ทะลุมิติไปเป็นช่างเสริมสวยยุค 80 - ตอนที่ 992 รสชาติลิปสติกวันนี้ไม่เลว ....................

ตอนที่ 992 รสชาติลิปสติกวันนี้ไม่เลว

………………..

ตอนที่ 992 รสชาติลิปสติกวันนี้ไม่เลว

หยางหงเสียกับชุนฟางพักผ่อนในครึ่งวันเช้า ตกบ่ายก็ไปหาหลินเซี่ย ให้เธอตรวจสอบผลการเรียนรู้ของพวกหล่อน

หลินเซี่ยพาสองสาวออกจากร้านเช่าชุดแต่งงานไปที่ร้านเสริมสวยด้วยกัน

เธอให้ชุนฟางดัดผมให้เธอเป็นอันดับแรก

แม้ว่าตัวเธอเองจะเป็นช่างทำผม แต่เธอก็ไม่เคยดัดผมมาก่อน

ครั้งนี้เป็นโอกาสดีที่จะได้ทดสอบฝีมือของชุนฟาง

ชุนฟางไม่เพียงแต่นำเทคนิคใหม่ๆ มา หล่อนยังแนะนำอุปกรณ์ใหม่ให้หลินเซี่ยด้วย สำหรับการทำผมนั้น เทคนิคนับว่าเป็นส่วนหนึ่ง แต่อุปกรณ์ก็มีส่วนสำคัญในความสำเร็จเช่นกัน

หลินเซี่ยมองดูหญิงสาวทันสมัยที่มีผมหยักศกคลื่นใหญ่ในกระจก พินิจพิเคราะห์ซ้ายขวา

พอเปลี่ยนทรงผมแล้ว ตัวเธอก็รู้สึกว่ารูปลักษณ์เปลี่ยนไปจากเดิม

หลินเยี่ยนแต่งหน้าเต็มรูปแบบให้หลินเซี่ยอีกครั้ง

“สวยไหม?”

“สวย สวยมากเลยค่ะ”

เดิมทีชุนฟางที่ทำผมให้หลินเซี่ยประเมินค่อนข้างตื่นเต้น แต่พอได้เห็นหญิงสาวสวยงามทันสมัยตรงหน้า หล่อนก็รู้สึกโล่งอก

หลินเซี่ยมีพื้นฐานที่ดีอยู่แล้ว บวกกับหล่อนและหลินเยี่ยนตั้งใจเสริมแต่ง พอได้แต่งหน้าทำผมแต่งตัวแบบนี้ ทั้งตัวเธอก็เหมือนเป็นทัศนียภาพที่สวยงาม ทำให้คนไม่อาจละสายตาไปได้

พวกเธอยังแต่งหน้าทำทรงผมให้สาวๆ อีกสองคนด้วย

สาวสองคนที่หลินเซี่ยพามาด้วยนั้นมีรูปหน้าที่แตกต่างกัน

เมื่อแต่งหน้าเสร็จ หลินเซี่ยก็พิจารณาดูและให้คำตอบยืนยัน

“ดีมาก เรียนรู้ได้ไม่เลว”

แม้ทั้งหมดนี้จะเป็นการแต่งหน้าทำผมที่เธอคุ้นเคย แต่การที่พวกหล่อนได้เรียนรู้อย่างเป็นระบบจะทำให้เชี่ยวชาญในเทคนิคมากขึ้น ต่อไปไม่ว่าจะเจอรูปทรงศีรษะหรือรูปหน้าแบบไหน ก็จะจัดการแต่งหน้าทำผมที่เหมาะสมกับแต่ละคนได้อย่างคล่องแคล่ว

หลินเซี่ยรับรองความสามารถของพวกหล่อน ต่อไปก็จัดการเรื่องงาน หยางหงเสียถูกจัดให้ไปทำงานร้านเช่าชุดแต่งงาน โดยเป็นผู้จัดการร้าน รับผิดชอบงานธุรกิจของร้านเช่าชุดแต่งงานอย่างเต็มรูปแบบ

ชุนฟางและหลินเยี่ยนไปทำงานเป็นครูสอนวิชาปฏิบัติที่โรงเรียน

หลินเซี่ยแต่งหน้าแบบใหม่ ใส่ชุดเดรสสีแดงสดร้อนแรงกลับบ้าน ซึ่งพอดีกับเฉินเจียเหอที่เพิ่งกลับมาจากที่ทำงาน

ขณะที่เธอกำลังจะขึ้นไปข้างบน ก็เห็นเขาขี่จักรยานเข้ามาในบริเวณบ้านพัก

เธอจึงหยุดเดิน ถือกระเป๋าไว้ จงใจโพสท่าด้านข้างรอเขาเข้ามาใกล้

เฉินเจียเหอเห็นเงาร่างสีแดงจากระยะสิบเมตร ทันทีที่มองก็รู้ได้ว่าเป็นภรรยาสาวของเขา

