ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 529 พระชายารัชทายาทก็ยังสามารถเป็นได้! / ตอนที่ 530 มีอนาคตแล้ว!
- Home
- All Mangas
- ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา
- ตอนที่ 529 พระชายารัชทายาทก็ยังสามารถเป็นได้! / ตอนที่ 530 มีอนาคตแล้ว!
ตอนที่ 529 พระชายารัชทายาทก็ยังสามารถเป็นได้! / ตอนที่ 530 มีอนาคตแล้ว!
ตอนที่ 529 พระชายารัชทายาทก็ยังสามารถเป็นได้!
ตอนนั้นเขาชอบสะใภ้หลินจริงๆ
สะใภ้หลินอ่อนโยน เวลาที่นางพูดเสียงเบาอย่างกับยุง ช่างน่าดึงดูดใจ
น่าเสียดายที่สะใภ้หลินอายุสั้น มิเช่นนั้นตอนนี้เขารับประกันได้เลยว่าคงพานางมาเป็นนายหญิงขุนนาง ไหนเลยจะมีเรื่องหลูซื่อผลาญทรัพย์สินเงินทองเช่นนั้นได้
“นั่นเป็นเรื่องจริง” เซี่ยผิงกั่งเอ่ยเสริมเล็กน้อย
ผู้เฒ่าหลินถอนหายใจ
ท้ายที่สุดแล้วเป็นลูกสาวของเขาเองที่บุญน้อย นางแต่งกับคนเช่นนี้ ถ้าหากว่าเขารักใคร่เอ็นดูนางจริง ต่อให้เป็นโจรก็ยังใช้ได้ แต่กลับกลายเป็นว่านางเพิ่งจะคลอดลูกก็ต้องมาตายจากไป
ชายชรายื่นมือออกไปรับถ้วยชามาแล้วดื่ม
เซี่ยหนิวซานจึงลุกขึ้นยืน
ในหัวเขายังคิดถึงสะใภ้เผิง เมื่อนึกถึงสะใภ้เผิงขึ้นมาเขาก็เหลือบมองไปที่หลินยาเซียงบ่อยขึ้น
พี่สาวภรรยาของเขาคนนี้มีลักษณะคล้ายกับสะใภ้เผิง เพียงแต่ไม่ได้หน้าตาดีเหมือนภรรยาของเขาเท่านั้น
“พวกเรามาที่นี่ในวันนี้ ประการแรกก็เพื่อต้อนรับแม่ทัพเซี่ย ประการที่สองคือต้องการมาพบเจอกันเล็กน้อย ก็ควรจะรู้จักหน้าค่าตากันไว้บ้าง ตอนนี้พวกเราก็ได้เจอกันแล้ว พวกเราก็คงจะต้องขอตัวก่อน ต่อไปถ้าหากมีเรื่องอะไร คุณชายใหญ่และคุณหนูใหญ่ก็ไปหาพวกเราได้ ก็นับว่าสะดวก” ชายชรามีความรู้สึกหลากหลายสับสนปนเปในใจ หลังจากพูดจบเขาก็ลุกขึ้นและกล่าวคำอำลา
เซี่ยเฉียวเองก็รู้ว่าชายชราต้องการเวลาที่จะอยู่เงียบๆ คนเดียวสักครู่
ดังนั้นนางจึงลุกขึ้นยืนส่งแขกอย่างเต็มอกเต็มใจ
หลังจากนั้นไม่นานทุกคนก็จากไปกันหมด เหลือแต่เซี่ยผิงไหวและเซี่ยซีที่ยังอยู่ที่นี่ในวันนี้
เซี่ยหนิวซานยังคงสับสนมึนงง เขาบ่นพึมพำ “พี่สาวภรรยาตระกูลหลินคนนี้ค่อนข้างอารมณ์ร้าย”
“ท่านพ่อ อย่าว่าท่านป้าหลินของข้านะ นางออกจะดี!” เซี่ยผิงไหวไม่พอใจขึ้นมาทันที
เซี่ยหนิวซานเบ้ปาก พูดถึงแค่คำสองคำเสียหายตรงไหน
ไม่พูดก็ไม่พูด จะยิ่งใหญ่แค่ไหนกัน นางไม่ใช่นางฟ้านี่ เขาไม่ได้อยากได้เสียหน่อย!
