ทะลุมิติยุค 70 กลายเป็นมารดาของหนูน้อยนำโชค - บทที่ 568 ฉินต้าซานออกหน้าเพื่อลูกชาย

บทที่ 568 ฉินต้าซานออกหน้าเพื่อลูกชาย

ฉินต้าซานมาที่เขตทหารกองหนุนในฐานะตัวแทนผู้ตรวจการซู

เมื่อเขาลงจากรถ เห็นได้ชัดว่าผู้นำหลี่ตกใจมาก เพราะเคยเห็นรูปของเขาในหนังสือพิมพ์…

เด็ก ๆ ในเขตทหารกองหนุนได้ยินว่า ‘คุณลุงตำรวจ’ ที่เพิ่งจับกุมคนร้ายคดีสมบัติของชาติมาเยี่ยม พวกเขาต่างตื่นเต้นกันมาก

ตามธรรมเนียมปฏิบัติจะต้องมีการฝึกซ้อมครั้งหนึ่ง ให้ฉินต้าซานเป็นตัวแทนผู้ตรวจการซูตรวจสอบผลการฝึก

จากนั้นจึงเชิญเขากล่าวปราศรัย

เขาแสดงออกอย่างสำรวม ทำตามขั้นตอนที่ควรทำทั้งหมด

เพียงแต่เมื่อเด็ก ๆ ล้อมรอบเขาและขอให้เล่าเรื่องการจับผู้ร้าย เขากลับปฏิเสธ

ในตอนนั้นผู้รับผิดชอบเขตทหาร พันตรีซูอยู่แถวนั้นพอดี เขาจึงรีบมาด้วยตัวเอง แล้วเชิญฉินต้าซานไปที่สำนักงานของเขา แล้วมองเขาด้วยความสงสัยเล็กน้อย “เสี่ยวซู่อยู่ไหนครับ?”

“อยู่บ้านครับ” ฉินต้าซานตอบ

พันตรีซูขมวดคิ้ว

ฉินต้าซานรู้ว่าเขากำลังคาดเดาเจตนาของตน

จริง ๆ แล้วสิ่งที่ทำให้ฉินต้าซานโมโหที่สุดคือ พวกเขากล่าวหาว่าเสี่ยวซู่โกงข้อสอบ

ถ้าเป็นนิสัยของเขา เขาคงจะพลิกทั้งเขตทหารเพื่อสืบสวนคดี ‘โกงข้อสอบ’ นี้ด้วยตัวเอง

แต่เขาไม่ได้โง่ ในเมื่อพันตรีซูอยู่ที่นี่ เขาไม่สามารถทำเช่นนั้นได้

ฉินต้าซานจำเป็นต้องหาวิธีอื่น

ถ้าเป็นเช่นนั้นลองใช้วิธี ‘เส้นสาย’ ดูบ้างดีกว่า

ฉินต้าซานพูดตรง ๆ ว่า “ผมอยากทราบเกณฑ์การคัดเลือกออกสังเกตการณ์ในมณฑลครับ”

พันตรีซูมองไปทางหัวหน้าหลี่และครูฝึกเจิ้งที่อยู่ข้าง ๆ

หัวหน้าหลี่รีบพูดว่า “พอดีเขตทหารของเราได้รับโควตาหนึ่งที่ให้ไปสังเกตการณ์ที่มณฑล ฉินเสี่ยวซู่คงคิดว่าตัวเองจะได้รับเลือก แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ เลยรู้สึกไม่พอใจ…”

เขาพูดพลางมองครูฝึกเจิ้งแวบหนึ่ง “จากนั้นเขาก็ปะทะกับครูฝึกเจิ้ง แล้วหนีไปครับ”

พันตรีซูหน้าบึ้งพูดว่า “แล้วทำไมเขาถึงคิดว่าตัวเองจะได้รับเลือกล่ะ? พวกคุณประกาศเกณฑ์ออกไปเองหรือเปล่า?”

หัวหน้าหลี่หลบเลี่ยงประเด็นนี้อย่างแนบเนียน “โควตานี้มีค่ามาก พวกเราได้พิจารณาและไตร่ตรองอย่างรอบคอบแล้วครับ”

ครูฝึกเจิ้งพูดอย่างไม่พอใจว่า “หัวหน้าฉินมาที่นี่เพื่อมาเอาเรื่องหรือยังไง? ฉินเสี่ยวซู่ทำร้ายครูฝึกแล้วหนีไป เขาเป็นทหารหนีทัพแล้วนะ!”

