ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 527 อวี้จื้อ รีบมาสิ

ตอนที่ 527 อวี้จื้อ รีบมาสิ

หลิงอวี้จื้อทนไม่ไหวหัวเราะลั่นออกมา

“ท่านนี่หลงตัวเองจริงๆ แต่ท่านสเน่ห์แรงขนาดนี้ คนทั่วไป

ต้านทานไม่ไหวหรอก”

หลิงอวี้จื้อพูดพลางเอนหลังพิง แผ่นหลังแนบสนิทกับหน้าอก

ของเซียวเหยี่ยน

เซียวเหยี่ยนกอดหลิงอวี้จื้อแน่น รู้สึกเพียงว่าคนในอ้อมกอดนี้ตัว

เล็กๆ นิ่มๆ มีกลิ่นกายจางๆ นี่เป็นกลิ่นพิเศษประจำตัวหลิงอวี้จื้อ

เซียวเหยี่ยนก้มหน้า มุดหัวเข้าไปในเรือนผมของหลิงอวี้จื้อ ตอน

แรกควรจะมุดเข้าไปที่ซอกคอ แต่ช่วยไม่ได้ที่หลิงอวี้จื้อเตี้ยเกินไป

จึงได้แค่ระดับหัว

ถึงแม้เธอจะไม่ได้ใกล้ชิดเซียวเหยี่ยนเช่นนี้เป็นครั้งแรก แต่วันนี้

ไม่เหมือนกับวันก่อนๆ วันนี้เป็นวันมงคลสมรสของพวกเธอ นี่เป็น

วันดีของทั้งสองคน เธอรู้สึกประหม่าอย่างบอกไม่ถูก

ถึงแม้หลิงอวี้จื้อจะเป็นนักแสดงสาวหน้าใหม่ที่เปี่ยมศักยภาพใน

วงการบันเทิง เมื่อก่อนตอนสมัยเรียนก็เคยมีความรัก แต่ก็จำกัดอยู่ที่

การจับมือและจูบกัน ยังไม่ไปถึงขั้นสุดท้าย

ทันทีที่เข้าวงการบันเทิงมาแล้ว ที่เธอเคยแสดงก็เป็นแค่บทเล็กๆ

ส่วนใหญ่เป็นบทของพวกตัวประกอบ เช่น คนใช้ เพื่อนร่วมงาน

เป็นต้น

เมื่อก่อนเธอไม่ได้มีความคิดจะทำเป็นอาชีพ มองการแสดงเป็น

งานอดิเรกล้วนๆ ก้าวหน้าไปได้ก็ไป ก้าวหน้าไม่ได้ก็แสดงบท

เล็กๆ ก็พอ เพราะปฏิเสธการใช้เต้าไต่ ด้วยเหตุนี้สองสามปีก่อน

หน้านี้ เธอจึงได้บทตัวประกอบมาตลอด

ต่อมาบังเอิญได้ร่วมงานละครกับซ่งเฉิงเรื่องหนึ่ง ก็ยังเป็นบทตัว

ประกอบเล็กๆ เช่นเดิม แต่เพราะการแนะนำของซ่งเฉิง เธอจึงได้

เป็นนางรองในละครเรื่องถัดไป

จากบทบาทนี้เธอก็เริ่มมีแฟนคลับนิดหน่อย จากนั้นก็เริ่มเป็นไป

อย่างราบรื่น พูดได้ว่า ซ่งเฉิงเป็นแมวมองของเธอ ซ่งเฉิงทำให้เธอ

ประสบความสำเร็จ

เพื่อไล่ตามซ่งเฉิงให้ทัน สองสามปีนั้นเธอทุ่มเทอย่างหนัก หนึ่ง

ปีสามร้อยหกสิบห้าวันอยู่ที่กองถ่ายตลอด แทบไม่มีเวลาสนใจ

ปัญหาส่วนตัว

ดังนั้นจนถึงตอนนี้เธอจึงยังเป็นสาวบริสุทธิ์ เดิมทีคิดว่าจีบ

ซ่งเฉิงได้แล้วจะเก็บไว้ให้ซ่งเฉิง คิดไม่ถึงว่าจะจับพลัดจับผลูมาอยู่

ในยุคโบราณ แถมยังได้เจอเซียวเหยี่ยน นี่เป็นพรหมลิขิตบันดาลชัก

พาจริงๆ

ด้วยเหตุนี้หลิงอวี้จื้อจึงทั้งประหม่าและออกจะคาดหวัง อาย

จริงๆ ที่ใช้คำว่าคาดหวัง

เธอเงยหน้าขึ้นมองไปรอบๆ บนโต๊ะมีเทียนสีแดงจุดอยู่สะท้อน

ให้ทั้งห้องสว่างไสว ทั้งห้องกลายเป็นสีแดงไปทุกที่ ให้บรรยากาศ

งานมงคลมาก

นี่ไม่ใช่ความฝัน เธอแต่งงานกับเซียวเหยี่ยนแล้วจริงๆ

นึกได้ว่าทั้งสองยังไม่ได้คล้องแขนดื่มสุรากัน เซียวเหยี่ยนจึง

ปล่อยหลิงอวี้จื้อ ยกจอกสุราสำหรับคล้องแขนดื่มจากถาดขึ้นมา

แล้วเดินไปตรงหน้าหลิงอวี้จื้อ ยื่นให้หลิงอวี้จื้อจอกหนึ่ง ตนเองถือ

ไว้จอกหนึ่ง

“ภรรยา เชิญดื่ม”

“สามี เชิญดื่ม”

สองคนคล้องแขนกัน ดื่มเหล้ามงคล

เซียวเหยี่ยนวางจอกสุราลง มองหลิงอวี้จื้อด้วยสายตาเร่าร้อน ยื่น

มือออกไปลูบหน้าหลิงอวี้จื้อ ผิวของเธอนุ่มละเอียดลื่นมือ ราวกับ

ไข่ไก่ที่ปอกเปลือกแล้ว เห็นแล้วอยากกัด

เมื่อครู่อยากจะเข้าไปจูบ แต่จู่ๆ หลิงอวี้จื้อก็ถอยไปก้าวหนึ่ง พูด

ตะกุกตะกัก

“ข้ากระหายน ้า”

พูดจบตัวเองก็ไปรินน ้าแก้วหนึ่ง สองมือจับแก้วดื่มน ้าลงไป

ทำไมตัวเองถึงขี้ขลาดเพียงอย่างนี้ นึกไม่ถึงว่าจะมาหนีตอนนี้

เซียวเหยี่ยนก็ไม่พูดอะไร มองหลิงอวี้จื้ออย่างมีเลศนัยอยู่อย่าง

นั้น สายตานั้นทำให้หลิงอวี้จื้อหน้าร้อนผ่าว

“คือว่า…อาเหยี่ยน ท่านอยากดื่มน ้าสักแก้วด้วยหรือไม่”

“ข้าไม่กระหายน ้า”

หลิงอวี้จื้อเขิน ฝืนดื่มน ้าให้หมดแก้วภายใต้การจ้องมองของ

เซียวเหยี่ยน

“อวี้จื้อ รีบมาสิ”

เซียวเหยี่ยนกวักมือเรียกหลิงอวี้จื้อ น ้าเสียงอ่อนโยนอย่างยิ่ง ไม่

เหมือนน ้าเสียงพูดปกติของเขาเลย เสียงมีพลังดึงดูดมาก ทำให้รู้สึก

อยากเข้าไปหาโ