ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 552 แพ้ไม่ไหวอีกแล้ว

“สิ่งนี้เป็นสมบัติล ้าค่าที่สุดของท่านอ๋อง เดิมทีข้าอยากเก็บไว้เอง

ไว้เป็นที่ระลึก ท่านอ๋องย ้าซ ้าๆ ว่าต้องเอาสิ่งนี้กลับมาให้ได้

ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้ว เก็บมันไว้ ก็รังแต่จะสร้างความเดือดร้อนให้

ข้าไม่รู้จบ ข้าอยากใช้ชีวิตเลี้ยงลูกอย่างคนธรรมดาๆ ไม่อยากมีส่วน

ร่วมในความถูกต้องหรือผิดพลาดอีกต่อไปแล้ว”

ลู่ซูหว่านคิดดีแล้วจริงๆ นางรู้ว่าเว่ยอ๋องให้นางกลับไปเอามุก

เมฆาสวรรค์ก็เพียงเพราะยังไม่ยอมแพ้ เขาหวังกับลูกในท้องของ

ลู่ซูหว่านไว้สูง หวังว่าสักวันจะได้ครองบัลลังก์ฮ่องเต้

แต่ลู่ซูหว่านไม่อยากให้ลูกไปเกี่ยวข้องกับเรื่องเหล่านี้อีกแล้ว

ก่อนหน้านี้นางก็มีความทะเยอทะยาน ใจคิดแต่อยากจะเป็นไทเฮา

ผ่านการเปลี่ยนแปลงใหญ่หลวงครั้งนี้ไปแล้ว นางก็ไม่กล้าเอาความ

คาดหวังเช่นนี้ไปใส่ตัวลูก นางแพ้ไม่ไหวอีกแล้ว

เว่ยอ๋องเคยให้ผู้เชี่ยวชาญดูแล้ว ชี้ชัดว่าทารกในครรภ์นางเป็น

เพศชาย ดังนั้นถึงได้พยายามสุดความสามารถที่จะรักษา

เลือดเนื้อเชื้อไขเพียงหนึ่งเดียวคนนี้เอาไว้

ลู่ซูหว่านก็เคยหวั่นไหวไปด้วย หวังว่าใจเด็กมีความอยากเป็น

ใหญ่ อย่างไรเขาก็เป็นสมาชิกราชวงศ์ แต่เมื่อครู่เกือบเสียลูกไป

นางกลับคิดได้แจ่มแจ้งแล้วว่า มีชีวิตที่ดีถึงจะสำคัญที่สุด เหตุใด

จะต้องเดินไปบนเส้นทางที่ยากลำบากที่สุด ในเมื่อให้เขาได้เป็นคน

ธรรมดาจะดีกว่า

“เจ้าคิดเช่นนี้ก็ดี บุตรของบรรดาอ๋องและฮ่องเต้ช่างลำบากจริงๆ

กลอุบายร้อยแปดพันประการ หากสามารถเลือกหนีไปได้ การหนี

ไปก็เป็นเรื่องที่ดี”

หลิงอวี้จื้อเห็นแววตาของลู่ซูหว่านมีความเหนื่อยล้า ก็รู้ว่านาง

เกิดความคิดจะถอยแล้ว นี่น่าจะเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุด

เมื่อก่อนหลิงอวี้จื้อถามเซียวเหยี่ยน กลัวว่าต่อไปลูกชายของลู่ซู

หว่านจะมาล้างแค้นหรือไม่ เซียวเหยี่ยนทำหน้าไม่ยี่หระขณะบอก

ว่า หากเขากล้ามาล้างแค้น เช่นนั้นเขาก็จะสู้ให้ถึงที่สุด

เซียวเหยี่ยนกล้าปล่อยลูกชายลู่ซูหว่านไป เพราะเขาระมัดระวัง

มากพอ ความเป็นไปได้เล็กน้อยที่ยังมิอาจรู้ได้ เขาไม่เอามาใส่ใจ

จากนั้นลู่ซูหว่านก็บอกเบาะแสของมุกเมฆาสวรรค์กับหลิงอวี้จื้อ

หลิงอวี้จื้อให้มั่วชิงไปเอา จากนั้นก็กลับห้อง

ตอนที่เซียวเหยี่ยนกลับมา มั่วชิงเอามุกเมฆาสวรรค์มาแล้ว

หลิงอวี้จื้อพินิจพิเคราะห์ไข่มุกโปร่งใสในมืออย่างใคร่รู้ มองแวบ

แรกนึกว่าเป็นลูกแก้ว ไม่ได้มีลักษณะอะไรเป็นพิเศษ

เพียงแต่พอจับดูแล้วก็ไม่เหมือนแก้ว แต่คล้ายหินหยก เป็นหิน

หยกโปร่งใส นี่กลับกลายเป็นสิ่งแปลกใหม่

นอกจากนั้นลู่ซูหว่านยังพูดถึงหินอาตมัน หรือว่าไข่มุกนี้กับหิน

อาตมันมีความเกี่ยวข้องกัน หินอาตมันเกี่ยวพันถึงการข้ามภพของ

เธอ เช่นนั้นจะเข้าใจได้ใช่หรือไม่ว่าไข่มุกเม็ดนี้ กับการข้ามพบของ

เธอก็มีความเกี่ยวพันกันด้วย

ตอนที่เซียวเหยี่ยนเดินเข้ามาในห้อง หลิงอวี้จื้อกำลังเหม่อลอย

ขณะถือมุกเมฆาสวรรค์อยู่ เขาเรียกหนึ่งคำ หลิงอวี้จื้อก็ตกใจทันที

ไข่มุกเมฆาสวรรค์ในมือตกลงบนพื้น กลิ้งไปตรงข้างเท้าเซียวเหยี่ยน

พอดี

เซียวเหยี่ยนก้มตัวลงเก็บไข่มุกขึ้นมา เดินมาตรงหน้าหลิงอวี้จื้อ

“เจ้าได้ของสิ่งนี้มาจากไหน”

หลิงอวี้จื้อกระโดดผึงขึ้นจากตั่ง กอดแขนเซียวเหยี่ยน

“ลู่ซูหว่านให้ข้ามา นางบอกว่าสิ่งนี้คือมุกเมฆาสวรรค์ สิ่งนี้คือ

อะไรกันแน่เพคะ”

“ไข่มุกเมฆาสวรรค์อยู่ในครอบครองของเว่ยอ๋องจริงๆ”

เซียวเหยี่ยนตกใจพอสมควร กำไข่มุกแน่น จากนั้นก็อธิบายให้

หลิงอวี้จื้อรู้จัก

“อวี้จื้อ เมื่อก่อนข้าเคยพูดถึงหินอาตมันไปแล้ว มุกเมฆาสวรรค์

ใช้ในการเปิดผนึกหินอาตมัน

หินอาตมันถูกวางไว้บนแท่นแสงดาว หากหยิบหินอาตมันลงมา

จากแท่นแสงดาวแล้ว พลังข้างในนั้นก็จะค่อยๆ ผนึกปิด

แท่นแสงดาวจะถูกเปลี่ยนทุกๆ ห้าปี เปลี่ยนครั้งหนึ่งใช้เวลาสาม

ปี เช่นนี้จึงจะสามารถสร้างแท่นแสดงดาวใหม่ได้

จะวางหินอาตมันลงบนแท่นแสงดาวอีกครั้ง ก็ต้องใช้มุกเมฆา

สวรรค์ในการเปิดผนึกพลังงานภายใน ปีนั้นเมื่อหินอาตมันถูก

ขโมยไปแล้ว มุกเมฆาสวรรค์ก็ถูกขโมยไปเช่นกัน คิดไม่ถึงว่าสิ่งนี้

จะไปอยู่ในมือของเว่ยอ๋อง”

“มุกเมฆาสวรรค์ก็เท่ากับว่าเป็นกุญแจเปิดผนึกหินอาตมันใช่

ห