“ผมรู้ว่าเขาทำร้ายครูฝึก ผมจะให้เขาชดใช้ความผิดที่ทำ” ฉินต้าซานพูดแค่นี้

“นายไม่ควรจะมาที่นี่ตามใจชอบนะ! แถมยังใช้เส้นสายอีก! คิดว่าที่นี่เป็นที่ไหนกัน!?” ครูฝึกเจิ้งตะโกนใส่เขา

ฉินต้าซานตบโต๊ะทันที “วันนี้ผมเข้ามาแล้ว พวกคุณจะทำอะไรผมได้?”

ใบหน้าของครูฝึกเจิ้งแดงก่ำ ชี้หน้าฉินต้าซานแล้วพูดว่า “ไม่แปลกเลยที่ฉินเสี่ยวซู่กล้าทำร้ายครูฝึก ที่แท้ก็เพราะคุณทำเป็นตัวอย่างให้เขานี่เอง!”

ฉินต้าซานพูดว่า “ผมไม่สนใจว่าวันนี้คุณจะใส่ร้ายผมยังไง! แต่คุณต้องบอกเกณฑ์การคัดเลือกให้ผมรู้!”

พันตรีซูตบโต๊ะแล้วพูดว่า “พอได้แล้ว! พอได้แล้ว! คิดว่าที่นี่เป็นที่ไหนกัน! สหายฉินต้าซานนั่งลงเดี๋ยวนี้!”

ฉินต้าซานจ้องครูฝึกเจิ้งแล้วนั่งลง

“เป็นความขัดแย้งโดยบังเอิญหรือเป็นการละเมิดวินัยของเจ้าหน้าที่ พวกคุณเป็นคนกำหนดลักษณะของเหตุการณ์ครั้งนี้เอง”

พันตรีซูพูดด้วยความตกใจว่า “คุณหมายความว่ายังไง?”

ฉินต้าซานพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ตอนนี้มีเด็กสำรองทั้งหมดกว่าสามสิบคน เด็ก ๆ ไม่โกหกหรอก แค่ผมไปถามพวกเขาก็จะรู้แล้วว่าพวกคุณประกาศเกณฑ์การคัดเลือกก่อนการทดสอบหรือเปล่า”

ใบหน้าของครูฝึกเจิ้งซีดเผือด

“ผมบอกแล้วว่าพวกเราตัดสินใจและเลือกโควตานั้นอย่างรอบคอบ!”

ไม่ต้องพูดถึงฉินต้าซาน แม้แต่พันตรีซูก็ไม่เชื่อเรื่องนี้

พันตรีซูจับประเด็นนี้ได้ จึงถามว่า “แล้วสุดท้ายพวกคุณเปลี่ยนเกณฑ์การคัดเลือกเป็นอะไร?”

ครูฝึกเจิ้งรู้สึกติดขัดเล็กน้อย…

หัวหน้าหลี่เงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า “เป็นอย่างนี้ครับ ฉินเสี่ยวซู่เก่งจริง ๆ เขาผ่านการคัดเลือกทุกอย่างเป็นอันดับหนึ่ง แต่ซุนเสี่ยวกังที่ได้รับเลือกนั้น ความสามารถโดยรวมของเขาไม่ได้แย่เลย”

พันตรีซูถามว่า “แล้วยังไงต่อ?”

“พวกเราคิดว่า เมื่อพิจารณาในระยะยาว ซุนเสี่ยวกังนั้นละเอียดอ่อนและฉลาดกว่า ในอนาคตจะมีศักยภาพสูงกว่าฉินเสี่ยวซู่ครับ”

ฉินต้าซานได้ยินแล้วอดขำไม่ได้ อีกฝ่ายไม่กล้าพูดว่าฉินเสี่ยวซู่โกง แต่กลับพูดถึงเรื่องศักยภาพ?

ช่างกล้าพูดจริง ๆ!

“การกระทำที่หุนหันพลันแล่นครั้งนี้ของฉินเสี่ยวซู่ ก็พิสูจน์ประเด็นนี้แล้วไม่ใช่หรือ? เขาไม่ใช่คนที่เหมาะจะเป็นทหารหรอก” หัวหน้าหลี่กล่าว

ฉินต้าซานพูดว่า “การคัดเลือกคนที่มีแววของพวกคุณนี่ มีแผนการคัดเลือกที่เป็นรูปธรรมอะไรไหม? หรือว่าขึ้นอยู่กับความต้องการส่วนตัวของพวกคุณ?”

หัวหน้าหลี่ตอบอย่างตรงไปตรงมาว่า “สหายโปรดเคารพงานของพวกเราด้วย”

ฉินต้าซานพูดว่า “ได้ ผมเข้าใจแล้ว”

พันตรีซู “คุณรู้อะไรมาหรือ?”

