ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 721 ริษยาและเสน่หา / ตอนที่ 722 อย่าได้ทำลายชื่อเสียง

ตอนที่ 721 ริษยาและเสน่หา / ตอนที่ 722 อย่าได้ทำลายชื่อเสียง
ตอนที่ 721 ริษยาและเสน่หา

เหยียนหรูจวงรีบให้พ่อบ้านเข้ามาจัดการพื้นดินตรงนั้นทันที

เซี่ยเฉียวรออย่างสงบ แล้วก็เป็นอย่างที่คาด ไม่นานนักพวกเขาก็พบห่อผ้าห่อหนึ่งซึ่งห่อของบางอย่างไว้ เมื่อเปิดออกดูก็พบว่าเป็นกรรไกรที่ขึ้นสนิมแล้วเล่มหนึ่ง

เหยียนหรูจวงตกใจอย่างมาก

“มีกรรไกรอยู่ที่นี่ได้อย่างไร” ต่อให้ของที่อยู่ในบ้านจะเสียหายหรือไม่ใช้แล้วก็ไม่น่าจะเอามาฝังไว้ในลานบ้านนี่?

นอกจากนี้ มันยังเป็นของมีคมด้วย!

“กรรไกรเล็งไปที่ห้องนอน บางทีอาจจะมีคนไม่พอใจท่านแม่ของเจ้า จึงได้ฝังมันไว้ในลานบ้านเพื่อเป็นการสาปแช่ง” เซี่ยเฉียวตอบอย่างเรียบง่าย

ไม่ต่างกับการฝังหุ่นรูปคนที่สลักแปดอักษรไว้เลย

สีหน้าของเหยียนหรูจวงเคร่งขรึมขึ้นทันที นางสั่งให้พ่อบ้านไปเรียกตัวบ่าวรับใช้ทั้งหมดของเรือนหลักมาเดี๋ยวนั้น

ผ่านไปครู่หนึ่ง คนทั้งหมดก็มายืนเรียงกันเป็นสามแถว มีหญิงชราที่คอยรับใช้ข้างกายฮูหยินเหยียนและบ่าวรับใช้ที่มีหน้าที่ดูแลความสะอาด แต่ละคนต่างก็ก้มหน้างุด

“เป็นนางคนนั้น…” วิญญาณชี้ไปยังคนคนหนึ่งที่ยืนอยู่ในแถวแรกอย่างระมัดระวัง

เซี่ยเฉียวมองไปก็เห็นว่าคนผู้นั้นแต่งกายด้วยเสื้อผ้าอย่างดี นางน่าจะเป็นหญิงที่คอยรับใช้ข้างกายฮูหยิน ช่างน่าแปลกใจจริงๆ

และในเวลานั้นหญิงรับใช้คนนั้นก็เห็นของที่วางอยู่บนพื้นแล้ว ดวงตาของนางมีแววตื่นตระหนกเล็กน้อย แต่นางยังคงระงับอารมณ์และพยายามทำตัวให้เป็นปกติ

จากนั้นเซี่ยเฉียวชี้ก็ไปที่คนผู้นั้นโดยไม่ได้ปิดบังเหยียนหรูจวง

“เป็นท่าน? ท่านป้าฟัง ท่านติดสอยห้อยตามท่านแม่มาตั้งแต่ตอนแต่งงานนะ ท่านแม่ข้ายังดีต่อท่านไม่พอหรือ เหตุใดท่านจึงต้องฝังของสิ่งนี้ไว้ในลานบ้านเพื่อทำร้ายนางด้วย!” เหยียนหรูจวงเอ่ยถามด้วยความโกรธ

เสียงของนางทำให้ใต้เท้าเหยียนที่อยู่ในห้องตกใจไปด้วย

เขามองผ่านหน้าต่างออกมาก็เห็นว่าลูกสาวของตนเองและนักพรตปีศาจนั่นขุดเอาอะไรขึ้นมาได้จริงๆ ใต้เท้าเหยียนตกใจมากและรู้สึกเหลือเชื่อเล็กน้อย

