รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว - บทที่ 1263 ความฉลาดทางอารมณ์สูง ความฉลาดทางอารมณ์ต่ำ!
บทที่ 1263 ความฉลาดทางอารมณ์สูง ความฉลาดทางอารมณ์ต่ำ!
………………..
บทที่ 1263 ความฉลาดทางอารมณ์สูง ความฉลาดทางอารมณ์ต่ำ!
ตู้ม!
เมื่อฝ่ามือตบลงไป เจ้าหลวงพลันกลายเป็นหมอกโลหิตทันที ทุกสิ่งถูกกวาดล้างจนสิ้น
หานว่านเชียนมองไปทางหมอกโลหิตอย่างไร้ความยินดีแต่อย่างใด
มีเพียงหลังแน่ใจว่าเจ้าหลวงตายสนิทแล้วเท่านั้น เขาจึงจะวางใจอย่างสมบูรณ์
ไม่เพียงแต่เขาที่ให้ความสำคัญกับทางด้านหมอกโลหิตเท่านั้น ทว่าสิ่งมีชีวิตอื่นในวิหาร รวมทั้งบรรดาตัวแปรผิดแผกเฒ่าในความมืดต่างก็ให้ความสนใจเช่นเดียวกัน ดูว่าเจ้าหลวงจะฟื้นคืนชีพกลับขึ้นมาหรือไม่
ส่วนสิ่งมีชีวิตในสนามรบ ไม่ใช่ทั้งหมดที่ให้ความสนใจ มีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่ให้ความสนใจ
เนื่องจากสิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่ไม่คิดว่าเจ้าหลวงจะฟื้นคืนชีพ
อย่างไรเสีย พลังที่หานว่านเชียนใช้ออกมาครั้งนี้ดูน่ากลัวกว่าครั้งก่อนหลายเท่าอย่างเห็นได้ชัด
‘น่าจะไม่รอดแล้วใช่หรือไม่?’
หลี่จิ่วเต้าคิดในใจขณะมองไปทางหมอกโลหิต
ชายหนุ่มคิดว่าเจ้าหลวงอาจจบสิ้นแล้ว ไม่อาจฟื้นคืนชีพได้อีก ตัวเขาจะได้เตรียมลงมือลองฟื้นคืนชีพอีกฝ่าย
แต่ก็ต้องประหลาดใจอีกครั้ง หมอกโลหิตไม่ได้จางหายไป ทว่ากลับรวมตัวเข้าหากันอีกครั้ง
เจ้าหลวง…กลับมามีชีวิตอีกครั้ง!
“อะ..อันใดกัน!”
หานว่านเชียนตกตะลึง รูม่านตาหดลงอย่างรวดเร็ว ไม่สนใจกระทั่งการแสดงสีหน้าตนเองเสียด้วยซ้ำ
ครั้งนี้สิ่งมีชีวิตในวิหารใช้พลังทั้งหมดเสริมให้กับเขา เช่นนั้นเจ้าหลวงฟื้นคืนชีพได้อย่างไร?
เขาไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจเลยสักนิด!
“มารดามันเถิด เกิดเรื่องเช่นนี้ได้อย่างไร?!”
“ไม่สมเหตุสมผล!”
สิ่งมีชีวิตทั้งหมดในวิหารตกตะลึง คาดไม่ถึงผลลัพธ์เช่นนี้
ครั้งนี้พลังแข็งแกร่งกว่าก่อนหน้านี้หลายเท่า ผลลัพธ์กลับไม่อาจสังหารเจ้าหลวงได้อย่างสมบูรณ์
สวรรค์ ดูภายนอกแล้วเจ้าหลวงยังก้าวไม่ถึงขอบเขตอัครเสียด้วยซ้ำ แต่แท้จริงแล้วแข็งแกร่งมากเพียงใดกัน?
เหล่าตัวแปรผิดแผกเฒ่าเองก็หวาดหวั่นเป็นอย่างยิ่ง ไม่ได้คาดหวังผลลัพธ์เช่นนี้เอาไว้เลย
“มาที่นี่แล้วแสร้งเป็นหมูกินเสือจริง!”
“ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่ต้องเป็นสัตว์ประหลาดเฒ่าที่แข็งแกร่งมากแน่!”
พวกเขาแน่ใจในทันที
ความแข็งแกร่งที่เจ้าหลวงครอบครองต้องไม่ด้อยไปกว่าพวกเขา!
“มีชีวิตอยู่ได้อย่างไร?”
“ไม่ตายไม่ดับสลายอย่างนั้นหรือ?”
สิ่งมีชีวิตในสนามรบตื่นตะลึงนิ่งค้างไปทันที
เจ้าหลวงฟื้นคืนชีพอีกครั้งทำให้พวกเขาตกใจระคนไม่อยากเชื่อ รู้สึกว่าทุกอย่างไม่สมจริง ประหนึ่งเป็นเพียงความฝัน!
