สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 290 การพิพากษาครั้งสุดท้าย

บทที่ 290 การพิพากษาครั้งสุดท้าย

เสิ่นชิงเพิ่งลงจากเครื่องบิน ก็ได้รับข่าวร้ายจากปากของเจ้าหน้าที่เหอ

เจ้าหน้าที่เหอที่มารับเสิ่นชิงที่สนามบิน กดปีกหมวกลงต่ำ พูดเสียงแหบแห้งว่า “เสิ่นชิง เมื่อคืนนี้ ไห่ตงชิงหนีออกจากศูนย์กักกันแล้ว…”

ในช่วงเวลาที่ตามหาโจวอวิ๋นนั้น เจ้าหน้าที่เหอนอนไม่หลับทั้งคืน ใต้ตาของเขามีรอยคล้ำสีม่วง ดวงตาก็เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย

เมื่อได้ยินข่าวว่าไห่ตงชิงหนีไป เสิ่นชิงตกใจในตอนแรก จากนั้นก็ขมวดคิ้วแน่น

ต่อมาเธอมองหน้าเจ้าหน้าที่เหอแล้วพูดอย่างเยาะเย้ยว่า “ไห่ตงชิงไม่ได้หนี แต่มีคนปล่อยเขาออกมาต่างหาก”

แม้ว่าไห่ตงชิงจะถูกควบคุมตัวทางอาญา แต่ก็ยังมีหลายเรื่องที่ยังไม่ได้สอบสวนให้กระจ่าง ดังนั้นจึงถูกกักตัวอยู่ที่ศูนย์กักกัน

แม้ว่าศูนย์กักกันจะไม่ได้มีการควบคุมที่เข้มงวดเท่าคุก แต่การที่นักโทษคนหนึ่งจะหลบหนีออกจากศูนย์กักกันได้อย่างง่ายดาย โดยไม่มีใครช่วยเหลือนั้นเป็นไปไม่ได้แน่นอน

เสิ่นชิงมองใบหน้าด้านข้างของเจ้าหน้าที่เหอแล้วถามว่า “เจ้าหน้าที่เหอ คุณมองเรื่องนี้อย่างไร?”

คำถามของเสิ่นชิงทำให้สีหน้าที่บึ้งตึงอยู่แล้วของเจ้าหน้าที่เหอยิ่งดูแย่ลงไปอีก เจ้าหน้าที่เหอถอนหายใจแล้วพูดว่า “หลังจากเกิดเหตุ ฉันได้ตรวจสอบกล้องวงจรปิดในสำนักงาน แต่วิดีโอถูกลบไปแล้ว และฮาร์ดดิสก์ที่เก็บวิดีโอก็ถูกนำออกไปด้วย”

ถ้าฮาร์ดดิสก์ที่เก็บวิดีโอถูกนำออกไป แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิคก็ไม่สามารถกู้คืนวิดีโอจากกล้องวงจรปิดได้

เจ้าหน้าที่เหอเสริมอีกว่า “และไม่เพียงแต่กล้องวงจรปิดในสำนักงานถูกทำลาย กล้องตามถนนก็ถูกทำลายด้วย ไม่สามารถตามร่องรอยของไห่ตงชิงได้ ตอนนี้สถานีตำรวจวุ่นวายไปหมดแล้ว”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สายตาของเสิ่นชิงก็หม่นลง

เธอมองดูใบหน้าซีดเซียวและท่าทางหมดหนทางของเจ้าหน้าที่เหอ แล้วพูดเบา ๆ ว่า “คุณก็คิดว่ามีคนในใช่ไหม และคนในคนนี้ยังเป็นผู้มีอำนาจที่มีอิทธิพลมากด้วย”

แม้เจ้าหน้าที่เหอไม่อยากยอมรับ แต่ความจริงก็อยู่ตรงหน้า

วันนี้เมืองหางโจวมีฝนตกปรอย ๆ ท้องฟ้าเต็มไปด้วยเมฆครึ้ม

เสิ่นชิงมองดูท้องฟ้าที่มืดครึ้มแล้วพูดอย่างเศร้าสร้อยว่า “ไห่ตงชิงหนีไปไม่เป็นไร แต่คนที่ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังพวกเขา ในที่สุดก็ลงมือแล้ว”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจ้าหน้าที่เหอเงยหน้าขึ้นมองไปที่เสิ่นชิง “เธอรู้เหรอว่าคนที่อยู่เบื้องหลังเป็นใคร?”