“ผมจะสืบเรื่องนี้ให้ถึงที่สุด พวกคุณพูดจาดูดีตอนนี้ แต่อย่าให้ผมสืบเจอความจริงของพวกคุณเชียวล่ะ”

ผู้นำหลี่ตกใจมาก “คุณไม่มีอำนาจสอบสวนพวกเรา”

“งั้นผมจะขอย้ายไปศาลทหารของเขตทหารนี้! ไม่ว่าจะสามปีหรือห้าปี ผมจะสู้กับพวกคุณจนถึงที่สุด!”

ผู้นำหลี่ “…”

วันนี้ฉินต้าซานสามารถมาแทนผู้ตรวจการซูได้ แสดงว่าการย้ายไปทำงานที่ศาลทหารของเขาไม่มีปัญหาแน่นอน

เพื่อเรื่องของเด็กคนหนึ่ง ต้องเสียเวลาเป็นปี… เขาบ้าไปแล้วหรือ!

พันตรีซูเห็นว่าพวกเขาทะเลาะกันพอสมควรแล้ว ผู้นำหลี่และครูฝึกเจิ้งก็ไม่มีอะไรจะพูดอีก จึงเคาะโต๊ะเบา ๆ

“สหายฉินต้าซาน ผมเข้าใจความรู้สึกของคุณ เรื่องนี้ผมจะให้คำอธิบายกับคุณเอง”

ผู้นำหลี่พูดขึ้น “อย่างมากก็ให้ฉินเสี่ยวซู่กลับเข้ากรม พวกเราจะไม่ถือโทษโกรธเคืองอะไรกัน พอใจไหม?”

“ไม่ได้ ในเมื่อเขากล้าหนี กล้าทำร้ายครูฝึก ต้องรับโทษตามที่สมควร” ฉินต้าซานพูดด้วยสีหน้าบึ้งตึง “ผมต้องการเพียงมาตรฐานการคัดเลือก เพื่อจะได้กลับไปชี้แจงกับลูกของผมได้!”

ครูฝึกเจิ้งและหัวหน้าหลี่ทั้ถูกเขาจับเอาไว้แน่น จนไม่รู้จะพูดอะไรเกี่ยวกับมาตรฐานการคัดเลือกได้

พันตรีซูโกรธมาก “ประเทศชาติมอบเด็กที่มีแววดีให้พวกคุณ แล้วพวกคุณฝึกพวกเขาแบบนี้เองหรือ? ออกไปคิดทบทวนให้ดี ๆ! รอให้ผมสืบสวนให้กระจ่างก่อน แล้วจะมาเอาเรื่องกับพวกคุณทีหลัง!”

“ครับ!”

พวกเขาทั้งสองทำความเคารพแล้วเดินออกไปอย่างอับอาย

ส่วนฉินต้าซานลุกขึ้นยืน แล้วทำความเคารพพันตรีซู

นายพันตรีซูรู้สึกหมดปัญญา “ก่อนหน้านี้บอกจะย้ายคุณไปประจำเขตทหาร คุณบอกว่าไม่อยากไป ตอนนี้ดีแล้ว เพื่อเรื่องของลูก คุณกลับอยากไปแล้วหรือ?”

ฉินต้าซานตอบ “มันไม่เหมือนกันหรอกครับ”

“ไม่เหมือนกันตรงไหน?”

ฉินต้าซานยิ้มเล็กน้อย “ผมแค่ขู่พวกเขาเท่านั้นเอง”

เขาไม่มีทางขอย้ายงานจริง ๆ หรอก

พันตรีซูถูกความตรงไปตรงมาของเขาทำเอาหมดปัญญาจริง ๆ

“จริง ๆ แล้วคุณสามารถอ้างชื่อผู้ตรวจการซูได้เลยนะ” พันตรีซูลองถาม

“ไม่ได้หรอกครับ แล้วลูกน้อยของผมจะกลายเป็นอะไรล่ะ? เป็นคนที่ต้องพึ่งเส้นสายหรือ? ตลอดมาเขาไม่เคยเปิดเผยความสัมพันธ์ของเขากับผู้ตรวจการซูเลย”

ก็เพราะไม่ได้เปิดเผยนั่นแหละ ถึงได้ถูกรังแกแบบนี้!

พันตรีซูพอใจในความตระหนักรู้ของเขามาก เลยพูดแค่ว่า “ให้เขาพักผ่อนอยู่บ้านสักสองสามวัน รอให้ฉันจัดการเรื่องนี้เสร็จก่อน แล้วค่อยให้เขากลับมารับโทษแล้วกันนะ”

“ครับ!”

พันตรีซูอดพูดไม่ได้ว่า “นิสัยเจ้าเล่ห์ของนายนี่นะ!”