ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 543 ไม่ใช่เพราะเจ้าหรอกหรือ / ตอนที่ 544 โกงงานแต่ง

ตอนที่ 543 ไม่ใช่เพราะเจ้าหรอกหรือ / ตอนที่ 544 โกงงานแต่ง
ตอนที่ 543 ไม่ใช่เพราะเจ้าหรอกหรือ

ไม่ว่าอย่างไร การเดิมพันที่ดำเนินมาเป็นเวลาหลายวันนี้ก็นับว่าได้สิ้นสุดลงแล้ว

เพื่อป้องกันไม่ให้เซี่ยหนิวซานโกรธจนฆ่าคนตาย ทุกคนจึงรีบหนีอย่างรวดเร็ว และก่อนจากไปพวกเขาก็ได้ขังเซี่ยหนิวซานเอาไว้ในห้องปีกของร้านอาหาร

พอพวกเขาจากไปเซี่ยหนิวซานก็หัวเราะเยาะขึ้นมาทันที

ฮั่วชุน[1] คือใคร

ผวนดูก็รู้แล้ว!

“คนโง่พวกนี้!”

เซี่ยหนิวซานในเวลานี้ไหนเลยจะดูเหมือนคนเมา กลิ่นเหล้ายังคงติดตัวเขา แต่เท้ากลับมั่นคงอย่างยิ่ง เขาหาที่นอนลงบนพื้นอย่างไม่ใส่ใจ มีความสุขยิ่งนัก

ก่อนที่เขาจะมาที่นี่เขาได้ให้พ่อบ้านหาคนแปลกหน้าไปที่บ่อนเพื่อวางเงินเดิมพันไว้สี่สิบห้าตำลึง

คนโง่พวกนี้ ภรรยาคนไหนที่เขาให้ความสนใจไม่ใช่เขาหรอกที่จะบอกได้ นี่ก็ยังจะเอามาพนันได้อีก? คิดไม่ได้จริงๆ

น่าเสียดายที่ซีเอ๋อร์ให้เงินเขามาน้อยเกินไป ไม่เช่นนั้นเขาก็น่าจะเดิมพันได้มากกว่านี้อีกหน่อย

อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถเดิมพันด้วยเงินมากเกินไป การเดิมพันในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อนี้จะดึงดูดความสนใจ หากตัวเลขมาก บ่อนพนันพวกนั้นก็จะไม่พอใจได้

อัตราต่อรองของสะใภ้เผิงนั้นสูง หากลงเงินเดิมพันสี่สิบห้าตำลึง เขาก็จะได้หนึ่งร้อยแปดสิบตำลึง ต่อให้หักค่านายหน้าให้บ่อนไปแล้ว เขาก็ยังเหลือหนึ่งร้อยห้าสิบตำลึงอยู่ดี

ในที่สุดเขาก็มีเงินในคลังส่วนตัวนิดหน่อยแล้ว และเงินจำนวนนี้ก็จะให้นังหนูลูกสาวทั้งสองของเขารู้ไม่ได้

จริงสิ เขายังได้เทียบเชิญจากร้านอาหารอีกด้วย

เซี่ยหนิวซานยิ่งคิดก็ยิ่งมีความสุข

ส่วนเวลานี้กระดานพนันที่บ่อนก็เปิดขึ้นแล้ว

คนที่ลงเดิมพันที่สะใภ้หลินมีไม่น้อย เวลานี้ต้องสูญเสียเงินเป็นจำนวนมาก แต่คนที่เดิมพันฝั่งสะใภ้เผิงก็ได้เงินกลับไปก้อนหนึ่ง

ที่เรือนใกล้ๆ สำนักศึกษาหลวง เมื่อหลูซื่อได้ยินข่าวที่สอบถามมาก็หน้าซีดทันที

“ท่านแม่ ท่านยังหวังว่าตนเองจะกลายเป็นยอดดวงใจของเซี่ยหนิวซานอยู่อีกหรือ น่าขบขันจริงๆ” เวลานี้เผยหว่านเย่ว์พูดตรงขึ้นมาก “สะใภ้เผิงนั่นให้กิจการครอบครัวแก่เขา สะใภ้หลินก็เพิ่งแต่งงานเป็นครั้งแรก ทั้งยังอ่อนเยาว์งดงาม แล้วท่านล่ะมีอะไร ใบหน้าแก่?”

