ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 943 ขุดขึ้นมา / ตอนที่ 944 ภรรยาที่ดี

ตอนที่ 943 ขุดขึ้นมา / ตอนที่ 944 ภรรยาที่ดี
ตอนที่ 943 ขุดขึ้นมา

เจียงจิ้นลู่สงสัยเล็กน้อย เขาตัดสินใจว่าตั้งแต่วันพรุ่งนี้ไปเขาจะไปคอยจับตามองใกล้ๆ แผงลอยของหมอดูด้วยตัวเอง

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เขาก็ยังตามศิษย์พี่ใหญ่ไปติดๆ

“ตอนนี้พวกเราจะไปไหนกันหรือ…” เจียงจิ้นลู่เอ่ยถามอย่างระมัดระวัง

“ไปขุดกระดูก” เซี่ยเฉียวพูดน้อย

“ขุด…ขุดกระดูกอะไรหรือ” เจียงจิ้นลู่ไม่ค่อยเข้าใจ

อย่างไรก็ตาม เซี่ยเฉียวไม่สนใจเขา นางเดินไปที่ตรอกแห่งหนึ่งในป้อมเหมิงจยา นางเดินเข้าไปไม่กี่ก้าวก็หยุดลงครู่หนึ่ง แล้วมองซ้ายขวาราวกับกำลังถามทางจากใครบางคนก่อนจะเดินต่อไป

หลังจากเลี้ยวไปเลี้ยวมา พวกเขาก็มาถึงสถานที่แห่งหนึ่งที่ปะปนไปด้วยคนดีคนเลว ที่นั่น…มีกลิ่นอายที่ซับซ้อนอธิบายไม่ได้ กลิ่นเลี่ยนๆ ของเครื่องสำอางและแป้ง และกลิ่นฉุนของเหงื่อ รอบๆ ภายในตรอกมีสิ่งสกปรกมากมาย เช่น อุจจาระของมนุษย์ และแม้กระทั่งคราบสกปรกที่น่ารังเกียจ

มันมีอยู่ทุกที่ ยิ่งพวกเขาเดินเข้าไปข้างในมากเท่าไร หัวใจของเจียงจิ้นลู่ก็ยิ่งเต้นแรงมากขึ้นเท่านั้น

“ศิษย์พี่ใหญ่…นี่ไม่เหมาะกับท่านพวกเรารีบกลับกันดีกว่า…” เจียงจิ้นลู่อยากจะร้องไห้แต่ร้องไม่ออก

แม้ว่าในใจเขาจะไม่เชื่อศิษย์พี่ใหญ่มากมายแค่ไหน แต่ในสายตาของเขาศิษย์พี่ใหญ่ก็เป็นคนที่มาจากภูเขาเทียนซาน แล้วนางจะมายังสถานที่เช่นนี้ได้อย่างไรเล่า

บริเวณโดยรอบมีเตาเผา ร้านพนัน และพ่อค้าคนกลางหลายแห่ง นอกจากนี้แล้ว ละแวกนั้นก็เต็มไปด้วยผู้คนที่ยากไร้ ผู้ชายส่วนใหญ่ใช้แรงเป็นหลัก ส่วนผู้หญิงก็ทำงานสกปรกและงานหนักเช่นกัน

เซี่ยเฉียวไม่สนใจสิ่งเหล่านี้จริงๆ

ถึงอย่างไรนางก็เดินไปตามตรอกซอกซอย ขอแค่ไม่มีใครมาแย่งอากาศของนางก็พอ

“ประเดี๋ยวเจ้าต้องช่วยข้าทำงานให้ดี พวกเราจะได้กลับไวขึ้น” เซี่ยเฉียวสงบนิ่งมาก

แล้วนางหยุดลงหลังจากที่พูดจบได้ไม่นาน

นางมองดูบ้านหลังหนึ่ง บ้านหลังนี้ดูทรุดโทรมมาก ประตูก็ผุผังเล็กน้อย ข้างในลงกลอนไว้ เจียงจิ้นลู่เองก็ไม่รู้ว่าศิษย์พี่ใหญ่กำลังจะทำอะไร

