ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 1001 น่าสงสัย / ตอนที่ 1002 วิชามาร

ตอนที่ 1001 น่าสงสัย / ตอนที่ 1002 วิชามาร

ตอนที่ 1001 น่าสงสัย

เซี่ยเฉียวได้ยินแล้วก็พลิกไปดูหน้าอื่นๆ อีกก่อนจะนิ่วหน้า “ไม่มีนักพรตตาเดียวหรือ”

“ตาเดียว? ไม่มีนะ” ฉินจื้อคิดไปคิดมาก็นึกไม่ออกมามีคนแบบนั้นด้วย “ปรมาจารย์ หากมี พวกเราก็จะต้องจำได้อย่างแน่นอน ท่านเองก็รู้ว่าพวกนักพรตส่วนมากจะหน้าตาค่อนข้างดี แม้ว่าจะอายุมากแล้ว แต่อวัยวะทั้งหน้าบนใบหน้าก็ยังดูดี พวกที่หน้าตาไม่ดีน่ากลัวพวกนั้นล้วนแต่อยู่ในวัด ไม่ออกมาทำพิธีข้างนอกหรอก”

คนบนโลกนี้สามารถแยกแยะความงามออกจากความอัปลักษณ์ได้

หากเชิญนักพรตที่หน้าตาดีดูมีเมตตามาทำพิธีให้ก็จะผู้เชิญรู้สึกสบายใจ

พวกที่มีใบหน้าที่ดุร้ายจะทำให้พวกเขาอยากอยู่ห่างๆ อยู่แล้ว

อย่างเช่นคุณชายใหญ่ตระกูลเซี่ย หากเขาออกบวชเป็นพระหรือนักพรต…หึๆ เขาจะต้องเป็นพวกสายมารอันดับหนึ่งในใต้หล้า เข้าใกล้ใครในระยะสามก้าวก็จะทำให้พวกเขาตกใจจนแข้งขาอ่อนแรง ใครเล่าจะกล้าเชิญเขาไปดูดวงทำพิธี?

“ไม่มีเหมือนกันหรือ…” เซี่ยเฉียวเงียบไปครู่หนึ่ง

“แต่ว่า…” ฉินจื้ออึกอักลังเล “มีเรื่องหนึ่งที่ข้าไม่แน่ใจว่าควรพูดหรือดีหรือไม่”

“พูดมาเถอะไม่เป็นไร” เซี่ยเฉียวรีบพยักหน้าทันที

“คือว่านักพรตหลิวหมิงผู้นี้ อันที่จริงแล้ว…มีจุดที่แปลกๆ อยู่” ฉินจื้อส่ายศีรษะ “ปรมาจารย์ไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้ข้าเองก็เคยโดนของมาก่อน ตอนที่ข้าหมดสติไปไม่รู้วันรู้คืนก็ได้แม่นางเซี่ยครึ่งเซียนช่วยทำพิธีให้ หลังจากนั้นเป็นต้นมาข้าก็รู้สึกว่าตนเองมีประสาทสัมผัสไวขึ้น”

“หลิวหมิงผู้นี้อาศัยอยู่ในบ้านที่มีทางเข้าสองทาง ภายในบ้านหลังนั้น…จะว่าอย่างไรดีล่ะ คือว่า…ฮวงจุ้ยของที่นั่นดูจะแตกต่างจากที่อื่น ในบ้านเขามีแต่ของแปลกๆ ทั้งนั้นเลย หากดูแค่จากสภาพแวดล้อมข้าก็รู้สึกว่าหลิวหมิงผู้นี้น่าจะมีความสามารถไม่เบาเลย”

“แต่ตอนที่ข้าไปหาเขาและพูดคุยอะไรกับเขานิดหน่อยกลับรู้สึกว่าคนผู้นี้ก็เป็นแค่นักพรตธรรมดาคนหนึ่ง ไม่ได้มีอะไรพิเศษ แต่ว่า…ตอนที่ข้าอยู่ในบ้านหลังนั้นกลับรู้สึกได้ถึงความอึมครึมและรู้สึกอึดอัดไปทั้งร่าง” ฉินจื้อเอ่ย

