สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 338 เสิ่นชิงถูกยืมตัวไปสำนักงานการท่องเที่ยวแห่งชาติจีน

บทที่ 338 เสิ่นชิงถูกยืมตัวไปสำนักงานการท่องเที่ยวแห่งชาติจีน

เสิ่นชิงเปิดประตูเดินออกไป เห็นคนที่ยืนอยู่หน้าประตูเป็นเลขานุการของอธิบดีหม่า

เสิ่นชิงชะงักฝีเท้า “อธิบดีมีธุระอะไรกับฉันเหรอคะ?”

เลขานุการพยักหน้า “เชิญคุณเสิ่นตามผมมาครับ”

ดังนั้น เสิ่นชิงเพิ่งก้าวออกจากห้องทำงานของผู้อำนวยการหลี่ ก็เข้าไปในห้องประชุมของอธิบดีหม่าทันที

เสิ่นชิงเพิ่งเปิดประตูห้องทำงานของอธิบดีหม่า ก็เห็นคนคุ้นหน้านั่งอยู่ข้างใน เป็นผู้อำนวยการสำนักงานการท่องเที่ยวแห่งชาติจีน เกาหมิง

เกาหมิงเห็นเสิ่นชิงเข้ามา รีบลุกขึ้นจากที่นั่งทันที จับมือเธอทั้งสองข้างอย่างตื่นเต้น

“คุณเสิ่นชิง คุณกลับมาแล้ว! ผมรอคุณมานานมากแล้ว!”

เสิ่นชิงชะงักไปครู่หนึ่ง หันไปมองอธิบดีหม่า

อธิบดีหม่าส่ายหน้า ยิ้มขื่นพูดว่า

“มาขโมยคนอีกแล้ว…”

เสิ่นชิง “…”

ก่อนหน้านี้ วิดีโอโฆษณาที่เสิ่นชิงช่วยถ่ายทำให้กับสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ได้รับความนิยมอย่างมากบนอินเทอร์เน็ต ทำให้สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์กลายเป็นประเทศท่องเที่ยวยอดนิยมอันดับหนึ่งในประเทศจีน

สำนักงานการท่องเที่ยวแห่งชาติจีนรู้สึกอิจฉาเสิ่นชิงมาก และต้องการดึงตัวเธอไปทำงานที่สำนักงาน แต่อธิบดีหม่าและผู้อำนวยการหลี่ไม่ยอมปล่อยตัวเธอไป

หลังจากการเจรจาหลายรอบ ทั้งสองฝ่ายได้บรรลุข้อตกลงว่า อนุญาตให้ยืมตัวได้เท่านั้น ห้ามดึงตัวไปอย่างถาวร

และครั้งนี้ เกาหมิงมาเพื่อยืมตัวเสิ่นชิงโดยเฉพาะ

การพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของประเทศมีความสัมพันธ์โดยตรงกับความสามารถทางเศรษฐกิจของประชาชน

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เศรษฐกิจของประเทศซบเซา อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวก็ซบเซาตามไปด้วย แต่ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ เศรษฐกิจของประเทศจีนพัฒนาอย่างรวดเร็ว ประชาชนมีชีวิตความเป็นอยู่ที่อุดมสมบูรณ์

เนื่องจากอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวภายในประเทศขาดชื่อเสียง คนจำนวนมากจึงเลือกที่จะไปท่องเที่ยวต่างประเทศ

ดังนั้นรัฐบาลจึงออกเอกสารฉบับหนึ่ง หวังว่าเกาหมิงจะสามารถผลักดันการพัฒนาและก่อสร้างอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวภายในประเทศ กระตุ้นความต้องการภายในประเทศ และกระตุ้นการเติบโตทางเศรษฐกิจ

