ทะลุมิติไปเป็นช่างเสริมสวยยุค 80 - ตอนที่ 1008 ครอบครัวหลิวถูกจับกุม
ตอนที่ 1008 ครอบครัวหลิวถูกจับกุม
………………..
ตอนที่ 1008 ครอบครัวหลิวถูกจับกุม
แม่ของหลิวจื้อหมิงรู้ตัวว่าปล่อยไก่ไปตัวโตเสียแล้ว จึงรีบแก้ตัว “ฉัน…ฉันหมายความว่าพวกเราแค่ส่งเด็กไปเท่านั้น”
หวังกุ้ยเฟินไม่ให้โอกาสอีกฝ่ายหาข้ออ้างเลย หล่อนตะโกนด้วยความโกรธต่อหน้าทุกคน “พวกคุณดูสิ ยายแก่นี่ยอมรับเองแล้ว คุณสหายตำรวจคะ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับฉันนะ พวกเขาทั้งครอบครัวทำเรื่องนี้กันเอง ครอบครัวนี้ใจร้ายมาก ขนาดหลานสาวแท้ๆ ยังขายได้ ตอนนี้ก็หมายตาลูกสาวฉันอีก พวกเขาแค่อยากได้ลูกชาย ครอบครัวนี้ทั้งเลวทั้งคร่ำครึเลย”
แม่ของหลิวจื้อหมิงก็ตะโกนเสียงดังไม่แพ้กัน “เธออย่าพูดเหลวไหล พวกเราไม่เคยคิดจะขายลูกสาวเธอ ถิงถิงเป็นหลานสาวแท้ๆ ของฉัน ฉันเห็นหล่อนโตมากับตา พวกเราจะขายหล่อนได้ยังไง? จื้อหมิงของฉันก็ไม่ได้คิดจะแต่งงานใหม่ เธอเป็นแม่เสือท่าทางเข้มงวดขนาดนี้ ใครจะกล้าขายลูกสาวเธอ?”
“ก็เพราะฉันเป็นแม่เสือนี่แหละ พวกแกถึงไม่กล้าทำอะไรฉัน ไม่งั้นก็คงยุให้หลิวจื้อหมิงหย่ากับฉันไปนานแล้ว อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะว่าตอนแรกที่เขาแต่งงานกับฉันเพื่ออะไร ฉันรู้แจ้งแทงตลอด ฉันไม่สนหรอก ฉันบอกพวกแกเลยนะ ตกอยู่ในมือฉันแล้ว ชาตินี้อย่าหวังจะขอหย่าจากฉันก่อน นอกจากว่าฉันไม่ต้องการเขาแล้วเท่านั้น”
หวังกุ้ยเฟินมองแม่ลูกหลิวจื้อหมิงด้วยสายตาเย็นชา พูดเสียงเย็น “และตอนนี้ ฉันก็ไม่ต้องการไอ้คนเลวนี่แล้ว”
เพื่อนบ้านในหมู่บ้านต่างพากันชี้นิ้วและวิพากษ์วิจารณ์อยู่ข้างๆ เมื่อได้ยินว่าหวังกุ้ยเฟินต้องการหย่า ทุกคนก็อดนึกถึงภาพในอดีตตอนที่หลิวจื้อหมิงอยู่กับหวังกุ้ยเฟินไม่ได้
จริงๆ แล้ว หล่อนก็หวังร่างกายอันหนุ่มแน่นของหลิวจื้อหมิงเหมือนกัน
ตำรวจทั้งสองนายก็ไม่ได้พูดอะไร เพียงฟังครอบครัวหลิวเปิดเผยเรื่องราวและการวิพากษ์วิจารณ์ของเพื่อนบ้านในละแวกนั้น
หลังจากผ่านไปสักพัก เมื่อพวกเขาได้ยินมากพอแล้ว จึงเดินเข้าไปหาแม่ลูกตระกูลหลิว บอกให้พวกเขาไปสถานีตำรวจเพื่อช่วยสอบสวน