“อึดอัด?” เซี่ยเฉียวขมวดคิ้วมุ่นมากขึ้นไปอีก

“ถูกต้อง ตอนที่ข้าอยู่ที่นั่น ข้ารู้สึกตื่นตระหนกกระสับกระส่าย แผ่นหลังเย็นเยียบ ความรู้สึกเดียวกับตอนที่ข้าไปป่าวิญญาณกับรัชทายาท แต่ครั้งนี้ไม่ได้รุนแรงขนาดนั้น ข้าไม่ได้ไม่รู้สึกตัวทำร้ายตัวเอง ดังนั้นข้าจึงคิดว่าสุขภาพร่างกายข้าอาจจะไม่ดีไปเองจึงสั่นเพราะความหนาว”

“พอมานึกดูให้ดี บ้านหลังนั้นมีลมพัดแรงจริงๆ แต่ก็เป็นไปได้ว่าข้าอาจจะคิดมาไปเอง” ฉินจื้อยิ้มออกมาอย่างเขินอาย

เขาแค่รู้สึกสงสัยเล็กน้อยเท่านั้น

เพราะนอกจากเขาแล้วพี่น้องคนอื่นๆ ก็ไม่ได้รู้สึกว่าหลิวหมิงมีปัญหาอะไร

“พวกเขาต่างก็รู้สึกปกติธรรมดา มีแต่ข้าที่เป็นเช่นนั้น เป็นที่ขำขันของปรมาจารย์แล้ว ร่างกายของข้าย่ำแย่จริงๆ” ฉินจื้อคิดไปคิดมาก็รู้สึกว่าตนเองไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย

เซี่ยเฉียวได้ยินเช่นนั้นแล้วกับให้ความสำคัญกับที่เขาพูด “ไม่นะ เจ้าเคยถูกวิญญาณติดตามมาก่อน ดังนั้นสัมผัสต่อวิญญาณของเจ้าย่อมจะรุนแรงยิ่งกว่าคนอื่นๆ หากทุกคนรู้สึกหนาว นั่นอาจเป็นเพราะอากาศ แต่เพราะเจ้ารู้สึกแค่คนเดียว…กลับเป็นไปได้ว่าบ้านหลังนั้นมีอะไรผิดปกติ”

เซี่ยเฉียวรีบพลิกเปิดดูสมุดบันทึกเพื่อดูที่อยู่ทันที

“ร่างกายของฉินจื้อไม่ดี เช่นนั้นเจ้าก็ไม่ต้องไปแล้ว เผื่อบังเอิญมีปัญหาขึ้นมา ข้ากลัวว่าจะช่วยเจ้าไม่ได้ ให้คนอื่นๆ ตามข้าไปก็พอ” เซี่ยเฉียวเอ่ยทันที

“…” ฉินจื้อรู้สึกปวดใจด้วยความอิจฉา

ต้องโทษที่ตอนนั้นเขามือไม่รักดี…เห็นกระดูกเป็นสมบัติล้ำค่าจึงได้นำมันขึ้นมาจากน้ำ…

หากไม่ใช่เพราะเรื่องนั้น ตอนนี้เขาก็ไม่กลัวว่าจะต้องบุกน้ำลุยไฟอะไรทั้งนั้น!

ฉินจื้อยังโบกมือพยักหน้าให้พี่น้องของเขาด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์

เซี่ยเฉียวเอาของไปด้วยไม่น้อย ทั้งหมดล้วนเป็นสิ่งที่นางเพิ่งจะตระเตรียมเมื่อเร็วๆ นี้

เหล่าองครักษ์เอาไว้คุ้มครองคนเป็น นางจึงจำเป็นต้องพาพวกเขาไปด้วย นอกจากนี้ช่วงนี้พลังจิตของนางก็ลดน้อยถอยลง การมีผู้ชายมากมายอยู่รอบกายเช่นนี้ทำให้พลังหยางเข้มข้นและมีประโยชน์ต่อพลังของนาง

รัชทายาทช่างมีบุญจริงๆ มีพี่น้องผู้ชายทั้งกลุ่มล้อมรอบทั้งวันแบบนี้…ไม่เลวเลย

ตอนที่ 1002 วิชามาร

เซี่ยเฉียวนำของไปวางไว้บนรถม้า องครักษ์ทั้งสิบพากันขี่ม้าไปขนาบซ้ายขาวเปิดทางให้ ช่างดูมีบารมีน่าเกรงขาม