เมื่อเอกสารออกมา เกาหมิงก็ได้ใช้มาตรการหลายอย่างเพื่อฟื้นฟูการพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวในแต่ละพื้นที่ แต่ก็ไม่ค่อยได้ผล เขาจึงกังวลจนผมหงอกขาวดังนั้นครั้งนี้ เกาหมิงจึงคิดจะอาศัยชื่อเสียงของเสิ่นชิงให้เธอช่วยประชาสัมพันธ์

ก่อนที่เสิ่นชิงจะทันได้เอ่ยปาก เกาหมิงก็ดึงเธอออกไปข้างนอกพลางพูดว่า

“คุณเสิ่นชิง คุณรีบมากับผมเร็ว ตอนนี้เรามีการประชุมสำคัญมาก ถ้าขาดคุณไป การประชุมนี้ก็จัดไม่ได้นะครับ”

“เอ่อ…”

เสิ่นชิงงุนงงไปชั่วขณะ เธอเพิ่งกลับมา ยังไม่ทันได้นั่งอุ่นเก้าอี้เลย

อีกอย่าง เมื่อครู่ผู้อำนวยการหลี่เพิ่งให้วันหยุดเธอครึ่งเดือน

เกาหมิงเห็นเสิ่นชิงลังเลอยู่บ้าง จึงถามอย่างจริงใจว่า

“คุณเสิ่นชิง คุณมีธุระด่วนทางราชการหรือเปล่า”

เสิ่นชิงโบกมือปฏิเสธ “เอ่อ ไม่มีค่ะ…”

ผู้อำนวยการหลี่ให้วันหยุดเธอ แถมยังรับงานในมือเธอไปด้วย

ตอนนี้เธอว่างไม่มีอะไรทำเลย

เกาหมิงมองดูเสิ่นชิงราวกับเห็นดาวแห่งความหวัง เขาพูดอย่างตื่นเต้นว่า

“คุณเสิ่นชิง ผมได้ยินมาว่า ผู้อำนวยการหลี่เพิ่งให้วันหยุดคุณครึ่งเดือน ถ้าคุณมีเวลาช่วยพวกเราหน่อยได้ไหม ครึ่งเดือนที่ผ่านมา พวกเราทั้งสำนักงานไม่ได้นอนหลับสบายเลย”

อธิบดีหม่าดึงเสิ่นชิงไปด้านข้างแล้วกระซิบว่า

“เสี่ยวเสิ่น เธอเป็นคนที่สร้างหน้าตาให้กับสำนักงานของเราที่สุด ทั้งสำนักงานอัยการของเราภูมิใจในตัวเธอ เรื่องนี้ ช่วยประชาสัมพันธ์ให้สำนักงานการท่องเที่ยวแห่งชาติจีน พวกเราก็เคยรับปากเขาไว้ก่อนหน้านี้ ดังนั้นครั้งนี้ก็คงปฏิเสธไม่ได้”

เสิ่นชิง “…”

ดูจากสถานการณ์วันนี้ เธอคงต้องช่วยอย่างเลี่ยงไม่ได้

โอ้โห วันหยุดครั้งนี้ก็เหมือนไม่ได้หยุดเลย

ภายใต้คำเชิญอันกระตือรือร้นของเกาหมิง เสิ่นชิงถูกลากตัวไปยังสำนักงานใหญ่การท่องเที่ยวแห่งชาติจีนของเมืองหลวง

พอเปิดประตูห้องประชุมเข้าไป เสิ่นชิงก็เห็นคนเต็มห้อง

เมื่อเธอมองเห็นป้ายชื่อบนโต๊ะของแต่ละคนชัดเจน เธอก็สูดหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความตกใจพระเจ้า ผู้อำนวยการสำนักงานการท่องเที่ยวแห่งชาติจีนจากทุกมณฑลทั่วประเทศมารวมตัวกันที่นี่

พวกเขากำลังจะทำอะไรกัน?