“ศิษย์น้อง เจ้าเป็นผู้ชายมีแรงมาก ช่วยถีบประตูหน่อย” เซี่ยเฉียวหันไปมองหน้าเขา

ในเมื่อเขาติดตามนางมาแล้วก็ต้องออกแรงหน่อยไหม

“นี่…นี่ไม่ใช่บ้านของพวกเรานะ…” เจียงจิ้นลู่งุนงงไปเล็กน้อย ถ้าเขาถีบประตูจนเปิดออก เขาจะไม่กลายเป็นหัวขโมยหรอกหรือ บุกรุกเข้าไปในบ้านคนอื่นแบบนี้ไม่ดีหรอกใช่ไหม…

“เจ้าของบ้านนี้เป็นคนขอให้ข้ามา เจ้าก็ถีบๆ ไปเถอะ” เซี่ยเฉียวเอ่ย

เจียงจิ้นลู่อยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก แต่เมื่อเขาสบตาศิษย์พี่ใหญ่ เขาก็ไม่กล้าที่จะปฏิเสธ ดังนั้นเขาจึงกัดฟันยกเท้าขึ้น

โครม แล้วประตูก็เปิดออก

เซี่ยเฉียวเดินเข้าไปข้างใน มีต้นทับทิมต้นหนึ่งอยู่ในลานบ้าน มันออกผลมากมาย แต่ก็มีหนอนแมลงจำนวนมากเช่นกัน เสียงที่ดังมากของพวกเขาดึงดูดความสนใจของคนที่อยู่ในห้องออกมาได้จริงๆ ซึ่งเขาเป็นผู้ชายคนหนึ่ง

ชายคนนี้มีใบหน้าเหลืองซีดและผ่ายผอม เมื่อเทียบกับเขาแล้ว ใบหน้าอย่างเด็กทารกอวบอ้วนของเจียงจิ้นลู่ก็เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

“พวกเจ้าเป็นใคร…” เสียงของชายคนนั้นอ่อนแรงและแหบแห้ง

เซี่ยเฉียวไม่พูดพร่ำทำเพลง นางชี้ไปที่พื้นข้างต้นทับทิมทันที “ภรรยาของเจ้าบอกว่า นางถูกรากไม้แทงจนทนไม่ไหว นางต้องการให้เจ้าย้ายร่างของนางออกจากใต้ต้นไม้และฝังนางให้ดี”

“!” เจียงจิ้นลู่จ้องมองนาง

เขาได้ยินผิดไปหรือเปล่า! ศิษย์พี่พูดอะไรน่ะ!?

ใบหน้าของชายคนนั้นซีดลงทันที เขาเงียบไปชั่วขณะ “เจ้าพูดอะไร ข้าไม่เข้าใจ”

“ข้ารู้แจ้งหยินหยาง ภรรยาของเจ้ามาหาข้า และบอกว่าเจ้าเกียจคร้านไร้ประโยชน์ ไม่รู้จักทำงานทำการ หลังจากนางตายไปแล้ว เจ้ายังเอาร่างนางฝังใว้ในบ้าน ไม่ย่อมทำพิธีฝังให้ถูกต้อง หากย้อนกลับไปได้ นางจะแต่งกับคนฆ่าหมูแซ่หวังไปเสียดีกว่าติดตามคนอย่างเจ้า หากเจ้าไม่ยอมเปลี่ยนแปลงตัวเอง นางก็จะไปแต่งงานกับวิญญาณโดดเดี่ยวตนอื่น ให้เจ้ากลายเป็นคนที่ถูกสวมเขานอกใจ” คำพูดของเซี่ยเฉียวนั้นรุนแรงไม่น่าฟัง แต่เมื่อมองไปที่ใบหน้าของนางก็เห็นว่านางสงบอย่างยิ่งราวกับกำลังสวดมนต์ ไม่มีคลื่นอารมณ์ใดๆ ทั้งสิ้น

