ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 674 ดูแลอวี้เอ๋อร์ให้ดี
ตอนที่ 674 ดูแลอวี้เอ๋อร์ให้ดี
นี่พวกเขาใช้มือสังหารจำนวนมากถึงเพียงนี้ลงมือในครั้งเดียว
หลิงอวี้จื้อไม่รู้ว่ามือสังหารเหล่านี้เสร็จภารกิจจัดการองค์รักษ์ลับ
ของเซียวเหยี่ยนแล้วตามมาสมทบทางด้านนี้ใช่หรือไม่
‘หรือว่ำเกิดเรื่องกับองค์รักษ์ลับทั้งหมด?’
‘ยังมีมั่วชิงอีก นำงบำดเจ็บหรือเปล่ำ?’
หลิงอวี้จื้อเกิดคำถามขึ้นในหัวมากมาย ครั้งนี้พวกมันเริ่มต้นด้วย
การวางยาพวกนางที่โรงเตี๊ยมก่อน จากนั้นค่อยลงมือ ช่างต ่าช้ายิ่ง
นัก
“ดูแลอวี้เอ๋อร์ให้ดี”
ทิ้งคำพูดประโยคสุดท้ายเอาไว้ประโยคหนึ่ง เจียงสือก็พุ่งตัว
ออกไปเข่นฆ่ามือสังหารเหล่านั้นทันที
เจียงสือเพิ่งจะสังหารมือสังหารไปถึงห้าหกคน ซึ่งถึงแม้ว่านาง
จะได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ทว่าพละกำลังของนางก็
ถดถอยจนแทบไม่มีเหลือ บัดนี้เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคนชุดดำถึง
สิบกว่าคน เริ่มต้นต่อสู้ไปได้ไม่เท่าไหร่ เจียงสือก็แสดงอาการ
พละกำลังไม่สอดคล้องกับจิตใจที่ต้องการจะต่อสู้ออกมาเสียแล้ว
ด้วยเหตุนี้บาดแผลบนร่างของเจียงสือจึงเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
เจียงสือในตอนนี้ฆ่าคนราวกับคลุ้มคลั่ง ดวงตาของแดงก ่า ซึ่งคน
ชุดดำเหล่านั้นคาดไม่ถึงว่าที่นี่ยังมีหญิงผู้มีวรยุทธ์สูงส่งอยู่ด้วยอีก
หนึ่งคน พวกมันจึงเข้าล้อมกรอบโจมตีเจียงสือเต็มกำลัง
สุดท้ายเจียงสือก็สามารถสังหารคนชุดดำทั้งหมดจนตายด้วย
น ้ามือนางเพียงคนเดียวได้สำเร็จ แต่นางเองก็บาดเจ็บสาหัส
เจียงสือพยายามฝืนลากสังขารเดินเข้าไปหาหลิงอวี้จื้อและเซียวเห
ยี่ยน แต่สุดท้ายก็ทานทนต่อไปไม่ไหว ล้มลงที่บนพื้นนั่นเอง
เจียงสือคุกเข่าอยู่กับพื้น ชุดดำที่นางสวมใส่นั้นแม้ว่าจะมองไป
ไม่เห็นร่องรอยคราบเลือดแต่ก็มีกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง แขนเสื้อถูก
ดึงทึ้งจนขาด เลือดไหลหยดเป็นทาง ที่ฝ่ามือของเจียงสือเต็มไปด้วย
รอยคราบเลือดที่แห้งกรังลงไปแล้วทั้งสิ้น
“เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม!”
