ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 941 ตาเฒ่าไร้ยางอาย / ตอนที่ 942 หลอกเอาเงิน

ตอนที่ 941 ตาเฒ่าไร้ยางอาย / ตอนที่ 942 หลอกเอาเงิน
ตอนที่ 941 ตาเฒ่าไร้ยางอาย

เซี่ยเฉียวก็แค่เดาไปเรื่อยเท่านั้น

การทำนายดวงนี้ สามส่วนคืออาศัยการทำนาย สามส่วนคือบริบท ที่เหลือล้วนแต่เป็นการคาดเดา ยิ่งไปกว่านั้น…

อันที่จริงเมื่อวานนางมาที่นี่แล้วครั้งหนึ่ง และประเมินสถานการณ์โดยรอบมาก่อนแล้ว

หมอดูชราผู้นี้จะมาที่นี่ทุกวันตั้งแต่เช้า หากไม่มีงาน เขาจะเดินเตร่ไปทั่วเพื่อเล่นกับเด็กผู้ชายตามถนนเส้นนั้น เขาจะกลายเป็นคนใจดีมีเมตตามาก เมื่อวานก็ยังช่วยพยุงเด็กผู้ชายที่ล้มลงคนหนึ่ง เขาซื้อผลไม้เคลือบน้ำตาลให้เด็กชายคนนั้น แล้วพูดกับเด็กน้อยว่า ‘พ่อซื้อให้!’

ด้วยเหตุนี้ฮูหยินคนหนึ่งจึงด่าทอเขาว่าตาเฒ่าไร้ยางอาย

ดังนั้น…นางจึงสงสัยว่าชายชราผู้นี้น่าจะเคยมีลูกชาย แต่ตายไปแล้ว เมื่อได้พบเด็กๆ เหล่านั้นก็อดคิดถึงไม่ได้ และเมื่อมันมองจากโหงวเฮ้งบนใบหน้าได้ไม่ชัด เรื่องนี้ก็น่าจะเป็นเรื่องเกิดขึ้นนานแล้ว

นางต้มตุ๋นหลอกลวงได้ดียิ่งนักในเวลานี้

หลังจากที่เซี่ยเฉียวพูดถึง ‘ลูกชาย’ สีหน้าของหมอดูก็เปลี่ยนไปทันที

เซี่ยเฉียวมีสีหน้าลึกลับคาดไม่ได้ “เป็นอย่างไรบ้าง ข้าทำนายแม่นหรือไม่ ข้ายังสามารถทำนายออกมาได้ว่าเคราะห์ของเจ้ามาจากไหน เจ้าเคยทำให้คนตายมาแล้วมากกว่าคนหนึ่ง แม้ว่าเจ้าจะไม่ได้ลงมือเอง แต่มันต้องเป็นเพราะปากของเจ้า บัดนี้หนี้กรรมของเจ้ากำลังพอกพูน วัยชราของเจ้าจะอ้างว้าง เต็มไปด้วยความเจ็บป่วยและทุกข์ยาก จุดจบไม่ดี”

คำพูดของนางจริงครึ่งเท็จครึ่ง

แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นความจริง

เรื่องโกหกหลอกลวงและทำร้ายผู้อื่นเป็นเรื่องที่พบได้บ่อยสำหรับอาชีพหมอดูนี้ มันหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีบางคนคิดไม่ได้จนต้องตายไปหลังจากที่ถูกหลอกแล้ว เช่นเดียวกับเด็กสาวคนนี้ที่ไม่ได้ถูกเขาฆ่าตายด้วยตัวเอง แต่ก็ต้องตายเพราะเขาเป็นสาเหตุ

เมื่อครู่นี่นางเขย่ากระดองเต่าเสี่ยงทายก็ทำนายออกมาได้ว่า หมอดูชราคนนี้จะมีเคราะห์ภัยอะไรบางอย่างในช่วงไม่กี่วันนี้ เขาจะเลือดตกยางออก

