ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 585 ทำตามคำสั่ง / ตอนที่ 586 ชาติกำเนิดไม่ถูกต้อง

ตอนที่ 585 ทำตามคำสั่ง / ตอนที่ 586 ชาติกำเนิดไม่ถูกต้อง
ตอนที่ 585 ทำตามคำสั่ง

จ้าวเสวียนจิ่งยิ้มเล็กน้อย แต่รอยยิ้มของเขาแฝงความเย็นเยียบจนทำให้คนอดรู้สึกประหม่าขึ้นมาไม่ได้

“ผังซีหยวนไม่ได้ถือศีลเสียหน่อย อนุในจวนของเขาก็มีที่แย่งมาจากอ้อมอกคนอื่น นักร้องมีชื่อที่หนีตามเขามาจากแดนไกลก็มี เรื่องฐานะอนุภรรยาสำหรับเขาแล้วไม่มีความหมายอะไรเลย ไม่มีเหตุผลที่ผู้หญิงคนหนึ่งที่ให้กำเนิดลูกแก่เขาจะเป็นแค่นางข้างห้อง?”

เซี่ยเฉียวตระหนักได้ในทันที

เขาพูดมีเหตุผล

ผังซีหยวนเจ้าชู้มักมากจนเป็นนิสัย และยังภาคภูมิใจในเรื่องนี้ด้วย คนเช่นนี้หรือที่จะหลับนอนกับนางข้างห้องคนหนึ่งจนให้กำเนิดลูกแล้วจะละเลยไม่สนใจ

ไม่สมเหตุสมผล

ดังนั้นความหมายของรัชทายาทก็คือ หรือว่ามารดาผู้ให้กำเนิดของแม่นางผังจะเป็นคนอื่น

แต่มารดาผู้ให้กำเนิดของแม่นางผังเกี่ยวอะไรกับคดีนี้

หรือว่ารัชทายาทจะรู้สึกว่าทั้งๆ ที่ผังซีหยวนรู้ตัวฆาตกรแต่กลับไม่ได้สอบสวนต่อไป เป็นเพราะผู้หญิงที่เนี่ยปีเคยมีความสัมพันธ์ด้วยนั้นมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับเขาด้วยเช่นกัน?

เมื่อคิดได้อย่างนั้น แม้เซี่ยเฉียวจะคิดว่าออกจะเป็นเรื่องบังเอิญเกินไป แต่นางก็รู้สึกว่ามันมีความสมเหตุสมผลอยู่

ชายชราสีหน้าเปลี่ยนไปทันทีที่ได้ยินคำพูดของรัชทายาท

ใบหน้าที่เหี่ยวย่นของเขาแสดงความตกใจและความประหม่าที่ปิดไม่มิดออกมาทันที

“พูดมาว่าแท้จริงแล้วเรื่องมันเป็นอย่างไรกันแน่ มารดาแท้ๆ ของแม้นางผังคือใคร” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ยกับชายชรา

แข้งขาของชายชราสั่นขึ้นมาทันที “ข้า ข้า ข้าน้อยไม่รู้…”

“ไม่รู้?” จ้าวเสวียนจิ่งส่งเสียงเยาะออกมา “เรื่องฝังคนทั้งเป็นตอนแรกเจ้าก็รู้เรื่องด้วย หากว่ากันตามกฎหมาย ข้าสามารถจับเจ้าไปลงโทษได้ทันที เพียงแต่ข้าเห็นว่าเจ้าอายุมากแล้วและยังเป็นคนจงรักภักดี จึงได้ปล่อยเจ้าไป”

“ตอนนี้ หากเจ้ายังไม่ยอมพูดความจริงอีก…” แววตาจ้าวเสวียนจิ่งสงบลึกล้ำ “ที่ศาลตัดสินคดีมีการลงโทษเป็นร้อยๆ แบบ สามารถทำให้คนแก่อย่างเจ้าร้องขอความตายก็ไม่ได้”

