ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 528 เขินแล้วใช่หรือไม่
ตอนที่ 528 เขินแล้วใช่หรือไม่
หลิงอวี้จื้อก้าวขาเดินมาสองสามก้าว จู่ๆ ก็หยุด ทำไมตัวเองเชื่อ
ฟังขนาดนี้
เซียวเหยี่ยนเข้ามา ยื่นมือออกมาจับมือทั้งคู่ของหลิงอวี้จื้อ ก้ม
หน้าลง ถามเบาๆ
“อวี้จื้อ เจ้าเขินแล้วใช่หรือไม่”
“ใครบอก ข้าก็แค่กระหายน ้าเอง”
หลิงอวี้จื้อกล้ายอมรับเสียที่ไหน เกร็งคอร้องเสียงหลง เพราะ
ละอายใจ น ้าเสียงจึงไม่มีความมั่นใจอย่างเห็นได้ชัด
เซียวเหยี่ยนก็ไม่ใช่เพิ่งรู้จักหลิงอวี้จื้อวันแรก ย่อมรู้ว่าหลิงอวี้จื้อ
เขินแล้ว ต่อหน้าเขา เธอหน้าบางอยู่เสมอ ด้วยเหตุนี้จึงกอด
หลิงอวี้จื้อเบาๆ
“ให้ข้ากอดดีๆ มา”
หลิงอวี้จื้อขยับตัวเล็กน้อย เซียวเหยี่ยนกอดหลิงอวี้จื้อแน่นทันที
“อย่าขยับ ตอนนั้นในใจเจ้าไม่มีข้า ข้าจึงคิดถึงวันนี้อีกครั้ง คิด
อีกว่าเมื่อไหร่ถึงจะสู่ขอเจ้าเข้าเรือนมาได้ เร็วกว่าที่ข้าจินตนาการไว้
เล็กน้อย อวี้จื้อ จากนี้ต่อไป จวนอ๋องผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ก็
เป็นบ้านของเจ้าแล้ว เจ้าเป็นผู้หญิงของอ๋องผู้สำเร็จราชการแทน
พระองค์ และเป็นนายหญิงแต่เพียงผู้เดียว”
หลิงอวี้จื้อซุกอ้อมกอดของเซียวเหยี่ยนอย่างว่าง่าย ค่อยๆ ปล่อย
ตัวตามสบาย
“อาเหยี่ยน ท่านจะตามใจข้าตลอดไปหรือไม่”
“ที่แคว้นเว่ยตะวันตกนี้ เจ้าทำอะไรก็ได้อย่างใจคิด ใครกล้าห้าม
เจ้า ข้าจะเอาตราบัญชาการให้เขาดู”
“ท่านไม่กลัวข้าจะเอาชื่อท่านไปอ้างทำเรื่องไม่ดีหรือ”
“ผู้หญิงของข้าเหตุใดจะทำเรื่องไม่ดีไม่ได้”
เซียวเหยี่ยนเลิกคิ้วถาม
เห็นได้ชัดว่าประโยคนี้ใช้ได้ผลกับหลิงอวี้จื้อ เธอเริ่มปล่อยตัว
ตามสบายขึ้นเรื่อยๆ
“ฮ่าฮ่า นี่ท่านพูดเองนะ ข้าไม่เกรงใจแน่นอน จะต้องเอาชื่อสามี
ไปทำเรื่องไม่ดีแน่นอน โตป่านนี้แล้วยังไม่เคยได้เพลิดเพลินกับ
การรังแกคนอื่นเลย”
“อวี้จื้อ ตลอดชีวิตนี้ห้ามจากข้าไปไหนนะ”
“ท่านก็ต้องรักข้าไปตลอดชีวิตนะ”
ถึงแม้ว่าจะฟังดูโง่ๆ ไปหน่อย ใครจะไปมั่นใจคำว่าตลอดชีวิต
ได้ แต่ฟังแล้วก็สบายใจดี
แถมเธอก็มั่นใจด้วยว่าพวกเธอจะอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต จะรัก
