ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 790 ตอนพิเศษ สาวน้อยในชุดสีแดง

มู่หรงเซียงหนานไม่พูดอะไร ได้แต่ทอดมองมายังเซียวหนิงด้วย

แววตาอ่อนโยน หลายปีที่ผ่านมานี้ เขาเอาแต่กักขังตัวเองเอาไว้ใน

ห้อง ไม่ยินยอมที่จะเข้าใกล้และก็ไม่มีใครสามารถเดินเข้ามาใน

หัวใจเขาได้เช่นกัน จนกระทั่งได้มาพบกับเซียวหนิง กลายเป็น

จุดเริ่มต้นที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง เขาชอบที่จะอยู่กับเซียวหนิง

ชอบมองดูนางยิ้ม ชอบฟังเสียงของนาง และเริ่มที่จะหวั่นไหวไป

กับนางโดยไม่รู้ตัว ทำให้นางเริ่มที่เข้ามาอยู่ในหัวใจของเขา

สองเดือนที่ผ่านมาเขาเปลี่ยนแปลงตัวเองไปมาก เขาอยากให้

ฮองเฮาและฮ่องเต้ยกเซียวหนิงให้แต่งงานกับเขาได้อย่างวางใจ เขา

จึงรู้ดีว่าเขาจะต้องเปลี่ยนแปลงตัวเอง ทำให้ท่านทั้งสองรู้ว่า เขา

สามารถดูแลเซียวหนิงให้มีความสุขได้

“อีกเดี๋ยวฟ้าก็จะมืดแล้ว หนิงเอ๋อร์ เจ้ารีบกลับวังเร็วเข้าเถอะ! ข้า

ไม่เป็นไรแล้ว”

“ข้าไม่กลับ ข้าจะอยู่ที่นี่เป็นเพื่อนท่าน”

“ดึกดื่นค ่าคืน ไม่กลับบ้านกลับช่อง จะทำให้เจ้าเสื่อมเสีย

ชื่อเสียงนะ”

มู่หรงเซียงหนานมิใช่ชายที่ไม่เคารพนับถือในเรื่องจารีต

ประเพณี ด้วยเหตุนี้เขาจึงเริ่มร้อนใจ

จนเซียวหนิงต้องหลุดหัวเราะออกมา

“ข้าเองยังไม่ถือสา ท่านร้อนใจทำไมกัน พี่เซียงหนาน อย่างไร

ข้าก็ต้องแต่งงานกับท่านอยู่แล้ว หรือว่าท่านคิดจะบิดพลิ้ว?”

“ไม่มีทาง”

“เช่นนั้นก็ดี พี่เซียงหนาน ท่านลำบากมามาก วันนี้ให้ข้าอยู่ที่นี่

กับท่านเถอะนะ ท่านเล่าให้ข้าฟังบ้างสิว่าตลอดทางเกิดอะไรขึ้น

บ้าง”

“ไม่มีอะไรหรอก”

มู่หรงเซียงหนานพยายามปกปิดความรู้สึกในดวงตาของตนเอง

เอาไว้ แล้วเอ่ยตอบเรียบๆ หนึ่งประโยค

“เช่นนั้นท่านคิดจะนั่งจ้องตากับข้าทั้งคืนเลยหรืออย่างไรกัน?

ท่านควรจะพูดคุยกับข้าให้มากๆ ที่ผ่านมาข้าพูดมาตั้งมากมาย และ

ท่านเป็นฝ่ายรับฟัง คืนนี้พวกเรามาเปลี่ยนกัน ดีหรือไม่? ท่านเป็นผู้

พูด ข้าจะเป็นผู้ฟัง”

ทว่ามู่หรงเซียงหนานยังไม่คิดที่จะเอื้อนเอ่ยออกมาอยู่ดี เซียวหนิง

จึงเขย่าแขนเขาอย่างออดอ้อน

“พูดเถอะนะ พูดเถอะ ข้าอยากฟัง”

