ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 949 เชิญไปเถอะ! / ตอนที่ 950 พบผู้วิเศษ

ตอนที่ 949 เชิญไปเถอะ! / ตอนที่ 950 พบผู้วิเศษ
ตอนที่ 949 เชิญไปเถอะ!

หน้าต่างในห้องของเจียงจิ้นลู่ก็ถูกปิดไว้แล้ว เขานั่งลงบนเก้าอี้ และดื่มน้ำชาลงไปเต็มท้อง เตรียมตัวที่จะไม่นอนคืนนี้

มันน่ารำคาญใจจริงๆ

ไม่ว่าจะมีวิญญาณจริงหรือไม่ แต่ได้ยินสิ่งที่ศิษย์พี่ใหญ่พูดแล้ว เขาก็รู้สึกว่าคงหลับไม่สบาย ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะทำให้ตนเองตาสว่างและอ่านหนังสือให้มากหน่อยดีกว่า

อย่างไรก็ตาม ในความสับสนเลอะเลือนนั้นเขาเหมือนจะรู้สึกว่าผ้าม่านขยับเล็กน้อย

คิดไปเอง…เขาต้องคิดไปเองแน่ๆ

ฟ้ามืดแล้ว

โคมไฟในบ้านก็ค่อนข้างสว่าง

อย่างไรก็ตาม ไม่รู้ทำไมวันนี้แสงไฟจากโคมนั้น…ทั้งๆ ที่มันมีฉากกั้นลม แต่มันกลับส่ายไหว และมีประกายไฟเล็กๆ ออกมาจากน้ำมันตะเกียงเป็นระยะๆ เปลวไฟวูบวาบทำให้เขารู้สึกอึดอัดไม่สบายใจมาก อีกทั้งขนมนี้…

ขนมวันนี้จืดชืดไม่มีรสชาติ ไม่อร่อยเลยสักนิด

เอี๊ยด…ลมพัดจนประตูเปิดออก แล้วลมเย็นๆ ก็ผ่านเข้ามา

เจียงจิ้นลู่กลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว บ่าวรับใช้ที่เฝ้าประตูอยู่ข้างนอกดูมึนงงเล็กน้อย เขารีบเอ่ย “คุณชายอ่านหนังสือให้สบายใจเถอะ ข้าน้อยจะปิดประตูให้ คืนนี้อากาศเย็นเล็กน้อย คุณชายอยากให้ห้องครัวตุ๋นน้ำแกงมาให้หน่อยไหมขอรับ”

“ไม่ต้องหรอก” น้ำเสียงเจียงจิ้นลู่ไม่นับว่าสงบเท่าไรนัก

แล้วในใจของเขาก็รู้สึกตื่นตระหนกลนลานแปลกๆ

มือที่ถือหนังสืออยู่นั้นซีดเล็กน้อย และ…เขารู้สึกว่าเปลือกตาของเขาสั่นไหว ราวกับว่าเขาไม่สามารถลืมตาได้ เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้ง่วงมาก แต่… เขากลับอยากจะปิดตาลงและไปพักผ่อนจริงๆ

เกิดอะไรขึ้น

เจียงจิ้นลู่มองไม่เห็น ในขณะนี้ชายชรากำลังนั่งยองๆ อยู่บนโต๊ะข้างหน้าเขา ศีรษะของชายชราอยู่ใกล้กับใบหน้าของเขามากจนเทียบจะแปะติดกันอยู่แล้ว มือแก่ๆ ซีดเขียวคู่หนึ่งของชายชรากำลังกดลงบนเปลือกตาของเขาราวกับว่าเขากำลังพยายามอย่างหนักที่ปิดเปลือกตาให้เจียงจิ้นลู่!

