ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 529 พระชายารัชทายาทก็ยังสามารถเป็นได้! / ตอนที่ 530 มีอนาคตแล้ว!

ตอนที่ 529 พระชายารัชทายาทก็ยังสามารถเป็นได้! / ตอนที่ 530 มีอนาคตแล้ว!
ตอนที่ 529 พระชายารัชทายาทก็ยังสามารถเป็นได้!

ตอนนั้นเขาชอบสะใภ้หลินจริงๆ

สะใภ้หลินอ่อนโยน เวลาที่นางพูดเสียงเบาอย่างกับยุง ช่างน่าดึงดูดใจ

น่าเสียดายที่สะใภ้หลินอายุสั้น มิเช่นนั้นตอนนี้เขารับประกันได้เลยว่าคงพานางมาเป็นนายหญิงขุนนาง ไหนเลยจะมีเรื่องหลูซื่อผลาญทรัพย์สินเงินทองเช่นนั้นได้

“นั่นเป็นเรื่องจริง” เซี่ยผิงกั่งเอ่ยเสริมเล็กน้อย

ผู้เฒ่าหลินถอนหายใจ

ท้ายที่สุดแล้วเป็นลูกสาวของเขาเองที่บุญน้อย นางแต่งกับคนเช่นนี้ ถ้าหากว่าเขารักใคร่เอ็นดูนางจริง ต่อให้เป็นโจรก็ยังใช้ได้ แต่กลับกลายเป็นว่านางเพิ่งจะคลอดลูกก็ต้องมาตายจากไป

ชายชรายื่นมือออกไปรับถ้วยชามาแล้วดื่ม

เซี่ยหนิวซานจึงลุกขึ้นยืน

ในหัวเขายังคิดถึงสะใภ้เผิง เมื่อนึกถึงสะใภ้เผิงขึ้นมาเขาก็เหลือบมองไปที่หลินยาเซียงบ่อยขึ้น

พี่สาวภรรยาของเขาคนนี้มีลักษณะคล้ายกับสะใภ้เผิง เพียงแต่ไม่ได้หน้าตาดีเหมือนภรรยาของเขาเท่านั้น

“พวกเรามาที่นี่ในวันนี้ ประการแรกก็เพื่อต้อนรับแม่ทัพเซี่ย ประการที่สองคือต้องการมาพบเจอกันเล็กน้อย ก็ควรจะรู้จักหน้าค่าตากันไว้บ้าง ตอนนี้พวกเราก็ได้เจอกันแล้ว พวกเราก็คงจะต้องขอตัวก่อน ต่อไปถ้าหากมีเรื่องอะไร คุณชายใหญ่และคุณหนูใหญ่ก็ไปหาพวกเราได้ ก็นับว่าสะดวก” ชายชรามีความรู้สึกหลากหลายสับสนปนเปในใจ หลังจากพูดจบเขาก็ลุกขึ้นและกล่าวคำอำลา

เซี่ยเฉียวเองก็รู้ว่าชายชราต้องการเวลาที่จะอยู่เงียบๆ คนเดียวสักครู่

ดังนั้นนางจึงลุกขึ้นยืนส่งแขกอย่างเต็มอกเต็มใจ

หลังจากนั้นไม่นานทุกคนก็จากไปกันหมด เหลือแต่เซี่ยผิงไหวและเซี่ยซีที่ยังอยู่ที่นี่ในวันนี้

เซี่ยหนิวซานยังคงสับสนมึนงง เขาบ่นพึมพำ “พี่สาวภรรยาตระกูลหลินคนนี้ค่อนข้างอารมณ์ร้าย”

“ท่านพ่อ อย่าว่าท่านป้าหลินของข้านะ นางออกจะดี!” เซี่ยผิงไหวไม่พอใจขึ้นมาทันที

เซี่ยหนิวซานเบ้ปาก พูดถึงแค่คำสองคำเสียหายตรงไหน

ไม่พูดก็ไม่พูด จะยิ่งใหญ่แค่ไหนกัน นางไม่ใช่นางฟ้านี่ เขาไม่ได้อยากได้เสียหน่อย!

