สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 327 ช่างเป็นเรื่องที่ไร้ประโยชน์จริง ๆ (รีไรต์)
- Home
- All Mangas
- สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ
- บทที่ 327 ช่างเป็นเรื่องที่ไร้ประโยชน์จริง ๆ (รีไรต์)
บทที่ 327 ช่างเป็นเรื่องที่ไร้ประโยชน์จริง ๆ (รีไรต์)
สงครามที่สนามบินทางใต้ของพม่ายังคงดำเนินไปอย่างดุเดือด ทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันมาเกือบสามชั่วโมงแล้ว แต่ก็ยังไม่มีฝ่ายใดได้รับชัยชนะ
ผู้นำระดับสูงของจีนคิดว่า หลังจากที่พวกเขาสนับสนุนอาวุธที่ทันสมัยให้กับกองทัพรัฐบาลพม่ามากมายขนาดนี้ กองทัพรัฐบาลพม่าน่าจะสามารถบุกยึดสนามบินทางใต้ได้อย่างรวดเร็ว
แต่พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่า ความสามารถในการรบของกองทัพรัฐบาลพม่าจะย่ำแย่ขนาดนี้
แม้จะถืออาวุธปืนกลอยู่ในมือ แต่กลับไม่สามารถเอาชนะฝ่ายตรงข้ามที่ใช้ปืนไรเฟิลธรรมดาได้
ตอนที่กองทัพรัฐบาลพม่าเสนอรายการอาวุธ พวกเขายังคุยโวกับผู้นำระดับสูงของจีนว่า จะสามารถบุกยึดทางใต้และยึดสนามบินได้ภายในครึ่งชั่วโมง
แต่ตอนนี้ สงครามนี้กลับดำเนินมาสามชั่วโมงแล้ว
คุณตาหลินแทบจะโกรธจนตายเพราะผู้บัญชาการของพม่า
ตลอดชีวิตของเขาที่ผ่านสมรภูมิมามากมาย เขาเคยรบมาแล้วหลายร้อยครั้งทั้งใหญ่และเล็ก
ถ้าเขาเป็นผู้บัญชาการ ด้วยอาวุธยุทโธปกรณ์ที่มีอยู่ตอนนี้ เขาจะสามารถบุกทะลวงทางใต้ได้ในเวลาไม่กี่นาที แต่ด้วยหลักการไม่แทรกแซงกิจการภายในของประเทศอื่น จีนไม่สามารถส่งทหารไปรบเองได้ ทำให้คุณตาหลินร้อนใจเดินวนไปมาในห้องโถง
ช่างเป็นเรื่องที่ไร้ประโยชน์จริง ๆ!
คุณตาหลินรู้สึกอัดอั้นตันใจอย่างมาก ถึงขนาดรู้สึกอับอายแทนกองทัพรัฐบาลพม่า
เขาอดสงสัยไม่ได้ว่า กองทัพรัฐบาลพม่าประคองตัวมาได้อย่างไรในช่วงหลายปีที่ผ่านมา
ด้วยกำลังรบที่อ่อนแอขนาดนี้ ทำไมยังไม่ถูกกองกำลังท้องถิ่นต่าง ๆ บุกยึดไปหมดแล้ว
ผู้อำนวยการสำนักงานการบินพลเรือนเคาะโต๊ะแล้วหันไปมองคุณตาหลิน “ถ้าอย่างนั้น เราลองเจรจากับกองทัพรัฐบาลให้หยุดยิงตอนนี้ดีไหม?”