“ข้าเพิ่งจะกลับมา ยังไม่รู้ว่าที่บ้านเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมคนข้างนอกถึงได้แสดงความยินดีกับข้า พวกเจ้าไปทำอะไรหรือ” เซี่ยหนิวซานเอ่ยถาม
“น่าจะเป็นเรื่องที่พี่ชายใหญ่ได้เลื่อนตำแหน่งก่อนหน้านี้ พวกเขารู้ว่าท่านน่าจะยังไม่รู้เรื่อง จึงได้แสดงความยินดีด้วยก็เท่านั้น” เซี่ยเฉียวเอ่ย
“เรื่องเลื่อนตำแหน่งนี้ข้าก็รู้แล้วนี่? ก่อนข้าจะออกเดินทางก็เลื่อนตำแหน่งไปแล้วไม่ใช่หรือ” เซี่ยหนิวซานงุนงง
“เลื่อนอีก” เซี่ยเฉียวยิ้มตาหยี “พี่ชายใหญ่ตอนนี้เป็นขุนนางเสียงซิงขั้นหก สถานะของเขาที่ศาลตัดสินคดีตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว”
ใบหน้าชราของเซี่ยหนิวซานสั่นทันทีเมื่อได้ยินเช่นนั้น “ข้าออกไปข้างนอกเหน็ดเหนื่อยตั้งขนาดนั้นกว่าจะได้โยกย้าย ทำไมเจ้าได้เลื่อนตำแหน่งอีกแล้วในชั่วพริบตาเดียว แถมยังเป็นขั้นหกด้วย เจ้าถวายโอสถทิพย์ให้ฮ่องเต้หรือยังไง!”
เซี่ยผิงกั่งไม่ได้มองเขา
เป็นถึงพ่อ แต่ยังจะมาอิจฉาริษยาลูกชายตนเอง ยังมียางอายอยู่ไหมเนี่ย
“ต้องขอบคุณน้องหญิงใหญ่ ส่งคดีใหญ่ให้ข้าเปล่าๆ คดีหนึ่ง คดีนั้นมีคนตายเป็นร้อย ดังนั้นฝ่าบาทจึงได้พระราชทานรางวัลให้ข้าค่อนข้างมาก” เซี่ยผิงกั่งซื่อสัตย์ยิ่ง
เขาเองก็มีความสามารถไม่เลว ตอนที่ทำงานที่ศาลตัดสินคดีก็คลี่คลายคดีมาไม่น้อย
แต่คดีเหล่านั้นไม่ใช่คดีใหญ่ ไม่เหมือนคดีใหญ่ของตระกูลโจวที่สร้างความน่าตกใจไปทั่ว
“เมื่อครู่ท่านพ่อบอกว่าโยกย้ายตำแหน่ง ท่านเองก็ได้เลื่อนตำแหน่งแล้วหรือ” แม้ว่าเซี่ยเฉียวจะถามออกไปเช่นนั้น แต่นางก็รู้ดีอยู่แล้ว
ก่อนที่ท่านพ่อของนางจะออกเดินทาง นางเคยคำนวณดวงชะตาของเขาเอาไว้แล้ว
“ใช่แล้ว พ่อของเจ้าตอนนี้เป็นแม่ทัพชานเจียงทัพหน้าแล้วนะ ก่อนหน้านี้ตำแหน่งแม่ทัพนั่นก็มีไว้แค่ข่มคนอื่นเท่านั้นแหละ แต่ตอนนี้สิเรียกได้ว่ามีอำนาจทางการทหารอย่างแท้จริง หากต่อไปมีสงครามการสู้รบอะไรขึ้นมา ข้ายังสามารถออกควาเห็นอะไรในสำนักได้บ้าง หากมีผลงานอีกหน่อยก็อาจจะได้ฐานันดรศักดิ์ก็ได้!” เซี่ยหนิวซานมีความคาดหวังรอคอยในทางที่ดีในเวลานี้
“เป็นเรื่องดี” เซี่ยเฉียวพยักหน้าเล็กน้อย
เซี่ยผิงกั่งก็อารมณ์ดีเช่นกัน
“ท่านพ่อของเราได้โยกย้ายแบบนี้ เจ้าก็คงหาสามีได้ง่ายขึ้นบ้าง หากสุขภาพร่างกายเจ้าดีหน่อย ต่อให้เป็นพระชายารัชทายาทก็ยังสามารถเป็นได้!” เซี่ยผิงกั่งถอนใจ
ตอนที่ 530 มีอนาคตแล้ว!
