขึ้น เข้าห้ำหั่นกับจ้าวแห่งไท่เยวียน กายเนื้อของราชันวัวดำเข้าร่วมการต่อสู้ด้วย โหม่งเขาใส่จ้าวแห่งไท่เยวียนอย่างแรง!
ศึกชุลมุนปะทุทันควัน!
บรรดา ‘ตัวแปรผิดแผกเฒ่า’ ต่างพากันชักใยพวกหานว่านเชียนบุกโจมตีไปข้างหน้า
จะว่าไปแล้ว ‘ตัวแปรผิดแผกเฒ่า’ เหล่านี้ดุดันเหลือแสนอย่างแท้จริง เหนือกว่า ‘ตัวแปรผิดแผกเฒ่า’ หกตนที่ปรากฏตัวในสนามรบมากโข พวกหานว่านเชียนที่อยู่ในการควบคุมพวกเขาก็มีพลังรบกล้าแกร่ง ล้วนอยู่เหนือขอบเขตอัครขั้นห้าสิบ!
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า นี่เป็นการต่อสู้อันหนักหนา ไม่อาจจบลงโดยง่าย
“อามิ…ข้าต้าเต๋อฝอ!”
ต้าเต๋อเสียท่าตั้งแต่เริ่ม
พอมาถึง ดาบธรรมะก็ถูกบดขยี้แหลกลาญ เขามีสีหน้าอึมครึม รู้สึกกดดันทวีคูณ
ตึง!
ทวนยาวจักรพรรดินีแหลกไปตาม ๆ กัน กำลังรบเหนืออัครขั้นห้าสิบไม่อาจต่อกรได้ง่ายจริง ๆ
“โฮ่ง ท่านสุนัขเจ็บมาก!”
สุนัขดำพุ่งเข้ากัด พับผ่าสิ ฟันแตกทั้งปาก
นักพรตอู๋เหลียงหวดกระบองเขี้ยวหมาป่าก้าวเดินอยู่ในความมืด คอยตีผู้อื่นจากด้านหลัง ผลสุดท้ายกระบองเขี้ยวหมาป่าแหลกเป็นผุยผง จนเขากังขาในชีวิตที่ผ่านมา!
“มาสิ มาไล่ตามท่านมัจฉา!”
มัจฉาสัตมายากระโจนตัวไปทั่ว ท้าทายลองดี สุดท้ายก็มีคนทนไม่ไหว ฟาดฝ่ามือเข้าให้!
เสียงดังพรวด เลือดสาดกระเซ็น มัจฉาสัตมายาบำเพ็ญวิถีหลบหนีจนถึงระดับสูงสุดแล้วยังไม่ไหว หลบได้ไม่หมด ถูกฝ่ามือนี้ถากจนระเบิดไปครึ่งร่าง
เขาไม่เหลือเสียง ไม่ได้ตะโกนโหวกเหวกอีก สีหน้าเครียดขมึง
หยวนอีควบคุมสี่กระบี่ประหารเซียนบุกออกไป ผลสุดท้ายมีพลังมหาศาลปรากฏขึ้น สี่กระบี่ประหารเซียนติดบ่วง ประกายพลันหม่นหมอง
เมิ่งจีตวัดพู่กันวาดภาพออกมาเป็นม้วนภาพน่าครั่นคร้าม
ทว่าใครคนหนึ่งบุกเข้ามา หมัดเดียวเท่านั้นก็อัดม้วนภาพวาดนี้จนแหลกลาญ
จั่วเหยียนสำแดงมหาวิชา ภาพการณ์ประหลาดสยดสยองปรากฏ กาลเวลาพลันเลือนร่างมืดมน เขาทั้งแข็งกร้าวและห้าวหาญ
พรวด!
เขาถูกซัดกลับมาทันที ร่างกายเต็มไปด้วยรอยแตกร้าว จากนั้นเกิดเสียงดังตึง ทั้งตัวเขาระเบิดกลายเป็นหมอกเลือด
ทว่าไม่นานเขาก็สร้างร่างใหม่ขึ้นมาได้
“ดุดันเพียงนี้เชียวหรือ”
ตกตะลึงระคนคิดไม่ถึงนิดหน่อย สมกับเป็นสมาชิกจากวิหารโบราณลึกลับ!
