ทะลุมิติไปเป็นช่างเสริมสวยยุค 80 - ตอนที่ 998 หยางหงเสียตั้งครรภ์
ตอนที่ 998 หยางหงเสียตั้งครรภ์
………………..
ตอนที่ 998 หยางหงเสียตั้งครรภ์
เช้าวันรุ่งขึ้น โจวลี่หรงและหยางหงเสียต่างขอลาหยุดงานเพื่อไปโรงพยาบาลด้วยกัน
เมื่อผลการตรวจออกมา หมอก็ดูผลอัลตราซาวด์แล้วประกาศด้วยน้ำเสียงมั่นใจว่าหยางหงเสียตั้งครรภ์ได้ 5 สัปดาห์ ทำให้โจวลี่หรงดีใจมากจนสวมกอดหยางหงเสีย
“ยินดีด้วยนะหงเสีย เธอกำลังจะได้เป็นแม่แล้ว” โจวลี่หรงกล่าวด้วยความปลาบปลื้ม
หล่อนมองดูผลตรวจด้วยสีหน้ายินดี “ตระกูลเฉินของเราจะมีสมาชิกใหม่เพิ่มขึ้นอีกคนแล้ว ฉันกำลังจะมีหลานเพิ่มอีกคน”
หยางหงเสียเห็นผลตรวจนี้แล้วก็รู้สึกดีใจไม่แพ้กัน หล่อนแต่งงานกับเฉินเจียซิ่งมาเกือบสามปีแล้ว ตอนนี้พวกเขามีงานที่มั่นคง ทุกอย่างดำเนินไปได้ด้วยดี เฉินเจียซิ่งเองก็ตั้งหลักได้แล้ว ถึงเวลาที่พวกเขาควรจะเป็นพ่อแม่กันเสียที
เมื่อเฉินเจียซิ่งรู้ข่าวว่าหยางหงเสียตั้งครรภ์ เขาก็ตื่นเต้นจนแทบจะกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ
เขามองดูผลการตรวจที่หยางหงเสียให้มาอย่างละเอียด แล้วหันไปถามหล่อนเพื่อยืนยันให้แน่ใจ “หงเสีย นี่แน่นอนแล้วใช่ไหม?”
หยางหงเสียเผชิญหน้ากับสายตาที่ครึ่งเชื่อครึ่งสงสัยของเขา จึงยิ้มพลางกล่าวว่า “แน่นอนค่ะ ผลออกมาแล้ว นี่เป็นการตรวจด้วยเครื่อง ผ่านมาเดือนหนึ่งแล้ว ไม่มีทางผิดพลาดแน่นอน”
วันนี้เขาอายุยี่สิบแปดปี เมื่อลูกคลอดออกมา เขาก็จะอายุยี่สิบเก้าปีแล้ว
ในที่สุดเขาก็จะได้เป็นพ่อคนก่อนอายุสามสิบปี
คุณปู่ของเขามักพูดเสมอว่า ผู้ชายจะเติบโตและบรรลุนิติภาวะอย่างแท้จริงก็ต่อเมื่อได้เป็นพ่อคนแล้วเท่านั้น
ซึ่งเขาเริ่มมีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะเป็นพ่อตั้งแต่ปีที่แล้ว แต่หยางหงเสียก็ยังคงลังเลที่จะเห็นด้วยกับการมีลูก
หล่อนมักจะพูดว่าอาชีพการงานของพวกเขายังไม่มั่นคง ไม่สามารถรับประกันสภาพแวดล้อมที่ดีสำหรับการเติบโตของเด็กได้
ความจริงแล้วในใจเขารู้ดีว่าเป็นเพราะตัวเองเปลี่ยนงานบ่อยครั้ง หยางหงเสียจึงไม่มีความมั่นใจในตัวเขา
ดังนั้นในช่วงปีที่ผ่านมา เขาจึงสงบลงและพยายามบริหารร้านถ่ายรูปให้ดี เรียนรู้ที่จะเป็นสามีที่ดีและมีความสามารถ
ในที่สุดภรรยาของเขาก็ตั้งครรภ์ ข่าวนี้ไม่ได้หมายความเพียงแค่ว่าเขากำลังจะได้เป็นพ่อเท่านั้น แต่ยังหมายถึงการยอมรับจากก้นบึ้งของหัวใจของหยางหงเสียที่มีต่อเขาด้วย ดังนั้นแล้วเขาจะไม่มีความสุขได้อย่างไร?
