ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 571 ใช้ประโยชน์จากโหราศาสตร์

“หลายวันมานี้ข้าคิดนั่นคิดนี่ ก็คิดวิธีอะไรไม่ออกเลยจริง ๆ”

“ให้ข้าลองคิดดูหน่อย”

หลิงอวี้จื้อโบกมือ เป็นสัญญาให้จูจิ่นหยุดรบกวนเธอก่อน

เรื่องนี้จัดการยากไปหน่อยจริง ๆ จุดสำคัญคือยุคโบราณไม่มีทั้ง

เทคโนโลยีอย่างยุคปัจจุบัน และให้ความสำคัญกับชื่อเสียงมาก

การท้องก่อนแต่งเป็นเรื่องที่ไร้ศีลธรรมมากอยู่แล้ว หลิงอวี้จื้อมา

อยู่ยุคเว่ยตะวันตกนานขนาดนี้แล้ว ไม่เคยเห็นตัวอย่างจริง แต่เคย

ได้ยินมา เพียงแต่จุดจบล้วนเป็นผู้ใหญ่และเด็กตายไปพร้อมกัน

ถึงแม้มู่หรงหงจะอยากได้หลาน หลายวันมานี้ก็ล้มป่วยเพราะ

เรื่องนี้ แต่ก็ไม่ใช่ว่าเห็นเด็กแล้วก็จะอยากได้ทันที ต้องพิสูจน์ว่าเด็ก

คนนี้เป็นของมู่หรงนี่อวิ๋น นี่เป็นเรื่องที่ยากยิ่ง พูดตามตรง ไม่มีใคร

เชื่อ อาศัยระดับวิทยาการการแพทย์ในตอนนี้ก็ตรวจผลออกมา

ไม่ได้

หลิงอวี้จื้อเค้นสมองคิด จู่ ๆ ก็นึกถึงเรื่องโหราศาสตร์และการ

ทำนายดวงขึ้นมาได้

ยุคเว่ยตะวันตกงมงายเรื่องนี้มาก หมอผีเป็นที่นับถืออย่างยิ่งมา

ตลอด เพียงแต่ไม่ใช่ใครพูดแล้วจะโน้มน้าวฝูงชนได้หมด

ปรมาจารย์ตัวจริงนั้นมีกิตติศัพท์มาก คำพูดของพวกเขาไม่มีใครตั้ง

คำถาม

หากสามารถตามหาปรมาจารย์ที่มีชื่อเสียงมาช่วยได้ เช่นนั้นทุก

อย่างก็จะง่ายขึ้นมาก ถึงเวลานั้นจูจิ่นไม่ต้องทำอะไรเลย มู่หรงหง

จะเป็นฝ่ายมาหานางถึงเรือนเอง เช่นนี้จูจิ่นเข้าไปในจวนมู่หรงก็จะ

มีตำแหน่ง ไม่โดนคนดูถูกแล้ว

อาศัยเครือข่ายของเซียวเหยี่ยน จะหาปรมาจารย์สักคนนั้นไม่ใช่

เรื่องยากอะไร เพียงแต่ปรมาจารย์เหล่านี้จะช่วยหลิงอวี้จื้อหรือไม่ก็

ยังคาดเดาไม่ได้

เพราะว่าคนที่ทำอาชีพนี้ก็ถือว่าเป็นปราชญ์ที่ไม่ยุ่งทางโลก หาก

ไม่ยินดีช่วย ก็ทำอะไรพวกเขาไม่ได้ ปราชญ์เหล่านี้ล้วนแต่ถือ

สันโดษ ปกติไม่ปรากฏตัวให้เห็นง่าย ๆ แม้แต่ฮ่องเต้เองยัง

เกรงอกเกรงใจเมื่อเห็นพวกเขา

เห็นหลิงอวี้จื้อเดี๋ยวก็ขมวดคิ้ว เดี๋ยวก็ผ่อนคลาย จูจิ่นไม่รู้ว่าหลิ

งอวี้จื้อคิดถึงวิธีอะไรดี ๆ หรือไม่ จึงไล่ถาม

“อวี้จื้อ เจ้าคิดวิธีอะไรออกแล้วใช่หรือไม่”