หลูซื่อได้ยินเช่นนั้นก็โกรธจนมือไม้สั่น “นังเด็กบ้า! ไม่ใช่เพราะเจ้าหรอกหรือ!”

“ใช่ เป็นความผิดของข้าท่านจึงเป็นนายหญิงขุนนางไม่ได้” เผยหว่านเย่ว์หัวเราะเสียดสี

หลูซื่อรู้สึกร้องไห้ไม่ออกขึ้นมาทันที

เดิมทีคิดว่าเมื่อต้องออกมาจากบ้านตระกูลเซี่ยแล้วก็จริง แต่นางยังมีลูกสาวเป็นเพื่อน ต่อให้ต้องลำบากนางก็ไม่กลัว นางกลับนึกไม่ถึงเลยว่าลูกสาวของนางจะกลายเป็นแบบนี้!

ตอนนั้นนางเอาทรัพย์สินเงินทองมาจากบ้านตระกูลเซี่ยก็ไม่น้อย หากใช้อย่างประหยัดๆ ก็สามารถอยู่ได้ไปตลอดชีวิตแล้ว

ตอนที่นางขายร้านค้า ลูกสาวของนางร้องไห้คร่ำครวญพร่ำบ่นว่ามาอยู่ที่เมืองหลวงไม่สู้อยู่ที่เหลียวโจว นางเห็นลูกสาวร้องไห้จนเกิดความสงสาร จึงได้จัดการขายร้านค้าแล้วเอาเงินมาให้นางทั้งหมด

นางเองก็คิดว่า ลูกสาวของนางโตขึ้นแล้ว จึงต้องหัดเรียนรู้การดูแลบ้านบ้าง

แต่นึกไม่ถึงว่าหลังจากที่นางขายร้านค้าไปแล้ว บ้านและที่ดินเป็นชื่อของเผยหว่านเย่ว์ เงินทั้งหมดในบ้านก็ยกให้นางจัดการ ลูกสาวของนางก็เปลี่ยนไปทันที

นางอยากจะกินรังนกบ้างเป็นครั้งคราว ลูกสาวก็บอกว่านางใช้จ่ายฟุ่มเฟือย

เสื้อผ้าเครื่องประดับที่นางนำติดตัวมาจากบ้านตระกูลเซี่ยด้วยก็ถูกนางเอาออกไปขายจนหมด เหลือไว้เพียงแต่หนึ่งหรือสองชุดเท่านั้น!

เผยหว่านเย่ว์บอกว่านางอายุปูนนี้แล้ว ต่อให้แต่งตัวงดงามแค่ไหนก็คงไม่มีใครอยากจะมอง!

ลูกสาวของนางเคยเป็นเด็กรู้ความและเอาใจใส่ แต่ตอนนี้…

เผยหว่านเย่ว์ทำราวกับว่านางเป็นภาระ บางครั้งก็แสดงออกว่ารังเกียจนาง

ในใจหลูซื่อรู้สึกหนาวเหน็บเหลือเกิน

เวลานี้นางท่าทางห่อเหี่ยวไม่สดชื่น เมื่อเผยหว่านเย่ว์เห็นท่าทางเช่นนั้นนางก็กลับเอ่ยประชดเสียดสี “ท้ายที่สุดแล้ว ท่านแม่นั่นแหละที่ไร้ความสามารถ ท่านแต่งงานกับเขาตั้งนานขนาดนี้ก็ยังไม่สามารถมีลูกได้ หากท่านมีลูกชาย แล้วท่านจะถูกไล่ออกมาอย่างนี้หรือ”

“ตอนที่ข้ามาเมืองหลวงกับท่าน ท่านพูดกับข้าว่าอย่างไรนะ ท่านบอกว่า เด็กน้อยทั้งสองคนนั้นจะเข้าข้างท่าน แล้วอย่างไรเล่า แม้แต่หยกกราบอาจารย์ชิ้นเดียวเซี่ยผิงไหวนั่นก็ไม่ยอมให้ข้า! ท่านโดนไล่ออกมาตั้งนานขนาดนี้แล้ว เขายังไม่เคยมาหาท่านเลย ท่านก็แค่ไปเป็นแม่นมให้เขาเสียเปล่าๆ เท่านั้น เมื่อไม่มีประโยชน์แล้วก็เลยถูกโยนทิ้ง”

