ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 521 เคารพผู้สูงศักดิ์ทางทิศตะวันออก / ตอนที่ 522 ยินดี

ตอนที่ 521 เคารพผู้สูงศักดิ์ทางทิศตะวันออก / ตอนที่ 522 ยินดี
ตอนที่ 521 เคารพผู้สูงศักดิ์ทางทิศตะวันออก

ราชครูหลี่ผู้เฒ่าถอนหายใจเล็กน้อย “บัณฑิตพวกนี้ เล่าเรียนมาอย่างยากลำบากเป็นสิบยี่สิบปี แต่กลับต้องมาตายระหว่างทาง ช่างไม่ยุติธรรมยิ่งนัก หากรัชทายาทสามารถคลี่คลายคดีนี้ได้ก็จะเป็นบุญกุศลไม่น้อย”

รัชทายาทพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นเขาก็หันไปมองเซี่ยเฉียว

ราวกับจะบอกนางว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ กระนั้น

แม้แต่ราชครูหลี่ผู้เฒ่าก็รู้เรื่องคดีนี้แล้วจะเป็นเรื่องโกหกไปได้อย่างไรเล่า

อีกอย่าง ราชครูหลี่ผู้เฒ่าก็เดินทางไปพร้อมกับนางด้วย จ้าวเสวียนจิ่งจะร่วมเดินทางด้วยก็ใช่ว่าจะไม่ได้

เซี่ยเฉียวไม่ได้พูดอะไรอีก

หลังจากพักได้สักครู่ของว่างน้ำชาก็มาถึง หลังจากเติมพลังกายแล้วพวกเขาก็เดินกลับไป

หลังจากที่นางจากบ้านตระกูลหลี่มาแล้ว ราชครูหลี่ผู้เฒ่ายังไม่ลืมที่จะให้คนจัดเตรียมค่าตอบแทนให้นาง ซึ่งเป็นจำนวนที่นับว่าใจกว้างมากโข

หลังจากที่จ้าวเสวียนจิ่งขี่ม้าคุ้มครองเซี่ยเฉียวกลับหอส่องชะตาฟ้าก็มืดลงมากแล้ว

“ให้ใครส่งแฟ้มคดีฆาตกรรมหิ่งห้อยมาให้ข้าหน่อย” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ยกับโจวเว่ยจง

โจวเว่ยจงยอมใจเขามานานแล้ว

รัชทายาทหางานให้ตัวเองอีกจนได้! กลัวว่าปกติแล้วตนเองจะยังลำบากไม่พอหรือไง!

…

ส่วนเซี่ยเฉียวก็พักผ่อนอยู่ที่หอส่องชะตา

หลายวันต่อมา บัณฑิตทั้งหลายก็ทยอยกันออกมาจากสนามสอบด้วยการเหนื่อยล้า

เซี่ยเฉียวนั่งอยู่ในโรงน้ำชาใกล้กับทางที่บัณฑิตพวกนั้นจะต้องผ่านไป เฝ้าดูวิญญาณจำนวนมากที่ลอยอยู่รอบๆ

นางอยู่ในห้องส่วนตัว จุดธูปเรียกจิตวิญญาณ ปากก็ท่องมนต์คาถาไม่หยุด

มีวิญญาณบางส่วนที่ถูกขังอยู่ในสนามสอบสองสามวันก็ไม่ต่างอะไรกับบัณฑิตที่ผ่านการสอบมาสามวันพวกนั้น ยามออกมาข้างนอกเหล่าวิญญาณก็มีสภาพเหม่อลอยเลอะเลือนไม่ต่างกับคนเป็น เมื่อพวกเขาได้กลิ่นหอมในเวลานี้จึงลอยมาหาเซี่ยเฉียวโดยไม่รู้ตัว

เซี่ยเฉียวฉวยโอกาสนี้เก็บวิญญาณเอาไว้ได้

นี่แค่ระลอกแรกเท่านั้น

พอถึงเวลาประกาศผลจะต้องมีบัณฑิตที่คิดสั้น และจะมีวิญญาณที่ไม่ยอมจากไปแน่ๆ

เซี่ยเฉียวยุ่งมากในช่วงเวลาหลายวันนี้

นางกลับไปบ้านตระกูลเซี่ยน้อยครั้งมาก แต่ก็ทำกำไรได้ไม่น้อย วิญญาณที่รอให้นางส่งกลับไปเกิดใหม่ตอนเทศกาลเชงเม้งที่อยู่ในหอส่องชะตาก็เพิ่มขึ้นมาก

