สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 476 โกหกตั้งแต่ต้นจนจบ

บทที่ 476 โกหกตั้งแต่ต้นจนจบ

ตอนนั้นเขาโกรธมาก รู้สึกว่าถูกหลอก

พี่สาวและน้องสาวของหวงโฮ่วเซิงปฏิเสธอย่างแข็งขัน

บอกว่าตัวเองไม่ใช่สตรีมเมอร์ และไม่เคยหลอกให้เฉียนจิ่วส่งของขวัญมาให้

เมื่อเห็นสองพี่น้องปฏิเสธจนตาย เขาก็โกรธขึ้นมาทันที ด่าว่า

“พวกเธอใช้เงินของฉัน แล้วยังมาหลอกฉัน หน้าตาขี้เหร่แบบนี้ยังกล้ามาหลอกฉันอีก? คืนเงินฉันมา! ไม่งั้นฉันจะนอนกับพวกเธอ!”

สองพี่น้องตกใจมาก รีบตะโกนว่าจะแจ้งตำรวจ

เมื่อได้ยินแบบนั้น เขาก็โกรธทันที “ฉันใช้เงินไปกับพวกเธอเป็นแสน แต่ไม่ได้อะไรเลย เธอคิดว่าเงินของฉันหาง่าย ๆ งั้นเหรอ?”

ตอนนั้นความโกรธพลุ่งพล่านในใจเขา ความชั่วร้ายผุดขึ้นมา เขาจับผมของสองพี่น้องลากไปที่เตียง

สองพี่น้องพยายามต่อต้านสุดกำลัง ยิ่งผู้หญิงต่อต้านมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งจุดชนวนความโกรธของเขามากขึ้นเท่านั้น เขาฉีกเสื้อผ้าพลางด่าทออย่างโกรธเกรี้ยว

“นังตัวแสบ! ยังกล้ามาหลอกลวงฉันอีก หน้าตาขี้เหร่แบบนี้ยังจะมาหวงตัว ฉันจะสอนให้รู้ซะว่าอย่ามาหลอกคน!”

หลังจากนั้น สองพี่น้องก็ถูกย่ำยีอย่างโหดร้าย

หลังจากระบายความโกรธแล้ว เขายังรู้สึกไม่พอใจ จึงฉวยโอกาสที่เมาแล้วหยิบมีดขึ้นมาฟันพวกเธออย่างบ้าคลั่ง

เมื่อฟันจนเหนื่อยแล้ว เขาจึงเดินโซเซกลับที่พักในสภาพมึนเมา

…

หลังจากฟังคำบอกเล่าของเฉียนจิ่ว ทุกคนตกอยู่ในความเงียบ

พี่สาวและน้องสาวของหวงโฮ่วเซิง ช่างตายอย่างน่าอนาถจริง ๆ

เสิ่นชิงจ้องมองเฉียนจิ่ว หยิบรูปถ่ายสองใบออกมา แล้วพูดเสียงเย็นชา “ตอนนี้ฉันจะบอกนายเรื่องหนึ่ง ผู้หญิงสองคนที่นายทำร้ายเมื่อคืนนี้ ไม่ใช่สตรีมเมอร์ พวกเธอคือพี่สาวและน้องสาวของหวงโฮ่วเซิง

จากการสืบสวน เมื่อวานเป็นวันเกิดของหวงโฮ่วเซิง สองพี่น้องน่าจะไปฉลองวันเกิดให้เขา

ส่วนสตรีมเมอร์สาวสองคนที่นายกำลังตามหาอยู่ที่ห้อง 703 พวกเธอกลัวว่านายจะตามไปหา เลยตั้งใจให้ที่อยู่ผิด ๆ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ตาของเฉียนจิ่วเย่ก็เบิกกว้างทันที “อะไรนะ!? ไม่ใช่พวกเธอสองคนเหรอ?”

เสิ่นชิงหรี่ตาเย็นชา “ถูกต้อง นายหาคนผิด ผู้หญิงสองคนนั้นกลายเป็นแพะรับบาปไปแล้ว…”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น

เฉียนจิ่วโกรธจนตาเป็นไฟ “นังผู้หญิงสารเลวสองคนนั้นกล้าหลอกฉันเหรอ? ฉันจะถลกหนังพวกเธอ!”

เสิ่นชิงหัวเราะเยาะ “ฮึ ๆ ยังไม่สร่างเมาอีกเหรอ? ยังคิดจะแก้แค้นอีก? ชาตินี้นายคงได้นั่งอยู่คุกไปตลอดชีวิตแล้วละ”

จากคำบรรยายของเฉียนจิ่ว เฉาเล่อพบจุดบอด “ไม่ถูกนะ นายไม่ได้เมาหัวทิ่มหรอกเหรอ? แล้วนายกลับมาได้ยังไง?”

