ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 808 ตอนพิเศษ ข้าอยากแต่งกับเจ้า
“เจ้าหาไข่มุกมังกรพบหรือไม่”
เซียวอวี่พลันถามขึ้น
อวิ๋นจูล้วงไข่มุกมังกรไฟออกมาจากอกดั่งของล ้าค่า แล้วยื่นไป
ตรงหน้าเซียวอวี่ “อืม หาพบแล้ว”
“ก่อนหน้านี้ข้าทำไม่ถูก ต้องขอโทษเจ้าด้วย อวิ๋นจู ข้าขอโทษ
ตอนอยู่ในเมืองหลวงข้าไม่ควรพูดเช่นนั้น ความจริงใจข้าไม่ได้คิด
เช่นนั้นเลย”
อวิ๋นจูมองเซียวอวี่ ดวงตาคู่นั้นเป็นกระกายวิบวับขึ้น “อย่างไร
ข้าก็ยังคิดไม่ตกว่าจะแต่งกับเจ้าดีหรือไม่”
“กลับไปกับข้า แล้วค่อยๆ คิด”
“ข้าต้องกลับเทียนซาน” อวิ๋นจูปฏิเสธ
“ข้าให้คนเขียนจดหมายไปบอกบิดาเจ้าแล้ว ทั้งเล่าเรื่องของเรา
ให้ท่านฟังด้วย ราชาฮาหลี่ยินดีเบิกบานใจจริง ทรงอนุญาตให้เรา
แต่งงานกันแล้ว เจ้าอยากจะดูจดหมายของบิดาเจ้าหรือไม่”
เซียวอวี่พูดจบก็หยิบจดหมายส่งให้อวิ๋นจู นางยื่นมือไปรับ
จดหมายมาอย่างไม่กล้าเชื่อนัก แต่ในจดหมายเป็นลายมือของบิดา
นางจริงๆ
“นี่…”
“ภรรยาข้า เรากลับบ้านกันเถิด”
“เซียวอวี่ เมื่อใดกันที่เจ้ารู้สึกกับข้าเช่นนี้ เห็นชัดว่าตอนอยู่เมือง
หลวงเจ้ายังเกลียดข้าอยู่แท้ๆ”
เซียวอวี่ยื่นมือไปดีดหน้าผากอวิ๋นจู “หากข้าเกลียดเจ้าจริงๆ เจ้า
จะเข้าไปหาข้าได้หรือ โง่จริงๆ เชียว”
“ที่เราพบกันระหว่างทาง เพราะเจ้ามาหาข้างั้นหรือ”
ในที่สุดสตรีโง่งมผู้นี้ก็เข้าใจเสียที มิเช่นนั้นเขาคงต้องบ้าแน่แล้ว
“เด็กผู้นี้ช่างมีอนาคตนัก”
อวิ๋นจูอดหัวเราะเสียงดังออกมามิได้ “แต่เจ้ากลับไม่กล้ายอมรับ
ทั้งยังบอกว่าผ่านทางมา เซียวอวี่ ต่อไปเจ้าจะดีต่อข้าหรือไม่”
“อืม”
“จะรักข้าแต่เพียงผู้เดียวหรือไม่”
“อืม”
“จะเชื่อฟังข้าหรือไม่”
“เจ้าต้องเชื่อฟังข้า”
อวิ๋นจูถลึงตาใส่เซียวอวี่ “เจ้าช่างรู้ทันนัก”
“เจ้าคิดว่าข้าเป็นเจ้าหรือ” เซียวอวี่โอบไหลอวิ๋นจูไว้ “เรารีบ
กลับกันเถิด มิเช่นนั้นกลัวว่าจะกลับไปไม่ทันวันมงคลของพี่สาวข้า
แน่”
“เจ้าไหวหรือ”
เซียวอวี่ลุกยืนขึ้นแล้วยื่นมือไปให้อวิ๋นจู นางจึงวางมือลงบนมือ
เขา ทั้งสองหัวเราะออกมา เซียวอวี่ถอนหายใจออกมาแผ่วเบา ตาม