ท่านป้าฟังผู้นั้นย่อมปฏิเสธไม่ยอมรับท่าเดียวอยู่แล้ว

แต่เรื่องนี้เกี่ยวพันกับมารดาของนาง เหยียนหรูจวงจึงได้เข้มงวดขึ้นมาก “ท่านยอมรับหรือไม่ก็ไม่สำคัญ ในเมื่อผู้วิเศษโม่บอกว่าท่านเป็นคนทำ ท่านจะบอกว่าไม่เกี่ยวข้องก็คงไม่ได้! หากท่านไม่ยอมอธิบายมาให้ชัดเจน นั่นก็หมายความว่าท่านมีความแค้นในใจและต้องการที่จะทำร้ายท่านแม่ของข้า! ข้าก็จะขายพวกท่านทั้งครอบครัวออกไปให้หมด!”

หญิงรับใช้แซ่ฟังได้ยินเช่นนั้นก็คุกเขาลงทันที

นางมีลูกสาวลูกชายนะ!

“คุณหนูใหญ่ละเว้นชีวิตข้าด้วย!” เนื้อตัวของนางสั่นเทา “บ่าว…บ่าวเลอะเลือนไปชั่วขณะ! ตอนนั้นเพราะความโกรธบังตา จึงได้ฝังมันไว้ ต่อมา ต่อมาข้าก็ลืมเรื่องนี้ไปเลย…”

เรื่องนี้เป็นความจริง!

ต่อมานางก็ลืมเลือนเรื่องเล็กน้อยนี้ไปเลยจริงๆ!

“โกรธ? ท่านแม่ข้ายังดีต่อท่านไม่พอหรือ! เจ้าเอาอะไรมาไม่พอใจ!” เหยียนหรูจวงรู้สึกหดหู่ในใจขึ้นมาทันที

ท่านแม่ของนางทำอะไรผิดไปหรือ จึงได้ถูกคนวางแผนทำร้ายลับหลังเช่นนี้

“บ่าว…” บ่าวหญิงแซ่ฟังร่ำไห้โขกศีรษะไม่หยุด “ตอนนั้นบ่าวและป้าเหลียนคอยดูแลรับใช้ฮูหยินด้วยกัน เมื่อก่อนฮูหยินจะใกล้ชิดสนิทสนมกับบ่าวมากกว่า แต่ตอนนั้นเพราะป้าเหลียนพูดจาเกลี้ยกล่อมคนเก่งจึงได้ใจฮูหยินไป ก่อนและหลังฮูหยินจะคลอด…นางได้เงินรางวัลมากกว่าข้าตั้งเท่าตัวยังไม่พอ ลับหลังยังมีคนพูดจานินทาบ่าวอีกด้วย บ่าวจึงรู้สึกโกรธขึ้นมาชั่ววูบ ก็เลย…คุณหนูใหญ่ไว้ชีวิตบ่าวด้วย เป็นความผิดของป่าวทั้งหมด ไม่เกี่ยวอะไรกับคนในครอบครัวบ่าวเลยทั้งนั้น…”

สิ่งของเครื่องใช้ทั้งหมดในบ้านจะถูกบันทึกรายการไว้ในสมุดทั้งหมด

จู่ๆ ก็มีกรรไกรโผล่มาเล่มหนึ่ง ท่านป้าฟังจึงเดาได้อย่างง่ายดายว่าของสิ่งนี้มาจากไหน

ตามหลักแล้วไม่โยนมันทิ้งไปก็ต้องจดบันทึกไว้ แต่ตอนนั้นนางรู้สึกไม่พอใจ จึงได้ถือโอกาสตอนที่ไม่มีใครเห็นแอบฝังมันเอาไว้โดยให้ปลายอันแหลมคมเล็งไปที่ห้องนอนเพื่อระบายความโกรธเท่านั้น

ต่อมาเมื่อฮูหยินล้มป่วยลง ท่าทีที่นางมีต่อบ่าวรับใช้คนไหนๆ ก็ไม่ต่างกัน เมื่อในบ้านวุ่นวายเช่นนั้น เรื่องนี้จึงถูกนางลืมเลือนไปเสียสิ้น

เหยียนหรูจวงโกรธจนรู้สึกย่ำแย่ไปหมด นางนึกอย่างไรก็นึกไม่ออกว่าความอิจฉาริษยาของคนคนหนึ่งจะน่ากลัวได้ขนาดนี้

แค่เพราะเงินรางวัลพวกนั้น ความเสน่หานานหลายปีของท่านแม่ก็ไม่มีความหมายแล้ว!?

