ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 519 อ่อนแอนี่ / ตอนที่ 520 คดีหิ่งห้อยฆ่าคน

ตอนที่ 519 อ่อนแอนี่ / ตอนที่ 520 คดีหิ่งห้อยฆ่าคน
ตอนที่ 519 อ่อนแอนี่

เมื่อมีรัชทายาทอยู่ข้างๆ ด้วย เซี่ยเฉียวจึงยิ่งกลัวว่าตนเองจะทำความแตก ดังนั้นต่อให้นางรู้สึกเหนื่อยแค่ไหนก็ต้องทนไว้ ไม่กล้าที่จะหยุดพัก เมื่อผ่านไปประมาณครึ่งชั่วยามสีหน้าของนางก็ดูย่ำแย่เล็กน้อย

ปกติแล้ว ต่อให้นางจะเปิดแท่นทำพิธีก็จะต้องพยายามหาโอกาสให้ตนเองได้พักบาง แม้จะอยู่ต่อหน้าพวกวิญญาณ เมื่อพักได้นางก็พัก จะไม่ยอมตรากตรำทำให้ตนเองลำบากเด็ดขาด

“ข้าเหนื่อยแล้ว” จู่ๆ รัชทายาทก็หยุดลง “ให้ใครยกของว่างน้ำชามาหน่อยเถอะ”

“ที่นี่?” ราชครูผู้เฒ่างุนงง

ที่ตรงนี้เป็นที่ที่รกร้างที่สุดในบ้าน ไม่มีทิวทัศน์อะไรให้ดูทั้งนั้น…

“ไม่ได้หรือ” รัชทายาทขมวดคิ้ว “หากอย่างนั้นก็ให้ใครหามเกี้ยวเล็กเข้ามาหน่อย”

“ย่อมได้อยู่แล้ว นับเป็นความผิดของข้าเอง พระวรกายของฝ่าบาทล้ำค่าจะให้มาลำบากเช่นนี้ได้อย่างไร…เด็กๆ รีบไปยกน้ำชาของว่างมาเร็วเข้า” ราชครูผู้เฒ่าเอ่ยทันที

ราชครูหลี่ผู้เฒ่ารับสั่งให้คนไปจัดการ จากนั้นเมื่อเขาเห็นท่าทางไม่พอใจของรัชทายาทจึงได้หันซ้ายหันขวา ก่อนจะหันไปเห็นหินใหญ่ก้อนหนึ่งข้างทาง และเอ่ยถามขึ้น “ฝ่าบาทนั่งพักที่ก้อนหินนั่นก่อนดีหรือไม่”

หลายปีมานี้เขาถูกเรียกตัวไปร่วมประชุมในท้องพระโรงเป็นครั้งคราวเท่านั้น

เขาได้ยินมาว่ารัชทายาทไม่ค่อยเป็นที่ยอมรับในราชสำนักเท่าไรนัก และตระกูลหลี่ของเขาก็ยอมรับว่ายืนฝั่งรัชทายาทมาตั้งแต่แรก เพราะถึงอย่างไรลูกชายของเขาก็เป็นน้าฝ่ายมารดาของรัชทายาท

แต่รัชทายาทก็ช่างไม่รู้จักมนุษยสัมพันธ์เอาเสียเลย เขาเย็นชากับทุกคนไปหมด แม้ว่าตระกูลหลี่จะเริ่มแสดงไมตรีกับเขาก่อน รัชทายาทก็ยังมีท่าทีเฉยๆ และปฏิบัติต่อตระกูลหลี่ไม่ต่างกับที่เขาปฏิบัติต่อตระกูลอื่น เมื่อเป็นเช่นนั้นเขาจึงไม่ได้ฝืนเอาเกียรติศักดิ์ศรีของตัวเองไปแลกอีกต่อไป

และค่อยๆ ห่างหายไปจากรัชทายาท

วันนี้รัชทายาทมาถึงบ้านเขาด้วยตัวเอง เขายังรู้สึกประหลาดใจมาก

เขานึกว่าเด็กคนนี้คิดได้แล้ว แต่นึกไม่ถึงเลยว่า…เขาก็ยังมีนิสัยเหมือนเมื่อหลายปีก่อน!