“ข้าเพิ่งจะกลับมา ยังไม่รู้ว่าที่บ้านเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมคนข้างนอกถึงได้แสดงความยินดีกับข้า พวกเจ้าไปทำอะไรหรือ” เซี่ยหนิวซานเอ่ยถาม

“น่าจะเป็นเรื่องที่พี่ชายใหญ่ได้เลื่อนตำแหน่งก่อนหน้านี้ พวกเขารู้ว่าท่านน่าจะยังไม่รู้เรื่อง จึงได้แสดงความยินดีด้วยก็เท่านั้น” เซี่ยเฉียวเอ่ย

“เรื่องเลื่อนตำแหน่งนี้ข้าก็รู้แล้วนี่? ก่อนข้าจะออกเดินทางก็เลื่อนตำแหน่งไปแล้วไม่ใช่หรือ” เซี่ยหนิวซานงุนงง

“เลื่อนอีก” เซี่ยเฉียวยิ้มตาหยี “พี่ชายใหญ่ตอนนี้เป็นขุนนางเสียงซิงขั้นหก สถานะของเขาที่ศาลตัดสินคดีตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว”

ใบหน้าชราของเซี่ยหนิวซานสั่นทันทีเมื่อได้ยินเช่นนั้น “ข้าออกไปข้างนอกเหน็ดเหนื่อยตั้งขนาดนั้นกว่าจะได้โยกย้าย ทำไมเจ้าได้เลื่อนตำแหน่งอีกแล้วในชั่วพริบตาเดียว แถมยังเป็นขั้นหกด้วย เจ้าถวายโอสถทิพย์ให้ฮ่องเต้หรือยังไง!”

เซี่ยผิงกั่งไม่ได้มองเขา

เป็นถึงพ่อ แต่ยังจะมาอิจฉาริษยาลูกชายตนเอง ยังมียางอายอยู่ไหมเนี่ย

“ต้องขอบคุณน้องหญิงใหญ่ ส่งคดีใหญ่ให้ข้าเปล่าๆ คดีหนึ่ง คดีนั้นมีคนตายเป็นร้อย ดังนั้นฝ่าบาทจึงได้พระราชทานรางวัลให้ข้าค่อนข้างมาก” เซี่ยผิงกั่งซื่อสัตย์ยิ่ง

เขาเองก็มีความสามารถไม่เลว ตอนที่ทำงานที่ศาลตัดสินคดีก็คลี่คลายคดีมาไม่น้อย

แต่คดีเหล่านั้นไม่ใช่คดีใหญ่ ไม่เหมือนคดีใหญ่ของตระกูลโจวที่สร้างความน่าตกใจไปทั่ว

“เมื่อครู่ท่านพ่อบอกว่าโยกย้ายตำแหน่ง ท่านเองก็ได้เลื่อนตำแหน่งแล้วหรือ” แม้ว่าเซี่ยเฉียวจะถามออกไปเช่นนั้น แต่นางก็รู้ดีอยู่แล้ว

ก่อนที่ท่านพ่อของนางจะออกเดินทาง นางเคยคำนวณดวงชะตาของเขาเอาไว้แล้ว

“ใช่แล้ว พ่อของเจ้าตอนนี้เป็นแม่ทัพชานเจียงทัพหน้าแล้วนะ ก่อนหน้านี้ตำแหน่งแม่ทัพนั่นก็มีไว้แค่ข่มคนอื่นเท่านั้นแหละ แต่ตอนนี้สิเรียกได้ว่ามีอำนาจทางการทหารอย่างแท้จริง หากต่อไปมีสงครามการสู้รบอะไรขึ้นมา ข้ายังสามารถออกควาเห็นอะไรในสำนักได้บ้าง หากมีผลงานอีกหน่อยก็อาจจะได้ฐานันดรศักดิ์ก็ได้!” เซี่ยหนิวซานมีความคาดหวังรอคอยในทางที่ดีในเวลานี้

“เป็นเรื่องดี” เซี่ยเฉียวพยักหน้าเล็กน้อย

เซี่ยผิงกั่งก็อารมณ์ดีเช่นกัน

“ท่านพ่อของเราได้โยกย้ายแบบนี้ เจ้าก็คงหาสามีได้ง่ายขึ้นบ้าง หากสุขภาพร่างกายเจ้าดีหน่อย ต่อให้เป็นพระชายารัชทายาทก็ยังสามารถเป็นได้!” เซี่ยผิงกั่งถอนใจ

ตอนที่ 530 มีอนาคตแล้ว!

