สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 478 เป้าหมายคือเสิ่นชิง

บทที่ 478 เป้าหมายคือเสิ่นชิง

เซี่ยเฉิงอวิ๋นหลุดพ้นจากข้อสงสัย เซี่ยจือจางก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เขาพูดกับทุกคนว่า “ทุกคนเหนื่อยกันมามากแล้ว ผมเพิ่งสั่งอาหารกลางวันจากร้านจวี้ซานตัวมาให้ทุกคน เชิญทุกคนทานอาหารและพักผ่อนกันก่อนนะครับ”

จวี้ซานตัวเป็นโรงแรมที่มีชื่อเสียงโด่งดังในเมืองเจียง หัวหน้าพ่อครัวของที่นั่นเคยทำอาหารในงานเลี้ยงระดับประเทศมาแล้ว

เบาะแสที่หามาได้ยากลำบากกลับขาดหายไป เสิ่นชิงไม่มีอารมณ์จะทานอาหารเลย

เธอขมวดคิ้วมองท้องฟ้า ดวงตาเต็มไปด้วยความกังวล

สวีลี่ เค่ออวิ๋น พวกเธออย่าเป็นอะไรไปนะ

“เฉาเล่อ ทางผู้ประสานงานยังไม่มีการตอบกลับมาอีกเหรอ” เสิ่นชิงถามเฉาเล่อ

เฉาเล่อก็เต็มไปด้วยความกังวล เขาพูดอย่างหดหู่ “ผมพยายามติดต่อตลอด แต่ไม่สามารถติดต่อได้เลย”

ขณะที่ทั้งสองคนกำลังคุยกันอยู่ จู่ ๆ ก็ได้กลิ่นหอมฉุยของซอสอย่างเข้มข้น เสิ่นชิงหันหน้าไป ก็เห็นเซี่ยเฉิงอวิ๋นกำลังอุ้มจานอาหารและกินอย่างเอร็ดอร่อย

ไข่เจียวสีทองเป็นมันวาว หมูตุ๋นสีแดงสด ขาหมูในซอสนุ่มเหนียว ผักเขียวสดชื่น ทำให้คนเห็นแล้วน้ำลายสอทันที

เซี่ยเฉิงอวิ๋นกินอย่างเอร็ดอร่อยมาก ทั้งที่ศพของเฉียนจิ่วยังนอนอยู่แทบเท้าเขา

“ไอ้หมอนี่ใจกล้าจริง ๆ…” เสิ่นชิงอดที่จะทอดถอนใจไม่ได้

เฉาเล่อพูดเบา ๆ ว่า “เป็นคนที่ไม่คิดอะไรมากจริง ๆ”

เสิ่นชิงเหลือบมองศพของเฉียนจิ่วอีกครั้ง ภาพหนึ่งแวบเข้ามาในหัว เธอนึกอะไรขึ้นมาได้ทันที

“เฉาเล่อ ตามฉันมา!”

เสิ่นชิงตะโกนเสียงต่ำ แล้วคว้าตัวเฉาเล่อทันที

“เปิดกล้องวงจรปิด! ฉันต้องตรวจสอบอีกครั้ง” เสิ่นชิงพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด หว่างคิ้วขมวดอย่างเคร่งเครียด

เฉาเล่อรีบเปิดกล้องวงจรปิดทันที “ไม่ต้องเล่นช้า เล่นด้วยความเร็วปกติเลย!” เสิ่นชิงจ้องหน้าจออย่างเอาเป็นเอาตาย ราวกับค้นพบบางสิ่ง

เฉาเล่อเปิดวิดีโอและเล่นด้วยความเร็วปกติหนึ่งรอบ

เสิ่นชิงชี้ที่หน้าจอ “หยุดตรงเวลา 11:30 นาที”

เฉาเล่อลากแถบความคืบหน้าแล้วคลิกเมาส์เบา ๆ

เสิ่นชิง “ดี เริ่มเล่นจากตรงนี้ ต้องดูช่วงที่เฉียนจิ่วโดนเข็มซ้ำ ๆ”

ที่ความเร็วปกติ การเคลื่อนไหวของคนในภาพต่อเนื่องมาก

เซี่ยเฉิงอวิ๋นและเฉียนจิ่วต่อสู้กันอย่างดุเดือด ทั้งสองคนโยกไปมาในกล้อง

หลังจากดูวิดีโอซ้ำหลายครั้ง เสิ่นชิงก็เข้าใจบางอย่างในที่สุด

เธอเงยหน้ามองดูเฉาเล่อ

ม่านตาของเฉาเล่อขยาย สีหน้าซีดเผือดผิดปกติ ราวกับเห็นบางสิ่งที่น่ากลัว

“นายก็สังเกตเห็นเหมือนกันใช่ไหม?” เสิ่นชิงถามเสียงเบาด้วยสีหน้าหม่นหมอง

เฉาเล่อกัดฟันพลางพยักหน้าอย่างแรง “ผมก็เห็นเหมือนกัน”

“ฮ่า ๆ กล้องวงจรปิดนี่ถ่ายผมออกมาดูเท่ดีนะ! ดูสิ หมัดนี้ของผมสวยงามขนาดไหน!”

