ทะลุมิติยุค 70 ครานี้ข้าขอใช้ชีวิตอย่างสุขสำราญ - บทที่ 96 วางแผนสร้างบ้าน

บทที่ 96 วางแผนสร้างบ้าน

ลู่เซี่ยไม่สามารถปฏิเสธได้ จึงได้แต่กัดฟันเดินเข้าไป

“พอดีเลยที่เธอมา ช่วยป้าคิดหน่อยสิ ลูกชายคนโตของป้าเพิ่งไปดูตัวกันมาเมื่อวานนี้ วันนี้ฝ่ายหญิงจะมาดูบ้าน ถ้าถูกใจก็จะให้แต่งงานกันก่อนปีใหม่นี่แหละ!”

เมื่อได้ฟังดังนั้น ลู่เซี่ยก็ยิ้มแล้วอวยพรทันที “จริงเหรอคะ? ยินดีด้วยนะคะ ป้าจะมีลูกสะใภ้แล้ว อีกไม่นานก็คงได้อุ้มหลานชายแล้วสิคะเนี่ย”

ป้าชุ่ยอวิ๋นได้ฟังดังนั้นก็ยิ้มจนตีนกาขึ้น “ดีสิจ๊ะ ดีมากเลย! คุณลู่นี่ช่างพูดจาได้ฉลาดทีเดียว”

หลังจากเข้าไปในบ้านแล้ว ลู่เซี่ยก็ทักทายคนอื่น ๆ ที่อยู่ในนั้น มีทั้งคนที่เธอคุ้นหน้าและไม่คุ้นหน้า

จากนั้นก็ได้เจอกับหนุ่มสาวคู่หนึ่งที่กำลังดูใจกันอยู่ หลี่หงจวินในตอนนี้ดูไม่เคร่งขรึมเหมือนตอนที่เจอกันครั้งแรกแล้ว เขาดูเขินอายจนแก้มแดงระเรื่อ ส่วนฝ่ายหญิงก็ดูดีทีเดียว

ลู่เซี่ยจึงเอ่ยชมไปอีกสองสามประโยค เธอพูดในสิ่งที่ป้าชุ่ยอวิ๋น ชอบฟัง จากนั้นก็ถือโอกาสบอกลาโดยอ้างว่าต้องกลับไปดูแลเจียงจวินโม่ และวางของขวัญไว้ให้

หลังจากออกมาแล้ว เธอถึงได้ยกมือขึ้นนวดแก้มที่เกร็งจนแทบแข็ง โอ้ย! การรับมือกับคนที่กระตือรือร้นเกินไปมันเหนื่อยมากจริง ๆ

จากนั้นเธอก็ตรงไปยังที่ทำการหมู่บ้าน

ทันทีที่ผู้นำหมู่บ้านเห็นเธอมาถึงก็เลิกคิ้วขึ้น คิดว่าเธอยังคงมาเพื่อเรื่องเมื่อวาน จึงแสดงท่าทีไม่ค่อยพอใจออกมา

แต่ลู่เซี่ยกลับไม่ได้พูดถึงเรื่องเมื่อวาน เธอตรงเข้าประเด็นเรื่องการสร้างบ้านทันที

ผู้นำหมู่บ้านเที่เพิ่งรู้ตัวว่าตนคิดมากไปหน่อย ก็รู้สึกเขินอายเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าลู่เซี่ยไม่ได้ผิดสังเกตอะไร ก็เลยเอ่ยปากถามความคิดของเธอ

“พวกเธออยากจะสร้างตอนนี้เลยเหรอ?”