“คุณตำรวจครับ อย่าไปฟังหล่อนพูดเหลวไหลนะครับ พวกเราถูกใส่ร้ายจริงๆ เด็กคนนี้เป็นลูกแท้ๆ ของครอบครัวเรา พวกเราจะขายหล่อนได้ยังไงกัน มันเป็นความเข้าใจผิดทั้งนั้น”
หลิวจื้อหมิงมองไปทางเสิ่นเสี่ยวอวี้ พยายามสร้างความสนิทสนม “ลูกสาว มาหาพ่อเร็ว พวกเรามีความเข้าใจผิดกัน พ่อจะอธิบายให้ฟัง”
แต่เสิ่นเสี่ยวอวี้กลับหดตัวด้วยความหวาดกลัวไปอยู่ข้างหลังตำรวจ “คุณลุงตำรวจคะ ช่วยหนูด้วย หนูไม่อยากโดนพวกเขาขายอีกแล้ว ลุงคนนั้นบอกว่าคนที่ขายหนูคือพ่อกับย่าของหนู หนูไม่สามารถกลับไปกับพวกเขาได้”
“ก่อนหน้านี้ยายของหนูก็เคยแจ้งความไว้แล้ว คุณลุงตำรวจหลายท่านบอกว่ากำลังสืบสวนเรื่องนี้อยู่ ขอรบกวนคุณลุงตำรวจสองท่านนี้ช่วยติดต่อกับคุณลุงตำรวจที่สถานีตำรวจแถวบ้านยายของหนูหน่อยได้ไหมคะ พวกเขารู้เรื่องของหนู พวกเขาเป็นคนพาหนูไปส่งที่บ้านยาย”
เสิ่นเสี่ยวอวี้ยังขอความช่วยเหลือจากเจียงกั๋วเซิ่ง ให้เขาช่วยเสริมบอกคุณลุงตำรวจชื่อสถานีตำรวจแถวบ้านยายของหล่อนด้วย
หล่อนไม่สามารถพูดได้ด้วยตัวเอง ตอนนี้หล่อนอายุเพียงห้าขวบ ไม่สามารถ “รู้ความ” ได้มากเกินไป
จากพฤติกรรมของหล่อนเมื่อสักครู่ มันก็เกินขอบเขตความเข้าใจของเด็กอายุห้าขวบไปแล้ว
ความจริงแล้วทุกคนก็รู้สึกแบบนี้ เสิ่นเสี่ยวอวี้ดูไม่เหมือนเด็กอายุห้าขวบเลย
เด็กอายุห้าขวบคนอื่นๆ ยังคงอ้อนอยู่ในอ้อมกอดของพ่อแม่
แต่รูปลักษณ์ของหล่อนทำให้คนมองแล้วรู้สึกสงสารจริงๆ ตอนนี้หล่อนกำลังซ่อนตัวอยู่หลังตำรวจอย่างขลาดกลัว ร่างที่ผอมบางนั้นทำให้คนรู้สึกปวดใจ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องราวของหล่อน ไม่เพียงแต่ตำรวจเท่านั้น แม้แต่คนในหมู่บ้านก็ต่างรู้สึกเห็นอกเห็นใจหล่อน
ทุกคนต่างรู้ถึงภูมิหลังของหล่อน รู้ว่าหล่อนเกิดมาในสถานการณ์แบบไหน
การให้เด็กคนหนึ่งต้องแบกรับผลจากความผิดที่ผู้ใหญ่ก่อไว้ เป็นสิ่งที่ไม่ควรทำอย่างยิ่ง
ไม่ว่าหลิวจื้อหมิงและถังอู่ชิงจะปฏิเสธอย่างไร ในที่สุดพวกเขาก็ต้องถูกเชิญไปดื่มชา*ที่สถานีตำรวจ
(*เป็นแสลงจีน แปลว่า โดนเชิญไปสอบปากคำ)