ตอนที่ 944 ภรรยาที่ดี

สุขภาพร่างกายของเซี่ยเฉียวดีขึ้นกว่าเดิมมากแล้วก็จริง แต่นางก็ยังพยายามทำให้ตัวเองใจเย็นลง ราวกับว่าหากนางพูดเร็วเกินไป ร่างกายของนางจะรับไม่ได้ จนมันกลายเป็นความเคยชินไปเสียแล้ว

พอนางพูดจบ ดวงตาของผู้ชายที่อยู่ในบ้านนั้นก็แดงก่ำทันที

“นางพูดอย่างนั้นจริงๆ หรือ…” ทันใดนั้นชายคนนั้นก็ปิดหน้าทรุดตัวลงทันที “ข้าไม่ได้เกียจคร้าน ข้าก็แค่…ไม่มีนางแล้ว ไม่รู้ว่าจะต้องทำอะไร…”

“ทำไมจะทำอะไรไม่ได้ กวาดเรือนน่าจะทำได้กระมัง” เซี่ยเฉียวเยาะเขา แต่ยังคงนิ่งสงบน่าเกรงขาม “ตอนยังมีชีวิตอยู่ไม่รู้จักทะนุถนอม ทำให้ภรรยาของเจ้าเหน็ดเหนื่อย แต่กลับไม่เคยกล่าวคำขอบคุณสักคำ พอไม่มีใครทำงานให้เจ้า ก็เลยคิดถึงนาง? นางตายไปแล้ว แต่เจ้ายังอยากให้นางอยู่ในลานบ้านเพื่อความทรงจำของเจ้า เจ้าใช้ภรรยาของเจ้าได้อย่างเต็มที่จริงๆ”

เจียงจิ้นลู่เริ่มใช้ระแวดระวัง

เขากลัวว่าชายคนนี้จะคลุ้มคลั่งเพราะคำพูดของศิษย์พี่ใหญ่ แล้วจึงสับนางด้วยมีด

เขานึกไม่ถึงจริงๆ ว่า ศิษย์พี่ใหญ่จะมาไกลขนาดนี้เพื่อเปิดประตูบ้านเขาแล้วด่าคนอื่น

แต่…ที่นี่มีศพจริงๆ หรือ

ดูจากท่าทางของชายคนนั้นแล้วดูเหมือนว่าจะมีจริงๆ แต่ศิษย์พี่ใหญ่…รู้ได้อย่างไร เพราะนางรู้แจ้งหยินหยาง? ความสามารถของศิษย์พี่ใหญ่แตกต่างจากที่เขาคิดไว้มาก

ขุดกระดูกคน งานของหมอดูเดี๋ยวนี้กว้างขนาดนั้นเลยหรือ

เขาคิดว่า แค่พูดอะไรลึกลับสักหน่อยและมอบยันต์เหลืองให้ ก็พอแล้วเสียอีก…

จะว่าไปแล้ว เรื่องราวเป็นไปอย่างศิษย์พี่ใหญ่พูด ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเขานี้ก็เป็นพวกขี้แพ้จริงๆ อีกอย่าง ดูที่ลานบ้านนี้สิ…มันสกปรกมาก ใบไม้ร่วงเต็มพื้น และยังมีหนอนคลานยั้วเยี้ยอยู่บนต้นทับทิม มีไก่สองตัวอยู่ในลานบ้าน พวกมันกำลังจิกหนอนกิน แต่มีมูลไก่อยู่ทั่วไปทุกที่