แน่นอนว่าเคราะห์ภัยเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร เกือบทุกคนจะมีดวงขึ้นดวงตกบ้างเป็นครั้งคราว ตราบใดที่ไม่เป็นอันตรายถึงพี่น้องญาติมิตรหรือเป็นอันตรายกับชีวิตก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ แล้วมันก็จะผ่านไป

แต่ตอนนี้เคราะห์ภัยเล็กๆ น้อยๆ นี้สามารถใช้หลอกคนได้

เวลานี้สีหน้าของหมอดูชราย่ำแย่มาก กระทั่งดูโกรธเล็กน้อย

คำพูดพวกนี้ของเซี่ยเฉียวเขาก็เคยพูดมาก่อน เพียงแต่ตอนนี้คนที่ถูกทำนายดวงชะตาเป็นตัวเขาเองเท่านั้น ดังนั้นเขาจึงอดไม่ได้ที่จะโกรธ”

“ข้าไม่กลัวคำพูดพวกนี้ของเจ้าหรอก เจ้าก็แค่อยากจะหลอกเอาเงินข้าไปไม่ใช่หรือ วิธีพวกนี้ข้ารู้ดีหรอก!” หมอดูชรายังหนักแน่น

เซี่ยเฉียวยิ้มทันที “ข้าผู้สืบทอดคนเดียวของวัดสุ่ยเย่ว์เป็นที่รู้จักดีในเมืองหลวง ไม่เหมือนกับหมอดูต้อมตุ๋นหลอกลวงอย่างเจ้า ในเมื่อข้าเอ่ยปากนั่นก็ไม่ใช่การพูดไปเรื่อย ไม่เชื่อ…สองสามวันนี้เจ้าก็รอดูแล้วกัน ข้ากล้าพูดเลยว่า สองสามวันนี้เจ้าจะมีเงิน และเจ็บตัว”

“ข้ากับเจ้ามีวาสนาต่อกัน ไม่เช่นนั้นข้าก็คงไม่พูดอะไรกับเจ้ามากขนาดนี้ ข้าถึงขนาดจะให้เงินเจ้าด้วย หากเจ้าคิดได้เมื่อไรก็ให้ไปหาข้าที่บ้านหลังใหญ่ที่สุดบนถนนหรูอี้” เซี่ยเฉียวเอ่ย พอนางพูดจบก็ลุกขึ้นจะจากไป แต่หลังจากที่นางยืนขึ้นแล้วก็ทำราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ก่อนจะเอ่ย “เจ้ารู้หรือไม่ว่าหากบิดาทำอะไรเอาไว้ ก็จะเกี่ยวข้องไปถึงลูกหลานด้วย เจ้ามีหนี้กรรม ลูกชายของเจ้าที่อยู่ในปรโลกก็คงจะไม่ได้อยู่ดีหรอก”

หลังจากเซี่ยเฉียวพูดจบ นางก็จากไปโดยไม่ลืมที่จะทิ้งเศษเงินชิ้นเล็กๆ ไว้ที่นั่นด้วย

ใบหน้าของชายชราสั่นเทาเล็กน้อย สีหน้าของเขาซับซ้อน

เจียงจิ้นลู่รีบตามไปทันที

หลังจากเดินไปได้ไม่กี่ก้าวเขาก็เอ่ยขึ้นอย่างลังเล “ศิษย์พี่ใหญ่…ทำไมท่านจึงเอาเรื่องลูกชายของเขามาหลอกเขา…แม้ว่าคนผู้นี้จะเป็นหมอดูที่โกหกหลอกลวง แต่การพูดถึงลูกชายของเขาไม่ใช่การถูเกลือลงบนบาดแผลหรือ มันไร้…ศีลธรรม”

ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่เข้าใจ

ศิษย์พี่ใหญ่บอกว่าหมอดูผู้นี้มีวาสนากับนางและยังให้เงินเขาด้วย นางทำแบบนั้นไปเพื่ออะไรกันแน่

