รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว - บทที่ 1262 แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ ไม่อาจสังหารได้อย่างสิ้นเชิง!
บทที่ 1262 แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ ไม่อาจสังหารได้อย่างสิ้นเชิง!
………………..
บทที่ 1262 แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ ไม่อาจสังหารได้อย่างสิ้นเชิง!
เจ้าหลวงเป็นตัวซวยอย่างแท้จริง!
นอกจากกำจัดเจ้าหลวงแล้ว หานว่านเชียนไม่มีทางรู้สึกสบายใจได้
“ไม่ก้าวตามเส้นทางอันสมควร เพียงคิดหาทางสร้างความสัมพันธ์ เช่นนั้นแล้วเจ้ามีประโยชน์อันใดบ้าง?”
หานว่านเชียนมองเจ้าหลวง ดวงตาเย็นเยียบ ตวาดออกมาเสียงดัง “วิหารโบราณลึกลับไม่ต้องการ ทั้งยังดูแคลนคนเช่นเจ้ามากที่สุด!”
จากนั้นเขาตบฝ่ามือไปทางเจ้าหลวง ต้องการทำให้เจ้าหลวงกลายเป็นเศษเนื้อ!
ด้วยพลังมากมายมหาศาลที่เสริมเข้ามาในร่างทำให้เขาน่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุด เคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยก็ทำให้สิ่งมีชีวิตทั้งหมดในสนามรบอดตัวสั่นสะท้านไม่ได้ หนังศีรษะถึงกับชาวาบ
พวกเขาไม่สงสัยเลยว่าหากฝ่ามือนี้ตบใส่ร่าง พวกเขาต้องถูกทำลายจนชีวาวายเป็นแน่!
รวมถึงเหล่าตัวแปรผิดแผกด้วย!
“นี่คือนายท่านจากวิหารโบราณลึกลับ!”
“แข็งแกร่งน่าหวาดกลัวเกินไปแล้ว!”
พวกเขาอดทอดถอนใจไม่ได้ รู้สึกเคารพยำเกรงหานว่านเชียนมากขึ้นเรื่อย ๆ รวมทั้งกริ่งเกรงต่อวิหารโบราณลึกลับมากกว่าเดิม
โพละ!
ฝ่ามือหานว่านเชียนตบลงไป เจ้าหลวงกลายเป็นหมอกโลหิตทันที ร่างเนื้อและวิญญาณถูกทำลายสิ้น ร่องรอยทั้งหมดหายไป!
“เจ้าหลวง!”
จักรพรรดิหมากล้อมหวงหลงตะโกน ต้องการช่วยเหลือเจ้าหลวง แต่ก็สายเกินไป เจ้าหลวงถูกกำจัดไปจนสิ้นแล้ว!
“หืม?”
หลี่จิ่วเต้าขมวดคิ้วมองจักรพรรดิหมากล้อมหวงหลง “นี่คือสหายเจ้าหรือ?”
เห็นได้ชัดว่าจักรพรรดิหมากล้อมหวงหลงรู้จักกับเจ้าหลวง ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่มีปฏิกิริยาตอบรับใหญ่โตเพียงนี้
“ใช่ เขาเป็นสหายของข้า สหายแสนดี สหายร่วมเป็นตาย!”
จักรพรรดิหมากล้อมหวงหลงตอบกลับอย่างรวดเร็ว เล่าว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้นระหว่างเขากับเจ้าหลวง
ขณะเดียวกันภายในดวงตาเขาพลันมีประกายความหวัง
คุณชายแข็งแกร่งอย่างถึงที่สุด ทำได้ทุกสิ่งอย่าง เขาหวังว่าคุณชายจะฟื้นคืนชีพอีกฝ่ายได้
พิฆาตบิดาบุญธรรม?
หลี่จิ่วเต้าอึ้งงัน เหตุใดจึงฟังดูคุ้นเคยเช่นนี้?
“…”
เขาพลันนึกออกอย่างรวดเร็ว
นี่ก็คือลิโป้จากสามก๊กของดาวเคราะห์สีฟ้าไม่ใช่หรือ!
ยอดคนลิโป้ ลูกสามพ่อ สังหารทำลายบิดาบุญธรรม!
‘ครั้งนี้สมควรกำจัดเขาได้อย่างสิ้นซาก!’
อีกด้านหนึ่ง หานว่านเชียนมองอย่างไม่แยแส สีหน้าไม่ขยับไหว แต่ความจริงเขากังวลอย่างถึงที่สุดเกี่ยวกับสถานการณ์ในหมอกโลหิต
เขากลัวว่าเจ้าหลวงจะฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง
‘อย่าคิดมากเกินไป ก่อนหน้านี้เขาฟื้นคืนจากความตายหลายครั้งเป็นเพราะนั่นคือร่างแปลงของข้า ยามนี้ข้าเต็มไปด้วยการเสริมพลัง เขาต้องตายสนิทเป็นแน่ ไม่มีทางฟื้นคืนชีพได้อีก’ เขาเอ่ยในใจ
แต่ไม่รู้ด้วยเหตุใด เขาจึงรู้สึกไม่วางใจ คิดอยู่ตลอดว่าจะเกิดเรื่องนอกเหนือความคาดหมายขึ้น
“บัดซบ!”