เซี่ยเฉียวก้มหน้า

อุ๊ย คุณชายสูงศักดิ์ผู้นี้เวลาโมโหขึ้นมาน่าดูจริงๆ

หล่อเหลามาดเท่ขนาดนี้ใครเล่าจะไม่ชอบ

เซี่ยเฉียวยิ้มอย่างพึงใจเล็กน้อย แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้นางเป็นโม่ชูเซิงอยู่ก็รู้สึกเสียดายแปลกๆ

เซี่ยเฉียวหน้าตางดงามกว่า

เซี่ยเฉียวเอามือเท้าคางไว้ นางรู้สึกเขินอายที่จะจ้องมองจ้าวเสวียนจิ่งต่อไป จึงได้หันไปมองชายชราแทน

จากนั้นนางก็ต้องรู้สึกประหลาดใจ “เอ๊ะ เจ้า ไม่ได้ดูเหมือนคนที่ไม่มีลูกเลยนะ…”

ตอนที่นางมองชายชราก่อนหน้านี้ก็มิได้ตั้งใจมอง เพียงแค่กวาดตาผ่านๆ เท่านั้น

ถึงอย่างไรชายชราก็อายุมากขนาดนี้แล้ว ไม่รู้จะเหงาแค่ไหน หากนางมองดูเขานานหน่อยก็อาจจะรู้สึกเห็นอกเห็นใจเขาขึ้นมาได้ และคนที่จะรู้สึกเศร้าก็จะเป็นนางเองนั่นแหล

ดังนั้นนางมักไม่ค่อยจะจ้องมองคนอื่นนัก

ยกเว้นคนอย่างรัชทายาทที่มองอย่างไรก็สบายใจ…

จ้าวเสวียนจิ่งประหลาดใจ “จริงหรือ”

“ดั้งจมูกของเขาตั้งตรง หูหนาคิ้วเข้ม ตำแหน่งเหนือริมฝีปากมีร่องแนวตั้ง เขาจะต้องมีลูกชายอย่างแน่นอน” เซี่ยเฉียวยืนยัน

เวลานี้ชายชราตัวสั่นยิ่งขึ้น แม้แต่เหงื่อเย็นๆ ก็ไหลออกมาแล้ว

“เจ้าจงรักภักดีต่อแม่นางผังเช่นนี้ เกรงว่า…เบื้องหลังจะมีคนชี้นำ?” สายตาของจ้าวเสวียนจิ่งพินิจพิจารณาเขาอย่างลึกล้ำ “เจ้าเป็นทาส การลงทะเบียนทาสกับทางราชการจะต้องระบุประวัติที่มาที่ไปของเจ้าด้วย เจ้าทำมาหากินที่ไหนมาก่อน ต่อให้ตอนนี้เจ้าไม่พูด แต่ตัวตนของเจ้าก็จะถูกเปิดเผยอยู่ดี”

เมื่อชายชราได้ยินเช่นนั้นเขาก็ทรุดตัวลงกับพื้นทันที หมดแรงไปทั้งตัว

“ข้าน้อย…ข้าน้อย มีลูกชายคนหนึ่งจริงๆ หลาย หลายปีมานี้ที่ข้าคอยดูแลคุณหนูก็เพราะ…ทำตามคำสั่ง…”

เซี่ยเฉียวถอนหายใจด้วยความโล่งอก

หากคนผู้นี้ยอมพูดก็จะมีเบาะแสมากขึ้นอีกนิด

วันที่สามารถไขคดีได้อยู่ใกล้แค่เอื้อมแล้ว

แต่ไม่รู้ว่าเพราะสาเหตุใดนางจึงอดรู้สึกตื่นเต้นไปกับจ้าวเสวียนจิ่งด้วยไม่ได้ กลัวว่าเขาจะคลี่คลายคดีไม่สำเร็จ

กังวลใจไปเปล่าๆ

ตอนที่ 586 ชาติกำเนิดไม่ถูกต้อง

เซี่ยเฉียวหรี่ตา นางเงยหน้าขึ้นและตั้งใจฟัง

ชายชรารู้สึกประหม่า น้ำเสียงของเขาสั่นไหว “ข้า…เจ้านาย เจ้านายของข้าคือตระกูลไป๋แห่งอำเภอสวิน ซึ่งเป็นตระกูลทำธูป เพียงแต่นายท่านผู้นั้นตายไปก่อนหน้านี้แล้ว เหลือเพียงลูกสาวคนเดียว ซึ่งก็คือนายหญิงของข้า…”

