รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว - บทที่ 1258 พอดีเลย มาซ้อมรบใหญ่กัน!
บทที่ 1258 พอดีเลย มาซ้อมรบใหญ่กัน!
………………..
บทที่ 1258 พอดีเลย มาซ้อมรบใหญ่กัน!
“ไป! ข่มดวงพวกสารเลวนี่ให้ตาย ช่วงเวลาคับขันเช่นนี้อย่าได้ฝีมือตกเชียว!”
เจ้าหลวงเคลื่อนไหว รุดหน้าไปยังวิหารโบราณลึกลับ
…
ณ เมืองชิงซาน
“ทุกคนไปกันหมดแล้ว ข้าเองก็อยากไปบ้าง…”
ลานเล็กทอดมองลึกเข้าไปในอวกาศ มองวิหารโบราณลึกลับซึ่งอำพรางอยู่หลังหมอกหนาแล้วเอ่ยอย่างนึกเสียดาย
วิหารโบราณลึกลับจุติ ศึกตัดสินสุดท้ายเปิดฉาก ทุกคนต่างพากันไปหาคุณชายหมด เข้าร่วมสนามรบเข่นฆ่ากับวิหารโบราณลึกลับ ทว่ามันกลับไม่ได้รับการ ‘เรียก’ ได้แต่อยู่ดูจากตรงนี้
“ข้าก็อยากไป!”
จอบเซียนเหินเข้ามา “อยากร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับคุณชายเหลือเกิน!”
“พูดเหมือนผู้อื่นไม่อยากอย่างนั้นแหละ”
กระโถนและถังขยะลอยเข้ามา “คู่หูกลิ่นสะท้านโลกันตร์อย่างเราเตรียมตัวเรียบร้อยแล้ว รอเพียงได้ออกฆ่าฟันศัตรูในสมรภูมิของศึกตัดสินสุดท้าย บัดนี้กลับถูกทิ้งไว้ ไม่อาจเข้าร่วมการต่อสู้”
“พวกเราทำได้เพียงเฝ้ามองอยู่เช่นนี้จริงหรือ เราไปรวมตัวกับคุณชายบ้างดีหรือไม่!”
ผ้าเช็ดโต๊ะลอยเข้ามา อยากร่วมรบเช่นกัน เสนอให้ทุกคนไปหาหลี่จิ่วเต้า
“ไม่ได้ คุณชายไม่ได้เรียกพวกเรา พวกเราปกปักรักษาที่นี่ให้ดีเป็นพอ” ลานเล็กเอ่ย
เวลานั้นจู่ ๆ มันก็สังหรณ์ใจ เอ่ยอย่างอดไม่ได้ “สถานการณ์ดูไม่ปกตินัก คล้ายว่านั่นไม่ใช่…วิหารโบราณลึกลับจริง ๆ!”
มันเร่งพลัง ลำแสงน่าพรั่นพรึงสองลำพุ่งทะลวงไปยังห้วงลึกอวกาศ มองทะลุหมอกหนาที่ปกคลุมอยู่รอบ ๆ วิหารโบราณลึกลับ พลันเห็นถึงแก่นแท้ของวิหารโบราณลึกลับ
“ไม่ใช่วิหารโบราณลึกลับจริง ๆ นี่เป็นวิหารโบราณลึกลับปลอม!”
ลานเล็กเอ่ยเสียงมั่นใจ “ใครบางคนอาศัยสิ่งนี้ตกปลา!”
มันแข็งแกร่งขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย สามารถมองทะลุแก่นแท้ของวิหารโบราณลึกลับจอมปลอม ทุกอย่างในวิหารโบราณลึกลับปลอมล้วนเผยธาตุแท้ในสายตาของมัน รายละเอียดทุกอย่างล้วนแสดงออกมาให้เห็น
“ไม่ใช่วิหารโบราณลึกลับของจริงหรือ เยี่ยม!”
“ข้าตั้งตารอให้ศึกตัดสินสุดท้ายเปิดฉากในวันหน้า ให้คุณชายเรียกพวกเราไปร่วมรบด้วยกัน”
เหล่าของวิเศษยินดีปรีดา
แม้พวกมันจะไม่ได้ทรงพลังอย่างลานเล็ก กระนั้นก็แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมไม่น้อย ทันทีที่ได้ไปอยู่ในสนามรบ พวกมันจะเป็นกำลังรบกล้าแกร่งได้แน่นอน
และในเมืองชิงซาน ทุกอย่างยังเหมือนเคย ปุถุชนมองไม่เห็นวิหารโบราณลึกลับในห้วงลึกอวกาศ และรับรู้ไม่ถึงแรงกดดันอันน่าพรั่นพรึงที่แผ่ซ่านออกจากวิหารโบราณลึกลับ
…
อาณาจักรหนึ่งในเอกภพ
“มากัน…แล้วหรือ?!”