ตอนนี้ท่านพ่อของเขาไม่แม้แต่ทำหน้าที่เบ็ดเตล็ดทั่วไปแล้ว แต่เรียกได้ว่าเป็นแม่ทัพชานเจียงทัพหน้า ไม่ได้หมายถึงเงินเดือนและระดับขั้นที่เพิ่มขึ้นเท่านั้น แต่นั่นยังหมายถึงท่าทีของฮ่องเต้ด้วย!
ทัพหน้าไม่ใช่ว่าใครก็จะไปอยู่ได้
ตอนนี้ท่านพ่อของเขาได้รับความไว้วางใจจากฮ่องเต้จึงได้ตำแหน่งนี้มา!
เซี่ยผิงกั่งรู้ว่าน้องสาวของตนชอบบุคลิกหน้าตาแบบรัชทายาท เขาจึงได้พูดอะไรอย่างนั้นออกมา
“ลูกสาวของพ่อเจ้าอยากเป็นพระชายารัชทายาทหรือ” เซี่ยหนิวซานกลับถามออกมาตรงๆ
“รัชทายาทหน้าตาดี ข้าก็เลยชอบดูเท่านั้น” เซี่ยเฉียวพ่นลมหายใจเล็กน้อย
คิด นางยังคิดที่จะเป็นไทเฮาด้วยนะ แค่คิดก็จะได้เป็นแล้วหรือ
เซี่ยหนิวซานคิดว่าลูกสาวของเขาหน้าตางดงามราวกับดอกไม้ ใครก็ไม่คู่ควรกับนางทั้งนั้น
เวลานี้เขาได้ยินนางชมว่ารัชทายาทหน้าตาหล่อเหลาจึงเก็บเอาไปคิดทันที “รัชทายาทไม่ใช่คนที่เราบอกว่าอยากได้ก็จะจับมาได้เลย…เอาอย่างนี้แล้วกัน ตอนนี้พ่อของเจ้าก็พอที่จะมีสิทธิ์มีเสียงอยู่บ้าง สักวันหนึ่งข้าจะแนะนำตัวเองกับฮ่องเต้ หากฝ่าบาทเห็นว่ารัชทายาทหาคู่แต่งงานไม่ได้ แล้วพยักหน้าตกลงก็ไม่แน่นะ”
“…” เซี่ยเฉียวหัวเราะหึๆ ออกมาทันที “หรือบางที ฝ่ายฮ่องเต้อาจจะรู้สึกว่า ท่านเป็นแค่โจรคนหนึ่ง แต่กลับอยากจะได้รัชทายาทมาเป็นลูกเขย เรียกได้ว่าเป็นกำเริบเสิบสาน! พอทรงกริ้วขึ้นมาก็อาจจะอยากตัดหัวท่านในทันทีเลยก็ได้”
เซี่ยหนิวซานรู้สึกลำคอเย็นวาบขึ้นมาทันที
ก็จริง
ยากที่จะคาดเดาความคิดของฮ่องเต้ได้
“หากอย่างนั้นพ่อไปสืบความเคลื่อนไหวของรัชทายาทมาให้ แล้วเจ้าค่อยหาวิธีเข้าหา?” เซี่ยหนิวซานยังคงดื้อดึง
เซี่ยเฉียวส่ายหน้า “ท่านพ่อ เรื่องนี้ไว้ค่อยพูดกันทีหลังเถอะ”
“ข้าเห็นว่าสีหน้าของเจ้าดูสุขภาพดีขึ้นไม่น้อย ลองให้หมอมาตรวจดูบ้างหรือยัง” เมื่อบอกให้เซี่ยหนิวซานเปลี่ยนเรื่องเขาก็เปลี่ยนทันที กระทั่งละเอียดอ่อนขึ้นมากด้วย
แน่นอนเซี่ยเฉียวย่อมไม่รู้ว่าเขารู้สึกร้อนตัวหวาดกลัวขึ้นมาเมื่อนึกถึงสะใภ้เผิงต่างหาก
เมื่อหวาดกลัวขึ้นมาเขาก็ต้องเอาใจใส่ลูกสาวของตนเองมากขึ้นหน่อย
เซี่ยผิงกั่งเองก็รู้สึกขึ้นมาเช่นกัน “วันนี้ดูเหมือนว่าข้ายังไม่ได้ยินเจ้าไอเลยนะ”