เฉินเจียซิ่งลูบท้องของหยางหงเสีย แล้วพูดเสียงนุ่มนวลว่า “หงเสีย ตอนนี้คุณท้องแล้ว ไม่ควรจะหยุดงานพักผ่อนหรือ?”
หยางหงเสียส่ายหน้า “ไม่จำเป็นหรอก เพิ่งตั้งท้องไม่ต้องพักหรอก ฉันระวังตัวเองอยู่แล้ว นั่งทำงานไม่เหนื่อยหรอก มันเร็วเกินไปที่จะหยุดงานตอนนี้”
“ที่รัก ตอนนี้ผมเลี้ยงดูคุณได้ และต่อไปผมก็มีความสามารถเลี้ยงลูกได้ คุณไม่จำเป็นต้องลำบากมากนะ” เฉินเจียซิ่งกล่าว
หยางหงเสียยิ้มและตอบว่า “ไม่เหนื่อยหรอก ตอนนี้ฉันมีความรับผิดชอบที่สำคัญมากบนบ่า ไม่ใช่ว่าจะพักได้ตามใจชอบ ไม่ต้องกังวลนะ พอท้องโตขึ้นฉันก็จะหยุดพักเอง”
หล่อนพูดต่อ “ต่อไปนี้คุณแค่ปิดร้านให้เร็วขึ้นในทุกบ่ายแล้วมารับฉันกลับบ้านก็พอ”
“ได้ ไม่มีปัญหา” เฉินเจียซิ่งตอบรับ
หลังจากหลินเซี่ยทราบข่าวว่าหยางหงเสียตั้งครรภ์ เธอก็ส่งผู้ช่วยมาให้หล่อนคนหนึ่ง โดยปกติแล้วงานวิ่งเต้นต่างๆ จะให้ผู้ช่วยเป็นคนทำ หล่อนเพียงแค่ต้องทำหน้าที่เป็นผู้จัดการก็พอ
บางครั้งมีลูกค้าวีไอพีร้องขอให้หล่อนทำการแต่งหน้าทำผมให้ ร่างกายของหล่อนจึงยังคงรับมือได้อย่างดีในตอนนี้
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนถึงปลายปี 1992 โรงเรียนปิดเทอมแล้ว ทุกคนจึงเริ่มมีเวลาว่างมากขึ้น
โจวลี่หรงให้หยางหงเสียกับเฉินเจียซิ่งกลับมาพักที่บ้านใหญ่ เพื่อสะดวกต่อการดูแลหยางหงเสียที่กำลังตั้งครรภ์
เฉินเจิ้นเจียงก็เอ่ยปากเชิญให้พวกเขาย้ายกลับไปอยู่ที่บ้านใหญ่ด้วยตัวเอง
เฉินเจียซิ่งจึงเก็บข้าวของอย่างมีความสุข พาหยางหงเสียกลับบ้าน
เฉินเจียซิ่งรู้สึกตื่นเต้นกับการได้รับความเอ็นดูจากพ่อ
เขารู้ดีว่าตัวเองเคยทำตัวไม่รู้จักโต ทำให้ผู้ใหญ่ต้องกังวลมาก ตอนนี้เขาจึงอยากทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้เพื่อตอบแทนบุญคุณผู้ใหญ่ และทำบางสิ่งบางอย่างให้พวกท่าน
ดังนั้น หลังจากย้ายกลับบ้าน เฉินเจียซิ่งมักจะซื้อของสดในตอนบ่าย หลังจากรับหยางหงเสียกลับบ้าน เขาจะลงมือทำอาหารให้คุณปู่คุณย่าและพ่อแม่ของเขากินด้วยตัวเอง
ในปีที่ผ่านมา เนื่องจากหยางหงเสียทำงานยุ่งมาก เฉินเจียซิ่งจึงรับผิดชอบงานบ้านมากมาย และได้เรียนรู้การทำอาหารด้วย
ในขณะนี้ เฉินเจียซิ่งสวมผ้ากันเปื้อนและถือจานอาหารที่ผัดเสร็จแล้วออกมาจากครัว เรียกคนแก่ที่กำลังดูโทรทัศน์และหยางหงเสียให้มารับประทานอาหาร
คู่สามีภรรยาชราแห่งตระกูลเฉินทั้งสองมีสีหน้าอิ่มเอมใจ ยิ้มกว้างจนปิดปากไม่ลง
ในที่สุดเด็กคนนี้ก็ดูเหมือนจะมีชีวิตที่เป็นปกติสุขแล้ว
……..