ทันทีที่เสิ่นชิงก้าวเข้ามาในห้อง ผู้อำนวยการสำนักงานการท่องเที่ยวแห่งชาติจีนทุกคนลุกขึ้นปรบมือ ต้อนรับการมาถึงของเธออย่างอบอุ่นที่สุด

เกาหมิงพาเสิ่นชิงเข้ามา มองไปรอบ ๆ ด้วยสายตาเป็นประกาย แล้วพูดกับทุกคนว่า

“ทุกท่าน ผมได้เชิญสหายเสิ่นชิงมาที่นี่แล้ว คราวนี้สำนักงานการท่องเที่ยวแห่งชาติจีนของเราจะฟื้นคืนชีพได้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับคุณแล้ว”

เสียงปรบมือดังกึกก้องไม่ขาดสาย ทุกคนมองเธอด้วยสายตาเต็มไปด้วยความหวังราวกับเห็นผู้มาโปรด

เสิ่นชิงรู้สึกถึงแรงกดดันที่ไม่เคยเจอมาก่อนในทันที

รัฐบาลส่งต่อแรงกดดันมาให้เกาหมิง เกาหมิงส่งต่อแรงกดดันไปยังสำนักงานการท่องเที่ยวแห่งชาติจีนของแต่ละมณฑล และตอนนี้ผู้อำนวยการสำนักงานการท่องเที่ยวแห่งชาติจีนของแต่ละมณฑลก็ส่งต่อแรงกดดันมาให้เสิ่นชิง

เสิ่นชิงขมวดคิ้วเล็กน้อย

ต้องรู้ว่าตอนนี้เป็นฤดูหนาว ซึ่งเป็นช่วงนอกฤดูกาลท่องเที่ยว ฤดูกาลท่องเที่ยวที่คึกคักจะอยู่ในช่วงฤดูร้อนและฤดูใบไม้ร่วงของทุกปี

การจะฟื้นฟูอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวภายในประเทศในช่วงเวลานี้ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

ทั่วประเทศมี 23 มณฑล เธอจะต้องไปประชาสัมพันธ์ทุกมณฑลเลยเหรอ?

เธอมีวันหยุดแค่ครึ่งเดือน เวลาก็ไม่พอนะ

ในที่ประชุม ผู้อำนวยการสำนักงานการท่องเที่ยวแห่งชาติจีนของแต่ละเมืองของมณฑลต่างรายงานมูลค่าการบริโภคด้านการท่องเที่ยวในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา

หลังจากฟังรายงานจบ คิ้วของเสิ่นชิงขมวดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ

ข้อมูลการมีส่วนร่วมของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวต่อผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศของแต่ละมณฑลต่ำมาก ไม่กล้าเอาออกมาอวดเลย

เสิ่นชิงชำเลืองมองเกาหมิง ไม่แปลกใจเลยที่ชายคนนี้ผมขาวไปหมดเพราะความเครียด

ผู้อำนวยการสำนักงานการท่องเที่ยวแห่งชาติจีนของมณฑลอวี้หมี่ลุกขึ้นยืน เขามองไปที่เสิ่นชิงอย่างกระตือรือร้นแล้วพูดว่า

“คุณเสิ่นชิง มาที่พวกเราก่อนนะ ช่วยพวกเราประชาสัมพันธ์หน่อย ที่นี่มีเมืองโบราณอายุพันปี ประชาสัมพันธ์ได้ดีมากเลย!”

“พี่สาวเสิ่นชิง คุณต้องมาที่นี่ก่อนนะ ที่นี่มีทิวทัศน์สวยงามมาก เหมาะมากที่จะสร้างเป็นเมืองดังบนโลกออนไลน์!”

“สหายเสิ่นชิง คุณมาประชาสัมพันธ์ที่พวกเราก่อนนะ ที่นี่มีสถานที่ท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์มากมาย มีรากฐานทางวัฒนธรรมที่ลึกซึ้งมาก”

ในตอนนี้ เสิ่นชิงเป็นเหมือนขนมหอมหวานชิ้นโปรด ที่ถูกแย่งชิงไปมาโดยผู้อำนวยการสำนักงานการท่องเที่ยวแห่งชาติจีนของแต่ละมณฑล