“อืม ช่วงนี้ข้าดีขึ้นหน่อยน่ะ” เซี่ยเฉียวเม้มปากพลางพยักหน้า
จะไม่ดีได้หรือ ก็นางเก็บวิญญาณมาตั้งมากมายขนาดนั้น ทำบุญกุศลมานับไม่ถ้วน แม้จะเหนื่อยหน่อย แต่ร่างกายและจิตใจก็ยิ่งกระปรี้กระเปร่าขึ้นด้วย
เซี่ยหนิวซานมีความสุขอย่างยิ่ง “ดูท่าครอบครัวของเราจะมีอนาคตรุ่งเรืองขึ้นมาแล้วนะนี่ ดูสิ มีเรื่องดีๆ เข้ามาไม่หยุดหย่อน! จริงสิ ข้ายังได้รางวัลพระราชทานมาด้วย บวกกับเงินที่ข้าหามาได้จากข้างนอก ตอนนี้สถานการณ์ในบ้านก็นับว่าผ่อนคลายขึ้นแล้ว!”
ตอนนี้เขาหรือจะเลี้ยงนังหนูเซี่ยเฉียวตัวเล็กๆ คนนี้ไม่ได้?
เซี่ยหนิวซานรับรางวัลเป็นพันตำลึง ทว่าที่เขาออกไปคราวนี้ก็ได้เงินมาสามสี่พันตำลึงด้วยเช่นกัน
เขาเองก็เป็นโจรคนหนึ่ง ย่อมรู้ดีว่าพวกโจรชอบซ่อนเงินไว้ตรงไหน ตอนที่ออกไปปราบโจรเขาจึงได้ค้นรังโจรจนหมดทุกซอกทุกมุม
ค่ายโจรที่ต้องใช้ทหารไปล้อมปราบนั้นเรียกได้ว่าไม่ใช่ขนาดเล็กๆ แน่นอนว่าทรัพย์สินที่อยู่ข้างในไม่ได้มีเพียงเท่านี้
ทรัพย์สินเงินทองอื่นๆ ทั้งหมดถูกส่งไปยังราชสำนักแล้ว ส่วนที่เซี่ยหนิวซานได้มานี้ อันที่จริงก็ต้องแบ่งสรรปันส่วนกับพรรคพวกที่ไปด้วยกัน เขาที่เป็นกำลังหลักอย่างน้อยๆ ก็ต้องได้มาสักพันสองพันตำลึง
ความจริงแล้วเงินพวกนี้ก็นับว่ามากแล้ว
เทียบกับรายได้ต่อปีของบางร้านค้าได้เลย
ตระกูลเซี่ยร่ำรวยขึ้นมาได้ในตอนแรกและมีทรัพย์สินมากมายขนาดนั้นได้ก็ด้วยพวกคนเถื่อน
เซี่ยเฉียวไม่ได้ขาดแคลนเงินทองในขณะนี้
ตนเองก็หาเงินได้มากมาย ที่นางคิดจะให้บิดาของนางเลี้ยงดูก็แต่เพราะอยากทำให้เขาโมโหเท่านั้น
เวลานี้เมื่อเห็นบิดาของตนเองอวดดีเช่นนี้จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ย “ท่านพ่อ ตอนนี้ท่านก็กลับมาแล้ว ข้าคิดว่าไม่นานท่านลุงใหญ่ก็คงจะได้รับจดหมายแน่ๆ หากท่านยังยึดติดความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้อง ข้าเกรงว่าเงินที่อยู่ในมือท่านคงอยู่ได้ไม่นานก็ต้องส่งให้เขาไปแล้ว”
Yuki03
จริงง ได้เงินมาก็ใช้ในครอบครัวตัวเองไปเถอะโตๆกันแล้วยังจะต้องมาเลี้ยงดูอีกหลายชีวิตอีก
suansailom
เรื่องนี้ชอบมาก อ่านไปยิ้มไป ดราม่าแบบฮาฮา มีหลายตอน รักกก ขอบคุณแอด