พริบตาต่อมา หานว่านเชียนแทบกระโดดตัวลอยจากจุดที่ยืนอยู่ เจ้าหลวงกลับมามีชีวิตอีกครั้งจริง ๆ!
มารดามันเถิด เป็นไปได้อย่างไรกัน?
เขาได้รับการเสริมพลังมากมาย เจ้าหลวงไม่สมควรมีชีวิตรอด!
แต่เจ้าหลวง…กลับยังมีชีวิตอยู่!
เขาไม่เข้าใจเป็นอย่างยิ่ง!
“สถานการณ์นี่มันอันใด? เขาไม่ได้ถูกฆ่าตายแล้วหรือ?”
“ภูมิหลังเขาเป็นเช่นใดกันแน่?”
ภายในวิหาร พวกอสูรร้ายสีเขียวตกตะลึง
ด้วยพลังทั้งหมดที่เสริมเข้าไปในร่างหานว่านเชียน กระทั่งตัวแปรผิดแผกทั้งหลายยังถูกสังหารได้อย่างง่ายดาย แต่กลับไม่อาจฆ่าเจ้าหลวงได้ เช่นนั้นจะไม่ให้พวกเขาตกตะลึงได้อย่างไร!
“คนผู้นี้แสร้งเป็นหมูกินเสือหรือ?”
ภายในความมืด เหล่าตัวแปรผิดแผกเฒ่าก็ตกตะลึงเหมือนกัน ไม่คิดว่าเจ้าหลวงจะฟื้นคืนชีพกลับขึ้นมาอีกครั้ง
พลังของพวกเขาเองก็เสริมเข้าไปในร่างของหานว่านเชียนด้วย ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ การสังหารเจ้าหลวงนับเป็นเรื่องง่ายดายประหนึ่งลูกไก่ในกำมือ
ในความเป็นจริง เจ้าหลวงถูกหานว่านเชียนสังหารอย่างง่ายดาย
เพียงแต่เขาฟื้นคืนชีพกลับมาอย่างรวดเร็ว!
เห็นได้ชัดว่าเจ้าหลวงแสร้งเป็นหมูกินเสือ ไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่แสดงออก
ขณะนั้นเอง พวกเขาทั้งหมดต่างจริงจังกับเจ้าหลวงอย่างถึงที่สุด มองว่าเจ้าหลวงเป็นศัตรูตัวฉกาจ
“กลับมามีชีวิตอีกครั้งจริง ๆ…!”
“นี่!!!”
สิ่งมีชีวิตทั้งหมดในสมรภูมิต่างตื่นตะลึงพรึงเพริดอย่างไม่มีข้อยกเว้น พวกเขาเองก็ไม่คิดว่าเจ้าหลวงจะรอดตาย!
“มีชีวิตอยู่หรือ? ฮ่า ๆ ยอดเยี่ยม!”
จักรพรรดิหมากล้อมหวงหลงหัวเราะ ไม่คิดว่าพลังพิฆาตของเจ้าหลวงจะทรงพลังมากถึงเพียงนี้ กระทั่งทูตวิหารโบราณลึกลับยังไม่อาจสังหารจนสิ้นได้
เขากระจ่างแจ้งดี นี่เป็นพลังพิฆาตที่ทำให้เจ้าหลวงฟื้นคืนชีพ
สถานการณ์เช่นนี้เคยเกิดขึ้นมาก่อน
ยามนั้นเพื่อช่วยเหลือเขา เจ้าหลวงคำนับร่างแปลงหานว่านเชียนไม่หยุด หลังจากนั้นก็ถูกร่างแปลงหานว่านเชียนสังหารครั้งแล้วครั้งเล่า
แต่เจ้าหลวงคืนชีพกลับมาได้ทุกครั้ง
เขาคาดว่าเจ้าหลวงอาจถูกตัวตนอันน่าสะพรึงกลัวสาปแช่งเอาไว้ในชาติก่อน ทำให้มีชีวิตอยู่ท่ามกลางความเจ็บปวดไปตลอดกาล แม้ต้องการตายก็ไม่อาจทำได้
หากเป็นเช่นนี้จริง คำสาปแช่งดังกล่าวก็โหดร้ายเกินไปแล้ว นี่คือต้องการให้เจ้าหลวงอยู่อย่างโดดเดี่ยวไปตลอดกาล!