ขณะเดียวกัน ก็ไม่เข้าใจว่าเหตุใดเจ้าหลวงที่น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้จะไร้ศักดิ์ศรี คุกเข่าคำนับเรียกผู้อื่นว่าบิดาบุญธรรม?
หรือว่านี่คือความชื่นชอบพิเศษของเจ้าหลวง ชื่นชอบการเรียกผู้อื่นว่าบิดาบญธรรมเนื่องจากขาดแคลนความรักจากบิดาจึงเกิดความโหยหาหรือ?
“นี่น่าสนใจอยู่บ้าง”
หลี่จิ่วเต้าเริ่มสนใจขึ้นมา การฟื้นคืนชีพครั้งนี้ของเจ้าหลวงเกินความคาดหมายของเขาเช่นกัน
“ไม่มีอันใดจริง ๆ ทำได้แค่นี้หรือ”
เจ้าหลวงเบะปาก รู้สึกว่าคำเล่าขานเกี่ยวกับความน่าสะพรึงกลัวของวิหารโบราณลึกลับไม่เกินจริงไปหน่อยหรือ?
ไม่อย่างนั้นก็เป็นพลังพิฆาตคนที่น่าสะพรึงกลัวเกินไป กระทั่งทูตจากวิหารโบราณลึกลับยังไม่อาจสังหารเขาได้โดยสิ้นเชิง
‘ใช่แล้ว น่าจะเป็นพลังพิฆาตบนร่างข้าที่น่าสะพรึงกลัวเกินไป!’
เจ้าหลวงคิดในใจ
หากสิ่งมีชีวิตตนหนึ่งเอ่ยว่าวิหารโบราณลึกลับน่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุด นี่อาจเป็นการพูดมั่วซั่วเกินจริงได้ แต่สิ่งมีชีวิตทั้งหมดต่างบอกเหมือนกัน เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่เรื่องพูดมั่วซั่วเกินจริงแต่อย่างใด
วิหารโบราณลึกลับสมควรน่าสะพรึงกลัวอย่างแท้จริง
ส่วนสาเหตุที่เขาไม่ตายและฟื้นคืนชีพอีกครั้ง นั่นหมายถึงพลังพิฆาตบนร่างของเขาน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า!
คิดถึงตรงนี้แล้ว เขาพลันวางใจโดยสมบูรณ์ ไม่กังวลหรือหวาดกลัวอีกต่อไป
‘พิฆาต พิฆาตเขาให้หนัก!’
เขาคิดในใจ เตรียมพร้อมพิฆาตครั้งใหญ่
“บิดาบุญธรรม แม้ท่านสังหารบุตรนับพันนับหมื่นครั้ง ท่านก็ยังคงเป็นบิดาบุญธรรมเสมอ! ขอเพียงท่านยอมรับข้า!”
เขาคำนับหานว่านเชียนอีกครั้ง
ป่วยจิตหรือ!
หานว่านเชียนสบถด่าในใจ เจ้าหลวงแข็งแกร่งปานนี้ ยังมีความจำเป็นต้องคำนับเรียกบิดาด้วยหรือ
มารดามันเถิด เจ้าโรคจิตผู้นี้!
อีกด้านหนึ่ง สิ่งมีชีวิตอื่นในสนามรบก็คิดเช่นเดียวกัน
ก่อนหน้านี้พวกเขาคิดว่าเจ้าหลวงไม่ได้แข็งแกร่ง ดังนั้นจึงได้ทิ้งศักดิ์ศรียอมคำนับเรียกหานว่านเชียนว่าบิดาบุญธรรม
แต่ดูจากตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าไม่ได้เป็นเช่นนั้น
กระทั่งหานว่านเชียนยังไม่อาจสังหารเจ้าหลวงอย่างสมบูรณ์ เช่นนั้นพวกเขาจะสังหารเจ้าหลวงได้อย่างไร
ต่อให้พวกเขาร่วมมือกันก็ทำไม่ได้
หากเจ้าหลวงคิดคว้าตำแหน่งผู้ชนะคนสุดท้าย แม้ไม่อาจบอกได้ว่ามั่นใจเต็มสิบ แต่ก็ได้ประมาณเก้าส่วน
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ เจ้าหลวงไม่จำเป็นต้องคำนับเรียกบิดาบุญธรรมอย่างไร้ศักดิ์ศรีแบบนี้
ความเป็นไปได้มีเพียงหนึ่งเดียว!
นั่นคือความคิดของเจ้าหลวงผิดปกติ ไม่สนเรื่องศักดิ์ศรีหรือเรื่องอื่น สนใจเพียงเรื่องบิดาบุญธรรม!
