ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 491 หน้าตาไม่เหมือนกัน / ตอนที่ 492 ถูกใจแล้ว!
ตอนที่ 491 หน้าตาไม่เหมือนกัน / ตอนที่ 492 ถูกใจแล้ว!
ตอนที่ 491 หน้าตาไม่เหมือนกัน
นอกจากนี้ เมื่อตระกูลจย่าให้ยืมเงินมาแล้วในเวลานี้ก็รู้สึกไม่สบายใจ และเริ่มที่จะเร่งเร้าหญิงชราให้จัดการเรื่องงานแต่งงานของจย่าฮ่วนและเซี่ยผิงกั่งโดยเร็ว
แต่หนังสือหมั้นหมายนี้ถูกเซี่ยหมั่งซานโยนทิ้งไปเสียตั้งนานแล้ว
“ไม่ได้ ท่านปรมาจารย์บอกแล้วว่า นังหนูนั่นไม่เหมาะกับเซี่ยผิงกั่ง หากนางแต่งกับเขาแล้วจะไม่ดีกับตระกูลจย่า และยังบอกอีกว่าฝั่งหญิงจะเก็บเงินไม่อยู่ บ้านเรา…” เซี่ยหมั่งซานครุ่นคิด “สะใภ้จย่าก็ถือว่าเป็นท่านป้าของเขา และนับเป็นฝั่งหญิงครึ่งหนึ่งด้วย? ไม่ได้หรอก”
ความสัมพันธ์ของเขากับตระกูลจย่านั้นดีมาก หากมันไม่ดีกับตระกูลจย่า แล้วจะดีกับตัวเขาได้อย่างไร
เมื่อหญิงชราได้ยินคำว่าท่านปรมาจารย์ขึ้นมาก็รู้สึกจี๊ดขึ้นมาในสมองทันที
“แต่เรื่องนี้เราคุยกันไว้ก่อนแล้วนี่ พูดกันแล้วว่าจะให้จย่าฮ่วนแต่งเข้ามา ตอนนี้คิดจะเปลี่ยนใจ ตระกูลจย่าคงไม่ยินดีแน่ ตอนนี้ก็ยังเป็นหนี้เขาอยู่อีก…” เวลานี้หญิงชรามีเรื่องให้กังวลใจมากเกินไปแล้ว
“พวกเขาอาศัยบารมีของใครกันถึงได้มาอยู่ที่เมืองหลวงได้? ตอนนี้แค่ให้ยืมเงินห้าสิบตำลึงเท่านั้น พวกเขามีสิทธิอะไรที่จะเรียกร้อง” เซี่ยหมั่งซานมีสีหน้ารังเกียจ
แค่ห้าสิบตำลึงเท่านั้น ตอนที่เขามีเงิน มีอยู่ครั้งหนึ่งที่เขาเลี้ยงแขกที่ร้านอาหาร แค่โต๊ะเดียวเขาก็จ่ายไปเท่านี้แหละ!
มีแค่ตระกูลจย่าที่ไม่เคยโลกแคบเท่านั้นจึงรู้สึกอาลัยอาวรณ์เงินเพียงเท่านี้
“เจ้าจะผ่านเคราะห์กรรมนี้ไปได้เมื่อไร” หญิงชราเอ่ยถาม
จะต้องมีเวลาสิ้นสุดสิ?
“อีกสองสามวันข้าจะไปถามปรมาจารย์อีกครั้งเพื่อดูว่าแก้ได้แล้วหรือไม่ ค่อยว่ากันเถอะ” เซี่ยหมั่งซานยังเป็นกังวล
ตอนนี้เขาไม่กล้าออกไปไหนสุ่มสี่สุ่มห้าด้วยกลัวว่าจะต้องเผชิญภัยพิบัตินั้น แล้วจะต้องสังเวยชีวิตน้อยๆ นี้ไป
หญิงชราถอนหายใจ นางเต็มไปด้วยรู้สึกจนใจและคับข้องใจ
ไม่กี่วันมานี้อาหารที่นางกินก็ไม่ค่อยดี เนื้อก็น้อย แถมรสชาติก็จืดชืด…
นางแค่หวังว่าปรมาจารย์จะทำให้มันจบได้เร็วหน่อย และเจ้ารองจะกลับมาเร็วๆ ด้วย ไม่เช่นนั้น…การที่จะได้ของคืนจากเซี่ยผิงกั่งและเซี่ยเฉียวเกรงว่าคงไม่ง่าย!
อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ ‘ปรมาจารย์’ ก็กำลังนั่งอยู่ในร้านชาธรรมดาๆ ร้านหนึ่ง
นางสวมหมวกคลุมหน้าไว้เพื่อแสดงความเป็นส่วนตัว
เสื้อที่นางสวมใส่มีสีน้ำเงินและเรียบง่ายที่สุด แม้จะดูแล้วเคร่งขรึม แต่ก็ดูผ่อนคลายกว่าตอนปีใหม่มาก
เซี่ยเฉียวนั่งอยู่บนชั้นบน ในตำแหน่งที่มองลงมาจากที่สูงได้ นางหันข้างเล็กน้อยเพื่อให้มองสำรวจสถานการณ์ข้างล่างได้ชัดเจนกว่า
ในเวลานี้เซี่ยผิงกั่งกำลังนั่งอยู่ชั้นล่างเพื่อรอคอยใครบางคน
ไม่นานนักก็มีบัณฑิตผู้หนึ่งเดินเข้ามา แล้วประสานมือโค้งคำนับเซี่ยผิงกั่งอย่างนอบน้อมก่อนจะนั่งลง
ทิศทางของเซี่ยเฉียวเห็นหน้าของอีกฝ่ายได้พอดิบพอดีอย่างชัดเจน
เพียงแต่…
“คุณหนู มีอะไรหรือเจ้าคะ” ไม่ง่ายเลยที่ชุนเอ๋อร์จะได้ติดตามเซี่ยเฉียวมาด้วย เวลานี้นางจึงตื่นเต้นมาก
โดยเฉพาะ…เมื่อนางก็รู้ว่า คุณหนูใหญ่กำลังมาดูตัว
“คนคนนี้หน้าตาไม่เหมือนในภาพวาด” เซี่ยเฉียวนำภาพเหมือนออกมากางตรงหน้า
ชุนเอ๋อร์จ้องมองภาพ จากนั้นมองไปที่ชายที่อยู่ด้านล่างด้วยท่าทางสับสน “ก็เหมือนกันนี่?”
ใบหน้าและจมูกนี้ก็เหมือนกันนี่?
ภาพเหมือนนี้ก็วาดออกมาได้ดีด้วย
เซี่ยเฉียวส่ายศีรษะ “ดูให้ดี ในภาพนี้สันจมูกของคนคนนี้ตั้งตรง สะอาดสะอ้าน แล้วเจ้ามองดูชายคนนั้นอีกที สันจมูกของเขาเตี้ยกว่าเล็กน้อยหรือไม่ จมูกก็สั้นกว่าในภาพวาดด้วย”
“…” ชุนเอ๋อร์ส่ายศีรษะอย่างงุนงง
นางมองไม่ออก
“จมูกของเขาก็ถือว่าสั้นเป็นพิเศษ แต่เมื่อมองอวัยวะทั้งห้าบนใบหน้าโดยรวม มันกลับอยู่ในตำแหน่งที่ไม่เหมาะสม หน้าตาแบบนี้จะไม่ดีต่อตัวเองมากที่สุด ดูเหมือนคนที่ไม่มีวันร่ำรวยได้ไปตลอดชีวิต แม้ว่าลักษณะกระดูกของเขาจะยอดเยี่ยม แต่ก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงจุดที่ไม่เป็นมงคลเล็กๆ นี้ได้” เซี่ยเฉียวบ่นพึมพำ
พูดง่ายๆ ก็คือ แม้ว่าจมูกของเขาจะไม่น่าเกลียด แต่กลับไม่เข้ากับโหงวเฮ้งนี้
มันเหมือนกับว่า…
ในลานบ้านที่เต็มไปด้วยกล้วยไม้ จะต้องมีสุนัขตัวหนึ่งเข้าไป ถึงแม้ฉากนั้นจะดูดีแค่ไหน แต่สุนัขตัวนี้ก็สามารถทำลายสวนดอกไม้ลงได้
ตอนที่ 492 ถูกใจแล้ว!