ตอนที่ 544 โกงงานแต่ง

คำพูดของเผยหว่านเย่ว์รุนแรงมากจนหลูซื่อรู้สึกหายใจไม่ออกเล็กน้อย

“เงินส่วนตัวเล็กน้อยของท่าน ใช้หมดแล้วสินะ?” เผยหว่านเย่ว์มีน้ำเสียงรำคาญ

หลูซื่อรู้สึกเสียใจ น้ำตาไหลออกมาทันที

ก่อนหน้านี้โต๊ะพนันเรื่องเซี่ยหนิวซานเป็นที่นิยมอย่างมาก นางได้ยินเข้าก็ใจร้อน อดไม่ได้ต้องไปลงเงินเดิมพันไว้ด้วย ตอนนี้นางก็เลยพ่ายแพ้จนไม่เหลืออะไรแล้ว เดิมทีนางก็มีเงินอยู่แค่ไม่เท่าไร ตอนนี้กลับไม่เหลือเลยแม้แต่นิดเดียว

เมื่อนางได้ยินคำพูดของลูกสาวก็ยิ่งเหมือนถูกซ้ำเติม รู้สึกหนาวเหน็บไปทั้งร่าง

“เย่ว์เอ๋อร์ ทำไมเจ้าเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้” หลูซื่องุนงง

“ท่านแม่ ท่านพูดเรื่องพวกนี้มีประโยชน์อะไรหรือ” เผยหว่านเย่ว์หัวเราะออกมาทันที “ท่านไม่ต้องไปคิดถึงตระกูลเซี่ยนั่นแล้ว ถ้าท่านอยากร่ำรวยก็ต้องพึ่งข้า”

หลูซื่อนิ่งคิดไปเล็กน้อย

เป็นเมื่อก่อนนางคงเชื่อคำพูดนี้ แต่ตอนนี้แค่ลูกสาวของนางไม่ยืนเหยียบหัวนางแล้วหัวเราะเยาะ นางก็พอใจแล้ว

ในใจของนางรู้สึกเสียใจขึ้นมาจริงๆ

ตอนที่นางอยู่กับเซี่ยหนิวซานไหนเลยจะมีวันไหนที่ต้องลำบาก ตอนนี้เมื่อย้ายออกมาอยู่ข้างนอกแล้ว ไม่มีวันไหนสักวันที่นางรู้สึกสบายใจ

โดยเฉพาะวันนี้เมื่อนางรู้ว่าภรรยาที่เซี่ยหนิวซานให้ความใส่ใจมากที่สุดคือสะใภ้เผิง หัวใจของนางก็เหมือนจะขาด

คนที่ไม่สบายใจไม่ได้มีแค่หลูซื่อคนเดียวเท่านั้น

พวกเซี่ยหมั่งซานก็ไม่ต่างกัน

พวกเขาไม่ได้เงินกลับมา ตระกูลจย่ามีหรือจะยอม เอะอะโวยวายจะเป็นจะตายจนหญิงชราปวดศีรษะ

ในหัวของหญิงชราตอนนี้มีแต่คำพูดของลูกชายคนรองของนางที่ให้นางไปตายเท่านั้น

นางหมดอาลัยตายอยากแล้ว

เซี่ยหมั่งซานนึกถึงคำพูดของปรมาจารย์ขึ้นมาได้ทันทีว่า หากพวกเขาอยากที่จะอยู่อย่างสงบก็ต้องกลับไปบ้านเกิด

แต่เขาไม่เต็มใจจริงๆ

ส่วนเซี่ยฉงซาน แม้ว่าเขายังมีงานทำอยู่ แต่มันก็ไม่ได้ดีเด่อะไรนัก

ว่าที่ครอบครัวสะใภ้ของเขากำลังรอเงินอยู่ ทั้งสองครอบครัวจะแต่งงานกัน แต่ตอนนี้ยังไม่มีข่าวคราว ตระกูลเฉาจึงไม่ค่อยพอใจนัก

