ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 969 ไข้ใจ / ตอนที่ 970 ตอบแทนอย่างดี

ตอนที่ 969 ไข้ใจ / ตอนที่ 970 ตอบแทนอย่างดี

ตอนที่ 969 ไข้ใจ

สีหน้าพระชายามีแววเยาะตนเองเล็กน้อย

ตอนนี้ที่ห้องโถงรับแขกไม่มีคนนอกอยู่ พระชายาก็กลัวว่าหากตนเองพูดน้อยไปจะมีผลต่อการตัดสินของปรมาจารย์ได้ นางจึงเอ่ยต่อ “ลูกสาวของข้าคนนี้ชื่นชมจอหงวนคนนั้นอยู่ก็จริง แต่ถึงอย่างไรเขาก็เป็นจอหงวน วันที่เขาแห่ขบวนวันนั้นจะมีผู้หญิงคนไหนบ้างที่ไม่มองเขาด้วยสายตาอิ่มเอมยินดี?”

“วันที่จอหงวนผู้นั้นแต่งงาน ลูกสาวของข้าแอบออกไปข้างนอก ข้ากลัวว่านางจะไปก่อเรื่องจึงได้ให้สาวใช้สี่คนและบ่าวหญิงชราอีกสองคนติดตามไปด้วย ทั้งหมดก็เป็นหกคนพอดี นางแค่ดูขบวนรับเจ้าสาวอยู่ในโรงน้ำชา จากนั้นนางก็ไปที่หน้าบ้านตระกูลเวินเดินเล่นอยู่รอบหนึ่ง หลังจากที่นางกลับมา ตอนนั้นนางยังมีชีวิตชีวาและสบายดี มันไม่ใช่ไข้ใจจริงๆ”

“ข้าไปหานักพรตที่วัดอวี้ซวี นักพรตหยวนฉังจื่อผู้นั้นบอกว่า บุตรสาวของข้าโดนของเข้าจนสูญเสียจิตวิญญาณ และบอกว่าความสามารถในการเก็บวิญญาณนั้นพวกท่านที่มาจากวัดสุ่ยเย่ว์ทำได้ดีกว่า ไม่มีผลเสียต่อร่างกาย…ถึงอย่างไรปรมาจารย์โม่ก็เป็นผู้หญิงก็สะดวกหน่อย ดังนั้น…”

นักพรตวัดอวี้ซวีเองก็ใช่ว่าจะทำพิธีไม่ได้

แต่กลัวว่าจะส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงของบุตรสาวนาง หากปรมาจารย์โม่ไม่กลับเมืองหลวง พวกนางก็ต้องทนไปสักระยะ หากไม่ไหวจริงๆ เรื่องชื่อเสียงนี้…ก็ไม่ต้องสนใจแล้ว เพราะชีวิตสำคัญกว่า

เซี่ยเฉียวพยักหน้าแสดงความเข้าใจ “ข้าจะไปดูท่านหญิงก่อน”

“ตกลง ได้โปรดตามข้ามา” พระชายารีบตอบรับและเดินนำไปทันที

พวกนางเดินไปยังเรือนหลังผ่านทางเดินในสวนเลี้ยวไปเลี้ยวมา หลังจากที่ผ่านไปสักพักก็มาถึงห้องส่วนตัว

ห้องนอนของจ้าวจยาหลิงนั้นไม่ธรรมดา

ข้างในมีของตกแต่งทุกประเภท หรูหรามาก และมีกลิ่นหอมอ่อนๆ เมื่อเทียบกับห้องของนางในบ้านซอมซ่อของตระกูลเซี่ยแล้ว ผู้หญิงคนนี้เรียกได้ว่าเติบโตมาในรังทอง ไม่น่าแปลกใจเลยที่ก่อนหน้านี้นางหยิ่งยโสขนาดนั้น

แต่ในขณะนี้นางถูกมัดไว้กับเตียง

ดวงตาของนางเฉื่อยชาและถูกปิดปากเอาไว้

ท่านหญิงเห็นเช่นนั้น ความลำบากใจและความสงสารก็ฉายชัดบนใบหน้าของนาง

“ความจริงก็คือ…หากไม่ปิดปากไว้ เด็กคนนี้จะพูดจาเหลวไหลไร้สาระ หากมีใครได้ยินเข้า…” พระชายากลัวว่าเซี่ยเฉียวจะไม่เข้าใจ นางจึงรีบเริ่มอธิบาย

“ข้าเข้าใจแล้ว พระชายาไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมากกว่านี้” เซี่ยเฉียวแสดงความเข้าใจทันที