เสิ่นชิงส่ายหัว “ตอนนี้ยังไม่รู้ แต่อีกไม่นานก็จะรู้”

คฤหาสน์ตระกูลเฉียว

เมื่อได้ยินข่าวว่าเสิ่นชิงกลับมาที่หางโจว หัวใจของเฉียวปางที่แขวนมาตลอดก็ตกลงไปอยู่ในท้องในที่สุด เขารู้สึกมั่นคงอย่างบอกไม่ถูกขึ้นมาทันที

เฉียวปางมองเมฆดำนอกหน้าต่าง แล้วหัวเราะขื่น ๆ สามครั้ง “มาแล้ว ในที่สุดก็มาแล้ว”

วันพิพากษาได้มาถึงเสียที

แม้เขาจะไม่ได้ถูกจำคุก แต่ก็ไม่ต่างอะไรกับสัตว์ที่ถูกขังอยู่ในกรง

ไห่ตงชิงและลู่หลีไม่ได้ติดต่อกับเขามานานแล้ว ตอนนี้เขากลายเป็นเบี้ยตัวที่ถูกทิ้งไปแล้ว

เฉียวปางสงสัยว่า ถ้าไม่ใช่เพราะเขาถูกตำรวจเฝ้าจับตาอยู่ คนสองคนนั้นคงจะลงมือสังหารเขาไปแล้ว

ท้ายที่สุดแล้ว เรื่องนี้ก็ต้องมีคนรับผิดชอบสักคน

ไม่นาน เฉียวปางก็ได้รับหมายศาล และพรุ่งนี้ก็จะเป็นวันขึ้นศาลพอดี

บนอินเทอร์เน็ต

ข่าวที่ศาลจะเปิดการพิจารณาคดี “เฉียวปาง ปลอมแปลงพินัยกรรม” ได้แพร่กระจายไปแล้ว

การพิจารณาคดีครั้งนี้ก็เป็นการพิจารณาคดีแบบเปิดเผย และศาลได้เปิดการถ่ายทอดสดการพิจารณาคดีเพื่อเผยแพร่ความรู้ทางกฎหมายเช่นเคย

ยังไม่ถึงเวลาเริ่มการพิจารณาคดี ห้องถ่ายทอดสดของบัญชีทางการของศาลก็เต็มไปด้วยชาวเน็ตที่มาดูเรื่องอื้อฉาว

ชาวเน็ต : ฮ่า ๆ ดูกันเถอะ เสิ่นชิงกำลังจะส่งเฉียวปางเข้าคุกอีกแล้ว ตระกูลเฉียวจบเห่แน่

ชาวเน็ต : ถ้าเฉียวปางเข้าคุกด้วย ดูเหมือนว่าตอนนี้คนที่มีสิทธิ์รับมรดกของตระกูลเฉียวจะเหลือแค่เสิ่นชิงคนเดียวแล้ว

ชาวเน็ต : คิดแล้วน่ากลัว เสิ่นชิงจะไม่ใช่คนที่กลับมาแก้แค้นตระกูลเฉียวหรอกเหรอ?

ชาวเน็ต : คนข้างบนอย่าคิดทฤษฎีสมคบคิดเลย ฉันสนใจแค่ว่า มูลค่าของพี่เสิ่นชิงจะพุ่งสูงขึ้นหรือเปล่า! ทรัพย์สินของตระกูลเฉียวอย่างน้อยก็ต้องหลายแสนล้านแน่ ๆ

ชาวเน็ต : โอ้! สาวสวย! เศรษฐินี! อัยการ! ครบทุกองค์ประกอบแล้ว ฉันตัดสินใจจะแต่งงานกับเสิ่นชิง!

ชาวเน็ต : คนข้างบนฝันไปเถอะ ฮ่า ๆ เสิ่นชิงเป็นของฉัน พวกนายหลีกไปให้หมด

…

วันพิจารณาคดีต่อสาธารณะ

เสิ่นชิงสวมชุดทางการ ปรากฏตัวที่หน้าประตูศาล ทันทีที่เธอลงจากรถ เธอก็ถูกนักข่าวมากมายล้อมรอบ

เสิ่นชิงเป็นกระแสที่ได้รับความนิยมอย่างมาก ไม่มีสื่อใดอยากพลาดงานเลี้ยงฉลองกระแสความนิยมนี้

“คุณเสิ่นชิง คุณมั่นใจแค่ไหนว่าจะชนะคดีนี้?”