…

เซี่ยหนิวซานกลับมาก่อนหน้าที่ผลการสอบจะออกหนึ่งวัน

พ่อบ้านรีบแจ้นไปที่หอส่องชะตาเพื่อฝากให้โม่ชูเซิงแจ้งข่าวนี้แก่เซี่ยเฉียว

เซี่ยหนิวซานกลับมาหลังจากชัยชนะอันยิ่งใหญ่ต่อพวกโจร เขาจะต้องไปรายงานตัวก่อนจึงจะกลับบ้านได้

บิดาของตนเองจากไปตั้งนานกว่าจะกลับ เซี่ยเฉียวย่อมต้องกลับไปรอต้อนรับที่บ้านแต่โดยดี

นอกจากเซี่ยเฉียวแล้ว ตระกูลหลินก็มาด้วย

พวกเขาทั้งหมดกำลังรอให้เซี่ยหนิวซานกลับเข้าบ้าน

ส่วนในเวลานี้เซี่ยหนิวซานถูกเรียกตัวเข้าไปในวัง

ฮ่องเต้มองดูแม่ทัพโจรที่หน้าตาดูไม่ได้ผู้นี้ด้วยความรู้สึกหลากหลายปนเป

“ข้าได้ยินมาว่าหลังจากที่เจ้าออกเดินทางไปแล้ว ทุกๆ ครั้งที่ไปถึงที่สูงก็จะโขกศีรษะคำนับมาทางทิศตะวันออก เพราะอะไรหรือ” ฮ่องเต้ถามๆ ทั้งๆ ที่รู้ดีอยู่แก่ใจ

ถึงอย่างไรเซี่ยหนิวซานผู้นี้ก็เป็นโจร ต่อให้เขาใช้คนคนนี้ก็ตาม แต่เขาจะวางใจได้อย่างไร ดังนั้นเขาจึงวางสายสืบของเขาเอาไว้ข้างกายเซี่ยหนิวซานด้วย ทุกการกระทำและการเคลื่อนไหวของเซี่ยหนิวซานจะถูกรายงานให้เขาทราบ

หลายปีมานี้ เซี่ยหนิวซานก็นับว่าซื่อสัตย์ทำตัวดีมาตลอด แต่เขาไม่ค่อยจะเคารพเชื้อพระวงศ์เท่าใดนัก

แต่เมื่อเซี่ยหนิวซานนำทัพคราวนี้ เขากลับโขกศีรษะคำนับมาทางทิศตะวันออก แสดงความเคารพศรัทธาอย่างยิ่ง

ทางทิศตะวันออกนี้มีอะไรอย่างนั้นหรือ

แน่นอนว่าเป็นพระราชวังอย่างไรเล่า

แม้แต่ทหารเหล่านั้นก็ยังหวั่นไหวไปกับความจงรักภักดีของเขา และเมื่อเซี่ยหนิวซานคุกเข่าโขกศีรษะ พวกเขาทั้งหมดก็ทำตามอย่างว่าง่าย

ข่าวนี้มาถึงหูของเขานานแล้ว

ขณะนี้เซี่ยหนิวซานเองก็มึนงงไปเช่นกัน แม้ว่าเขาจะไปปราบปรามพวกโจร แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร เหตุใดฮ่องเต้ยังต้องการพบเขาอีก

แถมยังถามอะไรประหลาดๆ ด้วย…

“ทูลฝ่าบาท ข้ากราบไหว้ผู้สูงส่ง ผู้สูงศักดิ์สามารถคุ้มครองให้ข้าทำงานได้อย่างราบรื่น” เซี่ยหนิวซานตอบตามความจริง

ฮ่องเต้พยักหน้า

ผู้สูงศักดิ์เป็นใคร

ยังจะต้องถามอีกหรือ ย่อมเป็นเขานั่นเอง

ตอนที่ 522 ยินดี?