เขาปั่นจักรยานอย่างรวดเร็ว แล้วก็เบรคอย่างฉับพลันที่หน้าทางเข้าตึก

ยกขาลงจากรถ ล็อครถ ทำทุกอย่างอย่างรวดเร็วและต่อเนื่อง

จากนั้นก็เดินเข้าไปหยุดตรงหน้าเธอ โอบรอบคอเธอไว้ แล้วยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ “โอ้โห นี่ภรรยาบ้านใครกันนะ ช่างสวยสดงดงามเหลือเกิน”

หลินเซี่ยตั้งใจจะแหย่ผู้ชายเชยๆ คนนี้ อยากเห็นเขาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ แต่ไม่คิดว่าจะถูกแหย่เสียเอง

เฉินเจียเหอปล่อยมือออกอย่างรู้กาลเทศะ จากนั้นก็ใช้นิ้วเดียวเชยคางเธอขึ้น ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงที่ซ่อนไม่มิด “วันนี้คุณดูไม่เลวเลย”

“ฉันนึกว่าคุณจะรังเกียจเสียอีก”

“ทำไมต้องรังเกียจด้วยล่ะ”

หลินเซี่ยตีมือปลาหมึกของเขา “ผู้ชายหัวโบราณอย่างคุณคงรับไม่ได้หรอกที่เมียของตัวเองแต่งตัวทันสมัยผิดหูผิดตาแบบนี้”

เฉินเจียเหอยิ้มมุมปาก พูดอย่างจริงจัง “คุณไม่ได้บอกเหรอว่าการแสวงหาความงามเป็นสิทธิของทุกคน คุณมีความสุข ผมก็มีความสุข แล้วอีกอย่างมันก็ดูเจริญหูเจริญตาดีออก…”

“คุณนี่พลิกลิ้นเก่งขึ้นเหมือนกันนะ”

หลินเซี่ยถอนหายใจ “วันนี้เหนื่อยจริงๆ ขึ้นไปกันเถอะ”

เฉินเจียเหอได้ยินคำพูดของเธอแล้วไม่พูดอะไรอีก อุ้มเธอในท่าเจ้าหญิงทันที

หลินเซี่ยตกใจจนสะบัดขาดีดดิ้น “คุณทำอะไรน่ะ? คุณบ้าไปแล้วเหรอ?”

แต่เฉินเจียเหอไม่มีทีท่าจะปล่อยเธอลงเลย เดินขึ้นบันไดอย่างมั่นคง

เหล่าหวังที่อาศัยอยู่ชั้นบนของพวกเขาเดินลงบันไดมาเจอภาพนี้เข้า เขาแกล้งทำท่าอายแล้วเอามือปิดตา

เฉินเจียเหอไม่สนใจปฏิกิริยาเกินจริงของเหล่าหวัง อุ้มภรรยาเดินขึ้นบันไดอย่างแข็งแรง แม้กระทั่งตอนถึงหน้าประตูเพื่อเปิดประตูเข้าบ้านก็ยังไม่ยอมปล่อยเธอลง

หลินเซี่ยอยู่ในอ้อมกอดของเขาแบบนั้น พยายามเปิดประตูอย่างยากลำบาก

“ทำไมคุณถึงเปลี่ยนไปแบบนี้ล่ะ?” เธอถามหลังจากเข้ามาในบ้านและถูกปล่อยตัวลง เม้มริมฝีปากแดงจ้องเขาอย่างโกรธๆ “ทีนี้ฉันคงไม่กล้าเจอเพื่อนบ้านแล้ว”

“จะกลัวอะไรล่ะ? ผมกอดคุณมันไม่ผิดกฎหมายนะ”

เขามองริมฝีปากสีแดงอันเย้ายวนของภรรยา แล้วโน้มเข้าไปจูบเบาๆ

หลังจากจูบเสร็จ เขาก็ทำหน้าเคลิบเคลิ้ม “หอมจริงๆ”

“คุณไม่ได้บอกหรอกเหรอว่าไม่ชอบกินลิปสติก?”

