ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 783 ตอนพิเศษ รักและดูแลนางไปชั่วชีวิต

ตอนที่ 783 ตอนพิเศษ : รักและดูแลนางไปชั่วชีวิต

นางรู้ดีว่ามู่หรงเซียงหนานเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของจูจิ่น หากว่า

เกิดอะไรขึ้นกับมู่หรงเซียงหนาน เป็นไปได้มากว่าจูจิ่นอาจจะมี

ชีวิตอยู่ต่อไม่ได้

นางไม่ต้องการให้มู่หรงเซียงหนานเห็นนางต้องตายไปต่อหน้า

ต่อตา เมื่อครั้งยังเยาว์มู่หรงเซียงหนานก็ต้องเผชิญกับเหตุการณ์ที่

แสนโหดร้ายมาแล้ว หากว่าเขายังต้องมาเห็นนางจากโลกนี้ไปอีก

คน ยิ่งจะทำให้เขาปล่อยวางไม่ลง ดังนั้นนางจึงยินดีที่จะให้มู่หร

งเซียงหนานเจ็บแค้นนาง ให้เขาคิดไปว่านางเป็นหญิงที่ไม่สมควร

ค่าให้คิดถึงเสียจะดีกว่า

และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่ชุนฉินเห็นเซียวหนิงเจ็บปวดใจถึงเพียงนี้

นางยืนอยู่ที่ด้านหลังองค์หญิง แต่ไม่รู้ว่าควรจะปลุกปลอบองค์

หญิงอย่างไร ได้แต่อยู่เป็นเพื่อนยามเมื่อองค์หญิงเสียน ้าตาเท่านั้น

ส่วนมู่หรงเซียงหนานหลังจากที่กลับออกมาจากตำหนักของ

เซียวหนิงแล้ว เขาก็เฝ้าครุ่นคิด ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าเรื่องนี้มีอะไรไม่

ถูกต้อง คนคนหนึ่งจะเปลี่ยนแปลงไปมากมายถึงเพียงนี้ภายในวัน

เดียวได้อย่างไรกัน เรื่องนี้จะต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลซุกซ่อนอยู่

เป็นแน่ วาจาที่เซียวหนิงกล่าวออกมาชัดเจนว่าต้องการบีบให้เขาไป

จากเมืองหลวง หรือเป็นเพราะฝ่าบาททรงไม่เห็นด้วยกับเรื่องของ

เขาและนาง?

มู่หรงเซียงรู้ดีว่าหลิงอวี้จื้อสนับสนุนการที่เขาและเซียวหนิงคบ

หากัน แต่ดูเหมือนว่าเซียวหยี่ยนไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไรนัก ดังนั้นจึง

ทำให้มู่หรงเซียงหนานคิดไปว่าเป็นเซียวเหยี่ยนที่ยับยั้งเรื่อง

แต่งงานของเขาและเซียวหนิง คิดไปคิดมาเขาจึงตัดสินใจไปยัง

ตำหนักกานเฉวียนขอร้องเซียวเหยี่ยน

เดิมทีเซียวเหยี่ยนกำลังยุ่งอยู่กับราชกิจ จึงนึกไม่ถึงว่ามู่หรงเซียง

หนานจะมาพบตนเอง แม้ว่าจะประหลาดใจอยู่บ้างแต่ก็ยังสั่งการให้

คนนำตัวมู่หรงเซียงหนานเข้ามา

“คุณชายมู่หรงมีเรื่องอันใดต้องการจะพบข้าอย่างนั้นหรือ?”

เซียวเหยี่ยนวางฎีกาในมือลง แล้วเอ่ยขึ้นเสียงเรียบหนึ่งประโยค

“ฝ่าบาท กระหม่อมรักองค์หญิงด้วยใจจริง อยากที่จะแต่งงานรับ

องค์หญิงเป็นภรรยา กระหม่อมจะรักองค์หญิงเพียงองค์เดียว ชั่ว

ชีวิตจะไม่รับอนุภรรยาอย่างเด็ดขาด ขอฝ่าบาทส่งเสริมด้วยพ่ะย่ะ

ค่ะ”

เซียวเหยี่ยนนึกไม่ถึงเลยว่ามู่หรงเซียงหนานจะมาด้วยตนเอง จึง

คิดที่จะทดสอบมู่หรงเซียงหนาน ดังนั้นจึงแสร้งทำสีหน้าเข้มเอ่ยว่า

“คนที่รักหนิงเอ๋อร์มีมากมาย ทุกคนต่างก็บอกว่ารักหนิงเอ๋อร์

ด้วยใจจริงกันทั้งสิ้น มีข้าอยู่จึงไม่มีใครกล้ารังแกหนิงเอ๋อร์ มู่หร

งเซียงหนาน เจ้าถือสิทธิ์อะไรมาบอกว่าจะให้ความสุขหนิงเอ๋อร์

ได้?”