นางมาตลอดทาง ในที่สุดก็ได้พูดความในใจออกมาเสียที มิเช่นนั้น
เขาก็ไม่รู้จะทำเช่นไรแล้ว
เดิมอวิ๋นจูคิดจะกลับเทียนซาน แต่คิดไม่ถึงว่าก่อนจะกลับจะได้
ยินความในใจที่เขามีต่อนาง ทำให้นางยิ่งรู้สึกเหนือความคาดหมาย
ก่อนหน้านี้ที่อยู่ในวังหลวง นางยังแค่รู้สึกชอบเซียวอวี่เท่านั้น
หลายวันมานี้นางกับเซียวอวี่ได้ร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกันอยู่ทุก
เช้าค ่า นางได้หลงรักเซียวอวี่ไปโดยไม่รู้ตัวเสียยแล้ว แต่นางไม่
อยากทำตัวน่าเกลียดต่อหน้าเขา ให้เขาเกลียดนางมากไปกว่านี้อีก
แล้ว ก่อนจะไปนางควรให้เขาได้จดจำภาพที่ดีของนางบ้าง
เมื่อย้อนคิดถึงความใส่ใจที่เซียวอวี่มีต่อนางตลอดการเดินทาง
นางก็รู้สึกว่าตนช่างโง่เขลานัก มิเช่นนั้นคงรู้นานแล้วว่าเขามีใจให้
ตน และนางคงไม่ตกใจถึงเพียงนี้
หนทางภายหน้าช่างยาวไกลนัก แต่คิดไม่ถึงว่าก่อนนางจะจาก
ไป นางกลับได้ในสิ่งที่ตนปรารถนา
“เซียวอวี่ ข้าได้ยินว่าพวกเจ้าต้องรอจนครบสิบแปดจึงแต่ง
ภรรยาได้ เช่นนั้นข้าต้องรออีกสักสองสามปีใช่หรือไม่”
“รอไม่ได้แล้วหรือ” เซียวอวี่เลิกคิ้วถาม
“ความหมายของข้าคือข้าสามารถกลับไปรอเจ้าที่เทียนซานได้
ข้ารู้ว่าคนจงหยวนต่างรอการแต่งงานอยู่ที่เรือนตน”
“ธรรมเนียมเปลี่ยนได้ ข้าอยากแต่งกับเจ้าให้เร็วสักหน่อย”
เซียวอวี่ย่อมไม่ยอมปล่อยให้อวิ๋นจูกลับเทียนซานอย่างแน่นอน
“อวิ๋นจู เจ้ายินดีหรือไม่”
อวิ๋นจูปิดปากยิ้ม “แน่นอน แต่เจ้าต้องเอาอย่างเสด็จพ่อเจ้า ต่อไป
ต้องไม่มีแต่งตั้งพระชายา ข้าสามารถมีบุตรให้เจ้าได้หลายๆ คน แต่
ไม่ต้องการสตรีอื่นใด”
“ได้ ข้ารับปาก”
เขาเห็นเซียวเหยี่ยนกับหลิงอวี้จื้อรักใคร่กลมเกลี่ยวกันมาตั้งแต่
เล็ก ย่อมไม่คอยคิดจะมีสามตำหนักหกตำหนัก แม้แต่คนในเมือง
หลวงยังได้รับอิทธิพลจากเซียวเหยี่ยน มีคนไม่น้อยที่เริ่มนิยมไม่
แต่งอนุเข้าเรือน ในเมื่อพบคนที่ชอบแล้ว เชาก็ต้องดูแลนางให้ดีไป
ชั่วชีวิต
เขาเริ่มรู้สึกเฝ้ารอเวลาที่จะอยู่ด้วยกันในวันข้างหน้
Comments for chapter "ตอนที่ 808 ตอนพิเศษ ข้าอยากแต่งกับเจ้า"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