เสิ่นเสี่ยวอวี้ก็ต้องถูกพาตัวไปด้วย ซึ่งก่อนจะออกเดินทาง เสิ่นเสี่ยวอวี้ก็โผเข้ากอดขาของเจียงกั๋วเซิ่งอีกครั้ง แหงนหน้าขึ้นมองด้วยน้ำเสียงอ้อนวอนว่า “คุณปู่ใจดีคนนี้คะ คุณจะไปกับหนูด้วยได้ไหมคะ? หนูกลัว”
เห็นเขาไม่พูดอะไร เสิ่นเสี่ยวอวี้ก็กอดขาเขาไว้แน่นและขอร้องต่อ “หนูรู้สึกว่าคุณเป็นคนดี หนูไม่อยากถูกลักพาตัวเป็นครั้งที่สองอีกแล้ว ขอร้องละค่ะคุณปู่ ไปกับหนูหน่อยนะคะ? หนูจะบอกให้ยายของหนูขอบคุณคุณเองค่ะ”
หวังซิ่วฟางหันไปพูดกับเจียงกั๋วเซิ่ง “เด็กน้อยเป็นผู้บริสุทธิ์นะ หล่อนพูดขนาดนี้แล้ว คุณก็ไปกับพวกเขาสักหน่อยเถอะ ดูสิ แค่คุณยืนอยู่ตรงนี้ในฐานะผู้จัดการโรงงานก็ดูน่าเกรงขามแล้ว แม้แต่เด็กเล็กๆ ยังมองออกว่าคุณเป็นคนดีมีศีลธรรมเลย”
เจียงกั๋วเซิ่งจึงจำใจต้องตกลงไปสถานีตำรวจด้วยกัน ซึ่งเสิ่นเสี่ยวอวี้ก็เดินติดตาม เจียงกั๋วเซิ่งไปตลอดทาง จับชายเสื้อของเขาไว้แน่นไม่ยอมห่างไปไหนแม้แต่วินาทีเดียว
ในบรรดาคนทั้งหมดนี้ หล่อนเชื่อใจเพียงเจียงกั๋วเซิ่งคนเดียวเท่านั้น
ในชาติก่อน หล่อนจำได้ว่าเสิ่นเถี่ยจวินคุณปู่ของหล่อนเป็นคนไม่ดี และยังเคยทำร้ายคุณปู่ที่ชื่อเจียงกั๋วเซิ่งคนนี้ด้วย
แม้ว่าลุงตำรวจเหล่านี้น่าจะเป็นคนดี แต่หล่อนไม่รู้จักพวกเขา จึงยังรู้สึกไม่ปลอดภัยในใจ
หลังจากมาถึงสถานีตำรวจ เจ้าหน้าที่ตำรวจได้ติดต่อกับเพื่อนร่วมงานที่รับผิดชอบคดีของเสิ่นเสี่ยวอวี้ก่อนหน้านี้ตามเบาะแสที่เสิ่นเสี่ยวอวี้ให้ไว้ และได้ประสานงานกับทางนั้นเกี่ยวกับสถานการณ์
ได้ยินว่าเพื่อนร่วมงานของพวกเขากำลังสืบหาเบาะแสของหลิวลี่ลี่และหวังเป่าจวิน สาเหตุที่ไม่ได้ใช้มาตรการบังคับกับหลิวจื้อหมิงและแม่ของเขาก็เป็นเพราะหลักฐานในปัจจุบันไม่เพียงพอ จึงต้องรอจนกว่าจะพบหวังเป่าจวินที่อุ้มเสิ่นเสี่ยวอวี้ไปในตอนนั้น จึงจะสามารถเรียกตัวพวกเขามาสอบสวนเพื่อสืบหาข้อมูลที่ละเอียดมากขึ้นได้
วันนี้หวังกุ้ยเฟินในฐานะภรรยาของหลิวจื้อหมิงได้เป็นพยานด้วยตัวเองว่าเหตุการณ์การลักพาตัวเสิ่นเสี่ยวอวี้ในอดีตนั้นเกี่ยวข้องกับแม่ลูกหลิวจื้อหมิง ซึ่งถือเป็นความคืบหน้าครั้งสำคัญสำหรับคดีนี้
