ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 542 ไม่มีสิทธิ์ตั้งเงื่อนไข

“มั่วชิง เริ่มได้แล้ว”

“รอก่อน”

ชิวจวี๋รู้ว่าวันนี้ตัวเองหนีไม่พ้นแล้ว ตะโกนเสียงดังว่า

“ข้าพูดแล้ว ข้าจะบอกสิ่งที่ข้ารู้ให้พวกเจ้าฟัง แต่ข้ามีเงื่อนไข ข้า

พูดจบแล้ว พวกเจ้าต้องปล่อยข้า”

“ตลกสิ้นดี เจ้ายังมีสิทธิ์มาตั้งเงื่อนไขกับข้าอีกหรือ ชิวจวี๋ ตอนนี้

เจ้าเลือกได้เพียงว่าจะตายอย่างทรมานหรือไม่ทรมาน นอกจากนี้

แล้ว ก็ไม่มีทางเลือกอื่น”

“เจ้า…”

ชิวจวี๋คิดไม่ถึงว่าหลิงอวี้จื้อไม่คิดจะปล่อยนางจริงๆ

“พระชายา บ่าวไม่ค่อยสบาย ขอตัวออกไปก่อนเพคะ”

หรูเยียนผิดหวังในตัวชิวจวี๋ถึงขีดสุด แถมยังเกลียดชิวจวี๋มาก แต่

อย่างไรชิวจวี๋ก็เป็นน้องสาวแท้ๆ ของนาง นางไม่มีทางดูชิวจวี๋ตาย

ไปต่อหน้าได้ ทำได้เพียงหลบไป นางรู้ว่าชิวจวี๋ทนทรมานไม่ได้

ต้องพูดออกมาแน่นอน

หลิงอวี้จื้อเข้าใจความลำบากใจของหรูเยียน จึงพยักหน้า

“เจ้าไปพักผ่อนเถิด”

หรูเยียนย่อตัวเคารพตัวแล้วออกไป หรูเยียนไปแล้ว สุดท้าย

ชิวจวี๋ก็ไม่หลงเหลือความหวังแม้แต่นิด หรูเยียนก็ตัดสินใจพราก

ชีวิตนางเช่นกัน

คิดถึงตรงนี้ นางก็ทนไม่ไหวหัวเราะออกมา นางไม่รู้ว่าตัวเองผิด

ตรงไหนกัน นางแค่คิดจะมีชีวิตที่ดีขึ้นหน่อยเท่านั้น

แม่ของนางก็อยู่อย่างตายทั้งเป็น อยู่ไปก็เจ็บปวดทรมาน นางจบ

ชีวิตให้แม่เช่นนี้ ต่อไปพวกนางก็จะมีชีวิตที่ดีขึ้นหน่อย

เห็นชัดๆ ว่านางไม่ผิดอะไรเลย ใครไม่อยากมีชีวิตดีขึ้นบ้าง นาง

แค่อยากมีชีวิตที่ดีเท่านั้น เพียงแต่เริ่มต้นมาก็ได้เจ้านายผิด ถึงได้มี

สถานการณ์อย่างวันนี้

หากรู้ก่อนว่าจะเป็นเช่นนี้ นางควรจะแต่งงาน ไม่ควรละโมบ

อยากได้ความมั่งคั่งร ่ารวย เช่นนี้อย่างน้อยก็จะได้มีชีวิตอย่างสงบ

และมั่นคง ตอนนี้ทุกอย่างสายเกินไปแล้ว

“มั่วชิง ในเมื่อนางไม่ส่งเสียงใด เช่นนั้นก็แสดงว่าจะตายอย่าง

ทรมาน ให้นางได้รู้ว่าอะไรคือความเจ็บปวด มิเช่นนั้นนางคงลืมไป

แล้วว่าตนเองทำเรื่องเนรคุณมากมายเพียงใด ทรมานเสีย!”

เพิ่งสิ้นเสียงหลิงอวี้จื้อ ก็มีทหารยามเข้ามาทันที กำลังจะคุมตัว

ชิวจวี๋ ส่วนอีกคนกำลังถือแปรงอันใหญ่จุ่มลงไปในน ้ามันเดือด

ปุดๆ ชิวจวี๋ตกใจจนขาอ่อนแรง รีบตะโกนเสียงดัง

“ข้าบอก ข้าบอก ข้าจะบอกทุกอย่างเลย”

“พูดมา! ข้าฟังอยู่”

หลิงอวี้จื้อรู้อยู่แล้วว่าชิวจวี๋รับไม่ไหว การทรมานเช่นนี้ ถึง

แม้แต่ดูก็รู้สึกเจ็บ มิพักต้องพูดถึงเวลาโดนกับร่างกายตนเอง ด้วย

เหตุนี้ปฏิกิริยาของชิวจวี๋จึงอยู่ในความคาดหมายของเธอ นางไม่ใช่

คนที่ไม่กลัวตายอยู่แล้ว

ดูเหมือนชิวจวี๋ยังหวาดกลัวอยู่ ไม่กล้าพูดออกมาทันที เห็นห

งอวี้จื้อขมวดคิ้ว ดูเหมือนจะสั่งอีกครั้ง นางก็รีบตะโกนว่า

“เป็นพระชายาเว่ยอ๋องเพคะ”

คำตอบนี้เหนือความคาดหมายของหลิงอวี้จื้อ จะเป็นพระชายา

เว่ยอ๋องไปได้อย่างไร

คิดอย่างไรก็ไม่น่าจะเป็นนาง หากเมื่อก่อนบอกว่าเป็นพระชายา

เว่ยอ๋องก็ยังพอพูดได้ ตอนนี้เว่ยอ๋องก็เคราะห์ร้ายไปแล้ว พระชายา

เว่ยอ๋องจะมาใส่ร้ายหลิงจื่อเฉิงอย่างไม่มีเหตุผลได้อย่างไร

มิหนำซ ้าจดหมายฉบับนี้ก็ถูกใส่ในเสื้อผ้าของหลิงจื่อเฉิง

ล่วงหน้า ลู่ซูหว่านจะรู้ได้อย่างไรว่าวันถัดมาจะเกิดเรื่อง หากรู้แล้ว

เหตุใดทางจวนเว่ยอ๋องถึงไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ แล้วก็ถูกจับใน

จวนเว่ยอ๋อง เช่นนี้ไม่เหมือนแนวทางปฏิบัติของจวนเว่ยอ๋องเลย

จริงๆ

ยิ่งคิดหลิงอวี้จื้อก็ยิ่งรู้สึกว่าไม่สมเหตุสมผล พวกเขาลงมือกับ

หลิงจื่อเฉิง มีความเป็นไปได้สูงว่าเป้าหมายคือเธอ ถึงแม้การดึง

เว่ยอ๋องลงจะเป็นแผนการของเซียวเหยี่ยน แต่ลู่ซูหว่านก็ไม่มีความ

จำเป็นที่จะต้องแก้แค้นเธอหรือเปล่า!

ดังนั้นเธอจึงสงสัยคำพูดของชิวจวี๋ คนที่อยู่เบื้องหลังคือ

ลู่ซูหว่านฟังไม่ขึ้นจริงๆ ที่จริงคนที่เธอสงสัยคือมู่หรงกวานเย่ว