แม้ว่าจ้าวจยาหลิงจะเป็นเชื้อพระวงศ์ แต่ถึงอย่างไรนางก็เป็นผู้หญิงอยู่ดี

แค่ข่าวลือข้างนอกก็ไม่เป็นไรหรอก แต่เมื่อหญิงสาวผู้นี้ร้องตะโกนทุกวัน หมอที่เข้าๆ ออกๆ สาวใช้และบ่าวรับใช้ที่ดูแลนางอยู่ทุกวันต่างก็ได้ยินอะไรๆ ถึงเวลานั้นก็จะยิ่งยุ่ง

“เด็กคนนี้แตกต่างจากเมื่อก่อนมาก เมื่อก่อนนางก็คิดว่าเซียวอวี้หรงหน้าตาดี แต่ตอนนั้นนางก็ไม่ได้จะเป็นจะตายขนาดนี้…” พระชายาถอนหายใจราวกับว่านางรู้สึกว่าคำพูดของนางไม่เหมาะสม แล้วเอ่ยว่า “แต่มันก็เป็นความชื่นชมเล็กน้อยเพียงเท่านั้น ไม่ได้เกี่ยวข้องกับอย่างอื่น บุตรสาวของข้าเลื่อมใสนับถือรัชทายาทมาตั้งแต่เด็ก เมื่อนางรู้ว่ารัชทายาทอ่านหนังสือมาก ต่อมานางจึงชื่นชมพวกบัณฑิตอายุน้อยที่มีความสามารถอยู่บ้าง”

จ้าวจยาหลิงเป็นลูกพี่ลูกน้องฝั่งบิดาของรัชทายาท

นางมักจะเข้าวังบ่อยๆ และเป็นที่รักใคร่เอ็นดูของฮองเฮามาก

อันที่จริงเวลานี้เซี่ยเฉียวเองก็รู้สึกตกใจกับสภาพของจ้าวจยาหลิง

ตอนที่เซี่ยเฉียวเห็นนางก่อนหน้านี้ นางเป็นอย่างไร

ร่าเริง มั่นใจในตัวเองสูง หยิ่งผยอง เวลาพูดจาก็มีความยโสและเอาแต่ใจ แม้จะน่ารำคาญบ้าง แต่นางดูอ่อนเยาว์ นับว่าเต็มไปด้วยพละกำลัง แต่ตอนนี้ดวงตาทั้งคู่ของนางไร้แวว ริมฝีปากของแตกและมีเลือดออก ผมเผ้าของนางยุ่งเหยิง และเอียงศีรษะเหมือนคนที่สติไม่สมประกอบ

เซี่ยเฉียวก้าวเข้าไปและเอามือแตะหน้าผากของนาง

ไม่มีการตอบสนองเลยแม้แต่น้อย

“เป็นเช่นนี้มานานแค่ไหนแล้ว” เซี่ยเฉียวถาม

ตอนที่ 970 ตอบแทนอย่างดี

พระชายาคิดอย่างรอบคอบ จากนั้นก็เอ่ยตอบ “ประมาณเกือบหนึ่งเดือนได้แล้วล่ะ นักพรตจากวัดอวี้ซวีบอกว่า หากท่านยังไม่กลับมาในช่วงกลางเดือนนี้ เขาก็ต้องมาแก้ไขเองแล้ว และบอกว่าโรควิญญาณออกจากร่างนี้ไม่ควรจะทิ้งไว้นาน ควรจะจัดการให้เรียบร้อยภายในสี่สิบเก้าวัน มิฉะนั้นก็อาจจะช่วยไม่ได้”

เซี่ยเฉียวรู้สึกว่าคนในจวนหย่งหลินอ๋องล้วนแล้วแต่รู้ความกันทั้งนั้น ยกเว้นก็แต่จ้าวจยาหลิงนี่แหละ

เหนือสิ่งอื่นใด ทัศนคติในการปฏิบัติตาม ‘คำแนะนำของหมอ’ นี้ทำให้นางสบายใจมาก

“เดิมทีร่างกายของมนุษย์มีสามจิตและเจ็ดวิญญาณ และวิญญาณดินและวิญญาณฟ้านั้นเป็นอิสระ เพียงแต่…พูดให้เข้าใจง่ายๆ หน่อย โดยทั่วไปวิญญาณดินนี้จะไม่ไปไหนไกลเกินไป และซ่อนตัวอยู่รอบๆ เหมือนเป็นเกราะป้องกันอีกชั้นหนึ่ง ช่วยให้คนเราสามารถสังเกตสิ่งรอบตัวและตัดสินใจได้ ตอนนี้วิญญาณดินของแม่นางจ้าวอยู่ห้างจากกายของนางมากเกินไป จึงทำให้สมองของนางใช้การไม่ได้” เซี่ยเฉียวพูดอย่างสบายๆ “ไม่ต้องกังวลเกินไป เพียงแค่เอาวิญญาณดินนี้กลับมาก็จะดีขึ้นเอง”

“แต่…จะไปหาจากที่ไหนเล่า” พระชายายังคงกังวล

“เรื่องนี้จะต้องถามสาวใช้ของพวกท่านแล้ว ตอนที่แม่นางจ้าวเริ่มมีความผิดปกติ ในช่วงสามวันนั้นนางไปไหนมาบ้าง พบเจอใครบ้าง”