ลู่เซี่ยพยักหน้า “อีกไม่นานอากาศก็จะหนาวแล้ว พวกเราอยากสร้างให้เสร็จเร็ว ๆ จะได้ย้ายเข้าไปอยู่ก่อนที่อากาศหนาว”

ผู้ใหญ่บ้านพยักหน้า “ได้ เรื่องนี้ไม่ต้องห่วง สร้างบ้านน่ะเสร็จเร็วมาก แต่เรื่องวัสดุที่สิที่เป็นเรื่องยาก ต้องดูว่าเธออยากได้บ้านแบบไหน”

ลู่เซี่ยไม่ค่อยมีความรู้ในเรื่องนี้เท่าไหร่ หลังจากซักถามอย่างละเอียดแล้วถึงได้รู้ว่า ที่แท้สิ่งที่ใช้เวลามากที่สุดในการสร้างบ้านคือ การเตรียมวัสดุ

ถ้าอยากสร้างบ้านอิฐบล็อก ก็ต้องไปจองกับโรงงานอิฐไว้ล่วงหน้า ทั้งยังไม่แน่ว่าจะซื้อได้หรือเปล่า

นอกจากนี้ยังมีเรื่องไม้ทำคาน แม้ว่าบนเขาจะมีไม้มากมาย แต่ทั้งหมดเป็นทรัพย์สินส่วนรวมของหมู่บ้าน ไม่ใช่ว่าจะโค่นได้ตามใจชอบ

ลู่เซี่ยเพิ่งรู้ตัวว่าเธอคิดเรื่องนี้ง่ายเกินไป

เธอจึงปรึกษากับผู้นำหมู่บ้าน สุดท้ายตกลงกันว่าจะสร้างบ้านหิน เหมือนกับที่พักของปัญญาชนในตอนนี้ แม้จะไม่สวยงามสะอาดตาเท่าบ้านอิฐบล็อก แต่ก็แข็งแรงทนทาน ถือเป็นตัวเลือกแรกของชาวบ้านส่วนใหญ่ในการสร้างบ้าน

ส่วนเรื่องไม้ที่ต้องการ เธอก็จ่ายเงินซื้อจากหมู่บ้าน แล้วก็จ้างคนในหมู่บ้านช่วยกันตัดกลับมาให้

หลังจากตกลงกันเรียบร้อแล้ว ลู่เซี่ยก็จ่ายเงินทันที ก่อนจะมอบเรื่องนี้ให้ผู้นำหมู่บ้านเป็นคนจัดการ

ผู้นำหมู่บ้านเห็นเธอควักเงินออกมาเป็นปึกโดยไม่ลังเลใจ ในใจก็รู้สึกดีใจเป็นอย่างยิ่ง พร้อมทั้งรีบรับปากว่าจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย

ส่วนที่ตั้งของบ้านหลังใหม่นั้น ลู่เซี่ยไม่ลังเลที่เลือกเอาที่ดินข้าง ๆ ที่พักของปัญญาชน ที่ห่างออกไปประมาณสิบกว่าเมตร

การเลือกที่นี่มีอยู่สองเหตุผล

เหตุผลแรกคือ ที่พักของปัญญาชนมีบ่อน้ำอยู่แล้ว หลังจากพวกเขาสร้างบ้านเสร็จก็ไม่ต้องขุดบ่อใหม่ให้เสียเวลา เพราะการขุดบ่อต้องใช้ผู้เชี่ยวชาญ ค่าใช้จ่ายก็สูงเกือบจะเท่ากับสร้างบ้านครึ่งหลัง เธอจึงคิดว่าอยู่แค่ไม่กี่ปี ก็ไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนั้น

เหตุผลที่สองคือ เธอไม่อยากอยู่ห่างจากพวกปัญญาชนมากนัก เพราะยังไงก็เป็นปัญญาชนด้วยกัน การอยู่รวมกันเป็นกลุ่มย่อมดีกว่า หากอยู่ไกลกันเกินไป เมื่อเกิดเรื่องอะไรขึ้นก็ไม่สะดวก

หลังจากตกลงทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ผู้นำหมู่บ้านก็ไปจัดการเรื่องต่าง ๆ ส่วนลู่เซี่ยก็กลับไปยังที่พักของปัญญาชน

เธอไปดูเจียงจวินโม่ก่อน และเล่าเรื่องการสร้างบ้านให้เขาฟัง

“เรื่องก็เป็นแบบนี้แหละ ถ้าเร็วหน่อยก็น่าจะไม่เกินหนึ่งเดือน พวกเราก็ย้ายเข้าไปอยู่ได้แล้วล่ะ”