ตอนนี้ท่านพ่อของเขาไม่แม้แต่ทำหน้าที่เบ็ดเตล็ดทั่วไปแล้ว แต่เรียกได้ว่าเป็นแม่ทัพชานเจียงทัพหน้า ไม่ได้หมายถึงเงินเดือนและระดับขั้นที่เพิ่มขึ้นเท่านั้น แต่นั่นยังหมายถึงท่าทีของฮ่องเต้ด้วย!

ทัพหน้าไม่ใช่ว่าใครก็จะไปอยู่ได้

ตอนนี้ท่านพ่อของเขาได้รับความไว้วางใจจากฮ่องเต้จึงได้ตำแหน่งนี้มา!

เซี่ยผิงกั่งรู้ว่าน้องสาวของตนชอบบุคลิกหน้าตาแบบรัชทายาท เขาจึงได้พูดอะไรอย่างนั้นออกมา

“ลูกสาวของพ่อเจ้าอยากเป็นพระชายารัชทายาทหรือ” เซี่ยหนิวซานกลับถามออกมาตรงๆ

“รัชทายาทหน้าตาดี ข้าก็เลยชอบดูเท่านั้น” เซี่ยเฉียวพ่นลมหายใจเล็กน้อย

คิด นางยังคิดที่จะเป็นไทเฮาด้วยนะ แค่คิดก็จะได้เป็นแล้วหรือ

เซี่ยหนิวซานคิดว่าลูกสาวของเขาหน้าตางดงามราวกับดอกไม้ ใครก็ไม่คู่ควรกับนางทั้งนั้น

เวลานี้เขาได้ยินนางชมว่ารัชทายาทหน้าตาหล่อเหลาจึงเก็บเอาไปคิดทันที “รัชทายาทไม่ใช่คนที่เราบอกว่าอยากได้ก็จะจับมาได้เลย…เอาอย่างนี้แล้วกัน ตอนนี้พ่อของเจ้าก็พอที่จะมีสิทธิ์มีเสียงอยู่บ้าง สักวันหนึ่งข้าจะแนะนำตัวเองกับฮ่องเต้ หากฝ่าบาทเห็นว่ารัชทายาทหาคู่แต่งงานไม่ได้ แล้วพยักหน้าตกลงก็ไม่แน่นะ”

“…” เซี่ยเฉียวหัวเราะหึๆ ออกมาทันที “หรือบางที ฝ่ายฮ่องเต้อาจจะรู้สึกว่า ท่านเป็นแค่โจรคนหนึ่ง แต่กลับอยากจะได้รัชทายาทมาเป็นลูกเขย เรียกได้ว่าเป็นกำเริบเสิบสาน! พอทรงกริ้วขึ้นมาก็อาจจะอยากตัดหัวท่านในทันทีเลยก็ได้”

เซี่ยหนิวซานรู้สึกลำคอเย็นวาบขึ้นมาทันที

ก็จริง

ยากที่จะคาดเดาความคิดของฮ่องเต้ได้

“หากอย่างนั้นพ่อไปสืบความเคลื่อนไหวของรัชทายาทมาให้ แล้วเจ้าค่อยหาวิธีเข้าหา?” เซี่ยหนิวซานยังคงดื้อดึง

เซี่ยเฉียวส่ายหน้า “ท่านพ่อ เรื่องนี้ไว้ค่อยพูดกันทีหลังเถอะ”

“ข้าเห็นว่าสีหน้าของเจ้าดูสุขภาพดีขึ้นไม่น้อย ลองให้หมอมาตรวจดูบ้างหรือยัง” เมื่อบอกให้เซี่ยหนิวซานเปลี่ยนเรื่องเขาก็เปลี่ยนทันที กระทั่งละเอียดอ่อนขึ้นมากด้วย