จากนั้นฮ่องเต้ก็เอ่ยปากถามเรื่องทั่วไปกับเขา

เซี่ยหนิวซานมีอะไรก็พูดไปตามนั้น อะไรที่ไม่ใช่ผลงานของเขาเขาก็คร้านจะแย่งชิง เขาตอบไปอย่างซื่อสัตย์ ซึ่งไม่มีอะไรแตกต่างไปจากที่ฮ่องเต้ได้ทราบข่าวมาก่อนแล้ว

ฮ่องเต้มีความพึงพอใจในตัวแม่ทัพโจรผู้นี้มากยิ่งขึ้น

แม้ว่าภูมิหลังของเขาจะไม่ดีนัก แต่เขาเป็นคนซื่อสัตย์กล้าหาญ และไม่ชอบพูดเกินจริง

ดีกว่าขุนนางใหญ่ที่ชอบพูดจาคุยโม้ใหญ่โตในราชสำนักมากมายนัก

เมื่อฮ่องเต้พอพระทัย เซี่ยหนิวซานจึงได้รับการเลื่อนตำแหน่ง

ถ้าหากยึดตามหลักแล้ว ผลงานตอนที่เซี่ยหนิวซานนำทัพไปปราบคนเถื่อน ตอนที่สรรหาคนเขาก็ควรจะได้ตำแหน่งแม่ทัพชานเจียงไปแล้ว เพียงแต่ฮ่องเต้กังวลว่าคนคนนี้ไม่ซื่อสัตย์เพียงพอ ดังนั้นเขาจึงกดเซี่ยหนิวซานไว้

ตอนนี้เมื่อเห็นเซี่ยหนิวซานให้ความเคารพ ฮ่องเต้ก็ทรงรู้สึกมีความสุขมากขึ้น “ขุนนางเซี่ยผลงานโดดเด่น จงรักภักดี ข้าสบายใจขึ้นมาก เลื่อนตำแหน่งเจ้าเป็นแม่ทัพชานเจียง!”

เซี่ยหนิวซานสับสนเล็กน้อย

เขาได้เลื่อนตำแหน่งแล้ว?

เขา…จงรักภักดีตอนไหน

เซี่ยหนิวซานค่อนข้างสับสน แต่เขาก็ยังโขกศีรษะขอบพระทัยไปตามระเบียบ

เขารู้ดีว่าคำพูดของตนเองมักจะทำให้คนขุ่นเคืองได้ง่าย ดังนั้นเมื่ออยู่ต่อหน้าฮ่องเต้ ขอเพียงแต่พระองค์ไม่ถาม เขาก็จะไม่เริ่มพูดก่อน แม้ฮ่องเต้จะคิดว่าเขาจงรักภักดี แต่ก็รู้สึกว่าเขาไม่น่าสนใจด้วย หลังจากที่ชมเชยและให้รางวัลแล้วจึงได้ให้เขาออกไป

เซี่ยหนิวซานยังคงไม่เข้าใจอยู่บ้างจึงได้ถามขันทีที่คอยรับใช้ใกล้ชิดฝ่าบาท “ทำไมฝ่าบาทถึงเลื่อนตำแหน่งให้ข้า”

“ย่อมเป็นเพราะความจงรักภักดีของท่านแม่ทัพน่ะสิ?” กงกงอดเลื่อมใสเขาไม่ได้

เซี่ยหนิวซานคนนี้ซื่อสัตย์ แต่สิ่งที่เขาทำนั้นมันนิสัยโจรชัดๆ!

เขาออกเดินทางตั้งไกลเพื่อปราบปรามพวกโจร แต่กลับก็ไม่ลืมที่จะประจบประแจงฮ่องเต้!

ได้ยินมาว่า ตลอดทางนี้ไม่ว่าเขาไปถึงที่สูงตรงไหนก็จะต้องโขกศีรษะคำนับครั้งหนึ่ง หากรับรวมกันแล้วคงโขกไปมากกว่าร้อยครั้ง!