และมาหาพวกเขาถึงที่

“ข้าทะนุถนอมเลี้ยงดูลูกสาวมาจนโต ก่อนหน้านี้ข้าก็เห็นว่า แม้ว่าครอบครัวของเจ้าไม่ได้มีงานหาเลี้ยงชีพ แต่ก็ยังเป็นญาติของใต้เท้าเซี่ย คงจะปฏิบัติต่อลูกสาวข้าเป็นอย่างดี แต่ตอนนี้เจ้ามีหนี้ และยังถูกใต้เท้าเซี่ยขับไล่ออกมาแล้ว จะเอาอะไรมาแต่งกับลูกสาวของข้าเล่า” มารดาแซ่เฉาดูมีเล่ห์เหลี่ยมอยู่บ้าง

ภายในห้องนั้น เซี่ยฉงซานยังคงนิ่งเงียบ

“งานแต่งของลูกสาวข้าจะยกเลิกก็ยกเลิกไปเถอะ แต่พวกเจ้าทำลายลูกชายข้า! เดิมที่ก็ตกลงกันแล้วว่า พวกเจ้าจะแนะนำคุณหนูใหญ่ตระกูลเซี่ยให้ลูกชายข้า แต่ไม่เห็นแม้แต่เงานี่? ลูกชายของข้าถึงกับยกเลิกงานแต่ง นี่หรือคือสิ่งที่พวกเจ้าตอบแทนพวกเรา!” เรื่องที่ตระกูลเฉาถือสามากกว่าคือเรื่องนี้

ลูกชายของนางเองมีตัวเลือกตั้งมากมาย ตอนนี้เป็นอย่างไรเล่า เพื่อคำสัญญาลมๆ แล้งๆ งานแต่งต้องมาล้มเลิกไป!

“พวกเจ้าจะเอาอย่างไรล่ะ” เวลานี้เซี่ยฉงซานมีสีหน้าเย็นชา “บ้านข้าไม่มีเงิน อะไรที่ยกไปได้เจ้าก็เอาไปแล้วกัน”

“หาสะใภ้มาให้ลูกชายข้าแทน ไม่เช่นนั้น…คนตระกูลเซี่ยก็อย่าได้คิดจะอยู่บนถนนนี้อีกต่อไปเลย รอดูคนรังเกียจเหยียดหยามพวกเจ้าได้เลย!” ตระกูลเฉาของนางก็ทำน้ำส้มสายชู มีกิจการเหมือนกัน!

หากคิดจะให้ตระกูลเซี่ยอยู่ในเมืองหลวงไม่ได้อีกต่อไปคงเป็นไปไม่ได้ แต่หากเป็นในละแวกนี้ พวกเขาก็ยังมีอิทธิพลอยู่บ้าง!

“ลูกสาวของข้ายังเล็ก…” เซี่ยฉงซานเอ่ย

“ถุย! ใครบอกว่าอยากจะได้ลูกสาวไม่มีราคาของเจ้ากัน! ตอนนั้นก็ตกลงกันแล้วว่าจะให้แม่นางเซี่ยแต่ง ก็ต้องเป็นนาง!” ตระกูลเซี่ยมองเซี่ยฉงฉานด้วยความดูถูก

เซี่ยฉงซานขมวดคิ้ว

เขาไม่สามารถตัดสินใจเรื่องการแต่งงานของเซี่ยเฉียวได้

แต่ว่า…

เซี่ยฉงซานเงยหน้ามองคนตระกูลเฉาและทุ่มสุดตัว “ตกลง เรื่องนี้ข้ารับปากแล้ว! เจ้ากลับไปรอข่าวที่บ้าน”

“ได้ หากเจ้าไม่สามารถช่วยให้ลูกชายของข้าแต่งกับแม่นางเซี่ยได้ ข้าจะไปฟ้องเจ้าที่ศาลาว่าการว่าเจ้าหลอกลวงลูกสาวข้าเรื่องงานแต่ง และทำลายชื่อเสียงของนาง!” ตระกูลเฉาเอ่ย

เดิมทีตระกูลเซี่ยก็โกงงานแต่งอยู่แล้ว ตอนแรกก็ตกลงกันดิบดี ตอนนี้ไม่ได้แต่งสักคน!

———————————————-

[1]ฮั่วชุน เมื่อผวนคำว่าฮั่วชุนก็จะฟังคล้ายคำที่แปลว่า โง่, งี่เง่า