ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 784 ตอนพิเศษ เข้าใจผิด

ตอนที่ 784 ตอนพิเศษ : เข้าใจผิด

เช้าวันรุ่งขึ้น เซียวหนิงไปหาหลิงอวี้จื้อระหว่างทางพบเข้ากับ

หวังฉือ ซึ่งหวังฉือเองก็ทำความเคารพเซียวหนิงตามปกติดังเช่นที่

ผ่านมา ทว่าบัดนี้เมื่อเซียวหนิงได้พบหน้าหวังฉือเข้าก็รู้สึกอึดอัด

เล็กน้อย ไม่รู้ว่าควรจะเอ่ยวาจาใดออกไปดี ดังนั้นจึงได้แต่พยักหน้า

ให้กับหวังฮื่อแทน

“ลุกขึ้นเถอะ!”

กล่าวจบก็เตรียมที่จะเดินจากไป ยังไม่ทันที่จะก้าวเท้า จู่ๆ

หวังฉือที่ยืนอยู่ด้านข้างก็ร้องเรียกเซียวหนิงให้หยุดเสียก่อน

“องค์หญิง ถนอมพระวรกายด้วยพ่ะย่ะค่ะ”

คำพูดนี้ดูเหมือนว่าจะกล่าวขึ้นลอยๆ โดยไร้ซึ่งที่มาที่ไป เซียวห

นิงมองมายังหวังฉือด้วยท่าทางฉงนสงสัยเล็กน้อย แต่ก็หยุดฝีเท้า

เพื่อรอให้เขาเอ่ยกล่าวต่อไป หวังฉือเดินเข้ามาตรงหน้าเซียวหนิง

เปิดเผยเรื่องราวให้นางรับรู้

“เรื่องขององค์หญิงหม่อมฉันรู้เรื่องหมดแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

“อาอวี่บอกกับเจ้า?”

หวังฉือพยักหน้ารับ เซียวหนิงกำลังก่นด่าเซียวอวี่อย่างหนัก

หน่วงอยู่ในใจชุดใหญ่

‘ปากมากเสียจริง อยู่ดีไม่ว่าดีนำเรื่องนี้ไปบอกหวังฉือทำไมกัน

ทั้งๆ ที่ปกติเซียวอวี่ก็เป็นคนที่ปิดปากสนิทอยู่นี่นา’

“องค์หญิงอย่าตำหนิท่านอ๋องเลยพ่ะย่ะค่ะ หม่อมฉันมีสหายคน

หนึ่งอาศัยอยู่ใกล้ๆ หุบเขาเทียนซาน ท่านอ๋องทรงบอกเรื่องนี้กับ

หม่อมฉันก็เพราะทรงอยากให้กระหม่อมช่วยค้นหาไหมหิมะเทียน

ซาน”

“หม่อมฉันเคยได้ยินสหายของหม่อมฉันเอ่ยถึงเจ้าสิ่งนี้ ทั้งเขา

เองยังเคยได้เห็นไหมหิมะเทียนซานอีกด้วย ดังนั้นเจ้าสิ่งนี้จึงมิใช่

สิ่งที่มีอยู่เพียงแค่ในตำนานเท่านั้น ขอเพียงเขายินดีที่จะช่วย พวก

เราก็น่าจะสามารถตามหาไหมหิมะเทียนซานเจอได้พ่ะย่ะค่ะ”

เซียวหนิงได้ยินดังนั้นก็อดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้

“โชคชะตาก็มิได้โหดร้ายกับข้าเท่าไหร่นักนะ ขอบคุณเจ้ามาก

หวังฉือ”

“นี่เป็นสิ่งที่หม่อมฉันสมควรกระทำ หม่อมฉันหวังเพียงให้องค์

หญิงทรงปลอดภัย มีพระพลานมัยที่แข็งแรงสมบูรณ์”

คนทั้งสองเดินไปพลางพูดคุยกันไปพลาง เซียวหนิงเองก็ทอด

ถอนใจออกมา

“หวังฉือ ข้าต้องขอโทษเจ้าด้วย สัญญาระหว่างเรา เดิมทีแล้วมัน

ก็ไม่ยุติธรรมต่อเจ้า อีกเดี๋ยวข้าจะไปหาเสด็จพ่อ เพื่อให้ทรงยกเลิก

การแต่งงานระหว่างเรา”