ตอนที่ 942 หลอกเอาเงิน

เซี่ยเฉียวไม่ได้เดินกลับไปที่พัก แต่กลับเดินเล่นช้าๆ ไปทางอื่น

“ทำไมจะต้องพูดเรื่องศีลธรรมกับเขาด้วย” เซี่ยเฉียวสงบมาก สีหน้าของนางราบเรียบไร้คลื่นอารมณ์ใดๆ “ข้าจะทำความปรารถนาของลูกค้าข้าให้สำเร็จ หมอดูผีนี้จะตายเพราะเกลือที่ข้าโรย แล้วมันเกี่ยวอะไรกับข้าด้วย”

“…” เจียงจิ้นลู่รู้สึกว่าศิษย์พี่ใหญ่แปลกๆ “คนผู้นี้…ก็มีอาชีพเดียวกับท่าน เรื่องที่เขาทำก็เหมือนๆ กันไม่ใช่หรือ…”

พอเขาพูดจบก็รู้สึกว่าตนเองช่างไร้ความสามารถ

เซี่ยเฉียวหยุดฝีเท้า ความเย็นชาค่อยๆ ออกมาจากใบหน้าของนางช้าๆ

“เจ้าสามารถดูถูกว่าข้าหน้าตาไม่ดีได้”

“ข้าไม่ได้…” ศิษย์พี่ซังต่างหากที่รังเกียจว่านางขี้เหร่

“เจ้าสามารถพูดได้ว่าข้าอายุสั้นอยู่ได้ไม่นาน!”

“…”

“แต่เจ้าไม่สามารถดูถูกอาชีพของข้าได้ และนี่ไม่ใช่แค่ครั้งเดียว!” น้ำเสียงของเซี่ยเฉียวเย็นชา “อาชีพเดียวกัน? เฮอะ ทำเรื่องคล้ายๆ กันถึงจะเรียกว่าอาชีพเดียวกัน เจ้าคิดว่าหมอดูใต้หล้านี้มาจากที่เดียวกันหมดหรือ แล้วจะเรียกว่าผู้วิเศษได้หมดอย่างนั้นหรือ หากเจ้ายังลบหลู่ดูถูกข้าอีก ข้าจะจับเจ้าโยนเข้าป่าร้อยผี ให้พวกมันกัดกินเจ้าทั้งเป็น!”

ใช่ ป่าร้อยผี!

นางก็ไม่รู้ว่าแถวๆ ป้อมเหมิงจยามีสถานที่แบบนั้นหรือไม่!

ป่าช้าจำนวนมากถูกทิ้งร้างจนกลายเป็นป่าที่ไม่พบไม่เจอแสงแดด ส่วนใหญ่แล้วก็จะกลายเป็นป่าร้อยผี สถานที่เช่นนี้ไม่ใช่จะพบบ่อยนัก แต่หากใครบุกรุกเข้าไป พวกเขาจะถูกลงโทษ

เซี่ยเฉียวมองเขาอย่างมาดร้าย และรู้สึกว่าจำเป็นต้องทำนายแล้วว่าที่ที่มีพลังงานหยินเข้มข้นที่สุดในบริเวณใกล้เคียงนี้เป็นที่ใด

เจียงจิ้นลู่ไม่คาดคิดว่าเซี่ยเฉียวจะโกรธขนาดนี้ ดังนั้นเขาเอ่ยขึ้นอย่างตะกุกตะกัก “อย่างนั้น…ศิษย์พี่ใหญ่ อย่าง…ใต้หล้านี้ มี…เพื่อนร่วมอาชีพเดียวกับท่านเยอะไหม”

“ก็มีไม่น้อย” เซี่ยเฉียวเชิดหน้าขึ้น “สำหรับในเมืองหลวงแล้ว นักพรตอาวุโสที่อยู่ที่วัดอวี้ซวีก็ไม่เลว ข้าไม่ค่อยได้ออกไปไหนมาก จึงได้พบเพื่อนร่วมอาชีพแค่ไม่กี่คน ก็มีแค่คนเหล่านั้น”