เจียงสือรู้ดีว่าตนเองบาดเจ็บสาหัส เกรงว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้
อีกไม่นาน สายตาที่นางทอดมองไปยังหลิงอวี้จื้อจึงเต็มเปี่ยมไป
ด้วยความรักและห่วงใย
“เจ้าจงมีชีวิตอยู่ต่อไปแทนอวี้เอ๋อร์ ข้าหวังมาตลอดว่าอวี้เอ๋อร์จะ
มีชีวิตอยู่และจากโลกนี้ไปตามกาลเวลาอย่างสงบ เพราะนางไม่ได้
ทำอะไรผิด ข้าต่างหากที่ทำให้นางเดือดร้อนมาโดยตลอด ต่อไปข้า
คงมิอาจปกป้องนางได้อีกแล้ว”
เจียงสือกล่าวจบก็ล้มฟุบลงบนพื้น เมื่อหลิงอวี้จื้อมองเห็นเลือด
ดวงใหญ่บนพื้น นางก็เข้าใจอะไรขึ้นมาได้ทันที
เจียงสือตายไปเสียได้ก็ดี นางตายไปไม่มีอะไรน่าเสียดายเลยสัก
นิด แต่ครั้งนี้เจียงสือต้องตายเพราะช่วยชีวิตนางและเซียวเหยี่ยน
เอาไว้ นั่นทำให้หลิงอวี้จื้อสังสนยิ่งนัก เพราะเจียงสือนับเป็นพี่สาว
ที่ดีคนหนึ่ง
“ข้าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปแทนนาง”
หลิงอวี้จื้อทำได้เพียงแค่ให้สัญญากับเจียงสือเท่านั้น
ได้ยินคำสัญญาจากหลิงอวี้จื้อ เจียงสือก็วางใจ เดิมทีนางคิดที่จะ
สังหารเซียวเหยี่ยนหลิงอวี้จื้อ จากนั้นค่อยนำศพของเจียงอวี้ไป
ต่อมานางได้ไตร่ตรองโดยละเอียดอีกครั้ง หากทำเช่นนั้นเจียงอวี้
จะต้องตายโดยสมบูรณ์ ไม่มีทางที่จะฟื้นคืนกลับมามีชีวิตได้อีก ไม่
สู้ไว้ชีวิตหลิงอวี้จื้อ เพื่อให้นางมีชีวิตอยู่ต่อไปแทนเจียงอวี้
เซียวเหยี่ยนคือผู้ที่สามารถกระทำการใหญ่ได้ ต่อไปภายใหน้า
ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นถึงจอมราชันย์ ถึงตอนนั้นหลิงอวี้จื้อก็จะ
กลายเป็นฮองเฮา เจียงสือรู้ดีว่าเซียวเหยี่ยนรักใคร่หลิงอวี้จื้อเป็นอ
ย่างมาก เมื่อเป็นเช่นนี้ต่อไปเจียงอวี้ก็จะมีที่พึ่งพิงที่ดีในบั้นปลาย
เจียงอวี้อาจจะได้เป็นหญิงที่มีฐานะสูงศักดิ์ที่สุดในแผ่นดิน
ต่อไปต้องให้กำเนิดทายาท
เมื่อคิดได้ดังนั้นเจียงอวี้จึงเลิกล้มความคิดที่จะพรากเจียงอวี้ไป
จากเซียวเหยี่ยน ปล่อยให้เจียงอวี้อยู่เคียงข้างเซียวเหยี่ยนนับว่าเป็น
เรื่องดี อย่างน้อยที่ก็มีเซียวเหยี่ยนที่รักนางมากอยู่เคียงข้าง นี่คือสิ่ง
เดียวที่นางจะสามารถทำเพื่อน้องสาวได้
ในตอนนั้นเองมั่วชิงที่ร่างทั้งร่างเต็มไปด้วยบาดแผล วิ่งถลาเข้า
มาโดยที่มือหนึ่งกุมที่บาดแผลเอาไว้ เมื่อเห็นเจียงสือนอนอยู่บนพื้น
หัวใจของนางก็หล่นวูบ
เจียงสือมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร คิดได้ดังนั้นมือก็เอื้อมไปเตรียมชัก
ดาบออกจากฝัก ทันใดนั้นจียงสือที่นอนแหมอยู่ที่พื้นก็เอ่ยปากขึ้น
เสียก่อน
“มั่วชิง ก่อนตายข้าจะขับกู่พิษออกจากร่างให้กับเจ้า แต่เจ้าต้อง
รับปากข้าหนึ่งเรื่อง ว่าเจ้าจะจงรักภักดีต่อเซียวเหยี่ยนไปชั่วชีวิต จะ
ไม่มีวีนทรยศหักหลังเขา”
“ท่านพูดเรื่องอะไรกัน?”
มั่วชิงยังไม่จับต้นชนปลายไม่ถูกว่าตกลงแล้วเกิดเรื่องอะไรขึ้น
กันแน่
“มั่วชิง เจียงสือช่วยชีวิตพวกเราไว้”
“นาง…”
มั่วชิงแสดงออกชัดเจนว่าไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเป็นเจียงสือที่
ช่วยชีวิตเซียวเหยี่ยนและหลิงอวี้จื้อเอาไว้ เพราะในสายตาของมั่ว
ชิงเจียงคือคนเสียสติบ้าคลั่งมาโดยตลอด นางและเซียวเหยี่ยนคือ
ศัตรูคู่แค้นมาช้านาน แล้วเจียงสือจะมีใจช่วยชีวิตคนได้อย่างไรก