“โดยทั่วไปแล้ววิญญาณทั้งสามเป็นหนึ่งเดียวกัน และวิญญาณดินดวงเดียวไม่มีความสามารถในการไปไหนได้ไกลเกินไป และส่วนใหญ่จะอยู่ในที่ที่เคยไป” เซี่ยเฉียวเอ่ยอีก

ในความเป็นจริงสถานการณ์ของจ้าวจยาหลิงสามารถพูดได้ว่าเป็นไข้ใจ

ตามคำบอกเล่าของพระชายา นางได้เห็นเวินหลันเฉิงแต่งงาน จากนั้นนางก็ผิดปกติไป

เป็นไปได้มากว่าความหลงใหลนั้นลุ่มลึกเกินไปดังนั้นวิญญาณดินจึงทำตามคำสั่งของนาง

กล่าวอีกนัยหนึ่ง…ความเป็นไปได้ที่จะอยู่กับเวินหลันเฉิงนั้น…ค่อนข้างมากจริงๆ

แน่นอนว่าอาจมีความเป็นไปได้อื่น ๆ เช่น การพบอาวุธวิเศษที่ดึงดูดวิญญาณ หรือถูกล่อลวงจิตไปโดยไม่ตั้งใจ…

หรืออาจจะเป็นตอนที่นางตกใจกลัว ตอนที่นางวิ่งหนี วิญญาณดินจึงติดตามนางไม่ทัน หลงไประหว่างทาง…

“สาวใช้…มีสิ สาวใช้ข้างกายของบุตรสาวข้าชื่อ ฮวนเอ๋อร์ ซึ่งคอยติดตามนางทุกวัน ไม่ว่าบุตรสาวของข้าจะทำอะไรหรือไปที่ไหน นางรู้ทุกอย่าง และเพราะนางต้องรายงานข้าบ่อยๆ เรื่องเหล่านี้นางจึงจำได้อย่างชัดเจน ข้าจะให้นางมาที่นี่ แล้วปรมาจารย์จะพานางไปตามหาอย่างนั้นหรือ” พระชายาดูระมัดระวังมากเช่นกัน

นางกล้วว่าปรมาจารย์โม่จะไม่ยินดีช่วย

เซี่ยเฉียวพยักหน้าตอบ “ใช่ ข้าจะพยายามตามหาวิญญาณดินกลับมาให้เร็วที่สุด”

“หากอย่างนั้นข้าต้องรบกวนท่านปรมาจารย์แล้ว นี่…” ทันทีที่พระชายาโบกมือก็มีคนหยิบกล่องเล็กๆ ออกมา “ปรมาจารย์ทำงานหนัก นี่เป็นของใช้ที่ข้ามอบให้ท่านใช้เวลาดื่มชา หลังจากที่บุตรสาวของข้าหายดีแล้ว จะต้องตอบแทนท่านอย่างดี!”

นางสอบถามมาจากจวนหนิงเป่ยอ๋องแล้ว เงินที่มอบให้ปรมาจารย์ไม่ควรน้อยเกินไปหรือมากเกินไป จวนหย่งหลินอ๋องไม่ได้ด้อยไปกว่าจวนหนิงเป่ยอ๋อง ดังนั้นเงินตอบแทนจะให้น้อยกว่าไม่ได้ มิฉะนั้นจะเป็นการเสียหน้า

เซี่ยเฉียวเหลือบมอง…

ช่าง…มือเติบจริงๆ

แท่งเงินสิบแท่ง แท่งละห้าสิบตำลึง

เงินห้าร้อยตำลึงเป็นเพียงเงินมัดจำเท่านั้น หากทุกอย่างเรียบร้อยดีจริงๆ จะได้เยอะกว่านี้อีก

เซี่ยเฉียวรับมาอย่างไม่เกรงใจ

เดิมทีนางคิดว่าอาจมีวิญญาณหรือสิ่งสกปรกในจวนหย่งหลินอ๋อง และนางก็เตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ ซึ่งตอนนี้ไม่ต้องแล้ว แต่ต้องออกไปเดินเล่นข้างนอกแทน

หลังจากออกไปจากเรือนของหญิงสาวแล้ว เซี่ยเฉียวก็มองไปรอบๆ

“พระชายา ทางนั้นเป็นที่อยู่ของใครหรือ” เซี่ยเฉียวเอ่ยถามนอกเรื่อง

“ที่ไหน” พระชายาองไปทางทิศตะวันออก “เดิมทีที่นั่นคือเรือนหลักที่ท่านอ๋องผู้เฒ่าอาศัยอยู่ตอนที่ยังมีชีวิต แต่หลังจากที่ท่านสิ้นลง มันก็ว่างเปล่า”