ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 684 คำเตือนของมั่วชิง
ตอนที่ 684 คำเตือนของมั่วชิง
หลิงอวี้จื้อเดินเล่นในจวนเซียวอ๋อง สุดท้ายก็ให้มั่วชิงพาไปห้อง
ใต้ดิน เธออยากเห็นร่างกายแต่ก่อนของตนเอง
ยืนอยู่ข้าง ๆ โลงโปร่งใส หลิงอวี้จื้อมองร่างของตนเองเมื่อก่อน
ฉากนี้เหตุใดถึงประหลาดเช่นนี้
ข้างในนี้ใส่อะไรไปบ้าง วิทยาการป้องกันการเน่าผุดีเหลือเกิน
คนที่นอนอยู่ดูเหมือนหลับไป นอกจากใบหน้าที่ดูขาวอมเทาแล้ว
นอกนั้นก็ไม่ต่างจากปกติ
แต่เมื่อคิดได้ว่านี่เป็นคนตาย เธอก็รู้สึกสยองเล็กน้อย โดยเฉพาะ
เซียวเหยี่ยนที่มักจะมาอยู่ที่นี่ หากเปลี่ยนเป็นเธอ เธอคงรู้สึกว่าน่า
กลัวไปหน่อย
“ฝังร่างนี้เถิด”
มองอยู่เนิ่นนาน หลิงอวี้จื้อก็เก็บสายตากลับมา ในเมื่อเธอฟื้นคืน
ชีพกลับมาแล้ว เก็บร่างนี้ไว้ก็รู้สึกแปลก ๆ ถึงแม้ในมิติเวลานี้เธอจะ
เห็นคนตายมาไม่น้อย ผีดิบก็เคยเห็นมาแล้ว แต่เมื่อคน ๆ นี้
กลายเป็นตนเอง ก็รู้สึกน่าตกใจอยู่เสมอ
“เรื่องนี้ต้องถามท่านอ๋องด้วยเพคะ ข้าน้อยไม่กล้าเผาโดยไม่ได้
รับอนุญาต”
มั่วชิงยืนอยู่ข้างหลังหลิงอวี้จื้อ ถึงแม้ว่าหลิงอวี้จื้อตัวจริงจะกลับ
มาแล้ว เซียวเหยี่ยนไม่เอ่ยปาก นางก็ไม่กล้าทำเรื่องนี้ หากเซียวเห
ยี่ยนถามถึงขึ้นมา นางก็ไม่รู้จะรับมืออย่างไร
“ร่างกายของข้า ข้าเป็นคนตัดสินใจ มั่วชิง นึกไม่ถึงว่าตอนนี้เจ้า
จะไม่ฟังคำข้าแล้ว หรูเยียนก็เช่นกัน ทำตัวแปลกหน้ากับข้าอย่าง
เห็นได้ชัด”
เห็นมั่วชิงไม่รับปาก หลิงอวี้จื้อก็คิดเชื่อมโยงไปถึงท่าทีของหรู
เยียน จึงบ่นไปยกหนึ่ง
คำพูดนี้กลับเตือนสติมั่วชิง เดิมทีนางอยากคุยเรื่องนี้กับหลิ
งอวี้จื้อ ก่อนหน้านี้มีอันตรายตลอดทาง นางจึงไม่มีจังหวะพูดถึง
เรื่องเหล่านี้ ตอนนี้ในที่สุดเหตุการณ์ก็สงบแล้ว พวกนางกลับจวน
เซียวอ๋องอย่างปลอดภัย และนี่เป็นเวลาที่นางควรบอกเรื่องนี้กับหลิ
งอวี้จื้อ
“พระชายาเพคะ ข้าน้อยมีเรื่องหนึ่งอยากเตือนพระชายา”
“พูดมาเถอะ!”
หลิงอวี้จื้อเดินพลางพูดพลาง ห้องใต้ดินนี้มืดมนจริง ๆ หาก
กลางคืนเธอพักที่นี่ จะต้องฝันร้ายแน่นอน
“พระชายาต้อง…”
ดูเหมือนมั่วชิงจะลังเลเล็กน้อย ในเมื่อนางไม่มีหลักฐาน แต่
สุดท้ายก็ยังบอกหลิงอวี้จื้อ ให้หลิงอวี้จื้อจับตาดูเอาไว้สักหน่อย
“พระชายาต้องระวังหรูเยียนนะเพคะ”
“หา…เจ้าให้ข้าระวังใครนะ”
หลิงอวี้จื้อนึกว่าตัวเองฟังผิด หยุดเดิน มองมั่วชิงด้วยอาราม
ตกใจ รอนางพูดอธิบายต่อ
“ห้าปีก่อนเรื่องในจวนเซียวอ๋องทั้งหมดเป็นหน้าที่ของหรูเยียน
ดูแลจัดการ หรูเยียนมีความสามารถมาก จัดการดูแลจวนเป็นอย่างดี
ท่านอ๋องก็ชื่นชมนางมาก จนกระทั่งวันหนึ่งข้าน้อยไปหาท่านอ๋อง
ก็ไปค้นพบเรื่องหนึ่งโดยบังเอิญ”
สีหน้าของหลิงอวี้จื้อเริ่มจริงจังขึ้นมา ถามว่า
“เจ้าค้นพบอะไร”
“ครั้งนั้นท่านอ๋องได้รับบาดเจ็บสลบไป หรูเยียนดูแลท่านอ๋อง
ตอนที่ข้าน้อยเตรียมจะผลักประตูเข้าไป ตาก็เห็นว่าหรูเยียนนั่งอยู่
ข้างเตียงท่านอ๋อง ยื่นมือออกไปลูบหน้าท่านอ๋อง การกระทำเช่นนี้
ออกนอกลู่นอกทางมาก ตอนนั้นข้าน้อยตกใจอย่างยิ่ง
ข้าน้อยรู้สึกว่าหรูเยียนดูเหมือนจะหลงรักท่านอ๋อง จากนั้น
ข้าน้อยก็ไม่พบเจอเรื่องทำนองนี้อีก แต่เรื่องนี้ข้าน้อยจำเอาไว้ตลอด
ตอนนี้พระชายากลับมาแล้ว ต้องระวังสักหน่อย ข้าน้อยมิได้มี
เจตนาจะยุแยงตะแคงรั่ว เพียงแค่รู้สึกว่าหรูเยียนไม่ใช่หรูเยียนคน
เดิมแล้วเพคะ”
หลิงอวี้จื้อไม่พูดอะไร เดินฉับ ๆ ไปข้างหน้าอย่างเร็ว เรื่องนี้
เหนือความคาดหมายของเธอโดยสิ้นเชิง เธอพึ่งพาหรูเยียนอย่าง
มากมาโดยตลอด ธุระทุกอย่างมอบให้หรูเยียนเป็นคนจัดการ นางมี
ความสามารถจริง ๆ นางกับมั่วชิงสองคน คนหนึ่งดูเรื่องภายใน คน
หนึ่งดูเรื่องภายนอก มั่วชิงไม่ถนัดเรื่องงานบ้านงานเรือน
หรูเยียนเองทำอะไรรู้จักกาลเทศะ เธอไม่ระแคะระคายเรื่อง
ความภักดีของหรูเยียน นึกไม่ถึงเลยว่ากลับมาคราวนี้หรูเยียน
เปลี่ยนไปหมดแล้ว จู่ ๆ เธอก็นึกถึงจูจิ่น คนเราเปลี่ยนไปตาม
สิ่งแวดล้อมได้
Comments for chapter "ตอนที่ 684 คำเตือนของมั่วชิง"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