เมื่อเซี่ยเฉียวได้เห็นเช่นนั้น นางจึงเข้าใจแล้วว่า เหตุใดคนผู้นี้ถึงได้ยากจนมาก
“ช่างอาจจะวาดได้ไม่ละเอียดนัก” ชุนเอ๋อร์เอ่ย
ความจริงแล้ว นางก็ยังมองไม่ออกหรอกว่ามันแตกต่างกันตรงไหนกันแน่…
หรือว่าสายตาของนางจะมีปัญหาแล้ว?! ชุนเอ๋อร์รู้สึกอยากร้องไห้แต่ก็ร้องไม่ออก
“นั่นยังไม่ถูก” เซี่ยเฉียวขมวดคิ้ว ดูท่าทางลำบากใจอย่างยิ่ง “พี่ใหญ่ของข้าบอกว่า คนผู้นี้มีความสามารถมาก ข้าดูจากภาพวาดแล้วก็เห็นว่าเขามีความสามารถจริงๆ แต่คนตรงหน้านี้กลับแตกต่างออกไป แม้ว่าหน้าตาของเขาจะไม่เลว แต่โหงวเฮ้งไม่ถือว่าดี และไม่ใช้ลักษณะของคนที่มีความฉลาดเฉลียวมีความสามารถอย่างแน่นอน”
เซี่ยเฉียวรู้สึกสับสนมาก
หรือว่าพี่ชายใหญ่ของนางตรวจสอบผิดพลาด คนคนนี้ไม่มีทั้งความสามารถ และยังไม่มีเงินด้วย
แต่ทำไมถึงบังเอิญเหลือเกินที่ ใบหน้าในภาพวาดเขาไปกันได้ดีกับลักษณะที่พี่ชายใหญ่ของนางพูดถึง?
เซี่ยเฉียวไม่เข้าใจ
เมื่อคิดไม่ออก นางก็รู้สึกอึดอัด ความรู้สึกอึดอัดนั้นอัดแน่นอยู่ทั่วร่าง
เมื่อชุนเอ๋อร์เห็นเซี่ยเฉียวหน้านิ่วเช่นนั้นก็อดถอนหายใจออกมาไม่ได้ “คุณหนู ท่านอย่าได้คิดมากเลย ในเมื่อเขาหน้าตาไม่ดี พวกเราก็ไม่ต้องดูแล้ว”
เซี่ยเฉียวส่ายหน้า
มันผิดปกติ นางไม่รู้ว่าพี่ใหญ่ถูกหลอกหรือว่ามีอะไรผิดปกติกับภาพเหมือน นางรู้สึกไม่สบายใจ
เซี่ยเฉียวจ้องมองไปในทิศทางนั้นด้วยอย่างเหม่อลอย เซี่ยผิงกั่งเจียดเวลาเงยหน้าขึ้นมามองเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าเซี่ยเฉียวมองลงมายังทิศทางนี้จึงรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง
นางจะต้องชอบแน่ๆ เลย!
น่ายินดีอย่างยิ่ง ในที่สุดเรื่องนี้ก็มีทางออกแล้ว
เซี่ยผิงกั่งมีความสุขมาก เขายิ่งมองก็ยิ่งถูกชะตาคนที่อยู่ตรงหน้ามากขึ้น
หลังจากคุยกับชายผู้นี้สักพัก เซี่ยผิงกั่งก็รีบแจ้นขึ้นไปชั้นบน แล้วนั่งลงตรงหน้าเซี่ยเฉียว ก่อนจะเอ่ยถามถามอย่างร้อนใจว่า “เป็นอย่างไรบ้าง คนนี้ดูดีมากใช่หรือไม่”
“พี่ใหญ่ ที่ท่านบอกว่าเขามีความสามารถมากก่อนหน้านี้เป็นเรื่องโกหกหรือ” เซี่ยเฉียวนิ่วหน้าถาม
เซี่ยผิงกั่งตกตะลึงไปทันที “จะเป็นไปได้อย่างไรเล่า เขาเขียนบทกวีมากมาย ข้าได้ยินมาว่ามีหนังสือบทกวีของเขาในร้านหนังสือด้วย ก็พอจะมีชื่อเสียงอยู่บ้าง!”
