ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 557 จัดการอะไรนิดหน่อย / ตอนที่ 558 วิญญาณ

ตอนที่ 557 จัดการอะไรนิดหน่อย / ตอนที่ 558 วิญญาณ
ตอนที่ 557 จัดการอะไรนิดหน่อย

จ้าวเสวียนจิ่งได้ยินคำพูดของเซี่ยเฉียวทันทีที่เขาก้าวเข้ามา สีหน้าเขาตกใจเล็กน้อย

จากนั้นเขาก็เอื้อมมือออกไปอย่างใจเย็น แล้วหยิบร่มในมือของเซี่ยเฉียวมาถือแทนนาง

เมื่อเห็นสีหน้าเคร่งขรึมของเซี่ยเฉียว เขาก็อดที่จะสงสัยไม่ได้ว่าเซี่ยเฉียวมองเห็นอะไรกันแน่

“พวกเจ้าตายเพราะความหิว ต่อให้กินเท่าไรก็ไม่อิ่มหรอก” เซี่ยเฉียวจนปัญญา แม้ว่านางจะนำข้าวทั้งยุ้งฉางมาให้ มันก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเติมเต็มความปรารถนาของพวกเขาเหล่านี้

เมื่อได้ยินเช่นนั้นวิญญาณบางตนก็แสดงสีหน้าเศร้าสร้อย

ยังมีบางตนที่เกิดบ้าคลั่งขึ้นมา

ใบหน้าพวกเขาปรากฏไอสีดำ ก่อนจะลอยขึ้นไปกลางอากาศและอ้าปากที่เต็มไปด้วยเลือด

ภาพลักษณ์หนังหุ้มกระดูกยิ่งดูน่ากลัวมากยิ่งขึ้น และปากของพวกเขาก็ดูเหมือนจะฉีกขาดออกจากใบหน้ากระนั้น ดูน่ากลัวอย่างยิ่ง

เซี่ยเฉียวมักจะกลัววิญญาณมาโดยตลอด โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับพวกวิญญาณที่น่ากลัวมากๆ เหล่านี้ หากนางดูมากเกินไปก็จะฝันร้าย

ใบหน้าของนางซีดขาว นางรีบนำกระดาษยันต์ออกมาเพื่อป้องกันตัวเอง

วิญญาณที่หิวโหยเหล่านี้สามารถทำร้ายผู้คนได้เช่นกัน หลังจากวิญญาณเข้าไปพัวพันแล้ว พวกเขาก็จะมีอาการเบื่ออาหารหรือไม่ก็ตะกละตะกลาม หากไม่อดตายก็คือท้องแตกตาย

เซี่ยเฉียวอัญเชิญกระบี่ไม้ท้อออกมา แล้วโยนกระดาษยันต์จำนวนหนึ่งออกไปกลางอากาศ ก่อนจะพึมพำอะไรบางอย่าง “อัญเชิญเซียนเบื้องบน กำจัดสิ่งอัปมงคล…ทวยเทพลงมาสังหาร หนีไม่พ้นอำนาจ…สังหารวิญญาณก่อน ขับไล่ความมืดมิด! ทำตามคำสั่ง! ไป!”

จากนั้นกระดาษยันต์จำนวนมากจึงพุ่งเข้ากระแทกกับวิญญาณที่มีไอแค้นเล็กน้อยเหล่านั้นทันที

ในชั่วพริบตา เซี่ยเฉียวก็ได้ยินเสียงกรีดร้องอย่างรุนแรง จากนั้นวิญญาณจำนวนมากก็ถูกโจมตีจนต้องถอยร่นออกไปเรื่อยๆ

เซี่ยเฉียวเห็นวิญญาณผู้หญิงที่มาหานางก่อนหน้านี้และถามว่า “พวกเจ้ามาจากไหนกันแน่ ทำไมถึงได้อดตาย!”