“กระหม่อมขอถือสิทธิ์ที่หม่อมฉันและองค์หญิงใคร่กันและกัน

ทุกคนในใต้หล้าต่างก็รับรู้ถึงความรักของฝ่าบาทและฮองเฮากัน

โดยทั่ว ฝ่าบาทคงจะทรงเข้าพระทัยดีถึงความรู้สึกรักใครสักคน”

“เดิมทีหม่อมฉันไม่คิดที่จะแต่งงานด้วยซ ้า แต่หลังจากได้พบกับ

องค์หญิงแล้ว หม่อมฉันถึงได้รู้สึกอยากที่จะแต่งงาน องค์หญิงคือ

บุคคลในหัวใจของหม่อมฉัน ชีวิตนี้หม่อมฉันจะรักอง์หญิง ทะนุ

ถนอมปกป้ององค์หญิงให้ดีที่สุด”

ปกติแล้วมู่หรงเซียงหนานเป็นคนพูดน้อย ในวันนี้ต่อหน้าพระ

พักตร์ถือว่าเขาพูดมากกว่าปกติแล้วก็ว่าได้

“ข้าได้ยินมาว่าปกติแล้วเจ้ามักไม่ชอบพบใคร ไม่ค่อยพูดจา

หนิงเอ๋อร์เป็นเด็กที่ร่าทั้งยังชอบผจญภัย เจ้าและนางไม่เหมาะสม

กันเลย”

“กระหม่อมสามารถเปลี่ยนตัวเองเพื่อองค์หญิงได้”

ท่าทางของมู่หรงเซียงหนานดูราวกับว่าได้ตัดสินใจแน่วแน่

น ้าเสียงของเขาจึงแข็งขันหนักแน่น

“กระหม่อมรู้ดีว่า หากมีองค์หญิงอยู่เคียงข้างกาย กระหม่อมมิ

อาจใช้ชีวิตเฉกเช่นที่ผ่านมาได้ กระหม่อมหวังให้องค์หญิงมี

ความสุข ดังนั้นกระหม่อมจึงต้องค่อยๆ เริ่มปรับเปลี่ยนวิถีการ

ดำเนินชีวิตของตนไปจากเดิม ขอฝ่าบาทโปรดทรงให้โอกาสหม่อม

ฉันด้วยพ่ะย่ะค่ะ”

เซียวเหยี่ยนรู้ความรู้สึกของเซียวหนิงดี เขาจึงคิดที่ส่งเสริมพวก

เขาทั้งสองอยู่แล้ว และเมื่อได้วาจาของมู่หรงเซียงหนานก็ยิ่ง

ตัดสินใจว่าจะส่งเสริมคนทั้งสองเข้าไปอีก เพียงแต่เซียวหนิงมิ

ได้มาหาเขากลับเป็นมู่หรงเซียงหนานที่ชิงมาเสียก่อน นั่นทำให้เขา

ประหลาดใจไม่น้อย

“จะยินยอมแต่งงานกับเจ้าหรือไม่ หนิงเอ๋อร์เท่านั้นคือผู้

ตัดสินใจ เรื่องนี้ให้หนิงเอ๋อร์มาพูดกับข้าด้วยตัวเอง มู่หรงเซียง

หนาน เจ้าถอยออกไปก่อน!”

“กระหม่อมทูลลา”

มู่หรงเซียงหนานชันกายลุกขึ้นแล้วถอยออกไป ขณะเดียวกันเขา

ก็บังเกิดความสงสัยขึ้นในใจ สิ่งที่เซียวหนิงกล่าวมานั้นดูเหมือนว่า

จะไม่เกี่ยวข้องกับฝ่าบาทเลย แต่หากว่าไม่ใช่เพราะฝ่าบาท แล้วมัน

เพราอะไรกัน?

เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ มู่หรงเซียงหนานคิดแล้วคิดเล่าแต่ก็ไม่

สามารถไขความกระจ่างได้ จึงตัดสินใจที่จะไปถามเซียวอวี่ให้รู้

เรื่อง เพียงแต่เซียวอวี่มิได้อยู่ที่ตำหนัก เขาจึงไปเสียเที่ยว แล้วจึง

เตรียมตัวที่จะไปอีกครั้งในวันรุ่ง