แน่นอนเซี่ยเฉียวย่อมไม่รู้ว่าเขารู้สึกร้อนตัวหวาดกลัวขึ้นมาเมื่อนึกถึงสะใภ้เผิงต่างหาก

เมื่อหวาดกลัวขึ้นมาเขาก็ต้องเอาใจใส่ลูกสาวของตนเองมากขึ้นหน่อย

เซี่ยผิงกั่งเองก็รู้สึกขึ้นมาเช่นกัน “วันนี้ดูเหมือนว่าข้ายังไม่ได้ยินเจ้าไอเลยนะ”

“อืม ช่วงนี้ข้าดีขึ้นหน่อยน่ะ” เซี่ยเฉียวเม้มปากพลางพยักหน้า

จะไม่ดีได้หรือ ก็นางเก็บวิญญาณมาตั้งมากมายขนาดนั้น ทำบุญกุศลมานับไม่ถ้วน แม้จะเหนื่อยหน่อย แต่ร่างกายและจิตใจก็ยิ่งกระปรี้กระเปร่าขึ้นด้วย

เซี่ยหนิวซานมีความสุขอย่างยิ่ง “ดูท่าครอบครัวของเราจะมีอนาคตรุ่งเรืองขึ้นมาแล้วนะนี่ ดูสิ มีเรื่องดีๆ เข้ามาไม่หยุดหย่อน! จริงสิ ข้ายังได้รางวัลพระราชทานมาด้วย บวกกับเงินที่ข้าหามาได้จากข้างนอก ตอนนี้สถานการณ์ในบ้านก็นับว่าผ่อนคลายขึ้นแล้ว!”

ตอนนี้เขาหรือจะเลี้ยงนังหนูเซี่ยเฉียวตัวเล็กๆ คนนี้ไม่ได้?

เซี่ยหนิวซานรับรางวัลเป็นพันตำลึง ทว่าที่เขาออกไปคราวนี้ก็ได้เงินมาสามสี่พันตำลึงด้วยเช่นกัน

เขาเองก็เป็นโจรคนหนึ่ง ย่อมรู้ดีว่าพวกโจรชอบซ่อนเงินไว้ตรงไหน ตอนที่ออกไปปราบโจรเขาจึงได้ค้นรังโจรจนหมดทุกซอกทุกมุม

ค่ายโจรที่ต้องใช้ทหารไปล้อมปราบนั้นเรียกได้ว่าไม่ใช่ขนาดเล็กๆ แน่นอนว่าทรัพย์สินที่อยู่ข้างในไม่ได้มีเพียงเท่านี้

ทรัพย์สินเงินทองอื่นๆ ทั้งหมดถูกส่งไปยังราชสำนักแล้ว ส่วนที่เซี่ยหนิวซานได้มานี้ อันที่จริงก็ต้องแบ่งสรรปันส่วนกับพรรคพวกที่ไปด้วยกัน เขาที่เป็นกำลังหลักอย่างน้อยๆ ก็ต้องได้มาสักพันสองพันตำลึง

ความจริงแล้วเงินพวกนี้ก็นับว่ามากแล้ว

เทียบกับรายได้ต่อปีของบางร้านค้าได้เลย

ตระกูลเซี่ยร่ำรวยขึ้นมาได้ในตอนแรกและมีทรัพย์สินมากมายขนาดนั้นได้ก็ด้วยพวกคนเถื่อน

เซี่ยเฉียวไม่ได้ขาดแคลนเงินทองในขณะนี้

ตนเองก็หาเงินได้มากมาย ที่นางคิดจะให้บิดาของนางเลี้ยงดูก็แต่เพราะอยากทำให้เขาโมโหเท่านั้น

เวลานี้เมื่อเห็นบิดาของตนเองอวดดีเช่นนี้จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ย “ท่านพ่อ ตอนนี้ท่านก็กลับมาแล้ว ข้าคิดว่าไม่นานท่านลุงใหญ่ก็คงจะได้รับจดหมายแน่ๆ หากท่านยังยึดติดความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้อง ข้าเกรงว่าเงินที่อยู่ในมือท่านคงอยู่ได้ไม่นานก็ต้องส่งให้เขาไปแล้ว”