ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 791 ตอนพิเศษ องค์หญิงแห่งเขาเทียนซาน

ตอนที่ 791 ตอนพิเศษ : องค์หญิงแห่งเขาเทียนซาน

หญิงสาวอายุราวๆ สิบหกปี สวมใส่เสื้อผ้าอาภรณ์สีแดง ผมยาว

ดำขลับถูกเกล้ารัดเอาไว้อย่างง่ายๆ ผิวพรรณขาวใส ดวงตาโต จมูก

โด่งเชิดรั้นขึ้น รูปร่างหน้าตาของนางดูคล้ายกับชาวซีอวี้ งดงาม

สะดุดตา มองเพียงแวบเดียวก็ทำให้ผู้คนจดจำได้ในคราวเดียว

ในขณะนี้นางกำลังฉุดกระชากลากถูอยู่กับมู่หรงเซียงหนาน ชุน

ฉินเหตุภาพตรงหน้าแล้วก็รีบพุ่งเข้าไปไต่ถามทันที

“เจ้าเป็นใครกัน?”

มู่หรงเซียงหนานเมื่อเห็นเซียวหนิงมาถึง ก็รีบสะบัดให้หลุดออก

จากการเกาะกุมของหญิงสาวผู้นั้นทันทีแล้วรีบเดินเข้ามาหาเซียวหนิง

เร่งรีบอธิบายว่า

หนิงเอ๋อร์ ข้า ……”

“เซียงหนานเรียกท่านว่า หนิงเอ๋อร์ เข่นนั้นท่านก็คงจะเป็นองค์

หญิงเซียวหนิงแห่งจิ้งกว๋อสินะ ข้าชื่ออวิ๋นจู มาจากเผ่าฮาหลีแห่งเขา

เทียนซาน”

“เจ้าคงจะเป็นองค์หญิงแห่งเผ่าฮาหลีสินะ!”

“ถูกต้อง ที่แท้แล้วหญิงสาวภาคกลางรูปร่างหน้าเช่นนี้นี่เอง

น่ารักจิ้มลิ้มดีนักแล มิน่าเล่าเซียงหนานถึงได้อาลัยอาวรณ์นักหนา

ถึงตายก็ต้องช่วยท่านให้จงได้”

อวิ๋นจูมองสำรวจเซียวหนิง

ความรู้สึกแรกของผู้หญิงกำลังบอกเซียวหนิงว่าหญิงนามว่าอวิ๋นจู

คนนี้มาเพื่อมู่หรงเซียงหนาน หากจะกล่าวให้เข้าใจง่ายๆ นั่นก็คือ

หญิงผู้นี้ชอบพอในตัวมู่หรงเซียงหนาน จึงติดตามจากเขาเทียนซาน

มาจนกระทั่งถึงที่นี่

เซียวหนิงหัวเราะร่ามองมายังนาง

“ยินดีที่ได้พบ องค์หญิงอวิ๋นจู ข้าและพี่เซียงหนานหมั้นหมาย

กันแล้ว หากว่าองค์หญิงทรงมีเวลาละก็ เชิญท่านดื่มสุรามงคลของ

เราสองคนด้วยเสียเลย”

“ข้ามิได้มาเพื่อดื่มสุรามงคลเสียหน่อย ชายที่ดีๆ เช่นนี้ข้าเองก็

ต้องการ”

อวิ๋นจูมีนิสัยตรงไปตรงมา พูดจาก็กล้าหาญชาญชัย นางกำลัง

มองมายังเซียวหนิงอย่างท้าทาย

“พวกเราหญิงสาวชาวเทียนซันมีนิสัยตรงไปตรงมา ชอบก็จะไล่

ตาม แสดงตนได้อย่างเปิดเผย ขอให้แม่นางเซียวหนิงอภัยด้วย”

“องค์หญิงอวิ๋นจู ข้าแลหนิงเอ๋อร์กำลังจะแต่งงานกัน หากว่าองค์

หญิงจะร่วมดื่มสุรามงคลด้วยกัน ข้าน้อยก็ยินดีต้อนรับ แต่หากมิใช่

เชิญเสด็จกลับเขาเทียนซานเถิดพ่ะย่ะค่ะ”

น ้าเสียงของมู่หรงเซียงหนานเย็นชายิ่งนัก อีกทั้งเขายังเดินเข้าไป

หาเซียวหนิงจับมือของนางเอาไว้อีกด้วย

อวิ๋นจูไม่ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย นางเดินมายังเบื้องหน้าของคนทั้ง

สอง เอียงคอเอ่ยขึ้นว่า

“ข้ารู้ว่าพวกท่านทั้งสองรักใคร่ชอบพอกัน แต่ก่อนที่พวกท่าน

จะแต่งงาน ข้าก็ยังมีโอกาส องค์หญิงเซียวหนิง ท่านคงไม่ถึงกับ

แม้กระทั่งความกล้าหาญเพียงเล็กน้อยก็ไม่มีเลยกระมัง! หากว่าเขา

เป็นของท่านจริงๆ ใครก็แย่งเอาไปไม่ได้”

“เป็นสาวเป็นนาง เหตุใดถึงได้พูดจาหน้าไม่อายเช่นนี้ได้”

เมื่อเห็นอวิ๋นจูไม่มีทีท่าว่าจะจากไป ตรงกันข้ามยังท้าทายเซียวหนิง

อีกด้วย ชุนฉินจึงกล่าวขึ้น

“หญิงชาวภาคกลางลีลาท่ามากเสียจริง”

อวิ๋นจูเบะปาก

“ข้าต้องการแย่งชิงกับท่านอย่างเปิดเผย”

“น้อมรับทุกเมื่อ”

เซียวหนิงเองก็ไม่เคยพบหญิงสาวที่นิสัยเถรตรงเช่นนี้มาก่อน

นางจึงรู้สึกสนุกไม่น้อย นางเองเชื่อใจมู่หรงเซียงหนานเต็มร้อย เขา

มิไม่ทางที่จะไปหลงชอบหญิงสาวที่ออกหน้าแย่งผู้ชายง่ายดายเพียง

นี้ได้เป็นแน่

เซียวหนิงหันหน้ามองมายังมู่หรงเซียงหนานแล้วกล่าวกับเขาว่า

“พี่เซียงหนาน ใครๆ ต่างก็จ้องจะแย่งชิงท่านทั้งนั้น ยังไม่ทัน

แต่งงานก็มาแย่งถึงที่เลยทีเดียวเชียว”

เล่นเอามู่หรงเซียงหนานรู้สึกอึดอัดไม่น้อย

“ข้า……ข้ามิได้ต้องการให้เป็นเช่นนี้”

“คืนนั้น ท่านเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นที่เขาเทียนซานให้ข้าฟังตั้ง

มากมาย ไม่ยักกะมีเรื่องของแม่นางคนนี้นี่นา”

“ข้าเกรงว่าเจ้าจะเข้าใจผิด”

“แต่ตอนนี้เห็นทีว่าข้ากำลังเข้าใจผิดมากกว่าเดิมเสียแล้ว”

มู่หรงเซียงหนานถึงกับพูดไม่ออก เขานึกไม่ถึงเลยว่าอวิ๋นจูจะ

ตามมาถึงที่นี่ มันอยู่นอกเหนือความคาดหมายของเขา เพราะใน

ตอนนั้นเขาได้ปฏิเสธอวิ๋นจูไปอย่างชัดเจนแล้ว

“ข้าจะบอกให้นางไปจากที่นี่”

“มอบนางให้กับข้า ข้ารู้สึกสนใจในตัวแม่นางผู้นี้ยิ่งนัก”