ยามนี้พวกเขาทั้งหมดต่างหวังว่าหานว่านเชียนจะยอมรับเจ้าหลวงเป็นบุตรบุญธรรม จากนั้นก็พาเจ้าหลวงเข้าวิหารโบราณลึกลับโดยตรง
พวกเขาไม่ต้องการให้เจ้าหลวงเข้าร่วมการต่อสู้ นี่เพราะไม่มีความมั่นใจในการต่อกรกับเจ้าหลวงจริง ๆ
“ทุกท่าน ควรทำเช่นไรดี? ดูเหมือนพวกเราไม่อาจสังหารเขาได้!”
ขณะเดียวกันหานว่านเชียนก็ส่งสารผ่านจิตสำนึกให้เหล่าสิ่งมีชีวิตในวิหารโบราณลึกลับอย่างรวดเร็วเพื่อหาทางออก
“ฆ่าไม่ได้ก็ไม่ต้องฆ่า ให้เขาเข้าร่วมการต่อสู้ หลี่จิ่วเต้ากับตัวแปรผิดแผกจำนวนมากยังไม่ปรากฏตัวออกมา ค่อยให้พวกเขาฆ่ากันเองในสนามรบ!”
จ้าวแดนฝังศพเอ่ยกับหานว่านเชียนอย่างสงบนิ่ง
“ใช่แล้ว ต้องทำเช่นนั้น! พวกเราคอยนั่งรอเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ก็พอ!”
สิ่งมีชีวิตตนอื่นในวิหารเห็นพ้องกับข้อเสนอของจ้าวแดนฝังศพ
“ใช่ ทำเช่นนั้นแหละ!”
หานว่านเชียนตอบกลับ
จากนั้นเขาก็อดถามไม่ได้ “ทุกท่านคิดว่าเขาจะพบว่านี่เป็นวิหารโบราณลึกลับปลอมหรือไม่?”
เจ้าหลวงแข็งแกร่งน่าสะพรึงกลัวอยู่บ้างจริง ๆ เขาสงสัยว่าวิหารโบราณลึกลับปลอมที่พวกเขาสร้างขึ้นมาจะถูกเจ้าหลวงมองออก
ความจริงไม่เพียงแค่เขาที่สงสัยและเป็นกังวล สิ่งมีชีวิตจำนวนไม่น้อยภายในวิหารเองก็รู้สึกเช่นเดียวกัน
“ใครสนเล่า!”
จ้าวแดนฝังศพเอ่ยอีกครั้ง “ให้เขาเข้าร่วมการต่อสู้ก่อน ดูเสียว่าเขาจะไปหรือไม่ หลังจากนั้นค่อยปรึกษาหารือกัน”
“ตกลง!”
หานว่านเชียนตอบกลับ
จากนั้นเขามองไปทางเจ้าหลวง
“เดิมทีการปีนป่ายสร้างความสัมพันธ์ไม่ได้รับอนุญาตโดยเด็ดขาด แต่มองจากความแข็งแกร่งของเจ้าแล้ว พวกข้ายินดีให้โอกาสเจ้าอีกครั้ง!”
เขาเอ่ยว่า “ไปเสีย เข้าร่วมต่อสู้ที่สนามรบ สำแดงความแข็งแกร่งทั้งหมดของเจ้าออกมา”
“???”
แม้หานว่านเชียนจะไม่ได้เอ่ยอย่างชัดเจน แต่หลี่จิ่วเต้าก็ตระหนักได้ว่าพวกหานว่านเชียนไร้หนทางจัดการเจ้าหลวง
ดังนั้นจึงให้เจ้าหลวงเข้าร่วมการต่อสู้
‘นี่ทำให้ข้านึกถึงสองข้อความจากดาวเคราะห์สีฟ้า!’
‘ความฉลาดทางอารมณ์สูง : เห็นเจ้าเก่งกาจไม่เลว จึงเต็มใจให้โอกาสอีกครั้ง’
‘ความฉลาดทางอารมณ์ต่ำ : พวกข้าไม่สามารถทำสิ่งใดกับเจ้าได้แม้แต่น้อย’
หลี่จิ่วเต้าคิดในใจ
“บิดาบุญธรรม หากข้ายืนหยัดในสนามรบได้เป็นคนสุดท้าย ท่านจะยอมรับข้าหรือไม่?”
ในขณะนั้นเอง เจ้าหลวงกล่าวกับหานว่านเชียนอย่างน่าเวทนา “ท่านคล้ายคลึงกับเหล่าบิดาบุญธรรมของข้าที่จากไปนัก ท่านต้องเป็นบิดาบุญธรรมข้าแน่!”
จากไป?
พวก…บิดาบุญธรรม?
บัดซบ!
มีบิดาบุญธรรมมากเท่าใดกันที่ถูกพิฆาตตายไป!
หานว่านเชียนสบถด่าในใจ เจ้าหลวงช่างเหมือนยาพิษ พิฆาตบิดาบุญธรรม!
………………..
Comments for chapter "บทที่ 1263 ความฉลาดทางอารมณ์สูง ความฉลาดทางอารมณ์ต่ำ!"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