เซี่ยเฉิงอวิ๋นเดินเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ถือชามข้าวมายืนดูวิดีโอข้าง ๆ พลางตักข้าวเข้าปากเป็นระยะ

“จุ๊ ๆ ไอ้นี่ยังกล้าตอบโต้อีก หมัดลับเมื่อกี้นี่อันตรายนะ เกือบโดนตัวผมแล้ว ดีนะที่ผมไวพอ ใช้ท่าทุ่มหลังจัดการมันไปได้”

เซี่ยเฉิงอวิ๋นพูดอย่างตื่นเต้นพลางแทะน่องไก่

เมื่อเห็นภาพนั้น ใบหน้าของเสิ่นชิงและเฉาเล่อก็ซีดเผือดทันที

“เอ๊ะ? ทำไมพวกคุณสองคนไม่พูดอะไรเลย?” แม้เซี่ยเฉิงอวิ๋นจะเป็นคนหน้าหนาไม่รู้ร้อน แต่ก็สังเกตเห็นความผิดปกติได้

เขาเห็นเสิ่นชิงและเฉาเล่อจ้องหน้าจออย่างเอาเป็นเอาตาย ด้วยสีหน้าหวาดกลัว

เซี่ยเฉิงอวิ๋นเริ่มรู้สึกถึงบางอย่าง จึงดูวิดีโอซ้ำอีกหลายรอบ เขายิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกตกใจ

ในภาพ สองคนกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด แต่เขายังคงมีความได้เปรียบอยู่ตลอด

เนื่องจากเฉียนจิ่วชั่วช้าเกินไป คนรอบข้างจึงไม่ได้เข้าไปห้ามปรามทันที

ในภาพ เซี่ยเฉิงอวิ๋นและเฉียนจิ่วยังคงเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว

ตำแหน่งของทั้งสองคนสลับไปมาทั้งซ้ายขวา บนล่าง

พูดตามตรง ปืนยาสลบนั้นไม่ค่อยเหมาะกับการเล็งเป้าหมายที่เคลื่อนไหวไปมาแบบนี้

ถ้าเป็นการฆ่าปิดปาก การยิงให้ตายในครั้งเดียวนั้นยากมาก

แต่ถ้ามือสังหารต้องการเป้าหมายที่อยู่นิ่ง โอกาสที่จะยิงโดนนั้นก็จะมากขึ้นอย่างมาก

เซี่ยเฉิงอวิ๋นมองเห็นได้อย่างชัดเจน ตอนนั้นมีตำรวจสืบสวนสิบกว่าคนยืนอยู่ในที่เกิดเหตุ มีเพียงเสิ่นชิงที่ยืนอยู่ด้านหลังเขา

“ปัง…” ตะเกียบในมือของเซี่ยเฉิงอวิ๋นตกลงบนพื้น

เขาหันไปมองเสิ่นชิง ปากอ้าค้างกว้าง “เข็มพิษนั่นมุ่งมาที่คุณ พวกเขาต้องการฆ่าคุณ!”

เสิ่นชิงค่อย ๆ หลับตาลงพลางพยักหน้า

ถูกต้อง เข็มพิษนั้นจริง ๆ แล้วมุ่งมาที่เธอ

แต่เดิมเซี่ยเฉิงอวิ๋นกับเฉียนจิ่วกำลังต่อสู้กันอยู่ที่อื่น ส่วนเธอยืนเงียบ ๆ อยู่ด้านข้าง

ตอนนั้น เธอกำลังลังเลว่าจะแยกทั้งสองคนออกจากกันดีหรือไม่

ในด้านหนึ่ง เธอรู้สึกว่าเฉียนจิ่วสมควรโดนตี แต่อีกด้านหนึ่งเธอก็คิดว่าถ้าปล่อยไว้แบบนี้ ถ้ามีคนเห็นจะส่งผลเสียต่อภาพลักษณ์

ตอนที่เข็มพิษพุ่งเข้าหาเธอ เซี่ยเฉิงอวิ๋นเตะเฉียนจิ่วมาพอดี แล้วเฉียนจิ่วก็ตอบโต้เซี่ยเฉิงอวิ๋นด้วยหมัดหนึ่ง

ทันใดนั้น เซี่ยเฉิงอวิ๋นคว้าแขนของเฉียนจิ่ว ยกตัวของเฉียนจิ่วขึ้น แล้วทุ่มหลังทันที

ขาของเฉียนจิ่ววาดโค้งในอากาศ ทำให้บังทิศทางของเข็มพิษที่พุ่งเข้าหาเสิ่นชิงพอดี