“เป็นไปไม่ได้ เขาดูไม่มีความสามารถเลย!” เซี่ยเฉียวคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นนางก็เหลือบมองลงไป และเห็นมือของชายคนนั้นที่ถือถ้วยอยู่
จากระยะนี้ ถึงแม้นางจะมองไม่เห็นบุคลิกของคนผู้นี้ได้ชัด แต่กลับสามารถเห็นลักษณะของมือนั้นได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง
“ฝ่ามือของเขาบาง เห็นกระดูกโดยรอบชัดเจน ลักษณะเช่นนี้เรียกว่าฝ่ามือยุบ คนที่มีฝ่ามือเช่นนี้มักจะมีฐานะต่ำต้อยและความรู้น้อย” เซี่ยเฉียวเอ่ยขึ้นมาก่อน
แต่น่าเสียดายที่นางมองไม่เห็นเส้นลายมือ
“แค่สองมือนี้ เจ้าก็มองเรื่องพวกนี้ออกแล้ว?” เซี่ยผิงกั่งไม่เชื่อ
เซี่ยผิงกั่งแค่นเสียงก่อนจะเหลือบมองมือของเขา “ลักษณะนิ้วมือก็บอกลักษณะคนได้ด้วย โดยทั่วไปแล้วคนนิ้วยาวจะฉลาดหน่อย นิ้วมือหนาอายุยืน นิ้วมือกุดก็โง่เขลา ดูอ่อนแอเนื่องจากมีโรคประจำตัว ส่วนสีของนิ้วมือนั้น…คนที่มีศักดิ์ฐานะจะมีนิ้วมือสะอาดออกสีเหลืองเล็กน้อย ฝ่ามือบางหม่นหมองตรงกันข้าม คนที่มีนิ้วมือออกสีเขียวและสะอาดจะจงรักภักดี ส่วนคนที่มีนิ้วขาวจะผ่อนคลายกว่า…”
แน่นอนว่า สิ่งเหล่านี้ไม่ได้ถูกกำหนดตายตัว ส่วนมากแล้วจะต้องพิจารณาในภาพรวมด้วย
นอกจากนี้ยังมีเรื่องของลายเส้นที่แตกต่างกันซึ่งซับซ้อนขึ้นไปอีก นางอธิบายไม่หมด
“…” เซี่ยผิงกั่งมองมือของตนเอง
ก็เห็นเป็นสีแดง ไม่เห็นจะมองออกเป็นสีขาวสีดำได้ตรงไหน
“พี่ใหญ่ ท่านลองดูนิ้วมือของคนผู้นั้นอีกที แล้วลองดูของท่านเองว่ามีอะไรแตกต่างกัน” จู่ๆ เซี่ยเฉียวก็เอ่ยขึ้น
เซี่ยผิงกั่งสับสน เขากวาดตามองแล้วเอ่ยว่า “มือของเขาค่อนข้างขาวสะอาด…”
“ท่านบอกข้าว่าเขามีความสามารถ ถึงขั้นบอกว่ามีความสามารถมากเสียด้วย แต่คนเก่งส่วนใหญ่จะภูมิใจในตนเองและทะเยอทะยาน เล็บมือนี้เกี่ยวข้องกับพลังในตับบอกความกล้า คนที่มีเล็บแข็งแรงจะมีความทะเยอทะยานสูงและใจกล้า ถ้าเล็บสั้นและนิ่มแสดงว่าเป็นคนขี้ขลาด ทำอะไรไม่สำเร็จ จับจด”
เล็บของพี่ใหญ่ค่อนข้างแข็ง ดังนั้นเขาจึงมีนิสัยตรงๆ และมุ่งมั่น
YOU MAY ALSO LIKE
tom110
สอนโหงวเฮ้ง