อย่างไรก็ตาม เมื่อราชครูหลี่ผู้เฒ่าเห็นเขาเป็นเช่นนั้น ในใจเขาก็กลับรู้สึกสบายใจ

ถึงอย่างไรรัชทายาทก็เป็นรากฐานของบ้านเมือง หากเขาเอาแต่หาพวกพ้องสร้างอำนาจต่อสู้กับองค์ชายสี่ เช่นนั้นแล้วราชสำนักก็คงจะวุ่นวายขึ้นมาจริงๆ

จ้าวเสวียนจิ่งเดินไปที่ก้อนหินอย่างอารมณ์ดี เขาถอดเสื้อคลุมออกแล้ววางลงบนก้อนหิน “ศิษย์พี่นั่งเถอะ”

“ข้าไม่เหนื่อย” เซี่ยเฉียวยังคงดื้อดึง

เมื่อจ้าวเสวียนจิ่งได้ยินที่นางพูด มุมปากของเขาก็ยกโค้งขึ้นเล็กน้อยทั้งยังแฝงแววเย็นชาและยิ่งผยอง เขาสบตานางด้วยดวงตาที่ซับซ้อนและละเอียดอ่อน ในขณะนั้นรู้สึกร้อนตัวขาดความมั่นใจของเซี่ยเฉียวก็ถึงขีดสุด ความกล้าที่เคยมีหายไปจนหมดสิ้น นางแอบหลบสายตาของเขา และยังคิดที่จะทนต่ออีกสักหน่อย

แต่น่าเสียดายที่ร่างกายของนางใช้ไม่ได้

มันอ่อนแอนี่

นางก้าวเท้าออกไปก่อนจะเดินไปที่ก้อนหินและนั่งลงอย่างนุ่มนวล ดวงตาทั้งคู่ไม่กล้าที่จะมองออกไปสุ่มสี่สุ่มห้า นางดูขาดความมั่นใจอย่างชัดเจน จึงได้แต่ก้มมองเท้าตนเอง “แก่แล้ว ร่างกายก็ใช้การได้ไม่ดี…”

“…” ราชครูผู้เฒ่ารู้สึกว่าปรมาจารย์กำลังด่าเขา

เขาอายุตั้งเจ็ดสิบกว่าปีแล้ว

ตอนนี้เขายังแข็งแรงดีอยู่ ใช้การไม่ได้ที่ตรงไหน

จ้าวเสวียนจิ่งยังคงยืนอยู่ที่เดิม เขาหัวเราะหึๆ ท่าทางประหลาด ช่างดูน่ากลัวยิ่งนัก

ราชครูหลี่ผู้เฒ่าก็เป็นคนที่เฝ้ามองการเติบโตของรัชทายาทมาเช่นกัน เวลานี้เมื่อเขาเห็นว่ารัชทายาทให้ความเคารพปรมาจารย์โม่ถึงขนาดนี้ก็รู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง

ใครบอกว่ารัชทายาทเย็นชากันเล่า ดูสิ เขาก็ยังค่อนข้างอ่อนโยนกับศิษย์ร่วมสำนักไม่ใช่หรือ

“ปรมาจารย์ ตลอดทางที่ผ่านมา ท่านเห็นอะไรผิดปกติบ้างหรือไม่” ราชครูผู้เฒ่าค้อมหลังพลางมองนางด้วยสายตาคาดหวัง

“คฤหาสน์ของท่านอยู่ในตำแหน่งอันเป็นมงคลสามประการ เซิงชี่คือมีคนสนับสนุน เทียนอีคือมีโชค และเหยียนเหนียนคือมีความเป็นผู้นำ ไม่มีปัญหาใหญ่โตอะไร แม้ว่าจะมีจุดที่ไม่เหมาะสมอยู่บ้างในบางครั้ง แต่ก็ไม่ได้สร้างค่ายกลพลังชั่วร้ายอะไร สิ่งที่จำเป็นต้องปรับเปลี่ยนก็มีเพียงที่เดียว คือ สระน้ำเล็กๆ สองสระในบ้าน หากไม่ทำให้เชื่อมต่อถึงกันเป็นสระเดียวไปเลย ก็ต้องขวางน้ำไว้ไม่ให้เชื่อมถึงกันได้ ตอนนี้น้ำไหลเข้าออกระหว่างสองสระ ซึ่งเรียกว่าน้ำตาต่อเนื่อง มันสวยงามก็จริง แต่กลับทำให้มีเรื่องน่าเศร้ามากมาย”