“ไปเอาพลั่วมา” เซี่ยเฉียวเอ่ยกับชายผู้นั้น

ชายผู้นั้นชักช้าอืดอาด ดูเหมือนไม่เต็มใจ แต่เมื่อนึกถึงคำว่า ‘ไอ้โง่โดนสวมเขา’ ของนักพรตผู้นี้ เขาก็ขยับตัวในที่สุด

นอกจากพลั่วแล้วเขายังนำจอบและคราดมาด้วย เห็นได้ชัดว่า…เขาไม่ต้องการทำงานคนเดียว และยังคาดหวังให้เซี่ยเฉียวนักพรตคนนี้ช่วยเขาทำงานด้วย

เกียจคร้านจริงๆ ฝันไปเถอะ

ภรรยาของชายผู้นี้ป่วยจนเสียชีวิต นางเหน็ดเหนื่อยมาตลอดหลายปี ร่างกายของนางจึงทนไม่ไหว และเสียชีวิตก่อนอายุสามสิบปี ตอนที่ยังมีชีวิตอยู่นางเหน็ดเหนื่อยเกินไป ร่างกายของนางไม่เหมาะสำหรับการมีลูก และนางก็ไม่มีลูก ทำให้นางรู้สึกผิดต่อสามีจึงพยายามดูแลรักษาบ้านให้เป็นระเบียบเรียบร้อย

แต่อยู่มาวันหนึ่งนางก็ตาย

แล้วนางยังถูกฝังอยู่ใต้ต้นทับทิมอย่างลวกๆ นางจึงอดรู้สึกเคียดแค้นไม่ได้

คิดขึ้นมาได้ว่าชีวิตทั้งชีวิตของนางถูกทำลายลงเพราะผู้ชายคนนี้

นอกจากนี้…เพราะตอนที่นางยังมีชีวิตอยู่ ชีวิตของนางนั้นธรรมดาเกินไป นางทำสิ่งที่น่าเบื่อและยากลำบากซ้ำๆ ทุกวัน ดังนั้นพอนางตายไปกลายเป็นวิญญาณ นางก็ทำตัวเหมือนเดิมคือลอยออกมาจากใต้ต้นไม้ทุกวัน ไปตลาดเพื่อ ‘ซื้อผัก’ ทำอาหาร และดูแลเสื้อผ้าหน้าผมของสามี ทำความสะอาดบ้าน ‘ให้สะอาด’ และเมื่อถึงเวลานางยังต้องไปที่แม่น้ำเพื่อซักผ้าเพื่อหาเงิน…

แม้ว่านางจะกลายเป็นวิญญาณแล้ว แต่นางก็ยังถูกบังคับให้เป็นภรรยาที่ดี

จากนั้นเซี่ยเฉียวก็พบเห็นเข้า

…

เวลานี้อุปกรณ์ในการทำงานก็ถูกนำออกมาแล้ว เจียงจิ้นลู่จึงไม่สามารถยืนนิ่งเฉยได้ เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็วางไก่แจ้ใหญ่กลับเข้าไปในตะกร้าไม้ไผ่เตรียมจะขุดดูสักหน่อย

“ภรรยาของเจ้าตายมานานเท่าไรแล้ว” เจียงจิ้นลู่ลองถามดู

“ครึ่งปีได้แล้ว” ดวงตาของชายผู้นั้นแดงเรื่อ

“แล้ว…เรื่องการตายนี้ได้รับการบันทึกโดยทางการหรือยัง” เจียงจิ้นลู่ถามอีก

“ชายผู้นั้นพยักหน้า “ตอนนางตาย หมอชันสูตรได้มาตรวจดูแล้ว ข้าคิดว่าหากข้าหามศพออกไปนอกเมือง คงต้องใช้เวลามาก ทั้งยังจะต้องขอความช่วยเหลือคนอื่น และยังต้องจัดงานศพ มันไกลเกินไปจะดูแลไม่สะดวก ข้าจึงฝังนางไว้ที่นี่…”