วิญญาณหญิงตัวสั่นเล็กน้อย นางรีบเอ่ยขึ้นอย่างรวดเร็วว่า “ท่านปรมาจารย์ ได้โปรดไว้ชีวิตพวกเราด้วย…พวกเรา พวกเราก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น…จำได้แค่ว่ามีผู้สูงศักดิ์คนหนึ่งมาขอให้เราช่วย พวกเราจึงถูกเอาผ้ามาปิดตาแล้วพาตัวไป เดินๆ อยู่ดีๆ ก็ได้ยินเสียง ตูม ดังขึ้น พอลืมตาขึ้นมาอีกที รอบด้านก็มืดมิดไปหมดและไม่มีอะไรเลย พวกเราก็เลยต้องหิวตายไปเช่นนั้น…หลังจากที่ตายไปแล้ว พวกเราทุกคนก็ถูกขังอยู่ในที่แห่งหนึ่งออกไปไหนไม่ได้ นานๆ พวกเราจะออกไปกินอะไรข้างนอกบ้าง แต่พอตกเย็นเราจะถูกดูดกลับไปที่เดิมทันที…”

เมื่อได้ยินเช่นนั้นเซี่ยเฉียวก็ขมวดคิ้วและเป็นกังวลเล็กน้อย

วันนี้…

เซี่ยเฉียวคำนวณอยู่ครู่หนึ่งก็นึกออกแล้วว่า วันนี้เป็นวันหยิน เป็นวันที่พลังหยินจะเพิ่มขึ้นและพลังหยางจะลดน้อยลงพอดี

หากนางเดาไม่ผิด วิญญาณพวกนี้คงมาจากฮวงซุ้ยที่ไหนสักแห่งแน่ๆ!

และนางก็ส่งวิญญาณที่อยู่ตรงหน้านางเหล่านี้ไปไม่ได้ด้วย

วิญญาณพวกนี้จะติดอยู่ในที่เดียวกัน หากนางหาที่สถานที่ที่กักขังพวกเขาไว้ไม่เจอ หากคิดที่จะเก็บวิญญาณเหล่านี้ นางก็จะต้องมีพลังมากกว่าการเก็บวิญญาณทั่วไปหลายเท่า

ร่างกายของนางทำไม่ได้

“พวกเจ้ารู้ตำแหน่งหรือไม่” เซี่ยเฉียวเอ่ยถาม

“จำได้ไม่ชัดเจนนัก ทุกครั้งที่พวกเราออกมาและกลับไปล้วนเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน…จำได้แค่ว่ามีน้ำและต้นไม้อยู่ใกล้ๆ…”

มีน้ำและต้นไม้…

เซี่ยเฉียวพยักหน้า “เอาล่ะ พวกเจ้าทำตัวดีๆ แค่ตามขบวนมา ในขบวนน่าจะมีอาหารอยู่บ้าง แม้ว่ามันจะไม่เพียงพอ แต่ก็พอที่จะเติมเต็มได้บ้าง”

ทันทีที่พวกเขาได้ยินว่ามีอาหาร วิญญาณพวกนี้ก็ว่าง่ายทันที แต่ละคนพากันพยักหน้าไม่หยุด

จ้าวเสวียนจิ่งพอจะคาดเดาอะไรได้บ้างจากคำพูดของเซี่ยเฉียว

มีวิญญาณ และมียังเป็นวิญญาณอดอยากที่กินเท่าไรก็ไม่พอ ซึ่งมีเป็นจำนวนไม่น้อยด้วย

นอกจากนี้ เซี่ยเฉียวก็ยังไม่สามารถเก็บพวกนางได้ด้วย เรื่องราวจึงค่อนข้างยุ่งยาก

วิญญาณพวกนี้สงบเสงี่ยมเรียบร้อยลงแล้วก็จริง แต่เซี่ยเฉียวกลับรู้สึกปวดหัวอยู่บ้าง “เกรงว่าฝ่าบาทจะต้องล่วงหน้าไปก่อน ข้าจะต้องหาหลุมศพและจัดการอะไรนิดหน่อย”

ตอนที่ 558 วิญญาณ

เมื่อจ้าวเสวียนจิ่งเห็นสีหน้าเป็นกังวลของนาง เขาก็รู้สึกเป็นห่วงเล็กน้อย “วิญญาณพวกนั้นจัดการยากมากเลยหรือ”