“ไปนอนเถอะ เจ้าหนุ่มน้อย…”

“เจ้าหนุ่มน้อย รีบไปนอนเถอะ ไปห่มผ้านอนดีกว่า…”

“ไอ้หยา ดูสิ เจ้าอายุยังน้อยจะต้องนอนดีๆ ร่างกายจะได้เติบโต…ไปเถอะ พวกเราไปนอนกันเถอะ เตียงนอนสบายมาก…คิกๆ…”

หลังจากผ่านไปกว่าครึ่งชั่วยามเขาก็ชนะ

เจียงจิ้นลู่ไม่สามารถทนได้อีกต่อไป เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ตัดสินใจที่จะพักผ่อน

อย่างไรก็ตาม หลังจากเข้าไปในผ้าห่มแล้ว เจียงจิ้นลู่ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติมากขึ้นเรื่อยๆ วันนี้อากาศเย็นลงเรื่อยๆ ก็จริง แต่ก็ไม่หนาวขนาดนี้ นอกจากนี้ ตอนที่เขาห่มผ้านอนเมื่อวานนี้ก็ยังรู้สึกร้อนอยู่เลย แต่วันนี้เขารู้สึกเย็นไปหมดทั้งตัว ทั้งที่ไม่ได้ปวดหัววิงเวียนแต่อย่างใด เขาน่าจะไม่ได้ป่วย…

ในหัวเขาก็นึกถึงคำพูดของศิษย์พี่ใหญ่ขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

คิดไปคิดมาก็รู้สึกว่าแข้งขาชาไปหมดแล้ว ทั้งที่เขานอนราบปกติ แต่มันเหมือนกับมีอะไรกดทับเอาไว้จนเลือดลมเดินไม่สะดวกอย่างไรอย่างนั้น

ทันใดนั้นเจียงจิ้นลู่ก็เด้งตัวขึ้นทันที

ก่อนที่พุ่งตัวไปในเรือน

“คุณชาย?” บ่าวรับใช้ที่ยืนเฝ้ายามเองก็งุนงงไปหมด

เจียงจิ้นลู่หน้าซีดเผือด แต่ก็ยังกัดฟันไม่ยอมพูดอะไร เข้าวิ่งเข้าไปในห้องของเซียวอวี้หรงที่อยู่ข้างๆ เพื่อให้ผ่านพ้นคืนนั้นไป

วันถัดมาเซี่ยเฉียวก็เห็นศิษย์น้องที่ขอบตาดำคล้ำเป็นหมีแพนด้าคู่หนึ่ง

“ฝ่าบาทให้หมอหลวงมาดูหน่อยเถอะ เมื่อวานนี้ศิษย์น้องเจียงฝันร้ายตลอดทั้งคืน พูดแต่เรื่องไร้สาระ ไม่รู้ว่าไปตกใจอะไรมา ตกใจไม่น้อยเลยทีเดียว ไม่กล้านอนทั้งคืนเพราะกลัวเขาจะเป็นไข้ไม่สบาย” เซียวอวี้หรงค่อนข้างเป็นห่วงสุขภาพของศิษย์น้อง

คนหนึ่งป่วยไปแล้ว แต่จะให้ล้มป่วยอีกคนไม่ได้

มุมปากของเซี่ยเฉียวยกขึ้น “บอกเลยว่า สีหน้าของศิษย์น้องตอนนี้ดูเหมือนสีหน้าชายชราที่ข้าเห็นเมื่อวานนี้เลย ไม่มีสีเลือดเลย น่ากลัวจริงๆ”

“…” ขอร้องศิษย์พี่อย่าได้พูดอะไรอีกเลย!

เจียงจิ้นลู่อยากร้องไห้แต่ก็ร้องไม่ออก “ศิษย์พี่ใหญ่ ข้าผิดไปแล้วจริงๆ ท่าน…ท่านดูสิว่าจะเชิญวิญญาณตนนั้นกลับไปได้ไหม เมื่อคืน…เขามานอนที่เตียงข้า…”

“ไม่นะ เขาบอกว่า เมื่อคืนเจ้าหนีไปนอนที่ห้องศิษย์น้องเซียว เขาเป็นห่วงเจ้าก็เลยตามไปด้วย เขาก็อยู่กับเจ้าตลอดนะ”

ตอนที่ 950 พบผู้วิเศษ

แววตาของเซี่ยเฉียวไร้เดียงสาและน้ำเสียงของนางก็ราบเรียบ แต่คำพูดของนางสำหรับเจียงจิ้นลู่แล้วนั้น…โหดร้ายอย่างยิ่ง