“น่าจะเป็นลูกน้องของเขาพากลับมา” เสิ่นชิงจำได้ว่าสตรีมเมอร์สองคนนั่นเคยบอกว่า ตอนนั้นเฉียนจิ่วมีลูกน้องติดตามมาด้วยหลายคน

เฉียนจิ่วลูบหัวแล้วพูดอย่างไม่ใส่ใจ “ใช่ ๆ ๆ! ฉันพาลูกน้องมาด้วยหลายคน แค่ฉันคนเดียวมันไม่สนุกพอ”

พูดจบเขาก็ตาค้างไปเลย แย่แล้ว! เขาเปิดเผยข้อมูลของลูกน้องตัวเองออกมาแล้ว!

“ลูกน้องของนายแต่ละคนชื่ออะไร? อาศัยอยู่ที่ไหน? หน้าตาเป็นอย่างไร?” เสิ่นชิงถามอย่างเย็นชา

เฉียนจิ่วเงยหน้าขึ้น ตาเบิกกว้าง พูดอย่างมีน้ำใจว่า “ฉันจะไม่พูดหรอก ถึงคุณจะตีฉันจนตาย ฉันก็จะไม่เปิดเผยแม้แต่ครึ่งคำ!”

เสิ่นชิงพยักหน้า “ฮึ ไม่พูดใช่ไหม? ปกปิดข้อมูลคดี เพิ่มโทษอีกหนึ่งขั้น ลงโทษหนักขึ้น อย่าคิดว่านายไม่พูด แล้วพวกเราจะสืบไม่ได้”

เฉียนจิ่วได้ยินแล้ว ทันใดนั้นก็เหมือนลูกโป่งที่ถูกปล่อยลม ก้มหน้าพูดว่า “งั้น…งั้นถ้าฉันพูด จะลดโทษได้ไหม?”

เสิ่นชิง “ดูตามสถานการณ์”

เฉียนจิ่วกัดฟัน แล้วก็เปิดเผยที่อยู่ของลูกน้องคนอื่น ๆ

ผู้กำกับจ้าวได้ยินแล้ว ก็รีบขับรถไปจับคนทันที

เสิ่นชิง “เฉียนจิ่ว ฉันยังมีอีกเรื่องจะถามนาย ตอนที่นายเข้าไปในห้อง 701 นายพบอะไรผิดปกติในห้องหรือเปล่า?”

เฉียนจิ่วเชิดหน้าพูดว่า “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคดี ทำไมฉันต้องบอกคุณด้วย?”

เสิ่นชิงขมวดคิ้ว “ไม่บอกฉันก็ได้ แต่… ชีวิตในคุกของนายอาจจะลำบากขึ้นหน่อยนะ”

เฉียนจิ่วกลอกตาไปมา “งั้น… ถ้าพูดออกมา ตอนที่เข้าคุกจะได้รับการปฏิบัติเป็นพิเศษไหม?”

เสิ่นชิงยิ้มน้อย ๆ “แน่นอน สารภาพก็ผ่อนผัน ต่อต้านก็เข้มงวด”

พูดจบ เสิ่นชิงก็เสริมในใจอีกประโยคหนึ่ง

กฎข้อนี้ใช้ไม่ได้กับคนเลวนะ

เฉียนจิ่วกัดฟันพูด “ได้! ฉันจะพูด จริง ๆ แล้วตอนที่ฉันเพิ่งเข้าไปในห้อง 701 ฉันก็รู้สึกว่ามันไม่ชอบมาพากลแล้ว”

เสิ่นชิง “ไม่ชอบมาพากลยังไง?”

เฉียนจิ่วเย่ “ตอนนั้นในห้องรกมาก โต๊ะเก้าอี้ล้มระเนระนาด เหมือนเพิ่งมีการต่อสู้กันมา และในห้องไม่ได้มีแค่ผู้หญิงสองคน บนพื้นยังมีผู้ชายคนหนึ่งนอนอยู่ ตัวเต็มไปด้วยเลือด ดูเหมือนใกล้ตายแล้ว

ในห้องยังมีผู้ชายสองคนสวมเสื้อคลุมยืนอยู่ด้วย หลังจากฉันเข้าไป พวกเขาก็พาผู้ชายที่เต็มไปด้วยเลือดออกไป”

เสิ่นชิงหรี่ตา “หมดแล้วเหรอ?”

เฉียนจิ่วพยักหน้า “หมดแล้ว”

เสิ่นชิงเงียบไปครู่หนึ่ง “นายกำลังโกหก”

เฉียนจิ่วขมวดคิ้วพูดว่า “ฉันโกหกตรงไหน?”

เสิ่นชิงจ้องเฉียนจิ่วเขม็ง “โกหกตั้งแต่ต้นจนจบ!”

คำพูดของเฉียนจิ่วไม่มีน้ำหนักเลย

ถ้าเจียงเฉิงส่งคนไปลอบสังหารหวงโฮ่วเซิงจริง แล้วตอนนั้นพวกเขาอยู่ที่ห้อง 701 พวกเขาจะเปิดประตูให้เฉียนจิ่วทำไมกัน?

และทำไมพวกมือสังหารถึงต้องไว้ชีวิตพี่สาวและน้องสาวของหวงโฮ่วเซิงด้วย

ในเมื่อเป็นการฆ่าปิดปาก เฉียนจิ่วก็ควรจะกลายเป็นวิญญาณใต้คมดาบด้วยสิ