สองสามีภรรยาสือเฟิงและฉินซินผนึกกำลังต่อสู้ ศาสตราเพชรในมือส่องประกายเจิดจ้าวาววาม ทว่าพวกเขาถูกจองจำ กรงขังฟ้าดินปรากฏ ศาสตราเพชรพลันหม่นแสงลง
จักรพรรดิหมากล้อมหวงหลงและตงฟางเวิ่นสบตากัน สีหน้าเคร่งเครียดทั้งคู่
จากนั้น พวกเขาก็ร่วมมือกันโจมตี!
หนึ่งในพวกเขาเรียกกระดานหมากล้อมออกมา อีกหนึ่งเรียกคัมภีร์หมากล้อมออกมา ก่อร่างสร้างเป็นตาเดินหมากล้อมสะท้านโลกันตร์ บุกไปข้างหน้า
โฮก!
อสูรสีเขียวคำราม บุกเข้าไปในกระดานหมากล้อมด้วยตนเอง เล่นงานทั้งกระดานจนย่อยยับ!
จักรพรรดิหมากล้อมหวงหลงและตงฟางเวิ่นร่างกายโอนเอนจากแรงกระเทือน สีหน้าซีดเผือด ไม่เหลือเลือดฝาด
“หวงหลง!”
เจ้าหลวงเห็นภาพนี้ก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป ปรี่ไปอยู่เบื้องหน้าจักรพรรดิหมากล้อมหวงหลงพลางตะโกนลั่น “คิดจะฆ่าเขา เจ้าต้องผ่านศพข้าไปก่อน!”
เกี่ยวข้องกันจริงด้วย!
ในมุมมืด บรรดา ‘ตัวแปรผิดแผกเฒ่า’ สะท้านใจ ก่อนหน้านี้เจ้าหลวงเล่นละครอยู่จริง ๆ
พวกเขาให้ความสำคัญกับเจ้าหลวงมาก ถึงอย่างไรก่อนหน้านี้พวกเขาต่างถ่ายทอดพลังไปให้หานว่านเชียนแล้วก็ยังไม่อาจสังหารเจ้าหลวงได้เสียที!
เจ้าหลวงนั้นไม่ธรรมดาอย่างเห็นได้ชัด!
“ช่างปะไร มาถึงขั้นนี้แล้ว ไยต้องสนว่าเขาดุดันปานใด ฆ่า!”
ค้างคาวดำตวาดเสียงเย็น ควบคุมกระเรียนขาวบุกไปข้างหน้า
กระเรียนขาวคำรามเสียงยาว คลื่นเสียงพิเศษบางอย่างซัดสาด เจ้าหลวงสลายหายไปทันที ถูกสังหารอย่างสิ้นเชิง ไม่เหลือร่องรอยสักนิด!
“เขาทำอะไร ไยจึงไม่ตอบโต้”
ค้างคาวดำฉงน “ทั้งที่เขามีพลังพอให้สู้แท้ ๆ!”
“ไยต้องคิดมากเพียงนั้น ฆ่าให้ได้ก็จบ!”
หุ่นเชิดผีดิบเอ่ยเสียงเย็นเยียบ
จากนั้นสิ่งมีชีวิตที่ถูกพวกเขาชักใยต่างรุดหน้า พลังสยดสยองถาโถมไปทั่วสนามรบ
“ไสหัวไปเสีย!”
จู้จื่อคำรามกราดเกรี้ยว ร่างกายขยายใหญ่ไปเรื่อย ๆ ราวกับจะอัดแน่นอยู่ในจักรวาลจนอวกาศระเบิด เขาย่ำเท้าลงมา
สตรีงามเพริศพริ้งนางหนึ่งโจมตี ฝ่ามือขาวผ่องกระแทกเท้าจู้จื่อ ชั่วขณะนั้น จู้จื่อหดเล็กลงในบัดดลประหนึ่งลูกโป่งรั่ว!
เสียงดังพรวด จู้จื่อกระเด็นไปด้านหลัง ปากกระอักเลือดแดงฉานจนอาภรณ์ถูกย้อมเป็นสีชาด
“จู้จื่อ!”
อ้ายฉานเหินเข้าไปรับร่างจู้จื่อทันที
“อ้ายฉาน ข้าว่าแล้วว่าเจ้าชอบข้า!”
จู้จื่อตื้นตันใจรู้สึกมีกำลังวังชา ความเจ็บปวดต่าง ๆ ล้วนถูกเขาทิ้งไว้ข้างหลัง
“ไม่ใช่ เจ้าอย่าคิดไปไกล พวกเราเป็นสหายกัน!”