“อืม ดูเหมือนว่าพวกเขาถูกขังอยู่ในหลุมฝังศพจนอดตายทั้งเป็น และพวกนางทั้งหมดซึ่งมีจำนวนมากไม่สามารถออกจากหลุมฝังศพได้นั้น กลายมาเป็นวิญญาณที่ไม่อาจไปเกิดใหม่ได้ ข้าคิดว่าจะต้องมีค่ายกลกำกับอยู่รอบๆ หลุมฝังศพนั่นคอยขัดขวางไม่ให้พวกเขาไปเกิดใหม่ได้ วันนี้ข้าได้มาพบพวกนางแล้ว ถ้าหากข้าไม่สนใจก็จะไม่เป็นการดีต่อ…การบำเพ็ญเพียรของข้า”

นางมีความสามารถที่จะเก็บวิญญาณได้ ถ้าหากนางไม่ยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือทั้งๆ ที่เห็นๆ อยู่เช่นนี้ก็ย่อมจะเป็นการทำลายบุญกุศลของนาง

กว่าที่ร่างนี้จะฟื้นฟูขึ้นมาได้ไม่ง่ายเลย บางทีมันอาจจะแย่ลงไปอีกก็ได้

ด้วยสมรรถภาพทางกายเช่นนี้ นางเองก็ช่วยไม่ได้

“ไม่เป็นไร ข้าจะไปดูเป็นเพื่อนท่าน แม้ว่าบอกว่าการเดินทางครั้งนี้เป็นเพราะเรื่องคดีหิ่งห้อย แต่หากเจอคดีอื่น ข้าก็ไม่อาจนิ่งเฉยได้ หากเป็นตามที่ท่านพูดก็น่าจะมีคนไม่สนใจกฎหมาย ฝังคนเป็นลงหลุมศพไปด้วย นับเป็นความผิดมหันต์” แววตาของจ้าวเสวียนจิ่งเหมือนสระน้ำที่เงียบสงบ ร่ายกายของเขาตั้งตรงราวกับต้นสน การยืนอยู่ข้างๆ เขาทำให้เซี่ยเฉียวดูเหมือนถูกเขาโอบล้อม รู้สึกได้ถึงความรู้สึกปลอดภัยเพิ่มมากขึ้น”

กฎหลายข้อของราชวงศ์เฉียนหยวนนั้นค่อนข้างมีมนุษยธรรม

ฮ่องเต้ของราชวงศ์ก่อนหน้านี้ยังฝังพระชายาและพระสนมลงหลุมฝังศพไปด้วย แต่พอถึงยุคราชวงศ์เฉียนหยวนเรื่องอย่างนี้ก็ไม่มีแล้ว

ไม่ว่าจะเป็นคนธรรมดาหรือผู้สูงศักดิ์ สิ่งที่พวกเขาจะสามารถฝังลงในหลุมศพได้ก็มีแค่ภาชนะข้าวของเครื่องใช้เท่านั้น อย่างมากที่สุด ตระกูลที่ร่ำรวยและสูงศักดิ์เหล่านั้นก็สามารถฝังตุ๊กตาและรูปปั้นดินเผาเพิ่มได้บ้าง พวกเขาไม่กล้าที่จะใช้คนเป็นๆ ฝังลงไปด้วยอย่างแน่นอน

ถึงแม้จะเป็นทาสหรือบ่าวรับใช้ก็ไม่ได้เช่นกัน

แน่นอนว่านี่เป็นเรื่องต้องห้ามโดยชัดแจ้ง ลับหลังแล้วก็อาจมีบางคนที่ซื้อคนใช้ที่ไร้ค่าและแอบยัดเข้าไปในหลุมฝังศพเพื่อติดตามพวกเขา

หากไม่มีใครรู้ก็คงไม่มีใครสนใจ

การที่เซี่ยเฉียวทำตัวแปลกๆ เมื่อครู่นี้ทำให้เวลานี้บ่าวรับใช้ในคณะเดินทางของตระกูลหลี่หวาดกลัวกันไม่น้อย