“นายหญิงเป็นผู้สืบทอดเพียงคนเดียวของตระกูลไป๋ นางมีความสามารถมากมาย นางรู้หนังสือและศิลปะ รวมถึงการดูแลจัดการกิจการภายในบ้านเป็นอย่างดี ตอนที่นางอายุสิบแปดปี…ก็แต่งเขยเข้าตระกูลไป๋เพื่อสืบทอดเชื้อสาย”

จากนั้นชายชราก็เริ่มพูดมากขึ้น

เด็กสาวตระกูลไป๋คนนี้ชื่อไป๋ชิ่นเซียง ตระกูลไป๋ทำธูปหอมบูชา แม้ว่าจะเป็นครอบครัวพ่อค้า แต่ครอบครัวนี้ก็นับเป็นตระกูลใหญ่ตระกูลหนึ่งในอำเภอสวินและค่อนข้างมีชื่อเสียง

แม้ว่าตระกูลไป๋จะเป็นตระกูลใหญ่ แต่คนที่ยินยอมจะแต่งเข้าตระกูลไป๋กลับมีน้อย

คนที่มีความรู้ก็หยิ่งยโส คนที่หน้าตาดีก็ไม่มีความสามารถ

มีตัวเลือกมากมาย แต่ก็ไม่มีใครเหมาะสม

ตอนที่บิดาของไป๋ชิ่นเซียงยังมีชีวิตอยู่ เขาได้เตรียมคนที่มีลักษณะธรรมดาไปหมดทุกอย่างไว้คนหนึ่ง

เขยท่านนั้นไม่ได้นับว่าขี้เหร่อะไร แต่เป็นคนธรรมดาทั่วไปที่เกียจคร้านไม่ค่อยสนใจแยแสกับอะไร เขารู้จักตัวหนังสือแต่กลับเข้าใจได้ไม่มาก แค่พอจะช่วยไป๋ชิ่นเซียงได้บ้างเท่านั้น

ไป๋ชิ่นเซียงนี้ได้รับการปลูกฝังให้เป็นผู้สืบทอดมาตั้งแต่วัยเด็ก ความสามารถและพรสวรรค์ของนางนี้ใช่ว่าคนธรรมดาทั่วไปจะเทียบได้

นางเป็นเลิศไปหมดทุกด้าน ไม่มีตรงไหนที่บกพร่องเลย แต่ท้ายที่สุดนางกลับต้องมาแต่งงานกับคนที่ไม่มีความโดดเด่นอะไรเลย นางจะยอมรับได้อย่างไร

ดังนั้นหลังจากแต่งงาน นางกับผังซีหยวนก็เข้ากันได้ดี

อย่างไรก็ตาม ในฐานะผู้นำตระกูลไป๋ที่มีสามีและลูกชายแล้วนางจึงไม่สามารถที่จะเป็นอนุภรรยาของเขาได้

ทั้งสองจึงไปมาหาสู่กันลับๆ เป็นครั้งคราว เพียงแต่นางบังเอิญตั้งครรภ์ขึ้นมา

นางกับสามีผู้นั้นแทบไม่ได้หลับนอนร่วมกันเลย ดังนั้นวันเวลาทุกอย่างจึงไม่เหมาะสมลงตัว ด้วยกลัวว่าคนอื่นจะพูดวิพากษ์วิจารณ์พูดจาเหลวไหล นางจึงแอบคลอดลูก แล้วจากนั้นก็จัดการส่งเด็กกับชายชราไปที่ตระกูลผัง

ดังนั้น แม่นางผังผู้นี้เป็นเด็กที่เกิดมาอย่างไม่ถูกต้อง

ชราผู้นี้มีบุตรชายลูกสะใภ้และหลานชายอยู่ในตระกูลไป๋ เขาย่อมต้องทำในสิ่งที่เจ้านายตระกูลไป๋ต้องการ