ครั้นคุณแม่เซี่ยที่ตอนนี้อายุ 70 ปีแล้วได้ยินข่าวว่าหยางหงเสียตั้งครรภ์ นางก็เริ่มรู้สึกกระวนกระวายอีกครั้ง
ลินดาอายุกว่าสามสิบปีแล้ว นางจึงกังวลว่าลูกสะใภ้รองจะกลายเป็นหญิงตั้งครรภ์สูงวัย ซึ่งอาจมีความเสี่ยงในการคลอดบุตร
หากพวกเขาไม่มีแผนที่จะมีลูกเลย นางก็ยอมรับได้ และจะเคารพในความตั้งใจของพวกเขา
ประเด็นสำคัญคือ ลินดาบอกว่าหล่อนจะรออีกสองปีแล้วค่อยมีลูก
เรื่องนี้ทำให้คุณแม่เซี่ยปวดหัวเลยทีเดียว
ในเมื่ออีกฝ่ายตั้งใจจะมีลูกอยู่แล้ว ไม่ว่าจะช้าหรือเร็วก็ต้องมี นางก็คิดว่าไม่สู้มีเร็วๆ จะดีกว่า ติดเพียงว่าไม่กล้าเร่งรัดหรือให้แรงกดดันใดๆ กับลูกสะใภ้
แม้ว่าในใจนางจะปฏิบัติต่อลินดาเหมือนลูกสาวแท้ๆ แต่สถานะของลินดาก็ยังเป็นลูกสะใภ้ ไม่แน่ว่าลินดาจะคิดกับนางว่าเป็นแม่แท้ๆ หรือไม่
ดังนั้นเมื่อต้องเผชิญหน้ากับลูกสะใภ้ นางก็ต้องพิจารณาถึงคำพูดหลายอย่างที่สามารถพูดได้อย่างไม่ต้องกังวลกับลูกสาวอย่างถี่ถ้วน ไม่กล้าพูดอะไรส่งเดช และไม่กล้าให้แรงกดดันใดๆ กับพวกเขา
แต่อายุของเซี่ยไห่และลินดาก็เป็นความจริงที่ปรากฏชัด ในช่วงสองปีนี้พวกเขาพัฒนาในด้านอาชีพอย่างรวดเร็ว บริษัทบันเทิงของลินดาได้ขยายไปถึงเมืองไห่เฉิง เซี่ยไห่ก็ได้ลงมือในหลายอุตสาหกรรม เห็นได้ชัดว่าพวกเขาทั้งคู่ทุ่มเทและเหนื่อยมาก
ตอนนี้ก็ควรจะชะลอฝีเท้าลง และให้ความสำคัญกับชีวิตมากขึ้น
ในขณะที่คุณแม่เซี่ยกำลังครุ่นคิดอย่างหนักว่าจะพูดคุยเรื่องนี้กับลินดาอย่างไรดี ในวันที่ยี่สิบเดือนสิบสองตามปฏิทินจันทรคติ เซี่ยไห่และลินดาก็กลับบ้าน พอดีกับที่เซี่ยอวี่และเย่ไป๋พาลูกมากินข้าวด้วย
เซี่ยอวี่ได้รับโทรศัพท์จากเซี่ยไห่ว่าครอบครัวจะมากินข้าวด้วยกัน หล่อนได้ยินน้ำเสียงตื่นเต้นของเซี่ยไห่ทางโทรศัพท์ ก็รู้สึกว่าเขาคงมีเรื่องน่ายินดีอะไรสักอย่าง
หรือว่าเขาได้รับโครงการใหญ่อะไรมาทำเงินอีกแล้ว?
…………………………………………………………………………………………………………………………
สารจากผู้แปล
ในที่สุดชีวิตก็มั่นคงสักทีนะเจียซิ่ง ไม่ทำให้คนรอบข้างต้องเป็นห่วงแล้ว
ครอบครัวเซี่ยไห่มีข่าวดีอะไรน้อ?
ไหหม่า(海馬)
………………..