“คุณเสิ่นชิง คุณค้นพบได้อย่างไรว่าเฉียวปางปลอมแปลงพินัยกรรม? คุณช่วยเปิดเผยได้ไหม?”

“ขอถามหน่อยค่ะ คุณเสิ่นชิง หลังจากที่คุณได้รับมรดกมูลค่าหลายหมื่นล้าน คุณวางแผนจะจัดการทรัพย์สินนี้อย่างไร?”

นอกจากนักข่าวที่ล้อมรอบเสิ่นชิงแล้ว ยังมีผู้จัดการกองทุนและการลงทุนที่ล้อมรอบเสิ่นชิงด้วย

“ผมมาจากบริษัทกองทุนรวม คุณเสิ่นชิง นี่คือนามบัตรของผม”

“คุณเสิ่นชิง ผมมาจากบริษัทลงทุน CICC พวกเรามีโครงการใหญ่…”

ตอนนี้ในสายตาของคนเหล่านี้ หากเสิ่นชิงชนะคดี เธอก็จะกลายเป็นทายาทเพียงคนเดียวของเฉียวกรุ๊ป

ครอบครองทรัพย์สินมูลค่าหลายร้อยล้านโดยตรง!

เสิ่นชิงสีหน้าเย็นชาแหวกฝูงชนออก “ขอโทษนะคะ ขอทางหน่อย พวกคุณขวางทางอยู่”

เจ้าหน้าที่ศาลเห็นเสิ่นชิงถูกล้อมไว้ จึงรีบเข้ามาช่วยไล่ฝูงชนออกไป

จากนั้น ภายใต้การคุ้มกันของเจ้าหน้าที่ศาล เสิ่นชิงก็เข้าสู่ศาลประชาชนเมืองหางโจว

สิบนาทีต่อมา เฉียวปางถูกนำตัวเข้าสู่ห้องพิจารณาคดี

ในช่วงหลายวันที่ทรมานนี้ เฉียวปางทั้งร่างกายและจิตใจอ่อนล้า ผมขมับหงอกขาวไปหลายเส้น

เขาดูอิดโรย สายตาหม่นหมองไร้ประกาย

เฉียวปางหลังค่อมลงเล็กน้อย แต่ละก้าวเดินอย่างยากลำบาก

ทั้งร่างของเฉียวปางดูแก่ชราและหมดสภาพการต่อสู้ครั้งนี้ เขายังไม่ทันได้เริ่มต่อสู้ก็แพ้ไปแล้ว

“ปึก ปึก ปึก”

หลังจากเสียงค้อนดังขึ้นสามครั้ง ผู้พิพากษาและคณะลูกขุนของเมืองหางโจวก็นั่งลงบนบัลลังก์พิจารณาคดี

ผู้พิพากษามองดูผู้คนมากมายที่อยู่ด้านล่างแล้วตะโกนว่า “ทุกคนกรุณายืนขึ้น”

หลังจากประกาศระเบียบการพิจารณาคดีเสร็จ ทุกคนจึงได้นั่งลง

ด้านล่างยังคงเต็มไปด้วยผู้คน ทุกคนมาเพื่อดูเสิ่นชิง

“ดูสิ พี่เสิ่นชิงดูเหนื่อยล้านะ เธอคงเหนื่อยมากจากการเดินทางไปทำงานนอกสถานที่สินะ”

“ใช่ ๆ รู้สึกว่าเธอไม่ได้พักผ่อนเลย กลับประเทศปุ๊บก็เริ่มฟ้องร้องคดีเลย”

“คราวนี้พี่เสิ่นชิงจะชนะคดีไหมนะ? อย่าให้เหมือนครั้งก่อน ๆ ที่มักจะมีเรื่องแปลก ๆ เกิดขึ้นตลอด”

“ไม่หรอก ฉันมีข้อมูลวงใน ได้ยินมาว่าพี่เสิ่นชิงมีหลักฐานสำคัญแล้ว คดีนี้ต้องชนะแน่นอน”

ในห้องพิจารณาคดี ผู้พิพากษาที่นั่งอยู่บนแท่นพิพากษากวาดตามองห้องพิจารณาคดีที่วุ่นวาย แล้วเคาะค้อน

“เงียบ! เริ่มการพิจารณาคดี!”