แค่กองทัพรัฐบาลพม่าถอนกำลัง ฝ่ายกองกำลังท้องถิ่นก็จะหยุดยิงเช่นกัน
ด้วยวิธีนี้ เสิ่นชิงและคนอื่น ๆ จึงจะได้พักหายใจสักหน่อย
ผู้อำนวยการหลี่ส่ายหน้า
“ไม่ได้ ถ้ากองทัพรัฐบาลถอนทัพไป ผู้โดยสารกว่าสามร้อยคนบนเครื่องบินก็จะตกอยู่ในมือของกองกำลังพม่าใต้ ดังนั้นเราจะใช้แผนที่สอง”
แผนที่สองก็คือ ให้กองทัพรัฐบาลพม่าปล่อยข่าวว่าจะประหารซุนเจ๋อ เพื่อบีบให้กองกำลังพม่าใต้หยุดยิง จากนั้นจึงเริ่มเจรจาแลกเปลี่ยนตัวประกันสนามบินอานอาชทะ
ตำรวจทหารของจีนเพิ่งจะนำตัวซุนเจ๋อออกมาจากสนามบิน รถขนส่งนักโทษสีดำสิบกว่าคันจอดอยู่ตรงหน้าพวกเขา
หลังจากที่ซุนเจ๋อถูกนำตัวลงจากเครื่องบิน เขายังไม่ทันได้ชื่นชมแสงอาทิตย์ดี ๆ ก็ถูกผลักเข้าไปในรถขนส่งนักโทษ
ตามกฎระเบียบสากล ต่อจากนี้ทหารรัฐบาลพม่าจะเป็นผู้รับมอบตัวซุนเจ๋อ
ผู้นำของทหารรัฐบาลที่นำทีมมาชื่อเฉาชะตูเหรียน เขามีใบหน้าเหลี่ยมสี่เหลี่ยม ดูมีประสบการณ์และมั่นคง รูปร่างสูงใหญ่ ดูมีความชอบธรรมอย่างเห็นได้ชัด
เขาทำความเคารพตำรวจทหารจีน แล้วพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มว่า
“เรื่องต่อจากนี้ขอให้เป็นหน้าที่ของพวกเรา ซุนเจ๋อก็เป็นบุคคลที่รัฐบาลต้องการตัวมาโดยตลอด พวกเราจะดูแลอย่างเข้มงวด ตอนนี้สถานการณ์การสู้รบที่สนามบินทางใต้ของพม่ากำลังคับขัน พวกเราต้องเริ่มใช้แผนช่วยเหลือแผนที่สอง”
หน้าที่ของตำรวจทหารจีนคือการนำตัวซุนเจ๋อกลับมายังประเทศพม่า หลังจากส่งมอบตัวเสร็จ พวกเขาก็ขึ้นเครื่องบินกลับประเทศ
ภายในรถขนส่งนักโทษ
ซุนเจ๋อถูกล่ามโซ่ติดกับราวในรถ เขาก้มหน้าลง ไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ บนใบหน้าข้าง ๆ เขา มีทหารรัฐบาลสองคนนั่งอยู่พร้อมอาวุธครบมือ
ทหารรัฐบาลสองคนนี้มีหน้าที่คุมตัวเขาไปยังอ่าวไทโร
รถแล่นไปบนถนนขรุขระประมาณสิบกว่านาที
ทหารรัฐบาลที่ทำหน้าที่คุมตัวรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เพราะรถกำลังมุ่งหน้าไปทางใต้
“ไม่ถูกนะ! ขับผิดทางแล้ว! นี่ไม่ใช่ทางไปอ่าวไทโร” ทหารรัฐบาลคนหนึ่งตาเป็นประกาย เกิดความระแวดระวังขึ้นมาทันที
เขากำลังจะลงจากรถเพื่อสอบถาม ประตูรถที่ใช้คุมตัวก็ถูกเปิดออกเล็กน้อย
ทหารรัฐบาลทั้งสองคนตึงเครียดขึ้นมาทันที พวกเขาถือปืนค่อย ๆ ย่องเข้าไปใกล้ประตูรถ
“ปัง! ปัง!”
พร้อมกับเสียงปืนดังสองนัด ทหารรัฐบาลทั้งสองคนก็ถูกยิงที่ศีรษะ ล้มลงนอนแน่นิ่งในกองเลือด
เมื่อเห็นภาพนี้ ซุนเจ๋อที่อยู่ในรถคุมตัวไม่ตกใจเลยแม้แต่น้อย เขาเงยหน้าขึ้นมองคนที่มาด้วยสายตาเย็นชา พูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า
“พวกคุณมาช้าเกินไปแล้ว”
คนที่เปิดประตูคือผู้นำของกองกำลังรัฐบาลในครั้งนี้คือเฉาชะตูเหรียน
เฉาชะตูเหรียนมองดูซุนเจ๋อ แล้วกล่าวอย่างนอบน้อม “คุณชาย ผมมาช้าไป โปรดยกโทษให้ผมด้วย!”
ที่จริงแล้วเฉาชะตูเหรียนเป็นสายลับที่ตระกูลซุนส่งมาแทรกซึมในกองทัพรัฐบาล เขาได้แฝงตัวอยู่ในกองทัพรัฐบาลมานานกว่าสิบปีแล้ว
หากไม่ใช่เพื่อช่วยเหลือซุนเจ๋อ ตระกูลซุนจะไม่มีทางเปิดเผยสายลับคนนี้อย่างแน่นอน
…
สำนักงานการบินพลเรือน
หลังจากซุนเจ๋อถูกลักพาตัวไป ประเทศจีนก็ได้รับแจ้งทันที
เจ้าหน้าที่สื่อสารส่งข่าวด่วนมา “รายงานท่านรัฐมนตรีและท่านผู้อำนวยการ ประเทศพม่าส่งข่าวล่าสุดมาว่า ผู้ต้องหาที่ถูกออกหมายจับ ซุนเจ๋อ ถูกช่วยออกไปโดยกลุ่มทหารพม่าใต้แล้ว!”