พวกเขาไปตามหาบ้านตามที่อยู่ที่บันทึกไว้ก่อนหน้านี้

มันเป็นบ้านธรรมดาทั่วไปจริงๆ รอบข้างไม่มีบ้านของขุนนางทางการเลย ล้วนแต่เป็นครอบครัวชาวบ้านทั่วไป เป็นบ้านที่มีทางเข้าสองทาง และในบ้านก็น่าจะมีคนอาศัยอยู่ รายได้ก็น่าจะดีด้วย

ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นบ้านในเมืองหลวงที่ราคาไม่ใช่ถูกๆ เจ้าหน้าที่ระดับล่างบางคนที่ไม่มีขุนนางคนคอยหนุนหลังก็ยังไม่สามารถซื้อได้

องครักษ์เคาะประตู

ไม่นานนักก็มีนักพรตน้อยมาเปิดประตู

นักพรตน้อยผู้นี้หน้าซีดเล็กน้อย ท่าทางขี้อาย “พวกท่าน…มาหาใครหรือ”

เขาตัวเล็ก และเพราะเหล่าองครักษ์กลัวว่าปรมาจารย์โม่จะได้รับอันตรายจึงพากันยืนขวางอยู่ด้านหน้า เซี่ยเฉียวจึงมองเห็นนักพรตน้อยนั่นไม่ชัด

“อาจารย์ของเจ้านักพรตหลิวหมิงอยู่บ้านหรือไม่” องครักษ์เอ่ยถามทันที

ท่าทางน้ำเสียงดุดันทำให้คนฟังรู้สึกหวาดกลัวได้เลย

นักพรตน้อยผู้นั้นได้ยินแล้วก็หดศีรษะก่อนจะตอบอย่างระมัดระวัง “อยู่ พวกท่าน…พวกท่านเข้าไปข้างในเถอะ…”

เด็กน้อยพูดจบก็เปิดทางให้

เหล่าองครักษ์เองก็ไม่ได้เกรงใจ พวกเขานำเซี่ยเฉียวเดินเข้าไปข้างในด้วยกันทันที

หลังจากที่เข้าไปแล้วเซี่ยเฉียวก็มองซ้ายมองขวา และพบว่าฮวงจุ้ยภายในบ้านเคยผ่านการปรับเปลี่ยนมาแล้วจริงๆ คนทั่วไปปรับฮวงจุ้ยมักจะทำเพื่อให้บ้านสงบสุข มั่งคั่งร่ำรวย ลูกหลานมากมาย แต่ฮวงจุ้ยของบ้านหลังนี้กลับต่างออกไป

หากจะให้พูดว่าฮวงจุ้ยที่นี่ไม่ดีก็ไม่สามารถพูดอย่างนั้นได้ ตอนนี้ก็ไม่มีอะไรที่แย่

มีอาวุธวิเศษจัดวางไว้จำนวนหนึ่งในหลายๆ ตำแหน่ง นางก็ไม่รู้ว่านักพรตผู้นั้นจงใจทำหรือไม่ ฮวงจุ้ยที่สร้างขึ้นโดยอาวุธวิเศษและของตกแต่งเหล่านี้น่าจะสามารถรวบรวมวิญญาณและทำเงินได้

สิ่งที่เรียกว่าการรวบรวมวิญญาณเพื่อสร้างรายได้นั้นไม่เหมือนกับโชคลาภทั่วไป

พูดกันตรงๆ ก็คือการดึงดูดวิญญาณและใช้อิทธิพลของวิญญาณให้ได้มาซึ่งโชคลาภ โชคลาภแบบนี้ หากไม่เป็นการกลืนกินผลบุญของวิญญาณเพื่อให้ได้โชคลาภก็เป็นการใช้ให้วิญญาณลงมือแย่งชิงเอาโชคลาภของคนอื่นมา เงินที่ได้มาล้วนแต่เป็นสิ่งที่ไม่ควรจะได้รับในชาตินี้ทั้งนั้น…