“ตอนนี้ใครเป็นปรมาจารย์ที่ทรงเกียรติที่สุดในแคว้นเว่ย

ตะวันตกหรือ”

“ด้านไหน”

“ทำนายดวงชะตา ดูพวกปากว้า”

จูจิ่นคิด ๆ ดู พูดว่า

“คนที่น่านับถือที่สุดขณะนี้น่าจะเป็นเหลียนไห่ เพียงแต่เบาะแส

ของเขาไม่แน่นอน จะหาตัวเขานั้นไม่ง่าย อวี้จื้อ เจ้าคงไม่ได้คิดจะ

ให้เหลียนไห่ช่วยพวกเราโกหกหรอกกระมัง!”

“เบาะแสไม่แน่นอนไม่น่ากลัวหรอก ให้อาเหยี่ยนไปหาได้”

“ไม่ได้ ถึงแม้จะหาตัวเขาเจอ เหลียนไห่คงไม่ช่วยเด็ดขาด ตอน

นั้นแม้แต่ฮ่องเต้องค์ก่อน เหลียนไห่ยังไม่ไว้หน้า ไม่ยอมทำนาย

ปากว้าให้ฮ่องเต้องค์ก่อน

ด้วยความโกรธ ฮ่องเต้องค์ก่อนจึงจับตัวเหลียนไห่ จะเอาไปตัด

ศรีษะ

ปรากฏว่าที่ลานประหาร ท้องฟ้ามืดครึ้ม ฟ้าร้องฟ้าผ่า สายฟ้า

เส้นหนึ่งฟาดใส่เพชรฆาตตาย ฮ่องเต้องค์ก่อนจึงปล่อยเหลียนไห่

ไม่กล้าสร้างความเดือดร้อนแก่เหลียนไห่อีก จากนั้นมาเหลียนไห่ก็

หายไปอย่างไร้ร่องรอย”

หลิงอวี้จื้อได้ยินก็เดาะลิ้นจิ๊ ๆ ไม่รู้ว่าคนผู้นี้มีความสามารถจริง

หรือว่าโชคดีกันแน่

“เจ้าหมายความว่าคนผู้นี้ไม่เกรงกลัวอำนาจ”

จูจิ่นพยักหน้า

“จะให้เขาช่วย เป็นไปไม่ได้”

หลิงอวี้จื้อชักจะหงุดหงิด กว่าจะคิดถึงจุดนี้ได้ นึกไม่ถึงว่า

เหลียนไห่จะหัวแข็งเช่นนี้ จู่ ๆ ในหัวก็มีแสงสว่างปิ๊งขึ้นมา

“เช่นนั้นหาคนมาสวมรอยเป็นเหลียนไห่สิ หลอกตามู่หรงหงสัก

หน่อยก็ยังได้”

หลังจากจูจิ่นคิดเรื่องนี้สักครู่ก็เห็นด้วยกับข้อเสนอของหลิ

งอวี้จื้อ

“ความคิดนี้เป็นไปได้ ถึงแม้ว่ามู่หรงหงจะเคยเจอเหลียนไห่ แต่

ว่าไม่ได้คบค้าอะไรกันลึกซึ้ง คิดจะหลอกนางก็ไม่ใช่เรื่องยาก

ต้องการเพียงหน้ากากมนุษย์รูปหน้าคนผู้นี้…”

เซียวเหยี่ยนก็เคยเจอเหลียนไห่ ถึงขั้นติดต่อกับเหลียนไห่สอง

สามครั้ง ด้วยเหตุนี้อยากรู้รูปร่างหน้าตาของเหลียนไห่นั้นไม่ยาก

แต่จะหาคนที่ทำหน้ากากมนุษย์ให้เหมือนจริงนั้นไม่ง่าย นี่ก็เป็น

เรื่องที่ร ่าลือกันในยุทธภพ จูจิ่นไม่เคยพบเจอมาก่อน