อ้ายฉานย้ำ “สหาย สายใยมิตรภาพ ไม่ใช่สายใยรัก!”
“อะไรนะ สายใย?” จู้จื่อตื้นตันยิ่งขึ้น
กล่าวตามตรง ตอนที่อ้ายฉานรับเขาไว้ เขาก็คิดชื่อลูกของเขากับอ้ายฉานไว้แล้ว!
เสียงดังตึง ใครบางคนถูกซัดกลับมาอีกครั้ง เขาคือชุยช่าน หนึ่งในเด็กทั้งแปด
“พวกเจ้าเลิกพลอดรักอยู่ตรงนี้กันเสียที ดูสถานการณ์ด้วย ศัตรูดุดันต่อกรได้ยากยิ่ง!”
เขาแผดเสียง
ขณะที่เขาตะโกน เจ้าอ้วนฉวี่และเด็ก ๆ ในวันวานล้วนถูกซัดกลับมาเช่นกัน
อ้ายฉานบุกเข้าไป
“ห้ามทำร้ายอ้ายฉานนะ!” จู้จื่อร้อนใจ รีบบุกออกไปพร้อมอ้ายฉาน กลัวอ้ายฉานบาดเจ็บ
“เฮ้อ นี่หรือความรักอันแสนทรมาน เห็นสภาพจู้จื่อแล้วข้ายิ่งไม่อยากสัมผัสกับความรัก”
เจ้าอ้วนฉวี่ถอนใจ
“พอเสียทีเจ้าอ้วน ข้าคร้านจะเปิดโปงเจ้า เจ้าไม่อยากสัมผัสความรักเพราะสภาพจู้จื่อที่ไหน”
ชุยช่านมีสีหน้าดูแคลน “คิดจริงหรือว่าผู้อื่นไม่รู้เรื่องของเจ้า! ไม่ใช่ว่าเจ้าไม่อยากสัมผัสความรัก แต่เพราะไม่ได้สัมผัส! ตามเกี้ยวตั้งหลายคนก็ถูกปฏิเสธทั้งหมด!”
“ช่านจื่อเจ้าหุบปาก! ข้าจะฆ่าเจ้าปิดปาก!” เจ้าอ้วนฉวี่เดือดดาล ถูกเปิดโปงความลับ
เขาเองก็อยากลิ้มรสความระทมของความรัก ถูกความรักทรมาน แต่น่าเสียดายที่เขาไม่เคยได้ลิ้มรส นางเซียนที่เขาตามเกี้ยวล้วนปฏิเสธด้วยเหตุผล ‘เจ้าเป็นคนดี แต่พวกเราไม่เหมาะสมกัน เจ้าคู่ควรกับผู้ที่ดีกว่า’
การต่อสู้แสนลำเค็ญ ต่างจากการต่อสู้ในสนามรบที่แบ่งแยกเป็นสัดส่วนเล็ก ๆ ก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง บรรดาสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในการควบคุมของเหล่า ‘ตัวแปรผิดแผกเฒ่า’ มีกำลังรบกล้าแกร่งเกินไป
“เช่นนี้สิดี การซ้อมรบจึงจะได้ผล ก่อนหน้านี้ไม่ได้ผลสักนิด” หลี่จิ่วเต้าเอ่ย
“หลังปิดฉากที่นี่เสร็จ ต้องรีบกลั่นลูกกลอนที่วิเศษยิ่งขึ้นต่อแล้ว…” เขาพึมพำกับตัวเอง
สิ่งมีชีวิตเหล่านี้ไม่ใช่สมาชิกวิหารโบราณลึกลับตัวจริง พวกต้าเต๋อยังสู้อย่างยากลำบากเพียงนี้ ยามประจันหน้ากับสมาชิกวิหารโบราณลึกลับจริง ๆ ผลลัพธ์นั้นไม่ยากเลยที่จะคาดเดา
เขาต้องกลั่นลูกกลอนที่วิเศษยิ่งขึ้นออกมาโดยด่วน
เช่นนี้หลังพวกต้าเต๋อผสานพลังแล้วจึงจะแข็งแกร่งขึ้น เมื่อนั้นก็จะสามารถต่อกรกับวิหารโบราณลึกลับของจริง
………………..
Comments for chapter "บทที่ 1272 การต่อสู้หนักหนา การซ้อมรบใหญ่ถึงได้ผล!"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