แหวะ…เจียงจิ้นลู่อาเจียนโดยไม่รู้ตัว

เขาไม่ได้รังเกียจความสกปรก แต่ว่า…การนอนกับวิญญาณ สำหรับเขาแล้วก็ไม่ต่างอะไรกับอยู่ในห้องที่มีซากศพ…

“ศิษย์น้อง อย่าลืมว่าวันนี้เจ้าต้องออกไปข้างนอกเพื่อดูหมอดูนั้นประสบเคราะห์อีก เจ้ายังต้องกินข้าวด้วยนะ ส่วนวิญญาณที่อยู่ข้างๆ เจ้า…” เซี่ยเฉียวยังคงเย็นชา “เราก็เชิญแขกมาแล้ว หากไม่อยู่สักสามวันห้าวัน จะปล่อยให้เขาไปได้อย่างไร”

“…” เจียงจิ้นลู่เพิ่งจะรู้สึกได้ว่าอะไรที่เรียกว่าน่ากลัวจริงๆ

ไม่สามารถมองเห็นหรือสัมผัสได้ แต่มีอยู่จริง

เซี่ยเฉียวเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นมาตลอด

ทำลายตะเกียงดวงดาวของนาง รังแกต้าสยงของนาง ดูถูกอาชีพของนาง หากเขาไม่ทุกข์ร้อนเสียหน่อย คิดว่านางจะปล่อยผ่านไปง่ายๆ ไม่มีทางเสียหรอก

เจียงจิ้นลู่ร้องไห้ไม่ออก

เซี่ยเฉียวกินข้าวอย่างสงบเนิบช้าด้วยการเคลื่อนไหวที่สง่างาม และสีหน้าที่ไม่เปลี่ยนแปลงของนางเต็มไปด้วยความสง่าและจริงจัง แม้แต่หลีซื่อเหยี่ยนในเวลานี้ก็ยังนิ่งเงียบ ไม่ได้เอ่ยปากตัดสินเรื่องของศิษย์พี่ศิษย์น้องแต่อย่างใด

“วันนี้ข้าจะออกไปกับศิษย์พี่ดีไหม” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ย

เซี่ยเฉียวพยักหน้า “ได้สิ เจ้าจะได้สะสมบุญให้มากๆ ด้วย”

ในป้อมเหมิงจยามีวิญญาณแค้นวิญญาณที่ร้ายกาจมากมาย หากจ้าวเสวียนจิ่งอยู่ด้วย นางก็จะจัดการพวกนั้นได้สะดวกหน่อย ส่วนเจียงจิ้นลู่ วันนี้นางจะไม่ยอมให้เขาติดตามไปด้วยอีกเด็ดขาด เด็กคนนี้ชอบพูดอะไรให้นางโมโหอยู่เรื่อย

พอถึงเมืองหลวง…

เซี่ยเฉียวเหลือบมองไปที่เจียงจิ้นลู่อย่างเงียบๆ นางค่อยใช้สถานะศิษย์หลานของเซี่ยผิงไหวเชิญเขามาที่บ้านสักหน่อยเพื่อพูดคุย เมื่อถึงเวลานั้นค่อยให้พี่ใหญ่ของนางจัดการเขาด้วยกำปั้นสักที!

ดวงตาของเซี่ยเฉียวเป็นประกาย “ศิษย์น้อง หยุดอาเจียนได้แล้ว เจ้ากินเข้าไปให้มากหน่อย บำรุงร่างกายจะได้แข็งแรง”

ทนมือทนเท้า

เจียงจิ้นลู่ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อได้ยินน้ำเสียงที่อ่อนโยนเช่นนั้น

ก็แค่สามวันห้าวันไม่ใช่หรือ…เขาจะพยายามอดทนและผ่านมันไปได้ด้วยดี พอศิษย์พี่ใหญ่หายโกรธแล้ว เขาจะค่อยพยายามเอาอกเอาใจมากขึ้น

ส่วนเซียวอวี้หลงที่อยู่ข้างๆ ก็รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย เขามักจะรู้สึกว่าศิษย์พี่ใหญ่…ดูเหมือนจะร้ายๆ