ตอนที่ 722 อย่าได้ทำลายชื่อเสียง

อันที่จริงแล้วไม่ว่าบ่าวหญิงชราแซ่ฟังจะฝังกรรไกรเอาไว้หรือเก็บไว้ในห้องก็ไม่ได้ต่างอะไรมาก

แต่เรื่องจากกฎระเบียบของตระกูลเหยียนนั้นเข้มงวด เดิมทีสิ่งของแปลกปลอมจากข้างนอกเช่นนี้ก็ควรจะถูกจัดการไปแล้ว หากไม่ใช่เพราะการกระทำที่ไม่จำเป็นของนางนี้ ต่อให้กรรไกรเล่มนี้จะถูกเก็บไว้ แต่เมื่อมันถูกใช้ไปนานๆ จนเก่าแล้วและใช้ไม่ถนัดมืออีก มันก็จะถูกทิ้งไปเอง

คงจะไม่ทำร้ายจนฮูหยินเหยียนกลายเป็นเช่นนี้

ในเมื่อบัดนี้คนทำก็ยอมรับแล้ว เซี่ยเฉียวจึงไม่ได้สนใจอีก

และเริ่มทำพิธีเพื่อเก็บวิญญาณที่อยู่ในที่นี้ไป

วิญญาณตนอื่นมีพลังค่อนข้างน้อย กระทั่งว่ามีวิญญาณอีกมากที่ยังไม่มีจิตสำนึกอิสระ แม้ว่าจะมีจำนวนมาก แต่ก็ไม่ได้ยากเท่าไรนัก

“ปรมาจารย์! ท่านเคยพูดว่า ท่านสามารถช่วยข้าแก้แค้นได้…” จู่ๆ วิญญาณมารดาตนนั้นก็ฉลาดขึ้นมาทันใด นางเอ่ยกับเซี่ยเฉียวก่อนที่วิญญาณของนางจะถูกเก็บไป

เซี่ยเฉียวพยักหน้า “อืม ได้สิ”

สิ่งใดที่นางรับปากแล้ว นางย่อมทำได้อย่างแน่นอน

วิญญาณหายวับไปในชั่วพริบตา

หลังจากที่เหยียนหรูจวงมองดูปรมาจารย์โม่ทำพิธีจนเสร็จแล้ว ไม่รู้นางคิดไปเองหรือไม่ที่รู้สึกราวกับว่าตนเองผ่อนคลายไปทั้งร่าง รู้สึกปลอดโปร่งเหมือนกับฟ้าหลังฝนอย่างไรอย่างนั้น

“ปรมาจารย์?” เหยียนหรูจวงมองนางด้วยความสงสัย “เรียบร้อยแล้ว…ใช่หรือไม่”

“อืม” น้ำเสียงของเซี่ยเฉียวนุ่มนวลราวกับขนนก “ไปดูมารดาของเจ้าเถอะ แล้วให้ท่านหมอจ่ายยาสงบจิตใจบำรุงนางหน่อย อีกอย่าง…”

เซี่ยเฉียวย่อกายลง แล้วค้นในตะกร้าไม้ไผ่อยู่สักพักก่อนจะหยิบกระดาษยันต์ที่พับไว้แล้วออกมา “เอาไปใส่ไว้ในดอกบัว แล้วแขวนไว้หน้าเตียงนอน ผ่านไปเจ็ดวันแล้วค่อยเอาลง”

เหยียนหรูจวงรับของมาด้วยความงุนงง

นางอยากจะดีใจ แต่…มารดาของนางยังไม่ได้สติ จะรักษาหายได้หรือไม่ก็ยังไม่รู้แน่ชัด นางจึงยิ้มไม่ออก