คิดถึงตรงนี้แล้วเขาก็ยิ้มไม่ออกอีกต่อไป
ความโดดเดี่ยวทรมานคนยิ่งนัก!
“เอ๋ มีชีวิตอยู่ ข้ายังคิดจะลองดูว่าคืนชีพเขาขึ้นมาได้ไหม”
ดวงตาหลี่จิ่วเต้าทอประกายประหลาดใจ
เดิมทีเขายังคิดใช้พลังสมบัติที่ถ่ายทอดเข้ามาลองฟื้นคืนชีพเจ้าหลวง
จากมุมมองของเขา มีความเป็นไปได้ไม่น้อยที่จะคืนชีพเจ้าหลวงสำเร็จ
อย่างไรเสียพลังของเหล่าสมบัติก็ล้ำลึกเกินหยั่งรู้ได้
แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ลงมือ เจ้าหลวงพลันกลับมามีชีวิตอีกครั้ง
“เช่นนั้นครั้งหน้าหากมีโอกาสค่อยลอง”
“ทูตวิหารโบราณลึกลับไม่ได้มีอันใด ไม่ได้ทรงพลังน่ากลัวอย่างที่แสดงออกมา…”
อีกด้านหนึ่งเจ้าหลวงรำพึง
หานว่านเชียนที่ได้ยินบันดาลโทสะอย่างยิ่ง นี่เจ้าหลวงกำลังเยาะเย้ยเขาหรือ?
“ทุกท่านมอบพลังให้ข้าอีกสักหน่อยได้หรือไม่? เขาไม่ได้กำลังเยาะเย้ยข้า แต่เป็นการเยาะเย้ยพวกเราทั้งหมด!”
เขาส่งสารผ่านจิตสำนึกไปยังเหล่าสิ่งมีชีวิตในวิหาร ต้องการให้ทั้งหมดส่งพลังมาเสริมให้เขาเพิ่มมากกว่าเดิม
“นี่เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับศักดิ์ศรีของพวกเรา!”
เขากล่าวอย่างจริงจัง
“วางใจได้ คราวนี้เขาต้องตายอย่างแน่นอน!”
“ใช่แล้ว ครั้งนี้ข้าจะมอบทั้งหมดเสริมเข้าไปในร่างเจ้า!”
เหล่าสิ่งมีชีวิตในวิหารตอบสนอง
“ยอดเยี่ยม!”
การตอบรับจากภายในวิหารทำให้หานว่านเชียนไม่กังวลอีกต่อไป
ไม่ว่าเจ้าหลวงจะแข็งแกร่งเพียงใด เขาก็ไม่เชื่อว่าด้วยพลังมหาศาลที่เสริมเข้ามาในร่างจะยังไม่อาจสังหารเจ้าหลวงได้!
“เจ้าพูดว่าอย่างไร? ไม่ได้มีอันใด? ก่อนหน้านี้ข้าเพียงแค่ตบเบา ๆ เพื่อทำให้เจ้าตระหนักตนเองได้”
หานว่านเชียนมองเจ้าหลวงพร้อมเอ่ยด้วยเสียงหนาวเหน็บถึงกระดูก “เพียงได้เปล่งประกายเล็กน้อยก็หยิ่งผยอง ไม่รู้จักประมาณตนอย่างแท้จริง!”
กล่าวจบเขาก็ตบฝ่ามือเข้าใส่อีกครั้ง
พลังภายในฝ่ามือนี้มากกว่าครั้งก่อนอย่างเห็นได้ชัด กล่าวได้ว่าไม่อาจเทียบโดยสิ้นเชิง หัวใจของสิ่งมีชีวิตทั้งหลายในสนามรบหยุดเต้น หายใจไม่ออกราวกับมีคนบีบคอเอาไว้แน่น ประหนึ่งความตายกำลังย่างกรายเข้ามา!
น่ากลัวเกินไปแล้ว!
ถึงจะไม่ได้มุ่งเป้ามาหา แต่พวกเขายังสัมผัสได้ถึงความตาย หากฝ่ามือนี้มุ่งเป้ามา พวกเขาทั้งหมดล้วนต้องถูกกำจัดจนสิ้นซาก!
แน่นอน ไม่ใช่เพราะสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในวิหารใช้พลังทั้งหมดเสริมความแข็งแกร่งให้หานว่านเชียน
แต่สาเหตุหลักเป็นเพราะเหล่าตัวแปรผิดแผกเก่าได้ถ่ายทอดพลังแข็งแกร่งยิ่งกว่ามาให้!
พวกเขาต้องการดูว่าเจ้าหลวงแข็งแกร่งมากเพียงใด!
………………..
Comments for chapter "บทที่ 1262 แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ ไม่อาจสังหารได้อย่างสิ้นเชิง!"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