กันและกันเช่นนี้ไปตลอด ในเมื่อผ่านเรื่องราวมาด้วยกันตั้งมากมาย
เธอเข้าใจความคิดของตัวเอง และเข้าใจความคิดของเซียวเหยี่ยน
พวกเขาต่างก็เอาอีกฝ่ายไปอยู่ในใจของกันและกันแล้ว
เซียวเหยี่ยนตอบรับ
“อืม”
หลิงอวี้จื้อหน้ายิ้มราวกับดอกไม้ เธอเงยหน้ามองเซียวเหยี่ยน
ดวงตาใสเป็นประกาย ราวกับดวงดาวบนฟากฟ้า เธอกะพริบตาให้
เซียวเหยี่ยน
“อาเหยี่ยน ก้มหน้าลงสิ”
“จะทำอะไร”
“ท่านทำได้ดี ภรรยาคนนี้อยากให้รางวัลสามี”
คราวนี้เปลี่ยนเป็นเซียวเหยี่ยนก้มหน้าบ้าง หลิงอวี้จื้อจุมพิต
ริมฝีปากเซียวเหยี่ยนทันที เมื่อก่อนเซียวเหยี่ยนเป็นฝ่ายเริ่มตลอด
วันนี้เธออยากเป็นฝ่ายเริ่มบ้าง ทำให้ดีที่สุด ไม่สามารถทำขายหน้า
ต่อหน้าเซียวเหยี่ยนได้
ตอนแรกเซียวเหยี่ยนตะลึง นึกไม่ว่าหลิงอวี้จื้อจะเป็นฝ่ายเริ่มจูบ
เขาเอง ตอนแรกเขานึกว่าหลิงอวี้จื้อมีอะไรจะพูดกับเขา เด็กคนนี้โต
พอจะถ่ายทอดความรู้ให้ได้แล้วจริงๆ
เซียวเหยี่ยนผู้มีสติกลับมาแล้วก็ผันตัวไปเป็นฝ่ายรุกอย่างเร็ว
หลิงอวี้จื้อขึ้นมานอนบนผ้าห่มไหมนิ่มละมุนโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว นึก
ได้ว่าเทียนข้างนอกยังสว่างอยู่ หลิงอวี้จื้อก็ผลักเซียวเหยี่ยนออก
ทันที
“เทียน…”
เธอเริ่มหายใจไม่เป็นจังหวะ ดังนั้นจึงพูดจางึมงำๆ เซียวเหยี่ยน
ไม่ได้ลุกขึ้น โบกมือเล็กน้อย เปลวเทียนในห้องดับวูบลงทันที
ทั้งห้องตกสู่ความมืด หลิงอวี้จื้อนึกขึ้นได้ว่าคืนวันแต่งงาน
เหมือนจะดับเทียนไม่ได้ ละครย้อนยุคที่เธอเล่นทุกเรื่องเป็นเช่นนี้
หมด มิเช่นนั้นจะไม่เป็นมงคล ตอนนี้ตัวเองกลายเป็นคนสมองหมู
ไปแล้ว
เธอเริ่มร้อนใจแล้ว เรียกอย่างระมัดระวัง
“อาเหยี่ยน…”
“หืม”
“ดับเทียนแล้วจะไม่เป็นมงคลหรือไม่”
“ไม่”
“เช่นนั้นก็ดี”
พูดจบก็เพิ่มอีกประโยค
“ท่านเบาหน่อยนะ ข้ากลัวเจ็บ”
เซียวเหยี่ยนรู้สึกว่าไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี เขาแต่งงานกับ
พระชายาที่ไม่เหมือนใครจริงๆ
“อวี้จื้อ”
เซียวเหยี่ยนเรียกเบาๆ ข้างหูอวี้จื้อ
“หืม”
“ข้าอยากครอบครองเจ้า”
หลิงอวี้จื้อตอบกลับข้างหูเซียวเหยี่ยนอย่างอายๆ หนึ่งคำว่า
“
Comments for chapter "ตอนที่ 528 เขินแล้วใช่หรือไม่"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