สุดท้ายมู่หรงเซียงหนานไม่มีทางเลือก จำต้องเล่าเรื่องที่เกิดขึ้น

ระหว่างทางให้กับเซียวหนิงได้ฟังเกือบทั้งหมด โดยปกปิดเอาไว้

เพียงแค่บางส่วนเท่านั้น ซึ่งเซียวหนิงเองก็ฟังอย่างตั้งใจ นางซักถาม

ว่า ‘ต่อมาละ?’ เป็นอย่างไรไม่หยุดหย่อน

คนทั้งสองพูดคุยกันอยู่ทั้งคืน ซึ่งสำหรับมู่หรงเซียงหนานแล้ว

นับว่าเป็นวันที่เขาพูดมากที่สุดในชีวิตตั้งแต่เกิดมาก็เป็นได้ และต่อ

ให้นำเอาคำพูดของเขาในหลายปีนี้มารวมกันก็ยังไม่มากเท่าคืนนี้

คืนเดียวเลยด้วยซ ้า

จนกระทั่งฟ้าใกล้สว่าง มู่หรงเซียงหนานหลับสนิทไปแล้ว แต่

เซียวหนิงกลับยังไม่ง่วงเลยสักนิด นองกำลังทอดมองมู่หรงเซียงหนาน

ขณะหลับอย่างรักใคร่ ทั้งยังก้มลงไปประทับจุมพิตลงบนใบหน้าของ

เขาเบาๆ

“พี่เซียงหนาน ขอบคุณท่านมากนะคะ เราสองคนจะอยู่ด้วยกัน

ไปจนแก่เฒ่า”

นางออกมานอกวังหนึ่งคืนเต็มๆ นางรู้ดีว่าถึงว่าแล้วที่ตนเองควร

จะกลับวัง เมื่อกำชับให้สาวใช้ของเรือนพักรับรองให้คอยดูแลมู่หร

งเซียงหนานให้ดีแล้ว นางจึงค่อยกลับออกไป

หลังจากที่กลับถึงวัง เซียวหนิงก็มิได้พักผ่อนแต่อย่างใด แต่กลับ

เข้าเฝ้าเสด็จพ่อทันที บ่ายของวันนี้ เซียวเหยี่ยนจึงมีราชโองการ

ยกเลิกงานแต่งงานระหว่างเซียวหนิงและหวังฉือ โดยที่ตั้งใจเอาไว้

ว่ารอให้ผ่านไปอีกสักสองสามวันค่อยพระราชทานงานแต่งงาน

ให้กับเซียวหนิงและมู่หรงเซียงหนาน เรื่องนี้จึงนับว่าเป็นเรื่องที่ช้า

เร็วก็ต้องเกิดขึ้นเป็นแน่

ร่างกายของมู่หรงเซียงหนานฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว ทุกวัน

เซียวหนิงจะต้องออกจากวังไปเยี่ยมเขา พูดคุยหัวเราะกับเขาจนคน

ข้างๆ ต้องอิจฉาตาร้อน

สองสามวันให้หลัง เซียวเหยี่ยนมีราชโองการพระราชทานงาน

แต่งงานให้กับมู่หรงเซียงหนานและเซียวหนิง เรื่องแต่งานของคน

ทั้งสองจึงได้ถูกกำหนดขึ้นอย่างเป็นทางการเสียที

หลังจากเซียวเหยี่ยนมีราชโองการลงมาแล้ว เซียวหนิงก็รีบออก

จากวังทันทีเตรียมที่จะนำข่าวดีไปบอกกล่าวให้กับมู่หรงเซียงหนาน

ได้รู้ ทว่าเมื่อเดินไปถึงยังหน้าประตูเรือนพักของมู่หรงเซียงหนาน

กลับได้ยินเสียงของหญิงสาวดังแว่วออกมาจากด้านใน

“เอ๋ องค์หญิงเพคะ ด้านในมีเสียงของผู้หญิงได้อย่างไรกัน? ทั้ง

ยังเสียงดังถึงเพียงนี้อีกด้วย”

ชุนฉินแปลกใจยิ่งนัก บัดนี้ในเรือนพักมีเพียงมู่เซียงหนาน

เท่านั้นที่อาศัยอยู่ ที่เหลือก็ล้วนแต่เป็นสาวใช้ และสาวใช้เหล่านี้

ล้วนแต่เป็นสาวใช้ที่ผ่านการคัดเลือกมาทั้งสิ้น รู้กฎเกณฑ์เป็นอย่าง

ดีทุกอย่าง จึงไม่มีทางที่เอะอะโวยวายเสียงดังเช่นนี้เป็นแน่

ไม่รู้วันนี้เป็นอะไรเซียวหนิงถึงได้รู้สึกใจคอไม่ดีเท่าไรนัก

นางสาวเท้าเข้าไปด้านในอย่างรวดเร็ว พลันก็เห็นสาวน้อยในชุดสี

แดงยืนอยู่ด้านใ