“ผมชินแล้วล่ะ” เขาดูเหมือนยังไม่อิ่มใจ จ้องมองริมฝีปากแดงของเธอด้วยสายตาวาววับราวกับสัตว์ป่า “วันนี้ลิปสติกนี้รสชาติดีนะ”

“ต่อไปก็ทาอันนี้แหละ ใช้เงินเดือนผมซื้อ ซื้อมาหลายๆ แท่งเลย”

หลินเซี่ยหัวเราะคิกคัก “งั้นฉันไม่เกรงใจแล้วนะ”

“มา จูบอีกทีสิ”

เฉินเจียเหอที่เผชิญกับภรรยาสาวสวยทรงเสน่ห์ตรงหน้า ถึงกับสูญสิ้นความเป็นตัวเอง…

ตอนนี้ฟ้ายังไม่มืด แต่ดวงตาของหลินเซี่ยกลับฉายแววมืดมนจากทัณฑ์ทรมานของเขา เธอนอนทอดร่างที่ปวดระบมอยู่บนเตียง จนกระทั่งเฉินเจียเหอทำอาหารเสร็จแล้วเรียกเธอไปกิน เธอถึงลุกขึ้นมาสวมเสื้อผ้าลำลองแล้วเดินกะโผลกกะเผลกออกไปกินข้าว

เธอไม่น่าแต่งตัวสวยเลย น่าจะปล่อยเนื้อปล่อยตัวเป็นยัยเพิ้งต่อหน้าชายคนนี้เสียมากกว่า

ขณะนี้ชายที่ได้รับหยินมาปรับสมดุลหยางแล้วก็มีสีหน้าสดใสพลังงานเต็มเปี่ยม คีบอาหารใส่ชามของหลินเซี่ยอย่างกระตือรือร้นและถามไถ่เรื่องงานของเธออย่างเป็นห่วง

ท่าทางของเขาดูจริงจังมาก

หลินเซี่ยเองก็ลืมการกระทำรุ่มร่ามตอนอยู่บนเตียงของเขาไปแล้ว เล่าให้เขาฟังอย่างจริงจังถึงการจัดสรรงานให้หยางหงเสียและคนอื่นๆ

“มันขัดกับธุรกิจของคุณหรือเปล่า?” เฉินเจียเหอชะงักมือที่กำลังคีบอาหารในจาน ก่อนถามอย่างจริงจัง “หรือว่าเขาคิดจะแข่งขันกิจการกับคุณ?”

หลินเซี่ยตอบ “ไม่หรอกค่ะ ร้านของเขาตั้งอยู่ที่ถนนชิงเหนียน เป็นร้านถ่ายรูปเล็กๆ ต่างจากร้านถ่ายรูปพรีเวดดิ้งของฉันมาก”

เมื่อหลินเซี่ยพูดเช่นนั้น เฉินเจียเหอจึงคีบอาหารต่อไปพลางกล่าวว่า “งั้นก็ไม่ต้องสนใจเขาแล้ว ปล่อยให้เขาวุ่นวายไปเถอะ”

เฉินเจียเหอไม่อยากพูดถึงเรื่องงานของเฉินเจียซิ่งอีก

มันน่าปวดหัวเกินไป

“ปีหน้าเจียวั่งตั้งใจจะไปเรียนต่อต่างประเทศ คุณลองไปคุยกับอวี่เฟยดูหน่อยนะว่าหล่อนคิดยังไง อยากไปกับเจียวั่งด้วยไหม?”

“ไปเรียนต่างประเทศเหรอ?” หลินเซี่ยได้ยินข่าวนี้แล้วรู้สึกประหลาดใจมาก “เขาตัดสินใจกะทันหันเหรอ? ก่อนหน้านี้ไม่เคยได้ยินเขาพูดถึงเลยนะ”

เฉินเจียเหออธิบายว่า “เขาไปแข่งขันออกแบบสถาปัตยกรรมที่ต่างประเทศไม่ใช่เหรอ? ทางสถาบันสถาปัตยกรรมของประเทศ M เป็นคนเชิญ คุณไม่ได้กลับบ้านมาสักพัก เขาเลยยังไม่ได้เล่าให้ฟัง ตอนนี้อาจจะยังไม่แน่ใจ เพราะยังไม่รู้ว่าอวี่เฟยจะว่ายังไง เขาก็ลังเลอยู่”

“แล้วเจียวั่งบอกอวี่เฟยหรือยัง? หล่อนว่ายังไงบ้าง?” หลินเซี่ยถามอย่างสงสัย

“บอกว่าจะลองคิดดู” เฉินเจียเหอตอบ “วันนี้พ่อโทรมาหาผม อยากให้คุณช่วยพูดกับอวี่เฟยหน่อย ถ้าหล่อนยินดี พ่อจะหาสถาบันเต้นรำในประเทศ M ให้หล่อนไปเรียนด้วย ค่าเล่าเรียนทางบ้านเราจะออกให้”

“ได้ เดี๋ยวฉันจะลองถามดู”

………………………………………………………………………………………………………………………….

สารจากผู้แปล

พี่เหอเบาๆ หน่อย เซี่ยเซี่ยช้ำหมดแล้ว เห็นเมียดูแปลกตาหน่อยพี่กระหน่ำไม่ยั้งเลย

มีเรื่องใหญ่ให้คิดอีกแล้ว ทางอวี่เฟยจะว่ายังไงนะ

ไหหม่า(海馬)

………………..