แต่ตอนที่นางอยู่ที่วัดสุ่ยเย่ว์ นางได้พบกับผู้วิเศษมากมาย

เจียงจิ้นลู่พยักหน้าอย่างแข็งขันและบังคับตนเองให้พูดจาเอาอกเอาใจนาง “เป็นศิษย์น้องเองที่โง่เขลา ศิษย์พี่ใหญ่ไม่เหมือนกับหมอดูเหล่านั้น ข้ามีประสบการณ์ตื้นเขิน..ขอท่านอย่าได้ใส่ใจเลย…”

ศิษย์พี่ใหญ่ไม่เหมือนคนอื่นจริงๆ ไหนเลยจะมีหมอดูที่ให้เงินคนอื่น

“ประสบการณ์ของเจ้าตื้นเขินจริงๆ” เซี่ยเฉียวพยักหน้า

เจียงจิ้นลู่สำลัก เขากระแอมแห้งๆ แล้วเอ่ยถามอีก “ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านแน่ใจหรือว่าคนผู้นี้จะมาหาท่าน ที่ที่เราอาศัยอยู่นั้นใหญ่โตและกว้างขวาง แค่มองแวบแรกก็รู้แล้วว่าไม่ใช่…ที่ที่นักพรตพเนจรจะมีปัญญาอาศัยอยู่ได้…”

“เพราะอย่างนั้นแหละที่เขาจะมา หากข้ายากจน เขาอาจคิดว่าข้าพยายามหลอกเอาเงินเขา แน่นอนว่าข้าอยากโกงหลอกเอาเงินเขา แต่ข้าสร้างภาพว่าข้าไม่ได้ขาดแคลนเงินทอง ให้เขาไว้ใจข้า” น้ำเสียงเซี่ยเฉียวกระฉับกระเฉง

“หลอกเอา…เงินเขา…”

นางยอมรับแล้วสินะ?

“หากอย่างนั้นที่ท่านบอกว่าเขากำลังมีเคราะห์…หรือจะต้องหาใครสักคน…มาแสดง…” เจียงจิ้นลู่รู้สึกว่าศักดิ์ศรีของตนเองหายไปหมดแล้ว

เซี่ยเฉียวมองเขาด้วยความรังเกียจอย่างแท้จริง นางอดไม่ได้ที่จะกุมหัวใจดวงน้อยของตนเอง แทบตายด้วยความโกรธนี้

“อาจารย์ฉลาดมาทั้งชีวิต เหตุใดท่านจึงเลอะเลือนไปชั่วขณะรับเจ้าที่โง่เขลาขนาดนี้มาเป็นศิษย์ได้” เซี่ยเฉียวพยายามปรับลมหายใจของตนเองอย่างเต็มที่

ไม่ได้การ ศิษย์น้องโง่ๆ คนนี้คงจะไม่ติดตามนางไปตลอดหรอกใช่ไหม

วันนี้วันเดียวก็ไม่เป็นไรหรอก แต่หากเขายังตามมาแบบนี้อีก วิถีเต๋าของนางต้องถูกทำลายแน่!

เจียงจิ้นลู่หูแดงแล้ว เขาเองก็ทำอะไรไม่ถูก เดิมทีเขาก็ดูเด็กอยู่แล้ว แต่ด้วยการแสดงออกในขณะนี้เขาดูเหมือนลูกชายเกเรที่ถูกดุ

เซี่ยเฉียวถอนหายใจ “ข้าสามารถนับนิ้วทำนายได้ ไม่จำเป็นต้องแอบไปหาคนมาช่วยเรื่องแบบนี้ หากข้าบอกว่าเขามีเคราะห์ภัย มันก็จะเป็นจริงตามนั้น แต่หากเจ้าไม่เชื่อ ก็แค่คอยจับตาดูเขาใกล้ๆ ก็พอ อย่างสั้นที่สุดคือพรุ่งนี้ นานที่สุดก็คือภายในสามถึงห้าวัน เจ้าจะได้เห็นด้วยตาตัวเองแน่นอน”