แต่ปรมาจารย์ก็บอกแล้วว่ามารดาของนางจะหายดี…

เหยียนหรูจวงรู้สึกประหม่า นางจึงไม่รู้จะพูดอะไรดีในเวลานี้

“ราคาพิเศษหนึ่งตำลึง” เซี่ยเฉียวมองนางพลางยื่นมือออกไป

มือของนางเรียวงาม เหยียนหรูจวงมองจนตะลึงไปเลย แต่จู่ๆ นางก็ได้สติคืนมา แล้วจึงรีบสั่งให้พ่อบ้านไปเบิกเงินมา

นางย่อมไม่อาจให้ปรมาจารย์แค่เงินหนึ่งตำลึงได้อยู่แล้ว แต่นางเองก็ไม่รู้ว่าเท่าไรจึงจะเหมาะสม และยิ่งไม่รู้ว่าหนิงเป่ยอ๋องและตระกูลหลี่ให้ไปเท่าไร ดังนั้นนางจึงได้ให้พ่อบ้านไปนำเงินมาหนึ่งร้อยตำลึง แต่น่าเสียดายที่นางยังไม่ทันได้พูดจบ เซี่ยเฉียวก็เอ่ยขึ้นก่อน “ข้าบอกแล้วว่าหนึ่งตำลึง ก็จะขอรับเพียงเท่านี้ แม่นางเหยียนอย่าได้ทำลายชื่อเสียงของข้าเลย”

“…” เหยียนหรูจวงว่าง่ายราวกับกระต่ายตัวหนึ่ง นางรีบพยักหน้าทันที

ตอนที่ปรมาจารย์…รับเงินยังสง่างามน่าเกรงขามขนาดนี้

ใต้เท้าเหยียนอยู่ในห้อง ดังนั้นตอนนี้เซี่ยเฉียวจึงรับเงินมาอย่างราบรื่น หลังจากที่ได้เงินหนึ่งตำลึงมาแล้วนางก็เอ่ยขึ้นทันที “หากไม่มีเรื่องอื่น ข้าก็จะขอตัวแล้ว”

“ท่านปรมาจารย์…” เหยียนหรูจวงมักจะรู้สึกในใจว่างเปล่าอยู่เสมอ…

“แน่นอนว่า หากเจ้ายังมีเรื่องอื่นอีกก็สามารถไปหาข้าได้ที่หอส่องชะตา หากเป็นเรื่องเดิมก็ไม่คิดเงินเพิ่ม แต่หากเป็นเรื่องอื่น ราคาก็จะสูงขึ้นหน่อย” เซี่ยเฉียวพูดจบก็แบกตะกร้าไม้ไผ่แล้วจากไปอย่างสง่างาม

ราคาที่ตั้งไว้สูงก็มีเหตุผลของมัน

ความปรารถนาของมนุษย์ไม่มีที่สิ้นสุด

ยกตัวอย่างเช่นตระกูลหลี่ นางแก้ปัญหาเรื่องหลุมฝังศพให้ตระกูลหลี่ได้แล้ว หากนางไม่ได้คิดราคาแพงๆ เกรงว่าราชครูหลี่ก็ยังอยากจะเชิญนางไปจัดการวางค่ายกลปรับฮวงจุ้ยในบ้านเพื่อให้ลูกหลานตระกูลหลี่อยู่กันอย่างสะดวกราบรื่นแล้ว

การวางค่ายกลนี้ใช่ว่าจะทำไม่ได้ แต่เรื่องของเวรกรรมนี้เซี่ยเฉียวไม่อยากจะเข้าไปยุ่งวุ่นวายมากเกินไป

หากไม่มีความจำเป็นนางจะไม่วางค่ายกลอะไรง่ายๆ ไม่ว่าจะเป็นการทำร้ายคนหรือว่าช่วยเหลือคนก็ตาม

ดังคำกล่าวที่ว่า ความลับสวรรค์ไม่อาจแพร่งพรายได้ ผู้รู้ความลับสวรรค์ไม่อาจเนรคุณได้

หากเข้าไปยุ่งมากเกินไปโดยไม่จำเป็นคงไม่มีจุดจบที่ดี

ดังนั้นนางจึงได้แต่สะสมบุญไปเรื่อยๆ เรื่องที่รับเงินมาแต่ช่วยวิญญาณไม่ได้นั้น นางจะพยายามทำให้น้อยที่สุด!