ตอนที่ 520 คดีหิ่งห้อยฆ่าคน

อย่างไรก็ตาม ตลอดหลายปีที่นางได้ทำนายดวงชะตาและตรวจดูฮวงจุ้ยให้คนอื่นก็มักจะมีข้อสรุปให้เสมอ

แขกผู้จ่ายเงินคงไม่ได้อยากที่จะได้ยินคำว่า ‘ไม่มีปัญหาอะไร’ แน่นอน

ในเมื่อพวกเขาตามหาปรมาจารย์ให้มาทำนายตรวจดูให้แล้ว ในใจย่อมมีความสงสัยอยู่ก่อนหน้าแน่นอน นางก็จะต้องตามน้ำไป

อย่างน้อยๆ ก็ต้องพูดถึงปัญหาอะไรออกไปบ้าง และช่วยพวกเขาแก้ไขปัญหา เช่นนี้แล้วพวกเขาก็จะสบายใจขึ้น ไม่เช่นนั้นก็จะรู้สึกสงสัยไม่เลิกรา รู้สึกว่าที่บ้านไม่ราบรื่น

“สระน้ำ?” ราชครูผู้เฒ่าถอนหายใจด้วยความโล่งอก “เรื่องนี้ไม่ยาก ข้าจะรีบสั่งให้พ่อบ้านไปหาคนมาจัดการปิดกั้นน้ำที่เชื่อมต่อกัน”

เพื่อความสะดวกในการทำความสะอาดจึงมีการทำช่องระบายน้ำขนาดเล็กไว้เป็นพิเศษระหว่างสองสระตั้งแต่แรก

เช่นนั้นแล้วเมื่อน้ำในด้านหนึ่งเต็มก็จะไหลไปที่อีกด้าน ตรงช่องระบายน้ำขนาดเล็กที่เชื่อมต่อกันนั้นยังมีลำไม่ไผ่วางอยู่ด้วย เวลาที่น้ำไหลลงมาจึงดูงดงามน่ามองอย่างยิ่ง

“ปัญหาในบ้านมีเพียงเท่านี้ หลังจากการสอบผ่านไปแล้ว ข้าจะหาเวลาว่างไปดูที่สุสานบรรพบุรุษอีกที” เซี่ยเฉียวเอ่ย

ราชครูหลี่ผู้เฒ่าพยักหน้าทันที

“สุสานบรรพบุรุษของครอบครัวข้าเป็นตำแหน่งฮวงจุ้ยดีที่ปรมาจารย์พเนจรท่านหนึ่งเลือกให้ หลังจากย้ายสุสานไปที่นั่น อาชีพการงานของลูกชายข้าก็ราบรื่นในช่วงหลายปีที่ผ่านมา มีภัยพิบัติน้อยครั้ง ทั้งยังไม่มีใครไปยุ่งวุ่นวายกับที่นั่นมาตั้งหลายปีแล้ว…” ราชครูหลี่ผู้เฒ่าคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจว่า จู่ๆ สุสานของบรรพบุรุษที่ไม่มีการแตะต้องเลยจะส่งผลต่อลูกหลานไปได้อย่างไร ไอลีนโนเวล

“ต้องดูก่อนถึงจะรู้” เซี่ยเฉียวเอ่ยรวบรัด

ฮวงจุ้ยนี้ก็มี ‘อายุการเก็บรักษา’ ด้วย

การวางฮวงจุ้ยไว้ที่เดียวเพื่ออวยพรให้คนรุ่นหลังมีความรุ่งโรจน์ไปถึงสิบแปดรุ่น? นั่นก็เป็นไปไม่ได้เช่นกัน!

ความเจริญรุ่งเรืองและความเสื่อมนี้เป็นปรากฏการณ์ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

“สุสานบรรพบุรุษของผู้เฒ่าหลี่อยู่ที่ใดหรือ” รัชทายาทเอ่ยปากถาม

“ไม่ไกลหรอก อยู่ที่อำเภอสวิน” ราชครูหลี่ผู้เฒ่ารีบตอบเขาทันที

“ช่างบังเอิญเหลือเกิน ที่ศาลตัดสินคดีมีคดีใหญ่อยู่ที่นั่นพอดี ข้าจะต้องไปสืบคดีที่อำเภอสวิน พอถึงตอนนั้นข้าค่อยเดินทางไปพร้อมกับศิษย์พี่ด้วย” เสื้อผ้าที่รัชทายาทสวมใส่นั้นเบาบางก็จริง แต่คำพูดของเขากลับหนักแน่นมาก

เซี่ยเฉียวเบิกตากว้าง

มีเรื่องบังเอิญอย่างนั้นที่ไหน!