ผู้อำนวยการหลี่และคุณตาหลินต่างตกตะลึง แสดงสีหน้าไม่อยากเชื่อ
“อะไรนะ? ซุนเจ๋อถูกลักพาตัวไปจากพื้นที่ของกองทัพรัฐบาลพม่าเนี่ยนะ?”
ประเทศพม่านี่มันเละเทะเกินไปแล้ว ช่างไร้ความสามารถเสียจริง!
คุณตาหลินเบิกตากว้าง
“ไม่ใช่นะ ทำไมถึงถูกลักพาตัวไปต่อหน้าต่อตาพวกเขาได้ล่ะ?”
เจ้าหน้าที่สื่อสารตกใจกับปฏิกิริยาของคุณตาหลิน พูดเสียงเบาว่า “นายพลหลิน ตามที่ได้ยินมา มีผู้บังคับบัญชาระดับสูงของกองทัพรัฐบาลพม่าคนหนึ่งทรยศ จึงทำให้นักโทษถูกลักพาตัวไป เขาดูเหมือนจะเป็นสายลับที่แฝงตัวอยู่มาสิบกว่าปี…”
คุณตาหลินได้ยินแล้วโกรธมาก เขาไม่ควรประเมินพวกคนในพม่าสูงเกินไป
จากนั้น เขาก็ขว้างถ้วยชาในมือลงพื้นอย่างแรง ด่าด้วยความโกรธว่า “ไอ้พวกไร้ประโยชน์พวกนี้ จะทำให้เสียหายได้อีกแค่ไหนกัน!”
อีกด้านหนึ่ง
ผู้โดยสารเห็นคนร้ายที่ตกออกมาจากห้องนักบินถูกยิงเป็นตะแกรง บนใบหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
สวีลี่ที่หน้าซีดเผือดดึงชายเสื้อของเสิ่นชิง พลางพูดว่า
“พี่เสิ่นชิง ตระกูลซุนรับตัวซุนเจ๋อไปแล้วใช่ไหม พวกเขาถึงได้ลงมือสังหารพวกเราอย่างโหดเหี้ยม? ตอนนี้ไม่เหมือนจะแลกตัวประกันเลย พวกเขาดูเหมือนจะใช้พวกเราเป็นเหยื่อล่อให้กองทัพรัฐบาลพม่าเข้ามาติดกับมากกว่า”
เสิ่นชิงเม้มริมฝีปาก สีหน้าเย็นชาลง “ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน…”
เธอเพิ่งได้รับข่าวว่า ซุนเจ๋อถูกช่วยกลับไปแล้ว
เมื่อเป็นเช่นนั้น พวกเขาเหล่าตัวประกันก็ไม่มีประโยชน์อีกต่อไป
สวีลี่เอามือปิดจมูก ไอสองสามครั้ง แล้วพูดว่า “พี่เสิ่นชิง แล้วพวกเราควรทำยังไงดี?”
เสิ่นชิงตบไหล่สวีลี่เบา ๆ พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “ตอนนี้ทำได้แค่รอการช่วยเหลือ พวกเราอดทนอีกสักพัก รถหุ้มเกราะของทีมกู้ภัยกำลังจะมาถึงแล้ว”
ในสถานการณ์แบบนี้ มีเพียงรถหุ้มเกราะที่แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะสามารถฝ่าห่ากระสุนมาช่วยคนได้
“พี่เสิ่นชิง พวกเขาจะช่วยเหลือยังไงกันแน่ ตอนนี้ข้างนอกยังมีการต่อสู้อยู่ แถมพวกเรายังอยู่สูงจากพื้นดินประมาณ 2 เมตร
ถึงรถหุ้มเกราะจะเข้ามาได้ พวกเราก็ไม่มีทางลงไปบนรถหุ้มเกราะได้อย่างปลอดภัยหรอกค่ะ”
บนเครื่องบินมีเชือกนิรภัย ผู้โดยสารสามารถใช้เชือกนิรภัยไถลลงจากหน้าต่างห้องนักบินได้
แต่ในสถานการณ์แบบนี้ คนที่ห้อยอยู่บนเชือกนิรภัยจะกลายเป็นเป้านิ่งให้ถูกยิงแน่นอน
ถ้าอยากให้ทุกคนหลุดพ้นจากอันตราย ตอนนี้วิธีเดียวคือทั้งสองฝ่ายต้องหยุดยิง!