มันก็เหมือนกันปีศาจที่สูดกลืนพลังหยางของมนุษย์ ภายในบ้านหลังนี้ วิญญาณก็เหมือนปีศาจ นักพรตที่อยู่เบื้องหลังผู้นี้…ก็ถือว่าเป็นปีศาจชราที่อยู่หลังเขาปีศาจ…

เป็นวิชามารอย่างแน่แท้

เพียงแต่วิชามารพวกนี้ไม่ได้มีผลกระทบอะไรมากมาย และไม่ได้เป็นการทำร้ายชีวิต ดังนั้นนักพรตที่มีคุณธรรมก็น่าจะไม่ยุ่งวุ่นวายกับเรื่องนี้

มีนักพรตจำนวนไม่น้อยที่ใช้วิธีนี้เพื่อหาเงิน แม้พวกเขาอยากจะจัดการก็ทำไม่ไหว

ฮวงจุ้ยเช่นนี้ไม่ได้เป็นการทำร้ายคนนอก

เพียงแต่ว่าหากมีวิญญาณรวมตัวกัน พลังงานหยินในสถานที่นี้จะรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ แม้ว่าตอนนี้เจ้าจะโชคดี แต่ก็อาจโชคร้ายในอนาคตได้

นักพรตส่วนใหญ่ที่ใช้วิธีนี้ส่วนใหญ่นี้ล้วนอยู่ในช่วงเวลาที่ยากจนและไม่สามารถจะอยู่รอดได้จึงใช้วิธีนี้ก่อนเพื่อแก้ปัญหาเฉพาะหน้า

เมื่อพวกเขาเดินเข้าไปในเรือน หลิวหมิงผู้นั้นก็ปรากฏกายขึ้น

เซี่ยเฉียวมองเข้าไป

และก็พบว่าเขาเป็นอย่างที่เหล่าองครักษ์พูด นักพรตผู้นั้นไม่ได้ดูอัปลักษณ์ กระทั่งอวัยวะทั้งห้าบนใบหน้ายังมีมีลักษณ์ที่ดีด้วย

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เซี่ยเฉียวเห็นนั้นแตกต่างออกไปเล็กน้อย

กระดูกของคนผู้นี้ดีมาก และถือได้ว่าเป็นกระดูกเซียนกระดูกของนักพรต แต่เขาผอมมาก หากคนผอมเมื่อมีจุดด่างดำบนใบหน้าก็จะไม่ค่อยดี ผิวขาวแต่มีจุดด่างดำ ฉลาดมากตัณหา ผิวขาวแต่มีด่างเหลือง โง่เขลาเบาปัญญา

คนแก่ คนอ้วน มีจุดด่างพร้อยอยู่บ้างโดยทั่วไปไม่มีปัญหา

นักพรตที่อยู่ตรงหน้านี้อยู่ในวัยนี้เป็นวัยกลางคน จะมีจุดด่างดำอยู่บ้างความจริงก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร

เพียงแต่ตำแหน่งของจุดด่างดำที่ว่าไม่ค่อยดี ใต้ตาดำคล้ำเล็กน้อย พลังชีวิตพร่อง

นอกจากนี้ จอนผมของเขาสีอ่อนและวุ่นวายไร้ระเบียบ ไม่มีความคิดเป็นของตัวเอง พอมองลงไป ขณะที่เขาเดินอยู่ก็จะเห็นว่าเข่าและต้นขาของเขาผอมมาก ลักษณะเช่นนี้ก็ไม่ดีเช่นกัน…

คนผู้นี้ต้องมีชาติกำเนิดที่ไม่ดี นิสัยล่องลอยไม่มีความคิดเป็นของตัวเอง แถมยังมีลักษณะของคนที่เป็นข้ารับใช้อีกด้วย อายุขัยของเขาไม่นับว่ายืนยาวนัก ผิวพรรณก็ไม่ดี เขาน่าจะมีเคราะห์ภัย

มากกว่านี้เซี่ยเฉียวก็มองเห็นไม่ชัดแล้ว ถึงอย่างไรตอนนี้นางก็มาหาเขาถึงที่แล้ว หากมีการสื่อสารมากขึ้นก็ย่อมมีตัวแปรเกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ดังนั้นจึงเป็นเรื่องปกติที่นางจะมองเห็นได้ไม่ชัดเจน