เพียงแต่คนตระกูลผังล้วนตายอย่างอนาถ ดังนั้นไป๋ชิ่นเซียงจึงกังวลว่านางจะถูกร่างแหไปด้วย จึงไม่ได้สนใจแม่นางผังผู้นี้นัก แม้แต่จะดูแลนางลับๆ ก็ยังไม่ทำเลย นางเพียงแต่ขอให้แม่นางผังยังมีชีวิตอยู่ได้เท่านั้นก็พอแล้ว

ถึงอย่างไรชายชราก็เป็นเพียงแค่บ่าวคนหนึ่งเท่านั้น

เวลานี้เขาพยายามบอกเล่าเรื่องทั้งหมดเท่าที่เขาทราบออกมา

“ท่านผู้สูงศักดิ์ นายหญิงของข้าไม่น่าจะเกี่ยวข้องอะไรกับคดีหิ่งห้อยหรอก นายหญิงใจดีที่สุด ทุกๆ ปีในอำเภอสวินนี้ตระกูลไป๋จะทำบุญมากที่สุดแล้ว ท่านสามารถไปถามคนอื่นดูได้…” ชายชราเอ่ยอย่างระมัดระวัง

เขารู้สึกเสียใจภายหลังเล็กน้อย หากเขารู้เช่นนี้ก็จะอยู่เฉยๆ ไม่พูดจาซี้ซั้วแล้ว

ทั้งหมดเป็นเพราะคุณหนูที่คว้าตัวเขาไปถามเรื่องคดีหิ่งห้อย หลังจากนางได้รู้เรื่องราวเล็กน้อยก็สั่งให้เขามาพูดคุยกับผู้สูงศักดิ์

ใครจะรู้ว่าคนผู้นี้ไม่แม้แต่จะรับน้ำใจจากเขาเลย แต่กลับสืบไปถึงเรื่องตระกูลไป๋อีก!

สืบรู้ได้อย่างไร!

ทำไมเขาจึงได้ถามเรื่องชาติกำเนิดของคุณหนูขึ้นมาได้

ชายชรามีสีหน้าท่าทางจนปัญญา

จ้าวเสวียนจิ่งสั่งให้คนมาพาตัวเขาไป และเฝ้าเขาเอาไว้ก่อน

“ดูท่า คนที่มีสัมพันธ์กับเนี่ยปีก็น่าจะเป็นไป๋ชินเซียงเจ้าตระกูลไป๋คนปัจจุบันแล้วล่ะ” จ้าวเสวียนจิ่งเดา

ในบทกลอนนั้นมี ประเดี๋ยวก็มีกลิ่นหอม ประเดี๋ยวก็กลิ่นหอมที่หลงเหลืออยู่…

ถือเป็นคำบอกใบ้อย่างหนึ่งแล้ว

เซี่ยเฉียวเองก็คิดเช่นนั้น

จ้าวเสวียนจิ่งขอให้คนเตรียมรถม้าทันทีและเตรียมที่จะไปบ้านตระกูลไป๋ดู เซี่ยเฉียวอยู่ที่โรงเตี้ยมก็ไม่มีอะไรทำ ดังนั้นนางจึงตามเขาไปด้วย

ตระกูลไป๋เป็นตระกูลใหญ่ในอำเภอสวินจึงมีกฎเกณฑ์เข้าพบไม่น้อย

ทว่าเซี่ยผิงกั่งถือป้ายคำสั่งสอบสวนคดีของศาลตัดสินคดี แม้แต่ศาลาว่าการเขาก็ยังเข้าออกได้ตามอำเภอใจ อย่างไรเสียตระกูลไป๋ก็เป็นเพียงตระกูลพ่อค้า พวกเขาย่อมต้องต้อนรับเซี่ยผิงกั่งด้วยความสุภาพ

ไป๋ชิ่นเซียงเจ้าบ้านตระกูลไป๋ออกมาต้อนรับพวกเขาด้วยตัวเอง