ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 634 ยุแยง

“หม่อมฉันมีเรื่องอยากจะทูลฮองเฮาเป็นการส่วนตัวเพคะ”

เฉินปี้ก้มหน้าลงแล้วเอ่ยด้วยความนบน้อม

หลินฮองเฮาโบกมือให้นางกำนัลทุกคนออกไป เหลือไว้เพียงไฮ่

ถัง แล้วจึงเอ่ยปากว่า “ใต้เท้าเฉินมีสิ่งใดก็พูดมาเถิด”

“หม่อมฉันอยากพูดเรื่องของหยวนเฟยเพคะ”

เมื่อได้ยินคำว่าหยวนเฟย สีหน้าของหลินฮองเฮาก็เปลี่ยนไป

เล็กน้อย นางไม่รู้ว่าเหตุใดเฉินปี้จึงเอ่ยถึงหยวนเฟยขึ้นมาอย่างไร้

สาเหตุ แต่มิได้ขัดเฉินปี้ จึงปล่อยให้นางพูดต่อไป

เฉินปี้จึงพูดต่อว่า “ฮองเฮาทรงทราบหรือไม่ว่าเหตุใดฝ่าบาทจึง

แต่งตั้งสตรีที่เพิ่งเข้ามาในวังไม่นานเป็นหยวนเฟย นี่ไม่ใช่การ

กระทำอันบุ่มบ่าม แต่เพราะฝ่าบาททรงรู้จักกับหยวนเฟยมาก่อน ฝ่า

บาทรู้จักกับหยวนเฟยเมื่อหกปีก่อนและหลายปีมานี่ก็ทรงคิดถึงนาง

ไม่ลืมเลือน”

หลินฮองเฮาเผยสีหน้าตกใจและหวาดกลัวออกมา “เป็นไปไม่ได้

นางตายไปแล้ว”

เรื่องที่เฉินม่อฉือชอบหลิงอวี้จื้อ หลินฮองเฮานั้นทราบดี

เพียงแต่หลิงอวี้จื้อเป็นพระชายาของผู้สำเร็จราชการแทน

พระองค์ ทั้งนางก็ตายไปห้าปีแล้ว หลินฮองเฮาจึงไม่เคยเอาเรื่องนี้

มาใส่ใจ อย่างไรตอนนั้นเฉินม่อฉือก็เป็นเพียงเด็กหนุ่ม แต่เมื่อเฉิน

ปี้เอ่ยเช่นนี้กลับทำให้นางรู้สึกขนลุกขึ้นมา

คนที่ตายไปห้าปีแล้วจะกลับมาได้อย่างไร ทั้งนางก็เคยได้ยินว่า

ศพของสตรีผู้นั้นยังอยู่กับเซียวเหยี่ยนตลอดมา

“นางตายแล้วจริงๆ แต่ไม่รู้เหตุใด ตอนนี้ถึงได้กลับมาในร่าง

ใหม่ ฝ่าบาทสงสัยในตัวนาง คืนวันนั้นจึงให้หม่อมฉันไปลองใจ

นาง ตอนนี้มั่นใจแล้วว่านางคือพระชายาของผู้สำเร็จราชการแทน

พระองค์ที่ตายไปเมื่อห้าปีก่อนจริงๆ ฮองเฮาเพคะ หม่อมฉันเคย

ทะเลาะกับนางอยู่หลายครั้ง ฮองเฮาก็คงทราบดีว่าเดิมหม่อมฉันนั้น

ต้องแต่งให้กับผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ แต่ก่อนถึงวันมงคล

หม่อมฉันกลับถึงยกให้แต่งกับอู่อ๋อง ทั้งหมดล้วนเป็นเพราะหลิ

งอวี้จื้อเพคะ”

หลินฮองเฮาไม่อยากจะเชื่อที่เฉินปี้พูด สองมือกำชายกระโปรง

แน่นโดยไม่รู้ตัว สีหน้ายังคงเต็มไปด้วยความแปลกใจไม่อยากจะ

เชื่อ “เจ้าพูดจริงหรือ”

“เรื่องใหญ่เพียงนี้ หม่อมฉันไม่กล้าหลอกลวงพระองค์แน่เพคะ

ฮองเฮา หลิงอวี้จื้อเป็นสตรีเหลี่ยมจัด ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

จึงถูกนางทำให้ลุ่มหลงจนลืมตัว”

“ตอนนั้นไทเฮาทรงให้หม่อมฉันเป็นพระชายารองของผู้สำเร็จ

ราชการแทนพระองค์ ตัวหม่อมฉันมีใจให้กับเขาอยู่แล้วจึงยินดีเป็น

ชายารอง แต่คิดไม่ถึงว่าหลิงอวี้จื้อกลับไม่ยอม หม่อมฉันยังมิทันได้

แต่งเข้านางก็คิดแผนการมาใส่ร้ายหม่อมฉันก่อน ทำให้หม่อมฉัน

ตกเป็นของอู่อ๋องจึงจำต้องแต่งกับอู่อ๋องเพคะ หลังจากนั้นนางยังมา

ยั่วยวนอู่อ๋องอีก ทำให้อู่อ๋องเอาแต่เพ้อถึงนาง กระทั่งต้องตายไป

เพราะนาง

นางเคยเป็นสหายร่วมเรียนของฝ่าบาท ตอนนั้นคงต้องพยายาม

ยั่วยวนฝ่าบาทที่ยังเป็นเพียงหนุ่มน้อยอยู่เป็นแน่ ทำให้ฝ่าบาทลุ่ม

หลงนางยิ่ง สตรีผู้นี้มีแต่จะทำลายฝ่าบาทเพคะ”

เมื่อได้ฟังคำบอกเล่าของเฉินปี้ คิ้วของหลินฮองเฮาก็เริ่มขมวด

แน่นขึ้นทุกที นางย่อมไม่ชอบหลิงอวี้จื้อและไม่มีทางชอบหลิ

งอวี้จื้อ แต่นางก็ไม่กล้าเชื่อคำพูดของเฉินปี้ง่ายๆ

“ใต้เท้าเฉิน เรื่องที่เจ้าพูดข้าเข้าใจทั้งหมดแล้ว ข้าจะตรวจสอบ

เรื่องนี้อย่างละเอียดเอง”

“หม่อมฉันมาทูลเรื่องนี้ให้ฮองเฮาทรงทราบเพียงเพราะหวังว่า

พระองค์จะระวังสตรีผู้นี้ โปรดทรงระวังอย่าได้หลงกลนางเป็นอัน

ขาด หม่อมฉันเคยถูกกระทำมาแล้ว หวังว่าฮองเฮาจะไม่ถูกนาง

หลอกลวงไปอีกคน”

“ฝ่าบาททรงกำชับไม่ให้หม่อมฉันบอกเรื่องนี้กับผู้อื่น แต่หม่อม

ฉันทนไม่ได้ที่จะให้ฮองเฮาถูกขังอยู่ในกลองไม่รับรู้เรื่องราวใด

และเกรงว่าหลิงอวี้จื้อจะทำร้ายฝ่าบาท อย่างไรนางก็เป็นสตรีของ

ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เมื่อครุ่นคิดอยู่นาน หม่อมฉันจึง

ตัดสินใจมาทูลเรื่องนี้แก่พระองค์เพคะ”

“ขอบใจใต้เท้าเฉินมากที่มาบอกกล่าว ข้ารู้ว่าควรทำเช่นไร เรื่อง

นี้ข้าจะไม่บอกใคร ใต้เท้าเฉินวางใจได้”