หวังฉือยิ้มออกมา รอยยิ้มนั้นช่างอ่อนโยนเหลือเกิน

“หม่อมฉันเป็นฝ่ายเต็มใจเอง องค์หญิงไม่จำเป็นต้องขอโทษ

หรอกพ่ะย่ะค่ะ หม่อมฉันยังทำเพื่อส่วนตัวเช่นกัน ดังนั้นไม่ว่าผล

จะออกมาเป็นเช่นไร หม่อมฉันก็ยินดีที่จะน้อมรับพ่ะย่ะค่ะ”

“บัดดี้หม่อมฉันหวังเพียงว่าจะสามารถถอนพิษให้กับองค์หญิง

ได้อย่างราบรื่น เรื่องอื่น หม่อมฉันไม่คาดหวังใดๆ แล้วก็เข้าใจ

ความรู้สึกขององค์หญิงดีพ่ะย่ะค่ะ”

“ภายหน้าไม่รู้ว่าแม่นางคนไหนจะมีวาสนาได้แต่งงานกับเจ้า

สินะ”

หวังฉือสีหน้าเขินอาย

“องค์หญิงอย่าทรงหัวเราะเยาะหม่อมฉันเลยพ่ะย่ะค่ะ”

สองสามวันมานี้เขาไม่มีโอกาสได้พบหน้าเซียวหนิงตรงๆ เลย

สักครั้ง ทว่ากลับได้พบเห็นเซียวหนิงและมู่หรงเซียงหนานอยู่

ด้วยกันบ่อยครั้ง และทุกครั้งก็มักจะได้ยินเสียงหัวเราะของเซียวห

นิง ดังกังวานสดใสดุจเสียงกระดิ่ง และเซียวหนิงก็หัวเราะอย่างมี

ความสุข

ในขณะนั้นในสายตาของเซียวหนิงทอแสงประกายจนมองไป

เห็นใครอื่น แม้ว่าเขาที่อยู่ห่างจากนางไม่เท่าไหร่ก็ตาม แต่เซียวห

นิงกลับไม่ทันได้สังเกตเห็นด้วยซ ้า เพราะความสนใจทั้งหมดของ

นางพุ่งตรงไปที่มู่หรงเซียงหนานเพียงคนเดียว

แม้ว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าเขาเซียวหนิงจะยิ้มได้ ทว่ารอยยิ้มกลับเป็น

รอยยิ้มที่ไม่ได้ออกจากใจทั้งหมด มันคือรอยยิ้มตามมารยาทเท่า

นั้นเอง

เขารู้ดีว่าในใจของเซียวหนิงมีเพียงมู่หรงเซียงหนาน เขาเองก็

มิได้คิดที่จะแย่งชิง เพียงแค่หวังว่าเซียวหนิงจะมีความสุขตลอดไป

นึกไม่ถึงเลยว่าจู่ๆ เซียวหนิงกลับถูกพิษเข้า เขาจึงพยายามอย่างสุด

ความสามารถเพื่อช่วยถอนพิษให้กับนางให้จงได้

“เจ้าเขินอายเสียแล้วหรือนี่ ที่ข้าพูดล้วนแต่เป็นความจริงทั้งสิ้น”

เมื่อได้รู้ว่ามีความเป็นไปได้มากที่จะถอนพิษให้กับตนเองได้

เซียวหนิงก็อารมณ์แจ่มใสเบิกบานขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด นางพูดคุย

ยิ้มแย้มกับหวังฉือไปตลอดทาง หวังฉือเองก็ปรากฏรอยยิ้มบน

ใบหน้า

มู่หรงเซียงหนานที่มองดูภาพนั้นอยู่ไม่ไกล เขายืนขาแข็งไม่ขยับ

เขยื้อนไปไหน มองดูคนทั้งสองพูดคุยหัวเราะให้กันอย่างมีความสุข

เห็นเซียวหนิงหัวเราะอย่างมีความสุขถึงเพียงนั้น มู่หรงเซียงหนาน

รู้สึกราวกับหัวใจถูกมีดกรีดก็ไม่ปาน

‘นางต้องการที่จะแต่งงานกับหวังฉือจริงๆ หรือ?’

ด้วยเพราะกำลังเบิกบานเกินไปสักหน่อย เซียวหนิงจึงไม่ทันได้

มองทางจนเกือบที่จะหกล้ม หวังฉือรีบยื่นมือออกไปกระคองนาง

เอาไว้ ซึ่งภาพนั้นก็อยู่ในสายตาของมู่หรงเซียงหนานเช่นกัน

สุดท้ายเขาก็ได้แต่หันหลังเดินจากไป ทั้งที่เดิมทีแล้วเขาคิดที่จะ

ไปหาเซียวอวี่ ทว่าเมื่อได้มาเห็นภาพตรงหน้า เขากลับรู้สึกว่าตนเอง

ไม่จำเป็นต