เมื่อเจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบคดีนี้มาถึง พวกเขาก็เริ่มสอบสวนหลิวจื้อหมและแม่ของเขาอีกครั้ง หวังกุ้ยเฟินก็ได้ให้ปากคำไว้เช่นกัน หล่อนให้ข้อมูลเบาะแสมากมายเกี่ยวกับเหตุการณ์ในอดีต และยืนยันว่าคดีในตอนนั้นไม่เกี่ยวข้องกับหล่อน แต่เป็นการกระทำของหลิวจื้อหมิง แม่ของเขา และคู่สามีภรรยาหลิวลี่ลี่
ในตอนแรก แม่ของหลิวจื้อหมิงพูดจาวกวนไปมา ไม่ยอมรับว่ามีเรื่องนี้เกิดขึ้น แต่ในที่สุดเมื่อทนไม่ไหว หล่อนก็เริ่มกล่าวหาคนอื่นบ้าง โดยบอกว่าพวกเขามีเหตุผลจำเป็น เรื่องนี้เป็นเพราะหวังกุ้ยเฟินกดดันครอบครัวของพวกเขา พวกเขาจึงจำใจต้องทำ
หล่อนบอกว่าตอนนั้นหวังกุ้ยเฟินใช้ลูกในท้องข่มขู่พวกเขา หากไม่ส่งเสิ่นเสี่ยวอวี้ ไป หล่อนจะไม่แต่งงานกับหลิวจื้อหมิง และจะทำแท้งลูกในท้อง พวกเขาจึงจำเป็นต้องตัดสินใจแบบนี้
แต่ในขณะเดียวกัน หล่อนก็ไม่ยอมรับว่าเด็กถูกขาย บอกแค่ว่าหวังเป่าจวินลูกเขยของหล่อนเป็นคนพาเด็กไป โดยอ้างว่าส่งไปให้ญาติต่างถิ่นเลี้ยงดู
แต่ในคำให้การของหวังกุ้ยเฟินนั้นระบุว่า หลังจากหวังเป่าจวินขายเด็กไปแล้ว แม่ของหลิวจื้อหมิงก็ได้รับเงินครึ่งหนึ่งจากหวังเป่าจวิน ตอนนั้นที่หล่อนคลอดลูก ครอบครัวหลิวไม่มีเงิน และต้องพึ่งเงินก้อนนี้
ครอบครัวของพวกเขาใช้เงินที่ได้จากการขายเด็กนั้นไปหมดแล้ว แล้วยังจะมาอ้างว่าไม่รู้เรื่องอะไรอีก?
ด้วยคำให้การของหวังกุ้ยเฟิน หลิวจื้อหมิงและแม่ของเขาก็ไม่มีทางหนีพ้นข้อหาเป็นผู้ร่วมกระทำความผิดในการค้ามนุษย์ได้ จึงถูกควบคุมตัวทันที
ส่วนคู่สามีภรรยาหลิวลี่ลี่ก็ถูกจับกุมหลังจากนั้นหนึ่งสัปดาห์ ตำรวจได้ลงพื้นที่สอบสวนในหมู่บ้านเล็กๆ ที่เสิ่นเสี่ยวอวี้เคยอาศัยอยู่หลายครั้ง ในช่วงเวลาสั้นๆ ก็สามารถจับกุมกลุ่มผู้ค้ามนุษย์ที่เกี่ยวข้องกับการค้าสตรีและเด็กได้ทั้งหมด
คดีการลักพาตัวเสิ่นเสี่ยวอวี้นั้นมีหลักฐานชัดเจน ข้อเท็จจริงปรากฏชัด ผู้ต้องสงสัยทั้งหมดถูกควบคุมตัวและรอการพิจารณาคดีต่อไป
…………………………………………………………………………………………………………………………
สารจากผู้แปล
โดนจับยกครอบครัวเลยทีนี้ หมดสิ้นอนาคตไม่ต้องทำงานทำการอะไรแล้ว
ไหหม่า(海馬)