ราชันวัวดำแหงนหน้ามองไปยังห้วงลึกของอวกาศ สีหน้าเต็มไปด้วยความผวา เดิมมันคิดว่ายังเหลือเวลาอีกระยะกว่าวิหารโบราณลึกลับจะจุติ หารู้ไม่ วิหารโบราณลึกลับปรากฏออกมาเสียกะทันหันเช่นนี้!
มันเป็นเนื้อกายที่นิทรามาตลอด ไม่ได้จับตาเหตุการณ์ภายนอกเท่าใด จึงไม่ทราบถึงแผนสร้างวิหารโบราณลึกลับปลอมที่ ‘พันธมิตรสังหารสกุลหลี่’ ออกอุบาย
ต่อมามันถูกกำราบ ถูกสวมห่วงวัชระให้ การเชื่อมต่อกับดวงวิญญาณขาดสะบั้น ไม่รู้เลยว่าวิญญาณของมันคอยช่วย ‘พันธมิตรสังหารสกุลหลี่’ สร้างวิหารโบราณลึกลับปลอม
แม้มันจะแข็งแกร่งขึ้น จากขอบเขตอัครขั้นห้าสิบหกบรรลุมาถึงขั้นหกสิบ แต่ก็ยังไม่ไหว ไม่อาจมองทะลุถึงแก่นของวิหารโบราณลึกลับ
หากลำพังพวกหานว่านเชียน วิหารโบราณลึกลับที่สร้างออกมาย่อมเผยไต๋ออกมาในชั่วพริบตา
ทว่ามี ‘ตัวแปรผิดแผกเฒ่า’ ลอบลงมือด้วยคณานับ ทั้งยังมี ‘ตัวแปรผิดแผกเฒ่า’ สยดสยองร่วมด้วยไม่น้อย มีพลังจากพวกเขาผนึกเข้าไป ทำให้ยากจะมองออกว่าวิหารโบราณลึกลับนี้เป็นของปลอม
“ข้ายังนึกอยู่ว่าอาจแข็งแกร่งกว่านี้ ได้รบราฆ่าฟันไปทั่วในสนามรบศึกตัดสินสุดท้าย!”
เชียนเริ่นเอ่ยอย่างอดไม่ได้
เขาเองก็ยกระดับขึ้นแล้ว เพียงแต่บรรลุถึงแค่ขอบเขตอัครขั้นห้าสิบเท่านั้น ยิ่งมองไม่ออกถึงแก่นแท้ของวิหารโบราณลึกลับปลอม
เช่นเดียวกัน เขาก็คิดว่าอีกพักใหญ่กว่าวิหารโบราณลึกลับจะจุติ บางทีเขาอาจเก่งกาจขึ้นในช่วงเวลานี้ ถึงคราวศึกตัดสินสุดท้ายอาจได้เข่นฆ่าไปทั่ว
ทว่าบัดนี้ วิหารโบราณลึกลับจุติ เสียงแตรแห่งศึกตัดสินสุดท้ายดังขึ้นแล้ว เขาไม่เหลือเวลา
วิหารโบราณลึกลับมาแล้วหรือ?
หลี่จิ่วเต้าเงยหน้า ทอดมองไปยังห้วงลึกของอวกาศ ทว่ามองไม่เห็นสิ่งใด เห็นเพียงท้องฟ้าสีคราม
เขารู้ดีว่าเพราะเหตุใด เขาที่ไม่ได้ก้าวสู่เส้นทางฝึกตนไฉนเลยจะมองทะลุห้วงอวกาศจนเห็นภาพการณ์ในส่วนลึกได้เล่า
เป็นไปไม่ได้
เขาตั้งจิต พลังจากบรรดาของวิเศษหลั่งไหลเข้าไปในตัว กฎระเบียบพิเศษถักทออยู่ในดวงตาของเขา ฉับพลันนั้นมองเห็นวิหารโบราณลึกลับซึ่งมีหมอกหนาปกคลุมในห้วงลึกอวกาศอย่างชัดเจน
‘นี่ใช่วิหารโบราณลึกลับจริงหรือ’
เขาเลิกคิ้วน้อย ๆ คิดในใจ
วิหารโบราณลึกลับมีคนอยู่เท่านี้เองหรือ
ในนั้นมีสิ่งมีชีวิตจำนวนไม่มาก ผิดจากที่เขาคาดการณ์
ในความคิดของเขา วิหารโบราณลึกลับน่าประหวั่นพรั่นพรึงถึงเพียงนั้น ควรมีจำนวนสมาชิกมหาศาลถึงจะถูก ทว่าสิ่งที่เขามองเห็นกลับเป็นความว่างเปล่าในวิหารโบราณลึกลับ มีสิ่งมีชีวิตอยู่เพียงหยิบมือ