พวกเขาแต่ละคนมองไปที่เซี่ยเฉียวด้วยความกลัว

อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ได้กลัวเซี่ยเฉียว แต่กลัวสภาพแวดล้อมโดยรอบมากกว่า

เมื่อครู่ปรมาจารย์กำลังทำพิธีอยู่ชัดๆ

แถวนี้จะต้องมีวิญญาณอยู่แน่นอน

รัชทายาทบอกให้ผู้เฒ่าหลี่สั่งการลงไปว่า ให้พวกเขานำของกินที่มีทั้งหมดไปวางไว้ในรถม้าคันหนึ่ง

ขบวนเดินทางต่อแล้ว

เซี่ยเฉียวไม่กล้ามองขบวนที่มีอาหารอยู่

เพราะข้างบน ข้างใน และข้างนอกต่างเต็มไปด้วยวิญญาณที่อดอยากจำนวนมากที่เบียดเสียดยัดเยียดกันเพื่อที่จะคว้าอาหารเหล่านั้นกินสักคำจนรูปร่างเปลี่ยนไปหมด!

น่ากลัวเกินไปแล้ว

ใบหน้าชราของคนขับรถม้าที่คันนั้นแข็งเกร็งไปหมด เขาอดสั่นสะท้านไปทั้งตัวไม่ได้

บนรถม้า…จะต้องมีวิญญาณแน่ๆ…

มีบางอย่างผิดปกติ หน้าต่างรถม้าประเดี๋ยวเดียวก็ส่งเสียงดังไม่หยุดไม่ว่า ม่านนั้นก็ปลิวไปตามลมด้วย มันดูมืดมนและน่ากลัว และที่แย่ไปกว่านั้นก็คือปรมาจารย์โม่มอบยันต์สีเหลืองให้เขาแผ่นหนึ่งเพื่อให้เขาติดไว้กับตัว

มันหมายความว่าอะไร ไม่ได้หมายความว่ามีอะไรแปลกๆ ในรถม้าของเขาอย่างนั้นหรือ?!

คนที่ร่วมเดินทางมากับขบวนในครั้งนี้ล้วนเป็นคนที่ค่อนข้างใจกล้า แต่ถึงกระนั้นพวกเขาก็ยังรู้สึกหวาดกลัวอยู่เล็กน้อย

เซี่ยเฉียวขอให้วิญญาณที่ถูกระเบิดตายช่วยมองไปรอบๆ เพื่อดูว่ามีตรงไหนสักแห่งที่มีแหล่งน้ำและมีพลังชั่วร้ายเข้มข้นบ้างหรือไม่

แม้ว่าวิญญาณที่ถูกระเบิดตายจะมีความปรารถนาที่จะมีอายุยืนเพียงเรื่องเดียวเท่านั้น แต่เขาไม่ถือสาหากจะมีกระบี่บินหรือเสื้อผ้าดีๆ เพิ่มมาด้วย ดังนั้นเขาแทบจะรอให้ปรมาจารย์มอบหมายงานเพิ่มไม่ไหว

พอตกเย็นวิญญาณเหล่านั้นก็หายไปกันหมดจริงๆ

แต่ละตนไม่ต่างอะไรกับหุ่นไม้ พวกนางล่องลอยไปยังสถานที่แห่งหนึ่งด้วยความเร็วมากจนขบวนตามไม่ทัน แต่โชคยังดีที่มีวิญญาณที่ถูกระเบิดตายคอยชี้ทางให้

เซี่ยเฉียวสั่งให้ขบวนติดตามไปในทิศทางนั้นทันที

ราชครูหลี่ผู้เฒ่าไม่ได้ห้ามนาง และปฏิบัติตามที่เซี่ยเฉียวสั่ง

หลังจากที่พวกเขาเดินมานานกว่าหนึ่งชั่วยาม เซี่ยเฉียวก็สามารถเห็นพลังชั่วร้ายจางๆ ที่ปรากฏอยู่ไม่ไกลได้แล้ว นางจึงสั่งให้จึงขบวนรถม้าหยุดทันที

ตอนกลางคืนอย่าเข้าใกล้สถานที่นั้นมากเกินไป ค่อยว่ากันอีกทีตอนกลางวัน