โกหกชัดๆ!?

“คดีพวกนี้ท่านมอบหมายให้คนอื่นจัดการก็ได้แล้วไม่ใช่หรือ เหตุใดรัชทายาทจะต้องลงทุนไปด้วยตัวเอง” เซี่ยเฉียวเต็มไปด้วยความสงสัย

นางไม่เชื่อหรอก

“เป็นคดีหิ่งห้อยตัวหนึ่งฆ่าคนตาย คดีนี้ปิดผนึกไว้มาหลายปีแล้ว ข้าเกรงว่าคนโง่เง่าพวกนั้นจะจัดการไม่เหมาะสม”

“หากศิษย์พี่สนใจ ประเดี๋ยวข้าจะให้คนเอาคดีไปส่งให้ที่หอส่องชะตา ท่านสามารถทำความเข้าใจได้ทุกเมื่อ” จ้าวเสวียนจิ่งไม่ได้รู้สึกขาดความมั่นใจเลยแม้แต่น้อย บนกายเขายังให้ความรู้สึกถูกต้องชอบธรรมอยู่เสมอ

“หิ่งห้อยฆ่าคน?” ราชครูผู้เฒ่าได้ยินเรื่องคดีนี้ก็ยิ้มทันที “คดีนี้ก็ตั้งนานหลายปีแล้ว? ข้าเองก็เกิดที่อำเภอสวิน ก่อนหน้านี้ตอนที่ข้าได้ยินเรื่องคดีนี้ก็ยังให้ความสนใจกับมันอย่างใกล้ชิด แต่ใครจะรู้ว่าแม้จะสืบหาฆาตกรอย่างไรก็หาตัวไม่พบ”

หากจะนับไปคดีนี้น่าจะมีอายุมากกว่าสิบปีแล้ว

ว่ากันว่าที่อำเภอสวินมีวัดร้างแห่งหนึ่งในเขตชานเมือง วัดไม่ได้มีขนาดใหญ่โต แต่ก็สามารถเป็นที่พักพิงหลบฝนให้แก่บัณฑิตที่ผ่านทางไปมาได้

แต่กลับมีอยู่ปีหนึ่ง บัณฑิตผู้หนึ่งที่กำลังรีบเดินทางไปสอบ ได้ผ่านวัดนั้นเข้า เขาเห็นแสงหิ่งห้อยลอยอยู่ในวัด หิ่งห้อยล้อมชายผู้หนึ่งที่ห้อยค้างอยู่บนอากาศซึ่งแขวนคอตายอยู่บนคาน ข้างๆ เขายังมีพระพุทธรูปเก่าๆ อยู่ด้วย ดวงตาของพระพุทธรูปนั้นเปล่งประกายแสงสีเขียวเย็นชา ดูน่ากลัวมาก

มีคนพูดว่า เพราะเขาเป็นคนที่ทำชั่วมามาก จึงได้ถูกพระพุทธองค์จัดการ

คดีนี้ยังปิดไม่ลง

สามปีต่อมาก็มีอีกคนหนึ่งถูกฆ่าตาย

ด้วยเหตุนี้เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นจึงได้จัดคนไปเฝ้าใกล้ๆ พื้นที่นั้นไว้ในช่วงก่อนการสอบฤดูใบไม้ผลิเพื่อไม่ให้บัณฑิตคนไหนเข้าไปพักอาศัยที่นั่น

จึงไม่เกิดเรื่องขึ้นอีกเลย

“ทำไมหรือ ปีนี้มีคนตายที่วัดนั้นอีกหรือ” ราชครูหลี่ผู้เฒ่าอดถามขึ้นมาไม่ได้

“ใช่แล้ว” รัชทายาทพูดน้อยมากเมื่อพูดกับราชครูหลี่ผู้เฒ่า