หลังจากที่เจียงจิ้นลู่กินดื่มจนเพียงพอแล้ว เขาก็ไปหาหมอดูชรา และแอบหาที่นั่งลงใกล้ๆ คอยจับตาดู แต่วันนั้นก็ไม่มีปัญหาอะไรแต่อย่างใด

เขายังคงกังวลเล็กน้อยในใจ

แล้วก็ผ่านไปอีกวันหนึ่ง หลังจากที่เจียงจิ้นลู่รออยู่นาน ในที่สุดก็มีอะไรเกิดขึ้นจริงๆ

มีครอบครัวหนึ่งมาที่แผงลอยดูดวง และเริ่มทำร้ายร่างกายหมอดูชรา หมอดูชราเองก็อายุมากแล้ว และไม่มีมีทักษะในการต่อสู้ พลังน้อย พอโดนเข้าสองสามทีเขาก็ถูกผลักล้มลงไปกับพื้น เขามีบาดแผลที่มีและมีเลือดออกไม่น้อย

ไม่เพียงเท่านั้น ชายชรายังหยิบเงินสองตำลึงออกมามอบให้พวกเขาเพื่อให้เรื่องทุกอย่างจบลง

เจียงจิ้นลู่อยู่ตรงนั้นตลอด ดังนั้นเขาจึงรู้ว่าพวกเขากำลังโต้เถียงกันเรื่องอะไร

ดูเหมือนว่าหมอดูชราจะทำนายดวงชะตาให้นายหญิงชราของบ้านนี้ และได้เงินจากหญิงชรามาเป็นจำนวนมาก และนางก็รู้สึกว่าลูกสะใภ้นางดวงชงกับนางจนปฏิบัติกับลูกสะใภ้ไม่ดี ลูกสะใภ้ผู้นั้นเป็นสะใภ้คนโต นางได้รับความเคารพนับถือจากน้องๆ มาก ดังนั้นพวกเขาทั้งครอบครัวจึงมาหาชายชราผู้เคราะห์ร้าย”

ทั้งเสียเงิน ถูกทำร้ายร่างกายจนเละเทะแบบนี้ วันนี้กิจการของเขาคงทำต่อไปไม่ได้แล้ว

เป็นไปไม่ได้ที่ศิษย์พี่ใหญ่จะเป็นคนจัดการเรื่องแบบนี้ ดังนั้น…

ศิษย์พี่ใหญ่ทำนายแม่นอย่างนั้นหรือ!

แม้ว่าการทำนายเรื่องเคราะห์ภัยจะง่าย แต่เรื่องเลือดตกยางออกใช่ว่าจะทำนายออกมาได้ง่ายๆ คงไม่บังเอิญขนาดนั้นหรอกกระมัง

แม้ว่าเรื่องสองเรื่องจะเป็นเรื่องบังเอิญ แต่หลายวันมานี้ก็มีเหตุการณ์ลึกลับที่อธิบายไม่ได้เกิดขึ้นแล้วตั้งกี่เรื่อง?

หัวใจของเจียงจิ้นลู่เต้นรัวราวกับกลอง

แต่ในขณะนี้หมอดูชราเองก็กำลังตื่นตระหนกเช่นกัน หลังจากปิดแผงแล้ว เขาก็ไปที่ถนนหรูอี้ทันทีเพื่อตามหาบ้านหลังใหญ่ที่สุด หลังจากที่เขาสอบถามคนอื่นแล้วก็ได้รู้ว่าคนที่อาศัยอยู่ในบ้านหลังนี้ก็คือนักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ หลีซื่อเหยี่ยนและบรรดาศิษย์ของเขา!

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือนักพรตหญิงที่ทำนายดวงชะตาให้เขา…มีภูมิหลังที่ไม่ธรรมดา!

คนแบบนี้จะหลอกเอาเงินเขาได้อย่างไร

เขาลวงโลกมาหลายสิบปี แล้วจู่ๆ ในที่สุดเขาก็ได้พบกับผู้วิเศษตัวจริง?!