‘เดี๋ยวก่อน เหตุใดข้าถึงได้เห็นใบหน้าที่คุ้นเคยด้วย’
เวลานั้น เขามีสีหน้าผงะ เห็นใบหน้าคุ้นเคยในวิหารโบราณลึกลับ
อสูรยักษ์สีเขียว กระเรียนขาวผู้มีขนขาวบริสุทธิ์ทั้งตัว บุรุษล่ำสันวัยกลางคนผู้มีกล้ามเต็มกาย สตรีโฉมสะคราญเยียบเย็นไร้มลทิน บุรุษหนุ่มในอาภรณ์ขาวพลิ้วไสวประดุจเทพเซียน…
นี่คือห้าคนที่เข้ามาแย่งลูกกลอนเมื่อคราวเขาเพิ่งกลั่นเสร็จไม่ใช่หรือ
ตอนนั้น เขาตั้งใจกางร่มกระดาษมันเพื่อป้องกันไม่ให้สิ่งมีชีวิตอื่นเข้ามาชิงลูกกลอน
ต่อมา พวกลั่วสุ่ยผสานพลังกับลูกกลอนเสร็จแล้วก็แยกย้ายออกไปต่อสู้ ไล่อัดห้าผู้นี้จนแหลกลาญ
ห้าผู้นี้ยังไม่ตาย เรื่องนั้นเขาเข้าใจได้
สิ่งมีชีวิตที่วิหารโบราณลึกลับส่งมาส่วนใหญ่มักส่งร่างแยกออกมาเคลื่อนไหว ผู้ที่ถูกเล่นงานแหลกเหลวในอดีตคงเป็นเพียงร่างแยกของพวกเขา
ทว่าการที่พวกเขาทั้งห้าปรากฏตัวในวิหารโบราณลึกลับเป็นเรื่องที่ยากจะเข้าใจสำหรับเขา
วิหารโบราณลึกลับส่งสิ่งมีชีวิตมาตั้งมากมายก็เพื่อ ‘เลี้ยงกู่’ เพื่อบ่มเพาะ ‘หนอนกู่’ ที่ทรงพลังที่สุด
และการ ‘เลี้ยงกู่’ ก็โหดร้ายเหลือคณา สุดท้ายมีเพียงผู้เดียวที่รอดต่อไป ได้รับการยอมรับจากวิหารโบราณลึกลับ
ยามนี้ศึกตัดสินสุดท้ายยังมิเริ่ม ห้าคนนั้นก็ได้รับการยอมรับจากวิหารโบราณลึกลับแล้วหรือ
‘ไม่ถูก!’
เขาพลันระแคะระคายถึงความไม่ชอบมาพากล รู้สึกว่าต้องมีบางอย่างแอบแฝงแน่ สถานการณ์ปกติต้องไม่เป็นเช่นนี้
‘นี่เป็นของปลอม!’
ไม่นานนักเขาก็กระจ่าง
ศึกตัดสินยังไม่เริ่ม ห้าคนนั้นไม่มีทางได้รับการยอมรับจากวิหารโบราณลึกลับ เหตุที่ห้าคนนั้นไปอยู่ในวิหารโบราณลึกลับมีเพียงความจริงเดียว นั่นคือวิหารโบราณลึกลับนี้เป็นของปลอม!
น่ากลัวว่าเจ้าพวกนี้รวมตัวกันหมายใจนั่งตกปลา สร้างวิหารโบราณลึกลับปลอมขึ้นมาหย่อนเบ็ด
‘น่าสนใจนี่…’
หลี่จิ่วเต้าหัวเราะ เจ้าพวกนี้ใช้ได้นี่ เพียงเพื่อตกปลาแล้วยินดีเอิกเกริกถึงเพียงนี้
เขารู้สึกว่าหนนี้ต้องมีสิ่งมีชีวิตติดกับไม่น้อยถูกตกออกมา
“ช่างปะไร ถือเสียว่าอุ่นเครื่องก่อนศึกใหญ่อย่างแท้จริง มาซ้อมรบใหญ่กันสักคราเถิด”
หลี่จิ่วเต้าเอ่ยปาก อาศัยเรื่องนี้ซ้อมรบใหญ่ อีกฝ่ายเอิกเกริกเช่นนี้เห็นได้ชัดว่าไม่ธรรมดา เหมาะแก่การซ้อมรบนัก
คราวนี้ถือเสียว่าเป็นศึกอุ่นเครื่องก่อนที่ศึกใหญ่ที่แท้จริงจะเริ่มขึ้น
………………..