หากเขาเป็นฮ่องเต้ เขาเองก็คงอดที่จะเลื่อนตำแหน่งให้โจรผู้นี้ไม่ได้!

เซี่ยหนิวซานรู้สึกว่ารอยยิ้มของขันทีผู้นี้แปลกๆ อยู่บ้าง

แต่การเลื่อนตำแหน่งก็เป็นเรื่องดี

แม้ว่าก่อนหน้านี้เขาจะเป็นแม่ทัพตำแหน่งเล็กๆ แต่จริงๆ แล้วคนที่เขาจัดการปกครองก็ไม่ได้มีมาก และค่ายทหารที่เขาอยู่ก็ไม่ค่อยดีนัก มีคนแก่ อ่อนแอ ป่วยและทุพพลภาพมากมาย หากพวกเขาไปสนามรบก็จะต้องกลายเป็นคนที่คอยรับมีดดาบ แต่ทัพหน้านี้ต่างออกไป การต่อสู้เพื่อปกป้องเมืองหลวงคือหน้าที่สำคัญ

ฮ่องเต้ชรายังถือว่าใจดี แค่แป๊บเดียวก็ให้ตำแหน่งที่ดีขนาดนี้แก่เขาแล้ว

อีกอย่างขั้นของเขาก็ถือว่าสูงขึ้นด้วย ตอนนี้เขาเป็นขุนนางขั้นสามแล้ว!

ถ้าหากยังได้ฐานันดรอีกก็จะยิ่งดีกว่านี้!

เซี่ยหนิวซานดีใจมาก กงกงเหลือบมองเขาอย่างลังเลเล็กน้อยก่อนจะถามว่า “แม่ทัพเซี่ย ข้าได้ยินมาว่าท่าน…แต่งงานกับภรรยามาแล้วสามคน ขอถามหน่อยเถิดว่า…คนที่ท่านชอบที่สุดคือคนไหนกันแน่”

“…” เซี่ยหนิวซานชะงักฝีเท้าทันที เขาหันกลับไปมองกงกงผู้นี้

ขันทีผู้นี้สมองมีปัญหาอะไรหรือเปล่า

กงกงถูกเขามองเช่นนั้นก็ตื่นตระหนกเล็กน้อย เขารีบเอ่ยยิ้มๆ ทันที “ ข้าก็แค่ลองถามดู”

เซี่ยหนิวซานรู้สึกว่าวันนี้มีอะไรแปลกๆ

อย่างเช่นตอนที่เขาเข้าประตูเมืองมา คนอื่นๆ ก็มองเขาด้วยความสุภาพเกรงใจ

นอกจากนี้ ก่อนที่เขาจะเข้าเฝ้าฮ่องเต้ เขาก็ได้พบขุนนางใหญ่คนอื่นๆ คนพวกนั้นยังพูดแสดงความยินดีกับเขา!

นี่ก็แปลก มีอะไรน่ายินดีหรือ ตอนนี้ยังมีคนถามเขาอีกว่าชอบภรรยาคนไหน…

หรือว่า…

หลูซื่อฉวยโอกาสกลับมาตอนที่เขาไม่อยู่บ้าน?! หรือว่าท่านแม่ของเขาหาสะใภ้คนใหม่ให้เขาอีกแล้ว!

เมื่อคิดได้เช่นนั้นเซี่ยหนิวซานก็ร้อนใจทันที

เขาเลิกสนใจขันทีผู้นั้นแล้วยิ่งสาวเท้ายาวๆ จากไปอย่างเร็ว

เวลานี้คนในบ้านตระกูลเซี่ยทั้งหมดก็รอเขามาเป็นเวลานานมากแล้ว

ท่านตาหลินและท่านป้าหลินมีสีหน้าเคร่งขรึมที่สุด ดูไม่น่ายั่วโมโหที่สุด

“ท่านตาหลิน หากท่านต้องการจอบหรือดาบใหญ่อะไร…ก็บอกมาได้เลย แม้ว่าเขาจะเป็นท่านพ่อของข้า แต่เขากลับชิงตัวลูกสาวของท่านไป หากท่านต้องการแก้แค้น ข้าก็จะไม่ห้าม” เซี่ยเฉียวเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง